काठमाडौं । संस्कृति, पर्यटन तथा नागरिक उड्डयन मन्त्री गणेश पौडेलले करिब आठ वर्षअघि लेखेको एउटा लेखले सामाजिक सञ्जालमा उनको तिव्र आलोचना सुरु भएको छ। 

झन् नयाँपत्रिका साप्ताहिकमा प्रकाशित उक्त लेखका केही अंश नेपाली समाजलाई अपाच्य हुने गरी समावेश गरिएका छन्। उक्त लेखमा आफ्ना १५ रहर लेख्ने क्रममा पौडेलले १० नम्बरमा लेखेका छन्,- ‘आफूलाई मन परेका लेखकलाई कहिल्यै नभेट्ने तर मन परेकी लेखिकालाई सकेसम्म नछोड्ने।’ यसले उनको स्त्रीप्रतिको दृष्टिकोण, सार्वजनिक नैतिकता र जिम्मेवारीमाथि प्रश्न उठिरहेका छन्।

‘जोगी जिन्दगी’ शीर्षकको उक्त लेखमा पौडेलले स्नातक तहको अध्ययन पूरा गरेपछि आफूले गर्न चाहेका विभिन्न रहरहरूको सूची प्रस्तुत गरेका थिए। तीमध्ये केही अभिव्यक्ति आम तवरमा प्रयोगका दृष्टिकोणले अपाच्य छन्।

लेखको पाँचौँ रहरमा उनले विभिन्न देश, वर्ण, बुनोट र जातिका महिलासँग यौन सम्बन्ध राख्ने इच्छा व्यक्त गरेका छन्। उनको यो अभिव्यक्तिमा मन्त्री पौडेलले महिलालाई वस्तुको रूपमा प्रस्तुत गरेको, स्त्रीप्रति अपमानजनक सोच राखेको तथा लैङ्गिक संवेदनशीलतालाई ध्यानमा नराखेको जस्तो टिप्पणी भइरहेका छन्।

लेखमा उनले आफ्ना पूर्व हेडमास्टरलाई गोद्ने कुरा उल्लेख गरेका छन्।  विद्यालयमा पढ्दाका एकजना प्रधानाध्यापकलाई कुट्ने वा अरूमार्फत कुटाउने चाहना व्यक्त गर्दै आफू सात वर्ष पुरानो कुण्ठाबाट मुक्त हुन चाहेको उनको रहरहरूको सूचीको पहिलो नम्बरमा समावेश छ । यो सरासर हिंसा प्रवर्धन गर्ने अभिव्यक्ति हो।  यसले हिंसालाई सामान्यीकरण मद्दत गर्छ।

यस विवादसँग जोडिएको अर्को संयोग पनि चर्चामा छ। मन्त्री पौडेलको उक्त लेख प्रकाशित हुँदा झन्नयाँ पत्रिका का सम्पादक दीपक सापकोटा थिए। एउटा सम्पादकले यो लेख कसरी स्विकृत गर्यो भन्दै सापकोटा माथि पनि विभिन्न प्रश्न उठिरहेका छन्।   

अर्कोतिर सापकोटा केही समय अगाडि मात्रै नेपाल प्रज्ञा-प्रतिष्ठानको प्राज्ञमा नियुक्त भएका थिए। यही कारण सामाजिक सञ्जालमा उक्त लेखको प्रकाशन र त्यसबेलाको सम्पादकीय निर्णयबारे पनि चर्चा भइरहेको छ।