`

यस्तो छ राष्ट्रघाती महाकाली सन्धि [पूर्णपाठ]

काठमाडौं।  प्रधानमन्त्री वालेन्द्र शाह (बालेन)ले जेठ १७ गते संसदमा ‘नेपालले पनि भारतको भूमि मिचेको रहेछ’ भन्ने अभिव्यक्तिले राजनीतिक र कुटनीतिक वृत्त तरंगित छन्।

प्रधानमन्त्रीको उक्त भनाइलाई लिएर संसददेखि सडक तथा राजनीतिकदेखि कुटनीतिक वृत्तबाट चर्काे आलाेचना भइरहेकाे छ।

सत्तापक्ष यस विषयमा अझै मौन छ। प्रधानमन्त्रीको अभिव्यक्तिलाई राष्ट्रिय हित र नेपालको स्थापित सीमा सम्बन्धी अडानविपरीत रहेको भन्दै विपक्षी दलहरू आन्दाेलित हुँदा समेत सत्ता पक्षको तर्फबाट उल्टै बालेनको बचाउ गर्ने कार्य भएको दुर्लभ झाँकी गत केहि संसद बैठकहरुमा देखिदै छन्।  तर प्रधानमन्त्री शाहले दिएको अभिव्यक्ति गलत छ भनेर भन्ने साहस कसैलेपनि गरेको छैन।

यसै बिषयमा प्रमुख प्रतिपक्षीदल नेपाली कांग्रेसका नेता भिष्मराज आङ्ग्देम्बेले राष्ट्रिय स्वतन्त्र पार्टी(रास्वपा) सांसदहरुलाई ‘मुर्दा शान्ति’को संज्ञा दिए। आङ्ग्देम्बेले भर्खर भारत भ्रमण सकेर रास्वपा सभापति रवि लामिछानेलाई टेलिभिजनमा बाघ झैँ गर्जने र मोदीको अघि म्याउसम्म गर्न नसकेको आरोप लगाए।

र अन्य प्रतिपक्षी दलहरुले पनि सीमा जस्तो संवेदनशिल विषयमा सरकारले यस्तो खेलाचीँ गर्न नहुने चेतावनी दिएका छन्। निरन्तर उक्त अभिव्यक्ति संसदको रेकर्डबाट हटाउन माग गरिरहेका छन्।

जान्नेलाई छान्ने भनेर सरकारमा पुगेको दल,उक्त दलका नेता र कार्यकर्ताहरूले इतिहास बिर्सेको झैँ जनमानसमा भान हुन् थालेको छ।

सदनमा राष्ट्रिय अखण्डताका सम्बन्धका बिषयमा पनि एउटै मत र एउटै आवाज किन हुन सकेन ? यो प्रश्न निरुत्तरित नै छ।

सीमाका सन्दर्भमा एक शव्द,एक गलत वाक्य तथा एक गलत निर्णयले नै सिङ्गो देशले ठुलो नोक्सानीको सामना गर्नुपर्ने हुन्छ। इतिहासमा सरकार प्रमुखहरुले यस्तै अभिव्यक्ति बोल्दा देश नै गुमाउनु परेको विश्व इतिहासमा थुप्रै दृष्टान्तहरू भेटिन्छन्।

राष्ट्रियहितका विषयमा एक राजनितिक दलहरुबीच नै बिमति देखियो भने अर्को महाकाली सन्धि जस्तो सन्धि फेरी नदोहोरिएला भन्न सकिन्न।

महाकाली सन्धिमा भएको जस्तो गल्ति दोहोर्‍याउन प्रधानमन्त्री बालेननेतृत्वको सरकारलाई छुट भने छैन।

कसरी भयो महाकाली सन्धि ?

नेपाल-भारतबीच भएको महाकाली सन्धि संसद्बाट अनुमोदन भएको ४ असोजमा २५ वर्ष पूरा भएको छ। तत्कालीन संविधान २०४७ को धारा १२६(२) अनुसार सीमाना तथा प्राकृतिक स्रोतको उपयोगसँग सम्बन्धित सन्धि-सम्झौता संसद्को दुईतिहाइ बहुमतबाट अनुमोदन हुनुपर्ने व्यवस्था रहेकाले महाकाली सन्धि पनि सोही प्रक्रियाबाट पारित गरिएको थियो।

४ साउन २०५३ मा संसद्मा दर्ता भएको सन्धि २७ भदौमै निर्णयार्थ प्रस्तुत गर्ने तयारी भए पनि विभिन्न राजनीतिक विवादका कारण प्रक्रिया तीनपटकसम्म स्थगित भएको थियो। अन्ततः ४ असोज २०५३ मा संसद्को संयुक्त बैठकले दुईतिहाइ बहुमतसहित सन्धिलाई अनुमोदन गरेको थियो।

नेपाल र भारतबीच जलस्रोतको विकास तथा द्विपक्षीय सहकार्यलाई संस्थागत गर्ने उद्देश्यसहित २९ माघ २०५२ मा ‘शारदा बाँध, टनकपुर बाँध तथा पञ्चेश्वर परियोजनासहित महाकाली नदीको एकीकृत विकाससम्बन्धी सन्धि’मा हस्ताक्षर भएको थियो।

महाकाली सन्धिको पूर्णपाठ :

श्री ५ को सरकार नेपाल तथा भारत सरकार (यस पछि पक्षहरु भनिएको) जलस्रोतको बिकासमा सहयोगको लागि मैत्री तथा घनिष्ट छिमेकीपनको आपसी सम्बन्ध प्रबर्दन तथा सुद्रीढ गर्ने प्रतिबद्धता पुन पुष्टि गर्दै ,

