काठमाडौं । सांसद महावीर पुन किताब बिक्रेता कि कानुन निर्माण गर्ने जनप्रतिनिधि ? उनको प्राथमिकता कानुन निर्माण कि किताब बिक्री ? म्याग्दीका जनताले सांसद बनाएको किताब बेच्न कि कानुन बनाउन ? जनता अन्योलमा छन् ।

महावीरसँग म्याग्देली जनताको अपेक्षा स्पष्ट थियो– आफ्नो क्षेत्रका समस्या समाधान गरून्, विकासका मुद्दा उठाउन् र राज्यका विभिन्न तहका सरकारसँग समन्वय गरेर जनताको आवाज सशक्त रूपमा प्रस्तुत गरून् ।

तर, यतिबेला उनी काठमाडौंका विभिन्न स्थानमा आफ्नै पुस्तक बिक्री गर्दै गरेको देखिँदा जनतामा अन्योल र असन्तुष्टि दुवै बढेको छ ।

निश्चय नै, पुस्तक लेख्नु र ज्ञान बाँड्नु सकारात्मक कार्य हो । तर, जनप्रतिनिधिको जिम्मेवारी प्राथमिक हो कि किताब बेच्ने अभियान ?

किताब बिक्री गर्ने काम पुस्तक पसल र वितरकहरूले गर्न सक्छन् । सांसद आफैं त्यसमा सक्रिय हुँदा उनको समय र प्राथमिकतामाथि प्रश्न उठेको छ ।

अब वर्षा लाग्यो । खेतीको सिजन सुरु भयो । किसानलाई बीउदेखि मलसम्म चाहिएको छ । बाढी, पहिरो, डुबानजस्ता विपद्बाट जनतालाई जोगाउनु छ ।

त्यसका लागि तीन तहकै सरकारबीच सहकार्य र समन्वय गराउन सूत्रधारको रुपमा सांसद महावीरले काम गर्नुपर्छ । तर, सांसद महावीर आफ्नै तालमा पुस्तक बेच्दै हिँडिरहेका छन् ।

भलै उनी इमानी छन् । तर, महावीर हिजो जस्तो सामान्य नागरिक होइनन्, उनी हजारौँ म्याग्देली जनताको प्रतिनिधि हुन् ।

अब उनी कानुन निर्माताका रुपमा संसद्मा रहेर वीरगञ्ज कृषि कारखाना सञ्चालन गर्न सरकारलाई आग्रह गर्न सक्छन् ।

बजेट छुट्याउन लाउन सक्छन् । उनको बोली बिक्छ । त्यसो हुँदा अहिले किताब बेचेको सोही कारखाना चलाउन भने पनि उनको पहल अब आगामी १५ जेठमा बालेन सरकारले ल्याउने बजेटमार्फत् सम्बोधन गराउनेतिर उन्मुख हुनुपर्छ ।

र, सांसद महावीर पुनले बुझ्नुपर्छ कि जनप्रतिनिधि हुनु भनेको केवल पद धारण गर्नु होइन, त्यो जिम्मेवारी, जवाफदेहिता र जनविश्वासको प्रतिविम्ब हो ।