काठमाडौं। रामबाबु गुरुङको लेखन तथा निर्देशनमा बनेको नेपाली चलचित्र ‘कबड्डी ५’ कात्तिक ६ गतेदेखि देशभरका सिनेमा हलमा प्रदर्शनरत छ। ‘कबड्डी’ शृङ्खलाका अघिल्ला चार भागले दर्शकमाझ बनाएको लोकप्रियताका कारण पाँचौँ भागप्रति पनि स्वाभाविक रूपमा अपेक्षा बढेको थियो। 

तर चलचित्र हेर्दा ती अपेक्षा पूर्ण रूपमा पूरा भएको महसुस हुँदैन। कमेडी र कलाकारको अभिनयले मनोरञ्जन दिए पनि कथा, पटकथा र समग्र प्रस्तुतिका हिसाबले चलचित्र औसत देखिन्छ।

नेपाली चलचित्र क्षेत्रमा ‘कबड्डी’ शृङ्खला आफ्नै पहिचान बनाउन सफल भएको शृङ्खला हो। पहिलो भाग ‘कबड्डी’ ले काजीको चरित्र, ग्रामीण परिवेश, प्रेम र हास्यलाई रोचक ढंगले प्रस्तुत गर्दै दर्शकको ध्यान खिचेको थियो। त्यसपछि आएका ‘कबड्डी-२’ र ‘कबड्डी-३’ ले पनि यही कथालाई फरक परिस्थिति र सम्बन्धमार्फत अगाडि बढाएका थिए। विशेषगरी दयाहाङ राईको काजी पात्र, बुद्धि तामाङ र विजय बरालको हास्य अभिनय तथा ग्रामीण परिवेशमा आधारित संवादले शृङ्खलालाई दर्शकमाझ लोकप्रिय बनाउन महत्त्वपूर्ण भूमिका खेलेका थिए।

‘कबड्डी ४’ सम्म आइपुग्दा यो शृङ्खलाले ठूलो दर्शकवर्ग बनाइसकेको थियो। अघिल्ला भागसँग जोडिएको भावनात्मक सम्बन्ध र पात्रप्रतिको परिचयले चौथो भागप्रति दर्शकको चासो पनि बढाएको थियो। त्यसैले पाँचौँ भागबाट दर्शकले मनोरञ्जनसँगै बलियो कथा र नयाँपनको अपेक्षा गर्नु स्वाभाविक हो। तर ‘कबड्डी ५’ ले अघिल्ला भागले बनाएको प्रभावलाई निरन्तरता दिन सकेको देखिँदैन।

चलचित्रमा दयाहाङ राईले फेरि काजीको भूमिका निर्वाह गरेका छन्। काजीको जीवनमा आउने उतारचढाव र सम्बन्धलाई कथाको मुख्य आधार बनाइएको छ। परिचित पात्र र त्यससँग जोडिएको कथाले दर्शकलाई चलचित्रमा जोड्ने प्रयास गरे पनि कथाको विकास र प्रस्तुति त्यति प्रभावकारी लाग्दैन। केही दृश्यमा घटनाक्रम हतारमा अगाडि बढाइएको जस्तो महसुस हुन्छ। पात्रहरूको गतिविधि र कथाबीचको सम्बन्धलाई अझ स्वाभाविक बनाउन सकिएको भए चलचित्रको प्रभाव थप बलियो हुन सक्थ्यो।

चलचित्रको सबैभन्दा बलियो पक्ष भने कलाकारहरूको कमेडी हो। विशेषगरी बुद्धि तामाङ र विजय बरालको अभिनय, संवाद बोल्ने शैली र हाउभाउले दर्शकलाई हँसाउन सफल हुन्छ। उनीहरूको स्वाभाविक अभिनयले चलचित्रलाई मनोरञ्जनात्मक बनाएको छ। 

कतिपय दृश्यमा कथाभन्दा पनि उनीहरूको प्रस्तुति र संवाद नै बढी आकर्षक लाग्छन्। अघिल्ला भागमा पनि यी कलाकारको हास्य प्रस्तुतिले शृङ्खलालाई लोकप्रिय बनाउन योगदान दिएका थिए। पाँचौँ भागमा पनि उनीहरूको यही क्षमता देख्न पाइन्छ।