महाकाली नदीको अधिकांस भाग दुई मुलुकबीचको सीमा नदि भएको कुरा स्वीकार गर्दै माहाकाली नदीको पानी तथा यसको उपयोग सम्बन्धमा पक्षहरुको दायित्व तथा तदनुरुप अधिकार एवं कर्तव्यहरुको परिभाषा गर्न साझेदारीको आधारमा एक सन्धि हुन वान्च्छनीय भएको महसुस गर्दै ,

सन् १९२० मा आदान प्रदान भएका पत्रहरु द्वारा दुवै पक्षहरुको महाकाली नदीमा शारदा बाँधको निर्माणको लागि सम्झौता व्यवस्था सम्पन्न गरेको र सोहि ब्यबस्थाअनुसार नेपालको सो बाँधबाट केहि पानी प्राप्त गर्ने गरेको कुराको उल्लेख गर्दै,

भारतले महाकाली नदीमा बनाएको टनकपुर बाँधको पूर्वी एफलक्स बंडाएक अन्स नेपाली इलाकाको जिमुवामा रहेको तथा सो बाँधको सीमावर्ती जलासयको सम्बन्धमा संयुक्त आयोगमा सम्बत २०४८ साल मङ्सिर १८–१९ गते तदनुसार डिसेम्बर ४-५ ,१९९१ मा लिएका निर्णयहरु तथा भारतका प्रधानमन्त्रीको नेपाल भ्रमणका अवसरमा सम्बत २०४९ साल कार्तिक ५ गते तद अनुसार अक्टोबर २१, १९९२ का दिन जारि गरिएको संयुक्त बिज्ञप्ति सस्मरण गर्दै ,

महाकाली नदीमा कार्यान्वयन गरिने पञ्चेश्वर बहुद्देश्यीय आयोजनाको बिस्तृत आयोजना प्रतिबेदन दुवै पक्षको संयुक्त रुपमा तयार गरिएको कुरा उल्लेख गर्दै पक्षहरु देहायबमोजिम सहमत भएका छन् :

धारा १

१. नेपाललाई शारदा बाँधबाट बर्षायाममा (१५ मे देखि १५ अक्टोबर सम्म) २८.३५ घन मीटर प्रति सेकेन्ड ( १०००,क्युसेक)तथा सुख्खायाममा( १६ अक्टोबर १४ मे सम्म) ४.२५ घन मीटर प्रतिसेकेन्ड (५० क्युसेक) पानि प्राप्त गर्ने अधिकार हुनेछ ।

२. भारतले नदि पर्यावरणीय पद्दति (इकोसिस्टम) काएम राख्न तथा संरक्षन गर्न शारदा बाँधभन्दा तल महाकाली नदीमा १० घन मीटर प्रति सेकेन्ड (३५० क्युसेक) पानिको प्रवाह काएम राख्ने छ ।

३. कुनै कारणबाट शारदा बाँध निष्क्रिय भएको अबस्थामा :

(क) नेपाललाई यस सन्धिको धारा २ को प्रकरण २ मा उल्लेखित हेड रेगुलेटरको प्रयोग गरि यस धाराको प्रकरण १ मा उल्लेखित पानि प्राप्त गर्ने अधिकार हुनेछ। यसरि पानि प्राप्त गर्ने धारा २ को प्रकरण २ बमोजिम नेपाललाइ प्राप्त हुने पानीमा थप हुनेछ ।

( ख) भारतले टनकपुर विधुत केन्द्रको तेलरेशबाट शारदा बाँध भन्दा तल यस धाराको प्रकरण २ बमोजिम नदीको प्रवाह कायम राख्ने छ ।

धारा २

संयुक्त आयोगमा मिति २०४८ साल मङ्सिर १८(१९ गते तद अनुसार डिसेम्बर ४५, १९९१ मा लिएको निर्णयहरु तथा भारतका प्रधानमन्त्रीको नेपाल भ्रमणको अबसरमा २०४९ साल कार्तिक ५ गते तद अनुसार अक्टोबर २१, १९९२ मा जारि गरिएको संयुक्त विज्ञप्तिलाई निरन्तरता दिदै दुवै पक्षहरुको देहायबमोजिम गर्न सहमत भएका छन् :

१. टनकपुर बाँधको पूर्वी एफलक्स बन्डको निर्माण गर्नको लागि तथा सो बन्डनेपालि भुमि ईएल २५० मीटर उच्चस्थलमा जोड्नको लागि महेन्द्रनगर नगरपालिका क्षेत्रस्थित जिमुवा गाँउमा नेपाली इलाकाको करिब ५७७ मीटर लम्बाई( करिव २.९ हेक्टर) भुमि तथा सिमा क्षेत्रको दुवै तिरका दश गजा( नो म्यान्स ल्याण्ड) भूमिको केहि अन्स प्रयोग गर्न दिने नेपालले सहमति दिएको छ । त्यसरी प्रयोग गर्नको लागि सहमति दिएको नेपाली भुमि तथा सो भूमिको पश्चिमतर्फ रहेको जलासय भित्र नेपाल भारत सिमा सम्मको भुमि करिब ९ हेक्टर तथ् सो क्षेत्रमा रहेको प्राकृतिक स्व्रोत सम्पदाहरु नेपालको अविछिन्न सार्बभौमता तथा नियन्त्रणअन्तर्गत रहने छन र नेपाल तत्सम्बन्धी सबै आनुश्नकिङ्क अधिअकार हरुको प्रयोग गर्न स्वतन्त्र रहने छ ।

