अन्ततः उपाधिविहीन फर्किए रोनाल्डो
काठमाडौं । विश्व फुटबलका महान् खेलाडीमध्ये एक क्रिस्टियानो रोनाल्डोको विश्वकप यात्रा अन्ततः उपाधिविहीन रूपमा टुंगिएको छ।
अन्तिम–१६ चरणमा पोर्चुगल स्पेनसँग १–० ले पराजित भएपछि ४१ वर्षीय रोनाल्डोले विश्वकपको मञ्चसँग भावुक बिदाइ लिएका छन्। खेल सकिएलगत्तै उनी आँसु झार्दै मैदानबाट बाहिरिएको दृश्य विश्वभर चर्चाको विषय बनेको छ।
डलासमा सम्पन्न प्रतिस्पर्धात्मक खेलमा अतिरिक्त समयको इन्जुरी समयमा मिकेल मेरिनोले गरेको एकमात्र गोल निर्णायक बन्यो। त्यससँगै स्पेन क्वार्टरफाइनलमा प्रवेश गर्दा पोर्चुगलको विश्वकप यात्रा समाप्त भयो।
रोनाल्डोले यसअघि नै यो आफ्नो अन्तिम विश्वकप हुने घोषणा गरिसकेका थिए। त्यसैले यो हारसँगै विश्व फुटबलका एक युगको विश्वकप अध्याय पनि समाप्त भएको मानिएको छ।
क्लब र राष्ट्रिय टोलीबाट विश्व कीर्तिमानी ९७६ गोल गरेका रोनाल्डो पाँच पटकका बालोन डी’ओर विजेता, पाँच पटकका च्याम्पियन्स लिग विजेता तथा युरो–२०१६ का च्याम्पियन हुन्। उनी लगातार छ वटा विश्वकपमा गोल गर्ने इतिहासकै पहिलो खेलाडीसमेत बने। तर करियरका लगभग सबै ठूलो उपलब्धि हासिल गरेका उनले विश्वकप उपाधि भने कहिल्यै जित्न सकेनन्।
उनको विश्वकप यात्राको सबैभन्दा ठूलो उपलब्धि सन् २००६ मा पोर्चुगललाई सेमिफाइनलसम्म पुर्याउनु नै रह्यो।
खेलपछि उनले तत्काल राष्ट्रिय टोलीबाट सन्यासको घोषणा नगर्ने संकेत दिए।
‘अब परिवारसँग बसेर शान्त मनले निर्णय लिन्छु,’ उनले प्रतिक्रिया दिए।
विश्वकपभर प्रशिक्षक रोबर्टो मार्टिनेजले रोनाल्डोलाई प्रत्येक खेलमा सुरुआती टोलीमै राखे। तर प्रतियोगिता समाप्त भएसँगै यही निर्णयमाथि तीव्र बहस सुरु भएको छ।
बीबीसीका फुटबल विश्लेषक तथा पूर्व इंग्ल्यान्ड स्ट्राइकर क्रिस सटनले प्रशिक्षकको रणनीतिक निर्णयको कडा आलोचना गरे।
उनले भने, ‘रोनाल्डो हजुरबुबाजस्तै मैदानमा हिँडिरहेका थिए। त्यसैले पोर्चुगल बाहिरियो। उनले केही पनि गर्न सकेनन्। रोबर्टो मार्टिनेज किन यति धेरै एउटै खेलाडीलाई प्राथमिकता दिइरहेका थिए? पोर्चुगलको हारको जिम्मेवार उनी नै हुन्।’
अर्कोतर्फ मार्टिनेजले भने रोनाल्डोको बचाउ गर्दै उनको समर्पण र व्यावसायिकताको प्रशंसा गरे।
‘हामीले रोनाल्डोले यस विश्वकपमा गरेको प्रयासको सम्मान गर्नुपर्छ। उनको सपना विश्वकप जित्ने थियो। उनले आफ्नो व्यवहार र समर्पणमार्फत उत्कृष्ट उदाहरण प्रस्तुत गरेका छन्। उनी केवल महान् फुटबलर मात्र होइन, उत्कृष्ट व्यक्तित्व पनि हुन्,’ उनले भने।
