काठमाडाैं। एभेन्जर्स : एन्डगेम तीन घण्टे लामो महाकाव्य हो जसले इन्फिनिटी सागाको निष्कर्ष प्रस्तुत गर्दछ। यो चलचित्र अविस्मरणीय सीनहरूले भरिपूर्ण छ।

थोरले म्योनिर उठाउनु, ‘अन योर लेफ्ट,’ अन्तिम स्न्याप, र टोनीको हृदयविदारक विदाइ जस्ता क्षणहरुले चलचित्रलाई २१ औँ शताब्दीको सर्वकालीन मध्येको एक चलचित्र बनाएको छ। तर, यो चलचित्रभित्रका यी शानदार युद्ध र भावनात्मक बिदाइहरूका बीचमा, दुई शान्त र सूक्ष्म दृश्यहरू प्रायः बेवास्तामा पर्ने गरेका छन् । यी क्षणहरू यो चलचित्रका लागि भराव मात्र होइनन्, यी ती भावनात्मक जग हुन् जसले चलचित्रका ठूला क्षणहरू विशेष महत्वका साथ उठाउछ। आज हामी तीनै अन्डररेटेडहरुको कुरा गर्नेछौँ।

टोनी स्टार्कले क्याप्टेन अमेरिकाको हात मिलाउनु र नेबुला र टोनी स्टार्कले कागजको फुटबल खेल्नु एभेन्जर्स: एन्डगेमका अन्डररेटेड दृश्यहरू हुन्।

टोनीको पृथ्वीमा फर्किएपछि टोनी स्टार्क र स्टीव रोजर्सबीचको हात मिलाउने क्षण- सतही रूपमा यो सुलहको साधारण इशारा जस्तो लाग्छ। तर यसको वास्तविक महत्व बुझ्न हामीले उनीहरूको सम्बन्धको दरारको गहिराइ बुझ्नुपर्छ।

एन्डगेम भन्दा अघि टोनी र स्टीवले अन्तिम पटक आमने-सामने भेट क्याप्टेन अमेरिका: सिभिल वार मा भएको थियो। त्यो चलचित्रमा उनीहरूले झगडा मात्र गरेनन्, उनीहरूले एकअर्कालाई ध्वस्त पारे। त्यसपछि बकीले उसका आमाबुबालाई मारेको कुरा स्टिवलाई थाहा रहेछ भन्ने कुरा टोनीले थाहा पायो ।

दुःख र क्रोध एक निर्दयी, व्यक्तिगत लडाइँमा बदलियो । टोनीले स्टीवलाई भने, ‘मलाई पर्वाह छैन, उसले मेरी आमालाई मार्यो।’ लगत्तै स्टीवले आफ्नो ढाल टोनीको आर्क रियाक्टरमा हाने। उनीहरू सहपाठीको रूपमा होइन, तीव्र शत्रुको रूपमा अलग भए। यही घटनाको विकासक्रम भएर अघि बढ्दा नै एभेन्जर्स टुटेको थियो।

एन्डगेम को सुरुमा, टोनीलाई अन्तरिक्षबाट उद्धार गरेपछि उनी शारीरिक र भावनात्मक रूपमा चकनाचुर हुन्छन्। उनी स्टीवसँग मित्रको रूपमा होइन, आरोप लगाउनेको रूपमा भिड्छन्। उसले सोकोभिया सम्झौताको कुरा उठाउँछ। उसले संयन्त्र र विश्वव्यापी सुरक्षाको बारेमा बहस गर्छ। उसले स्टीवलाई भन्छ, ‘म सम्झौताको बारेमा गलत थिएँ… तर हामीलाई नियन्त्रणमा राख्नु आवश्यक थियो। जेले पनि हाम्रा दुःस्वप्नहरूलाई शान्त राख्छ।’

टोनीलाई वर्षौं अघि नै थाहा थियो एक दिन एभेन्जर्सहरू पर्याप्त टुट्दै र फुट्दै जानेछन् । स्टार्कले उनीहरूको हारको दृश्य देखेको थियो। र अब त्यो दृश्य सत्य भयो। उनीहरूले नराम्रोसँग हारे। पिटर पार्कर, उसको सरोगेट छोरा सबै एकैचोटी मरे ।

दुर्बलता र पीडाको क्षणमा टोनी बिस्तारै पीडादायी रूपमा स्टीवसँग लड्दै जान्छ। उसले आफ्नो आर्क रियाक्टर- जुन उसको मुटुमा गोलीका टुक्राहरू जानबाट रोकिरहेको थियो, त्यसलाई फुकाल्छ र स्टीवको हत्केलामा थमाइदिन्छ।

जतिबेला टोनी आफ्नो परिवारसँग शान्त जीवन बिताइरहेका हुन्छन्, त्यहीबेला स्टीव उसलाई भेट्न आउँछ। उनीहरू कुरा गर्छन्। उनीहरुबीचको झगडा सक्किएको थिएन तर कच्चा रिस भने मरिसकेको थियो । र त्यसपछि उनीहरूले हात मिलाउँछन्।