विपिन कार्कीको प्रवेश चलचित्रको अर्को आकर्षण हो। उनको चरित्र र अभिनयले केही दृश्यमा दर्शकको ध्यान खिच्छ। तर उनका कतिपय संवाद बुझ्न कठिन हुन्छन्। चरित्रको प्रस्तुति पनि सबै ठाउँमा स्वाभाविक लाग्दैन। केही दृश्यमा उनी बनावटी रूपमा बोलिरहेको जस्तो महसुस हुन्छ। संवादलाई अझ स्पष्ट र चरित्रलाई स्वाभाविक बनाउन सकिएको भए उनको अभिनयबाट थप प्रभाव निकाल्न सकिन्थ्यो।

अन्य कलाकारले पनि आ-आफ्नो भूमिकामा राम्रै प्रयास गरेका छन्। तर कलाकारको अभिनय र कमेडी पक्ष राम्रो हुँदाहुँदै पनि कथावस्तुले अपेक्षित प्रभाव छाड्न सकेको छैन। चलचित्रका केही दृश्य र घटनाक्रम हेर्दा पटकथा तथा चरित्र विकासमा अझ मेहनत गर्न सकिने ठाउँ देखिन्छ। कमेडीका दृश्यले दर्शकलाई हँसाए पनि त्यसले कथाको कमजोरीलाई पूर्ण रूपमा छोप्न सकेको छैन।

‘कबड्डी’ शृङ्खलाका अघिल्ला भागसँग तुलना गर्दा पाँचौँ भागको कमजोरी अझ स्पष्ट देखिन्छ। पहिलो चलचित्रले काजीको चरित्र र ग्रामीण परिवेशलाई स्थापित गरेको थियो भने त्यसपछिका भागले त्यही संसारलाई विस्तार गर्दै दर्शकसँग सम्बन्ध बनाएका थिए। ‘कबड्डी ४’ सम्म आइपुग्दा शृङ्खलाले लोकप्रियता र दर्शकको अपेक्षा दुवै बढाएको थियो। तर ‘कबड्डी ५’ मा त्यही परिचित शैलीलाई नयाँ र प्रभावकारी कथासँग जोड्न नसक्दा चलचित्र केही कमजोर बनेको अनुभूति हुन्छ।

यद्यपि, चलचित्रलाई पूर्ण रूपमा निराशाजनक भन्न मिल्दैन। हल्का मनोरञ्जन खोज्ने दर्शकका लागि यसमा हाँस्ने र रमाउने पर्याप्त दृश्य छन्। कलाकारहरूको अभिनय, हास्य संवाद र केही रमाइला प्रसङ्गले चलचित्रलाई हेरिरहन सकिने बनाएका छन्। परिवारसँग बसेर मनोरञ्जन लिन चाहने दर्शकका लागि पनि यो विकल्प हुन सक्छ। तर कथावस्तु र प्रस्तुतिमा बलियोपन खोज्ने दर्शकलाई भने चलचित्रले सन्तुष्ट पार्न कठिन देखिन्छ।

लोकप्रिय चलचित्रको सिक्वेल निर्माण गर्दा अघिल्लो भागको सफलता मात्रै पर्याप्त हुँदैन। दर्शकले परिचित पात्रसँगै नयाँ कथा, स्वाभाविक चरित्र विकास र प्रभावकारी प्रस्तुति पनि खोजिरहेका हुन्छन्। ‘कबड्डी ५’ मा कलाकारहरूको क्षमता र शृङ्खलाको स्थापित पहिचान हुँदाहुँदै पनि पटकथाले त्यसलाई अपेक्षित उचाइमा पुर्‍याउन सकेको छैन। आगामी भाग निर्माण गर्दा कथाको गहिराइ, संवादको स्वाभाविकता र पात्रहरूको विकासमा विशेष ध्यान दिन आवश्यक देखिन्छ।