पोर्चुगलसँग यसपटक निकै सन्तुलित र बलियो टोली थियो। पेरिस सेन्ट–जर्मेनका नुनो मेन्डेस, भिटिन्हा, जोआँ नेभेस, म्यानचेस्टर युनाइटेडका ब्रुनो फर्नान्डेज तथा एसी मिलान पुगेका गोन्कालो रामोसजस्ता खेलाडी टोलीमा थिए।
तर गोन्कालो रामोसले अपेक्षाअनुसार खेल्ने अवसर पाएनन्।
क्रिस सटनले यसलाई पनि प्रशिक्षकको कमजोरीका रूपमा उल्लेख गरे।
‘रामोसलाई मैदानमा किन उतारिएन? यो प्रशिक्षकको ठूलो गल्ती हो। रोनाल्डोजस्ता महान् खेलाडी भए पनि टोलीको हितलाई प्राथमिकता दिनुपर्ने थियो,’ उनले टिप्पणी गरे।
रोनाल्डोले यस विश्वकपमा तीन गोल गरे। उनले उज्बेकिस्तानविरुद्ध दुई तथा क्रोएसियाविरुद्ध पेनाल्टीमार्फत एक गोल गरेका थिए।
प्रतियोगिताभर उनले १८ पटक प्रहार गरे, जुन प्रतियोगिताका सबैभन्दा धेरै प्रहार गर्ने खेलाडीहरूमध्ये एक थियो।
तर आक्रमण निर्माणतर्फ भने उनको योगदान सीमित रह्यो। पाँच खेलमा उनले आफ्ना सहकर्मीका लागि केवल एउटा स्पष्ट अवसर सिर्जना गरेका थिए।
पाँचमध्ये चार खेल पूरा खेले पनि प्रतियोगितामा सहभागी ३६६ खेलाडीले उनीभन्दा बढी पटक बल छोएका तथ्यांक सार्वजनिक भएको छ।
यद्यपि प्रशिक्षक मार्टिनेजले रोनाल्डोको अनुभवलाई टोलीका लागि अपरिहार्य ठहर गरेका थिए।
‘जब टोलीलाई गोल चाहिन्छ, त्यतिबेला ९० मिनेटभित्र रोनाल्डोलाई मैदानबाट निकाल्न सकिँदैन। उनी शारीरिक रूपमा सक्षम छन्। उनको उपस्थिति, सेट–पिस र अनुभव टोलीका लागि महत्त्वपूर्ण हुन्छ,’ उनले बताएका थिए।
क्रिस्टियानो रोनाल्डो र लियोनेल मेस्सीबीच ‘सर्वकालीन महान् खेलाडी’ को बहस वर्षौंदेखि चल्दै आएको छ।
सन् २०२२ मा मेस्सीले अर्जेन्टिनालाई विश्वकप उपाधि दिलाएपछि उक्त बहसमा उनी थप बलियो बनेका थिए। अहिले रोनाल्डो भने विश्वकप जित्न नसकी आफ्नो विश्वकप यात्रा समाप्त गर्ने अवस्थामा पुगेका छन्।
यस विश्वकपमा मेस्सी सात गोलसहित संयुक्त रूपमा सर्वाधिक गोलकर्ता बने भने रोनाल्डोले तीन गोल गरे।
रोनाल्डोका पूर्व सहकर्मी वेन रुनीले भने, ‘उनी अद्भुत खेलाडी हुन्। उनले फुटबल र करोडौँ समर्थकलाई दिएको योगदान असाधारण छ। उनी विश्वकप जित्न चाहन्थे, तर समय सबैका लागि समान हुन्छ। आज फुटबलका लागि दुःखद दिन हो।’
स्पेनी प्रशिक्षक रोबर्टो मार्टिनेजले सन् २०२३ देखि पोर्चुगलको जिम्मेवारी सम्हालेका थिए। उनले यसअघि बेल्जियमलाई २०१८ विश्वकपको सेमिफाइनलसम्म पुर्याएका थिए भने पोर्चुगललाई नेसन्स लिगको उपाधिसमेत दिलाएका थिए।
तर विश्वकपबाट अन्तिम–१६ चरणमै बाहिरिएपछि उनले पदबाट राजीनामा दिएका छन्।
‘म विश्वकप जित्ने लक्ष्यसहित पोर्चुगल आएको थिएँ। त्यो पूरा गर्न नसकेपछि यहाँ निरन्तर बस्नुको अर्थ छैन। मेरो सम्झौता आज समाप्त भएको छ,’ उनले बताएका छन्।