२. जिमुवामा त्यसरी निर्माण गरिएको टनकपुर बाँधको पूर्वी एफलक्स वण्डको बदलामा नेपाललाई देहायको अधिकार हुनेछ :

(क) यो सन्धि लागु भएको मिति देखि बर्षायाममा (१५ मे देखि १५ अक्टोबर सम्म) २८.३५ घन मिटर प्रति सेकेन्ड (क्युसेक) पानीको प्राप्ति हेने र यो प्रयोजनको लागि तथा सन्धिको धारा १ को प्रयोजनको लागि, टनकपुर बाँधको बायाँ अण्डर स्लूइसनजीकै हेड-रेगूलेटर वा हेड-रेगूलेटरहरु तथा नेपाल-भारत सीमासम्म आवश्यक क्षमताका नहरहरुसमेत भारतले निर्माण गर्नेछ । त्यस्ता हेड–रेगूलेटरहरु तथा नहरहरुको सञ्चालन संयुक्तरुपमा गरिने छन् ।

(ख) यो सन्धि लागू भएको मितिदेखि नियमितरुपमा वर्षेनी निःशुल्क ७ करोड किलोवाट घण्टा (यूनिट) विद्युत् प्राप्ति । यस प्रयोजनको लागि, भारतले टनकपूर विद्युत् केन्द्र (जसको हाल ९० प्रतिशत निश्चित वार्षिक प्रवाहमा वार्षिक ४४ करोड ८४ लाख किलोवाट जडान क्षमता छ) देखि नेपाल-भारत सीमाम्म १३२ किलोभोल्टको प्रशारण लाईनको निर्माण गर्नेछ ।

३. टनकपूर बाँधको माथिल्लो भागमा पञ्चेश्वर बहुद्देश्यीय आयोजनालगायत कुनै जलाशयुक्त आयोजना वा आयोजनाहरुको विकास गर्ने समयमा टनकपूर बाँधमा देहायका व्यवस्थाहरु गरिन छन् :

(क) नेपाललाई थप पानी उपलब्ध गराउनको लागि नेपाल–भारत सीमासम्म आवश्यकताअनुसार थप हेड-रेगूलेटर तथा नहरहरुको सञ्चालन संयुक्तरुपमा गरिने छन् ।

(ख) महाकाली नदीको पानीको मात्रामा वृद्धि गरिएको मितिदेखि नेपालले टनकपूर विद्युत् केन्द्रबाट उत्पादन हुने थप विद्युत्को आधा भाग बराबरको थप विद्युत् नियमितरुपमा प्राप्त गर्नेछ, र त्यस्तो थप विद्युत् उत्पादनको लागि टनकपुर विद्युत केन्द्रको अतिरिक्त सञ्चालन खर्चको आधा भाग तथा आवश्यक भएमा, थप पूँजी लगानीको आधा हिस्सा बेहोर्ने छ ।

धारा – ३

दुई देशबीचको सीमा बनाउने महाकाली नदीको भागमा पञ्चेश्वर बहुद्देश्यीय आयोजना (यसपछि आयोजना भनिएको) निर्माण गरिने भएकोले महाकाली नदीको पानीमा आ–आफ्ना विद्यमान उपभोग्य उपयोगमा प्रतिकूल असर नपर्ने गरी महाकाली नदीको पानीको उपयोगमा पक्षहरुको समान हक रहेको कुरमा दुवै पक्ष मञ्जुर गर्दछन् । तसर्थ दुवै पक्षबाट संयुक्तरुपमा तयार भइरहेको विस्तृत आयोजना प्रतिवेदनअनुसार महाकाली नदीमा आयोजना कार्यान्वयन गर्न दुवै पक्षहरु मञ्जुर गर्दछन् । आयोजनाको डिजाइन तथा कार्यान्वयन देहायका सिद्धान्तहरुको आधारमा हुनेछ :

१. पक्षहरुबीच सहमति भएअनुरा अधिकतम् कूल खूद लाभ प्राप्त गर्ने उद्देश्यले आयोजनाको डिजाइन गरिने छ । आयोजनाको विकासबाट विद्युत्, सिँचाइ, बाढीनियन्त्रण आदिका रुपमा दुवै पक्षलाई प्राप्त हुने सम्पूर्ण लाभको मूल्याकंन गरिने छ ।

२. महाकाली नदीका दुवै किनारामा समान क्षमताका विद्युत् केन्द्रहरुको निर्माणसमेत प्रस्तुत आयोजनालाई एकीकृत आयोजनाको रुपमा कार्य्न्वित गरिने वा गर्न लगाइने छ । दुवै विद्युत् केन्द्रहरुको सञ्चालन एकीकृत तबरमा गरिने छ र उत्पादन गरिएको कूल विद्युत् पक्षहरुबीच बराबर बाँडफाँड गरिनेछ ।

३. आयोजनाको लागत पक्षहरुलाई प्राप्त हुने लाभको अनुपातमा पक्षहरुबाट त्यस्तो विद्युत्को परिमाण तथा सोको मूल्य पक्षहरुबीच परस्पर मञ्जुर भएबमोजिम हुने् केन्द्रहरुको सञ्चालन एकीकृत तबरमा गरिने छ र उत्पादन गरिएको कूल विद्युत् पक्षहरुबीच बराबर बाँडफाँड गरिनेछ ।