यो हात मिलाउनु नै उनीहरूको वास्तविक शान्ति स्थापनाको क्षण हो। चलचित्रमा यो एक मौन माफी दिएको दृश्यको रुपमा चित्रित हुन्छ  । यो स्टीवले टोनी डराउनु सही थियो भन्ने स्वीकारोक्ति हो, र टोनीले स्टीवले सधैं जे सही सोच्यो त्यही गर्ने गरेको स्वीकारोक्ति हो। जब उनीहरूले हात मिलाउँछन्, टोनी एउटा हतियार वा युद्धको प्रतीक सुम्पिँदैन। उसले आफ्नो मित्रता फेरि सुम्पिन्छ। उसले स्टीवलाई आफ्नो वफादारी दिन्छ। त्यो हात मिलाउनुले उनीहरूको भाइचारा पूरा गर्छ।

सायद यो शान्त क्षण नभएको भए टोनीको पछिको बलिदान- ‘आइ एम आयरन म्यान’ को त्यति महत्व नहुन पनि सक्थ्यो । तर उसले स्टीवमा भरोसा गर्दै मर्यो र त्यो भरोसा एउटा साधारण हात मिलाउदैमा पुनर्जन्म भयो। सायद यो एभेन्जर्स: एन्डगेमको एउटा अन्डररेटेड सीन हो।

कागजको फुटबल: नेबुलाको उपचार

बेनेटर जहाजमा टोनी र नेबुलाले कागजको फुटबल खेल्दै गरेको दृश्य यो चलचित्रको दोस्रो अन्डररेटेड दृश्य हुन सक्छ। अधिकांश दर्शकले यसलाई टोनीको आकर्षक व्यक्तित्व देखाउने एउटा सुन्दर अन्तरक्रिया मात्र ठान्छन्। तर नेबुलाको लागि उनको जीवनको सबैभन्दा चिकित्सकीय क्षणहरूमध्ये एक हो।

नेबुलाको धेरै जीवनको लागि उनको एक मात्र निरन्तर प्रतिद्वन्द्वी थिइन्,- उनकी आफ्नै बहिनी, गामोरा। हरेकपल्ट थेनोसले उनीहरूलाई एकअर्कासँग लड्न बाध्य तुल्याउँथ्यो। हरेक पटक, गामोरा जित्थिन्। र हरेक पटक नेबुला हार्थिन् । हरेकपल्ट  थेनोसले उनको शरीरको एउटा भाग मेसिनले बदलेर सजाय दिन्थ्यो।

नेबुलाले आफ्नै बहिनीलाई हराउन नसकेको कारणले शाब्दिक रूपमा आफ्ना अंगहरू- हात, आँखा, मस्तिष्क गुमाइन्। चलचित्रमा उनको सम्पूर्ण अस्तित्व हार र तल्लोपनाले परिभाषित छ।

एन्डगेममा भने आउँदा नेबुला एउटा अन्तरिक्ष यानमा टोनीसँग फसेकी छिन्, जो तिर्खा र भोकले मर्दैछन्। उनीहरू दुवै फरक तरिकाले टुटेका छन्। टोनी, जो सधैं मेकानिकल प्रतिभाशाली छ, नेबुलालाई एउटा साधारण मूर्खतापूर्ण खेल सिकाउँछन्, कागजको फुटबल। यसमा कुनै दाउ छैन। यसलाई हिंसा चाहिँदैन। यो केवल औंलाको एउटा फट्को मात्र हो।

त्यसपछि नेबुला जित्छिन्। उनले कागजको फुटबलमा टोनीलाई हराउँछिन्। आफ्नो क्रूर, पीडादायी इतिहासमा पहिलो पटक उनी एउटा प्रतिस्पर्धा जित्छिन्। यो मृत्युको लडाइँ होइन, यो गामोराविरुद्धको जित पनि होइन। तर उनी जित्छिन्।

कागजको फुटबल खेल जितेपछि नेबुला मुस्कुराउँछिन्। यो धेरै छोटो, अत्यन्त बेवास्ता गरिएको क्षण हो तर जब तपाईंले देख्नुहुन्छ यो सुन्दर लाग्न सक्छ । एक सेकेन्डको लागि उनी थेनोस बिर्सन्छिन्। उनी आफ्ना मेकानिकल अंगहरू बिर्सन्छिन्, उनी सबै हारहरू बिर्सन्छिन्। उनी केवल खुशी र राहत महसुस गर्छिन्।

यो दृश्यले चलचित्रको परिणतिमा व्यावहारिक प्रयोजन पनि पूरा गर्छ। जब एभेन्जर्सहरू समय यात्राको योजना बनाउँछन्, स्कट ल्याङ (एन्ट-म्यान) टोनीको काँधमा उभिएको हुन्छ। एउटा चिकनी गतिमा, टोनीले उसलाई फट्कोले उडाइदिन्छ। त्यो सटिकता सही हुन्छ। त्यो हास्यपूर्ण क्षण वास्तवमा अन्तरिक्षमा नेबुलासँग कागजको फुटबल खेलेर बिताएका घण्टाको प्रत्यक्ष परिणाम हो। र, यसलाई एभेन्जर्स: एन्डगेमको दोस्रो अन्डररेटेड सीन मान्न सकिन्छ।

एभेन्जर्स: एन्डगेम एउटा विशाल कृति हो।  किनभने यसमा कम्प्युटर ग्राफिक्स विशाल भण्डार संग्रहित गरिएको छ।