गोरखा। बुढीगण्डकी नदीमा आएको बाढीले झोलुङ्गे पुल बगाएपछि गोरखाको धार्चे गाउँपालिका-२ केरौँजा र रुन्चेत क्षेत्रका बासिन्दाको जनजीवन प्रभावित भएको छ। बाढीले मुख्य आवागमन मार्गका रूपमा रहेको पुल बगाएको १५ दिन पुग्न लाग्दासमेत पुनर्निर्माणको काम अघि नबढ्दा स्थानीयले आवतजावतदेखि दैनिक उपभोग्य सामग्री ढुवानीसम्ममा समस्या भोगिरहेका छन्।

असोज २५ गते आएको बाढीले पुल बगाएपछि धार्चे गाउँपालिका-२ का बासिन्दाको अन्य क्षेत्रसँगको सम्पर्क सहज हुन सकेको छैन। स्थानीयका अनुसार बाढीले खोर्लाबेंसीमा रहेको अर्को पुलसमेत बगाएको छ। यसले केरौँजा र रुन्चेत क्षेत्रका बासिन्दालाई थप समस्यामा पारेको छ। माथिल्लो क्षेत्रमा रहेको लुचेकको पुलबाट पैदल आवतजावत गर्न सकिने भए पनि त्यसलाई सहज विकल्पका रूपमा प्रयोग गर्न कठिन भइरहेको स्थानीय बताउँछन्।

स्थानीय बासिन्दाका लागि झोलुङ्गे पुल नदी वारपार गर्ने माध्यम मात्र नभई दैनिक जीवनसँग जोडिएको महत्त्वपूर्ण पूर्वाधार थियो। पुलबाट आवतजावत गर्दै स्थानीयले खाद्यान्न, नुन, तेल, लत्ताकपडालगायत दैनिक उपभोग्य सामग्री ओसारपसार गर्दै आएका थिए। तर बाढीले पुल बगाएपछि यी सबै काम प्रभावित भएका छन्। विशेषगरी सामान ढुवानीका लागि प्रयोग गरिने खच्चडलाई नदी वारपार गराउन नसक्दा स्थानीयको दैनिकी थप कष्टकर बनेको छ।

पुल नहुँदा सामान्य कामका लागि पनि स्थानीयले कठिनाइ सामना गर्नुपरेको छ। दैनिक उपभोग्य वस्तु किनमेल गर्न, आवश्यक सामान बस्तीमा पुर्‍याउन र नियमित कामकाजका लागि आवतजावत गर्नसमेत समस्या भइरहेको छ। मुख्य मार्ग अवरुद्ध हुँदा स्थानीय बासिन्दा सहज रूपमा आवतजावत गर्नबाट वञ्चित भएका छन्।

बाढीले पुल बगाएको दुई साता बित्न लाग्दासमेत सहज आवागमनको व्यवस्था नहुँदा प्रभावित क्षेत्रका बासिन्दा थप समस्यामा पर्ने चिन्ता बढेको छ। दैनिक उपभोग्य सामग्रीको ढुवानीमा कठिनाइ हुँदा स्थानीयको जीवनयापनमा प्रत्यक्ष असर परेको छ। विशेषगरी नियमित रूपमा सामान ढुवानी गरेर जीविकोपार्जन गर्ने तथा बाह्य बजारमा निर्भर रहेका परिवारलाई समस्या भएको स्थानीयको भनाइ छ।

प्रभावित क्षेत्रमा राहत सामग्री पुर्‍याउन ड्रोनको प्रयोग गर्न थालिएको जानकारी प्राप्त भएको स्थानीयले बताएका छन्। राहत सामग्री ड्रोनमार्फत ढुवानी गरिएको दृश्यसमेत सार्वजनिक भएको उनीहरूको भनाइ छ। यसले प्रभावित बस्तीमा सामग्री पुर्‍याउन वैकल्पिक उपाय अपनाउनुपरेको अवस्थालाई देखाउँछ। यद्यपि, दैनिक उपभोग्य सामग्रीको नियमित आपूर्ति र सहज आवागमनका लागि अस्थायी वा स्थायी पुलको व्यवस्था आवश्यक रहेको स्थानीयको भनाइ छ।

बाढीले क्षति पुर्‍याएका पुलको पुनर्निर्माणमा ढिलाइ हुँदा केरौँजा र रुन्चेत क्षेत्रका बासिन्दाले कहिलेसम्म यस्तै कठिनाइ भोग्नुपर्ने हो भन्ने प्रश्नसमेत उठेको छ। स्थानीयका अनुसार लुचेकमा रहेको पुलबाट पैदल यात्रा गर्न सकिने भए पनि त्यसले सबै समस्या समाधान गर्न सकेको छैन। विशेषगरी भारी सामान ओसारपसार गर्नुपर्ने अवस्थामा उक्त मार्ग पर्याप्त सहज छैन।

मुख्य आवागमन मार्ग अवरुद्ध हुँदा अत्यावश्यक सेवामा पहुँचको विषय पनि महत्त्वपूर्ण बनेको छ। सामान्य अवस्थामा सहज रूपमा गर्न सकिने कामसमेत अहिले कठिन बन्न पुगेका छन्। बिरामीलाई आवश्यक परे स्वास्थ्य संस्थासम्म पुर्‍याउनुपर्ने अवस्था, खाद्यान्न तथा अन्य सामग्रीको आपूर्ति र दैनिक कामकाजका लागि हुने आवतजावतमा पुलको अभावले थप चुनौती सिर्जना गर्न सक्ने देखिन्छ।

स्थानीयले बाढीबाट क्षतिग्रस्त पुलको पुनर्निर्माणलाई प्राथमिकतामा राख्न सरकारसँग माग गरेका छन्। उनीहरूले प्रभावित बस्तीका बासिन्दाको दैनिकी सहज बनाउन तत्काल आवश्यक कदम चाल्नुपर्ने बताएका छन्। पुल पुनर्निर्माणमा ढिलाइ भइरहँदा आवागमन र सामान ढुवानीको समस्या लम्बिने भएकाले सम्बन्धित निकायले शीघ्र पहल गर्नुपर्ने उनीहरूको माग छ।

बुढीगण्डकी नदीमा आएको बाढीले भौतिक संरचनामा क्षति पुर्‍याएसँगै त्यसको असर स्थानीयको जनजीवनमा समेत परेको छ। पुल बगाएको १५ दिन पुग्न लाग्दासमेत सहज आवागमनको व्यवस्था हुन नसक्दा धार्चे गाउँपालिका–२ का बासिन्दा अझै समस्यामा छन्। प्रभावित क्षेत्रलाई अन्य बस्ती र बजारसँग जोड्ने आवागमन मार्ग पुनः सञ्चालनमा ल्याउन सके मात्रै स्थानीयको दैनिक जीवन सहज बन्नेछ।

त्यसैले सम्बन्धित निकायले क्षतिको अवस्था मूल्याङ्कन गरी पुल पुनर्निर्माणको काम शीघ्र अघि बढाउनु आवश्यक देखिन्छ। तत्काल स्थायी पुल निर्माण सम्भव नभए सुरक्षित वैकल्पिक आवागमनको व्यवस्था गर्न सके पनि स्थानीयले भोगिरहेको कठिनाइ केही कम हुन सक्छ। स्थानीयको मुख्य माग पनि यही छ-बाढीले बगाएको पुलको पुनर्निर्माण छिटो होस् र केरौँजा तथा रुन्चेतका बासिन्दाले सहज रूपमा आवतजावत गर्न र आवश्यक सामग्री ढुवानी गर्न पाऊन्।