४. आयोजनाको लागत पक्षहरुलाई प्राप्त हुने लाभको अनुपातमा पक्षहरुबाट त्यस्तो विद्युत्को परिमाण तथा सोको मूल्य पक्षहरुबीच परस्पर मञ्जुर भएबमोजिम हुनेछ ।

धारा – ४

नेपाली इलाकाको दोधारा नदी क्षेत्रको सिँचाइको लागि भारतले १० घन मीटर प्रति सेकेण्ड (३५० क्यूसेक) पानी उपलब्ध गराउने छ । तत्सम्बन्धी प्राविधिक तथा अन्य विस्तृत कुराहरु एकआपसमा तय गरिने छ ।

धारा – ५

१. महाकाली नदीको पानीको उपयोगमा नेपालको पानीको आवश्यकतालाई प्राथमिक दिइने छ ।

२. दुवै पक्षले यो सन्धि तथा पक्षहरुबीच यसपछि हुने कुनै सम्झौतामा व्यवस्था भए बमोजिम महाकाली नदीको पानीको आ–आफ्नो हिस्सा टनकपुर बाँध वा परस्पर मञ्जुर गरिएका अन्य स्थानबाट लिन पाउने छन् ।

धारा – ६

यस सम्झौतामा उल्लेख भएका आयोजनाबाहेक, सीमा नदी रहेको भागको महाकाली नदीमा विकास गरिने कुनैपनि आयोजनाको डिजाइन एवं कार्यान्वयन यस सन्धिद्धारा स्थापित सिद्धान्तहरुअनुसार पक्षहरुबीच सम्झौताबमोजिम गरिने छन् ।

धारा – ७

महाकाली नदीको पानीको प्रवाह र सतहलाई कायम राख्नको लागि पक्षहरुबीच हुने सम्झौता बमोजिमबाहेक प्रत्यक पक्षले महाकाली नदीको प्राकृतिक प्रवाह तथा सतहमा प्रतिकूल प्रभाव पने गरी यसको पानीको उपयोग नगर्ने वा नरोक्ने वा अन्यत्र नपठाउने दायित्व लिएको छ । तर यस व्यवस्थाले महाकाली नदीका दुवै किनारा छेउमा बसोबास गर्ने स्थानीय समुदायको पञ्चेश्वरमा औसत वार्षिक प्रवाहको पाँच (५) प्रतिशतमा नबढ्ने गरी महाकाली नदीको पानीको उपयोग गर्न बाँध पुर्याउने छैन ।

धारा – ८

यस सन्धिको धारा – ७ को प्रावधानमा प्रतिकूल असर नपार्ने गरी महाकाली नदीको सहायक नदीहरुमा प्रत्येक पक्षले आफ्नो इलाकामा एक्लैले कुनै कार्यको योजना, सर्वेक्षण, विकास तथा सञ्चालन गर्न यस सन्धिले बाँधा पुर्याउँने छैन ।

धारा – ९

१. महाकाली नदी आयोग (यसपछि आयोग भनिएको) रहने छ । आयोग समानता, परस्पर तथा कुनै पक्षलाई हानी पु¥याउेन सिद्धान्तबाट मार्गदर्शित हुनेछ ।

२. आयोगको गठन दुवै पक्षको समान संख्याका प्रतिनिधिहरुबाट हुनेछ ।

३. आयोगका कार्यहरु, अन्य कुराको अतिरिक्त, देहायका हुनेछन् :

(क) सन्धिद्धारा व्यवस्था गरिएका सम्पूर्ण संरचनाहरुको सम्बन्धमा जानकारी लिने र आवश्यक भएका निरीक्षण गर्ने तथा सन्धिका प्रावधानहरु कार्या्न्वित गर्न आवश्यक हुने कदमहरु चाल्न दुवै पक्षलाई सिफारिश गर्ने,

(ख) यस सन्धिमा उल्लेख गरिए तथा व्यवस्था भए बमोजिम महाकाली नदीको संरक्षण तथा उपयोगको लागि दुवै पक्षलाइई सिफारिश गर्ने,

(ग) आयोजनाको दक्ष मूल्याकंन गर्ने तथा सोको सिफारिश गर्ने,

(घ) यस सन्धिको कार्यान्वयनबाट उत्पन्न हुने कार्य योजनाहरुको समन्वय तथा अनुगमन गर्ने, र

(ङ) यस सन्धिको व्याख्या तथा कार्यान्वयन सम्बन्धमा पक्षहरुबीच उत्पन्न हुने कुनैपनि मतभिन्नताको छानबिन गर्ने ।

४. आयोगको खर्च समानरुपले दुवै पक्षबाट बेहोरिने छ ।

५. यस धाराका प्रकरण १ र २ अनुसार आयोगको गठन हुने बित्तिकै, आयोगले आफ्नो कार्य्विधि नियमावलीको तर्जुमा गर्नेछ र सो नियमावली पक्षहरु समक्ष सहमतिको लागि पेश गर्नेछ ।

६. आयोगको क्षेत्राधिकार रहेको विषयहरुमा सोझै एक अर्कासँग सम्पर्क राखी समाधान गर्ने आ–आफ्नो अधिकारलाई दुवै पक्षहरुले सुरक्षित राख्ने छन् ।

धारा -१०

महाकाली नदीको दुवै पक्षको परस्पर लाभको लागि पञ्चेश्वर बहुद्देश्यीय आयोजनालगायत नयाँ आयोजनाहरुको विकास, कार्यान्वयन तथा सञ्चालनको लागि दुवै पक्षहरुले आयोजनापिच्छे संयुक्त निकाय वा निकायहरु गठन गर्न सक्नेछन् ।

धारा – ११

१. आयोगले पक्षहरुबीचको मत भिन्नताबारे, यसलाई सुम्पिएको तीन महिनाभित्र छानबिन गरी यस न्धिको धारा ९ अनुसार आफ्नो राय सिफारिश गर्न नसकेमा वा आयोगको सिफारिशसित कुनै पक्ष असहमत भएका विवाद उत्पन्न भएको मानिने छ र त्यसपछि त्यस्तो विवाद मध्यस्थसमक्ष निर्णयार्थ पेश गरिनेछ । यसो गर्दा कुनैपनि पक्षले अर्को पक्षलाई तीन (३) महिनाको पूर्वसूचना दिनुपर्नेछ ।

२. मध्यस्थता तीन मध्यस्थहरुबाट गठन भएको न्यायाधीकरणबाट गरिने छ । एक मध्यस्थलाई नेपालले र एक मध्यस्थलाई भारतले मनोनित गर्नेछन् । तर कुनैपनि मुलुकले आ–आफ्ना नागरिकहरुलाई मनोनित गर्ने छैन । तेस्रो मध्यस्थ संयुक्तरुपमा दुवै पक्षबाट नियुक्त हुनेछ, जसले न्यायाधीकरणको सदस्यको हैसियतले न्यायाधीकरणको अध्यक्षता गर्नेछ । तस्रो मध्यस्थ नियुक्त गर्ने सम्बन्धमा प्रस्ताव प्राप्त भएको नब्बे (९०) दिनभित्र पक्षहरु तस्रो मध्यस्थउपर सहमत हुन नसकेको अवस्थामा, हेगस्थित मध्यस्थतासम्बन्धी स्थायी अदालतका महासचिवसमक्ष कुनैपनि पक्षले त्यस्तो मध्यस्थ नियुक्तिको लागि अनुरोध गर्न सक्नेछ र त्यसरी मध्यस्थ नियुक्त हुने व्यक्ति यी दुई मुलुकको नागरिक हुनेछैन ।

३. मध्यस्थताको कार्य्विधि मध्यस्थतासम्बन्धी न्यायाधीकरणले निर्धारण गर्नेछ र बहुसंख्यक मध्यस्थहरुको निर्णय न्यायाधीकरणको फैसला हुेनजसले न्यायाधीकरणको सदस्यको हैसियतले न्यायाधीकरणको अध्यक्षता गर्नेछ । तस्रो मध्यस्थ नियुक्त गर्ने सम्बन्धमा प्रस्ताव प्राप्त भएको नब्बे (९०) दिनभित्र पक्षहरु तस्रो मध्यस्थउपर सहमत हुन नसकेको अवस्थामा, हेगस्थित मध्यस्थतासम्बन्धी स्थायी अदालतका महासचिवसमक्ष कुनैपनि पक्षले त्यस्तो मध्यस्थ नियुक्तिको लागि अनुरोध गर्न सक्नेछ र त्यसरी मध्यस्थ नियुक्त हुने व्यक्ति यी दुई मुलुकको नागरिक हुनेछैन ।

३. मध्यस्थताको कार्य्विधि मध्यस्थतासम्बन्धी न्यायाधीकरणले निर्धारण गर्नेछ र बहुसंख्यक मध्यस्थहरुको निर्णय न्यायाधीकरणको फैसला हुनेछ । मध्यस्थतासम्बन्धी न्यायाधीकरणको काम कारवाही अँग्रेजी भाषामा गरिने छ र त्यस्तो न्यायाधीकरणको फैसला लिखितरुपमा हुनेछ । दुवै पक्षले यस फैसलालाई अन्तिम, निर्णायक तथा बन्धनकारी फैसलाको रुपमा स्वीकार गर्नेछन् ।

४. मध्यस्थताको स्थान, मध्यस्थतासम्बन्धी न्यायाधीकरणको प्रशासनिक सहयोग तथा मध्यस्थहरुको पारिश्रमिक र खर्चसम्बन्धी व्यवस्थाहरु पक्षहरुबीच आदान–प्रदान हुने पत्रबाट यस सन्धिअन्तर्गत उत्पन्न हुने मतभिन्नताको समाधानको लागि वैकल्पिक कार्य्विधि मञ्जुर गर्न पनि सक्नेछन् ।

धारा – १२

१. यो सन्धि सम्पन्न भएपछि शारदा बाँध तथा टकनपुर बाँधबाट महाकाली नदीको पानीको उपयोग गर्ने सम्बन्धमा पक्षहरुबीच यसअघि भएका समझदारीहरु यस सन्धिबाट विस्थापित भएका मानिने छन्,

२. यस सन्धिको अनुमोदन गर्नुपर्नेछ र अनुमोदनका लिखतहरु आदान–प्रदान भएको मितिदेखि यो लागू हुनेछ । यो सन्धि लागू भएको मितिले पचहत्तर (७५) वर्षको अवधिको लागि बहाल रहने छ ।

३. यो सन्धि दुवै पक्षबाट दश (१०) वर्षको अन्तरालमा वा कुनै पक्षले चाहेको अवस्थामा सो भन्दा अगाडि नै पुनरावलोकन गरिने छ र आवश्यक भएमा, पक्षहरुले सन्धिमा संशोधन गर्न सक्ने छन् ।

४. यस सन्धिका प्रावधानहरु कार्या्न्वित गर्न पक्षहरुबाट आवश्यक भएबमोजिम सम्झौताहरु गरिने छन् ।

यसको प्रमाणस्वरुप, पक्षहरुका आ–आफ्ना अधिकार प्राप्त प्रतिनिधिहरुले यस सन्धिको अँग्रेजी, नेपाली र हिन्दी भाषाका दुई–दुई सक्कल प्रतिहरुमा, दुवै प्रतिहरु समानरुपले प्रामाणिक हुने गरी हस्ताक्षर गरी आ–आफ्ना निशाना छाप लगाएका छन् ।

सम्बत् २०५२ साल माघ २९ गते तदनुसार १९९६, फेब्रुअरी १२ तारिखका दिन नयाँ दिल्ली, भारतमा सम्पन्न गरियो ।

शेरबहादुर देउवा पि.भी. नरसिंह राव

प्रधानमन्त्री प्रधानमन्त्री

श्री ५ को सरकार,नेपाल भारत सरकार

कर्णालीको बजेट : ३५ अर्ब ३९ करोड ८५ लाख ४८ हजार

वीरेन्द्रनगर। कर्णाली प्रदेश सरकारले आगामी आर्थिक वर्ष २०८३/०८४ का लागि नयाँ बजेट सार्वजनिक गरेको छ। सोमबार प्रदेशसभा बैठकमा आर्थिक मामिला तथा योजना मन्त्री राजीवविक्रम शाहले वार्षिक नीति तथा कार्यक्रम कार्यान्वयन गर्न लक्षित बजेट प्रस्तुत गरेका हुन्।

सरकारले आगामी वर्षका लागि ३५ अर्ब ३९ करोड ८५ लाख ४८ हजार रुपैयाँ बराबरको बजेट ल्याएको छ, जुन चालु आर्थिक वर्षको तुलनामा ७.२८ प्रतिशतले बढी हो। चालु आर्थिक वर्षमा प्रदेशले ३२ अर्ब ९९ करोड ६६ लाख ५५ हजार रुपैयाँ बराबरको बजेट कार्यान्वयन गरिरहेको छ।

बजेट संरचनाअनुसार चालु खर्चका लागि ८ अर्ब ६० करोड ४५ लाख ५६ हजार रुपैयाँ (२४.३१ प्रतिशत) विनियोजन गरिएको छ भने पुँजीगत खर्चतर्फ २० अर्ब ७४ करोड ६७ लाख १२ हजार रुपैयाँ (५८.३१ प्रतिशत) छुट्याइएको छ। वित्तीय व्यवस्थापनतर्फ ५० करोड रुपैयाँ (१.४१ प्रतिशत) विनियोजन गरिएको छ।

सरकारले बजेटको स्रोत व्यवस्थापनका लागि आन्तरिक राजस्वबाट ८५ करोड पाँच लाख ९० हजार रुपैयाँ, चालु आर्थिक वर्षमा बचत हुने करिब ६ अर्ब ४१ करोड ५१ लाख रुपैयाँ परिचालन गर्ने जनाएको छ। त्यसैगरी संघीय सरकारबाट राजस्व बाँडफाँटमार्फत १० अर्ब ६६ करोड ५० लाख ४९ हजार, वित्तीय समानीकरण अनुदानबाट १० अर्ब ६३ करोड २३ लाख, सशर्त अनुदानबाट ५ अर्ब ६७ करोड २५ लाख रुपैयाँ प्राप्त हुने अनुमान गरिएको छ।

यस्तै, समपूरक अनुदानतर्फ ६६ करोड ७८ लाख र विशेष अनुदानतर्फ ४८ करोड ५६ लाख रुपैयाँ स्रोतका रूपमा परिचालन गरिनेछ।

मन्त्रालयगत विनियोजनअनुसार भौतिक पूर्वाधार तथा सहरी विकास मन्त्रालयलाई सबैभन्दा बढी १० अर्ब ९३ करोड ८१ लाख १० हजार रुपैयाँ छुट्याइएको छ। त्यसपछि जलस्रोत तथा ऊर्जा विकास मन्त्रालयलाई ४ अर्ब ८१ करोड ९५ लाख ८६ हजार, सामाजिक विकास मन्त्रालयलाई ६ अर्ब १० करोड ५ लाख ९५ हजार विनियोजन गरिएको छ।

त्यसैगरी उद्योग, पर्यटन, वन तथा वातावरण मन्त्रालयलाई २ अर्ब ४६ करोड ४९ लाख ७४ हजार, भूमि व्यवस्था, कृषि तथा सहकारी मन्त्रालयलाई २ अर्ब ५२ करोड ८७ लाख ६८ हजार, र मुख्यमन्त्री तथा मन्त्रिपरिषद्को कार्यालयलाई ३७ करोड ५ लाख रुपैयाँ छुट्याइएको छ।

स्थानीय तहका लागि अन्तरसरकारी वित्तीय हस्तान्तरणमार्फत ५ अर्ब ५४ करोड ७२ लाख ८० हजार रुपैयाँ विनियोजन गरिएको छ, जुन कुल बजेटको १५.६७ प्रतिशत हो। यसअन्तर्गत वित्तीय समानीकरण अनुदान १ अर्ब रुपैयाँ पुर्‍याइएको छ भने समपूरक अनुदानका रूपमा सबै स्थानीय तह समेटिने गरी १ अर्ब १८ करोड ५० लाख रुपैयाँ पठाइने भएको छ।

बयान नसकिएपछि व्यवसायी भट्ट र अग्रवाल न्यायिक हिरासतमा

काठमाडौँ । सम्पत्ति शुद्धीकरणसम्बन्धी मुद्दामा प्रतिवादी बनाइएका व्यवसायी दीपक भट्ट र सुलभ अग्रवालको विशेष अदालतमा बयान सोमबार पूरा नभएपछि दुवैलाई न्यायिक हिरासतमा पठाइएको छ।

विशेष अदालतका सूचना अधिकारी पार्वती हितानका अनुसार बयान नसकिएपछि दुवै जनालाई हिरासतमा पठाइएको हो। अदालतको इजलासमा अध्यक्ष सुदर्शनदेव भट्ट तथा सदस्य न्यायाधीश उमेश कोइराला र विदुर कोइरालाको उपस्थितिमा बयान प्रक्रिया चलेको थियो।

भट्टमाथि सम्पत्ति शुद्धीकरण अन्तर्गत २६ अर्ब ६३ करोड २७ लाख ७१ हजार ५९ रुपैयाँ ६८ पैसाको बिगो दाबी गरिएको छ। उनीसँगै शंकर ग्रुपका सञ्चालक सुलभ अग्रवाल, शंकरलाल अग्रवाल, सन्दीप चाचन अग्रवाल र अमित मोर समेत प्रतिवादी छन्। सन्दीप चाचन दलाल नम्बर ५५ नामक ब्रोकिङ कम्पनीका अध्यक्ष हुन्।

अनुसन्धान अनुसार हिमालयन रि–इन्स्योरेन्स लगायतका कम्पनीहरूको रकम दुरुपयोग गरी सम्पत्ति शुद्धीकरण गरेको आरोप उनीहरूमाथि लगाइएको छ। अनुसन्धानका क्रममा दीपक भट्टलाई चैत १९ र सुलभ अग्रवाललाई चैत २२ मा पक्राउ गरिएको थियो।

अभियोगपत्रमा आर्थिक वर्ष २०७४/७५ मा घर तथा जग्गाको पुनःमूल्यांकन गरी ३५ करोड ६८ लाख ८६ हजार रुपैयाँभन्दा बढी सम्पत्तिमा थप गरिएको उल्लेख छ। त्यस्तै इन्फिनिटी होल्डिङ्स प्रालिमा आर्थिक वर्ष २०७७/७८ मा ४५ करोड र २०७९/८० मा ९ करोड ५० लाख रुपैयाँ पूँजी थप गरिएको देखिएको छ।

यी रकमहरू कर्जा अपचलन तथा बैंकिङ कसुरमार्फत प्राप्त स्रोतबाट बढाइएको दाबी सम्पत्ति शुद्धीकरण अनुसन्धान विभागले गरेको छ। अदालतमा बयान मंगलबार पनि निरन्तर हुने र त्यसपछि थुनछेक बहस हुने जनाइएको छ।

कर्णालीमा पर्यटन, उद्योग-पर्यटन मन्त्रालयलाई २ अर्ब ४६ करोड बजेट

सुर्खेत । कर्णाली प्रदेश सरकारले आगामी आर्थिक वर्ष २०८३/८४ का लागि उद्योग, पर्यटन, वन तथा वातावरण मन्त्रालयअन्तर्गत २ अर्ब ४६ करोड ४९ लाख ७४ हजार रुपैयाँ बजेट विनियोजन गरेको छ।

सोमबार प्रदेशसभामा बजेट प्रस्तुत गर्दै आर्थिक मामिला तथा योजनामन्त्री राजीवविक्रम शाहले कर्णालीको पर्यटन क्षेत्रको विकास र प्रवर्द्धनका लागि ५३ करोड ८२ लाख रुपैयाँ छुट्याइएको जानकारी दिए।

पर्यटन पूर्वाधार विस्तारका लागि मुगुको रारा ताल, सुर्खेतको काँक्रेविहार, सल्यानको कुपिण्डे दह तथा रुकुमपश्चिमको स्यार्पु ताल क्षेत्रमा आवश्यक पूर्वाधार निर्माण गर्न २१ करोड रुपैयाँ विनियोजन गरिएको उनले बताए। साथै सुर्खेत विमानस्थल विस्तार परियोजनाका लागि ५ करोड रुपैयाँ बजेट व्यवस्था गरिएको छ।

वन तथा वातावरण क्षेत्रतर्फ जलवायु परिवर्तनको प्रभाव न्यूनीकरण तथा अनुकूलन कार्यक्रम सञ्चालन गर्न २० करोड ९० लाख रुपैयाँ छुट्याइएको छ। यस्तै जलाधार क्षेत्र संरक्षण तथा प्राकृतिक स्रोतको दिगो व्यवस्थापनका लागि २७ करोड १५ लाख रुपैयाँ विनियोजन गरिएको मन्त्री शाहले जानकारी दिए।

उद्योग तथा उद्यमशीलता विकासलाई प्रोत्साहन गर्न युवा स्टार्टअप कार्यक्रमका लागि ४ करोड १० लाख रुपैयाँ बजेट राखिएको छ। त्यसैगरी उद्यमशीलता तथा सीप विकास कार्यक्रमका लागि २ करोड रुपैयाँ र साना उद्योग प्रवर्द्धनका लागि १ करोड रुपैयाँ छुट्याइएको छ।

बजेट वक्तव्यअनुसार आगामी आर्थिक वर्षका लागि भूमि व्यवस्था, कृषि तथा सहकारी मन्त्रालयतर्फ २ अर्ब ५२ करोड ८७ लाख रुपैयाँ विनियोजन गरिएको छ। प्रदेश सरकारले कृषि उत्पादन वृद्धि, सहकारी क्षेत्रको सुदृढीकरण तथा भूमि व्यवस्थापनलाई प्राथमिकतामा राख्दै बजेट व्यवस्था गरेको जनाएको छ।

लुम्बिनीको बजेट : ३७ अर्ब ३८ करोड ४५ लाख

बुटवल । लुम्बिनी प्रदेश सरकारले आगामी आर्थिक वर्ष २०८३/०८४ का लागि ३७ अर्ब ३८ करोड ४५ लाख रुपैयाँको बजेट सार्वजनिक गरेको छ। आर्थिक मामिला तथा योजना मन्त्री धनेन्द्र कार्कीले सोमबार प्रदेशसभा बैठकमा बजेट प्रस्तुत गरेका हुन्।

प्रस्तावित बजेटमध्ये पुँजीगततर्फ २२ अर्ब ७१ करोड ६५ लाख ४० हजार रुपैयाँ विनियोजन गरिएको छ भने चालुतर्फ ११ अर्ब ११ करोड २७ लाख १० हजार रुपैयाँ छुट्याइएको छ। वित्तीय व्यवस्थापनतर्फको रकमसमेत समावेश गर्दा कुल बजेट ३७ अर्ब ३८ करोड ४५ लाख रुपैयाँ पुगेको हो।

गत आर्थिक वर्ष २०८२/०८३ मा प्रदेश सरकारले ३८ अर्ब ९१ करोड रुपैयाँको बजेट ल्याएको थियो। यस वर्षको बजेट अघिल्लो वर्षको तुलनामा करिब १ अर्ब ५२ करोड ५५ लाख रुपैयाँले कम रहेको छ।

प्रदेश सरकारले आगामी आर्थिक वर्षको बजेटमा पूर्वाधार विकास, कृषि उत्पादन वृद्धि, शिक्षा तथा स्वास्थ्य सेवाको सुदृढीकरण, रोजगारी सिर्जना र आर्थिक गतिविधि विस्तारलाई प्राथमिकतामा राखेको जनाएको छ। साथै उत्पादनमुखी क्षेत्रलाई प्रोत्साहन गर्दै प्रदेशको आर्थिक विकासलाई गति दिने लक्ष्य बजेटले लिएको सरकारको दाबी छ।

बेइजिङमा शिशिर खनाल र सीपीसी नेतृत्वबीच भेटवार्ता

बेइजिङ । परराष्ट्रमन्त्री तथा राष्ट्रिय स्वतन्त्र पार्टी (रास्वपा) का विदेश विभाग प्रमुख शिशिर खनालले सोमबार बेइजिङमा चिनियाँ कम्युनिष्ट पार्टी (सीपीसी) को अन्तर्राष्ट्रिय विभागका प्रमुख लिउ जियानचाओसँग भेटवार्ता गरेका छन्।

भेटवार्ताका क्रममा नेपाल-चीन सम्बन्ध, अन्तरपार्टी सहकार्य तथा विभिन्न क्षेत्रमा आपसी सहयोग विस्तारका विषयमा छलफल भएको चिनियाँ सञ्चारमाध्यमहरूले जनाएका छन्।

चिनियाँ पक्षले नेपालसँगको परम्परागत मित्रतालाई थप सुदृढ बनाउन इच्छुक रहेको बताउँदै राजनीतिक दलहरूबीचको आदानप्रदान, अनुभव साझेदारी तथा रणनीतिक संवादलाई अझ व्यापक बनाउने प्रतिबद्धता व्यक्त गरेको छ। सीपीसीले शासन प्रणाली, विकास अनुभव र विभिन्न क्षेत्रगत सहकार्यलाई दलस्तरीय सम्बन्धमार्फत अगाडि बढाउन तयार रहेको जनाएको छ।

भेटमा मन्त्री खनालले नेपाल र चीनबीच सात दशक लामो कूटनीतिक सम्बन्ध रहेको उल्लेख गर्दै आपसी सम्मान, सार्वभौमिक समानता र पञ्चशीलका सिद्धान्तका आधारमा सम्बन्धलाई अझ प्रगाढ बनाउन नेपाल प्रतिबद्ध रहेको बताए।

उनले नेपाल एक चीन नीतिप्रति दृढ रहेको दोहोर्‍याउँदै कुनै पनि चीनविरोधी गतिविधिका लागि नेपाली भूमि प्रयोग हुन नदिने स्पष्ट पारे।

खनालले विज्ञान तथा प्रविधि, शिक्षा, जलस्रोत विकास, पूर्वाधार निर्माण र क्षेत्रीय कनेक्टिभिटीका क्षेत्रमा चीनसँग सहकार्य विस्तार गर्न नेपाल इच्छुक रहेको उल्लेख गरे। साथै उनले रास्वपा र चिनियाँ कम्युनिष्ट पार्टीबीच संस्थागत सम्बन्ध विकास गर्न पार्टी तयार रहेको बताउँदै सुशासन, प्रशासनिक सुधार र विकास व्यवस्थापनका क्षेत्रमा चीनको अनुभवबाट सिक्न चाहेको धारणा राखे।

दुवै पक्षले नेपाल–चीन सम्बन्धलाई नयाँ उचाइमा पुर्‍याउन राजनीतिक, आर्थिक तथा जनस्तरका सम्बन्धलाई थप मजबुत बनाउने विषयमा समेत जोड दिएका छन्।

 

गण्डकीमा सामाजिक सुरक्षा र स्वास्थ्य क्षेत्रमा साढे पाँच अर्बभन्दा बढी बजेट

पोखरा । गण्डकी प्रदेश सरकारले आगामी आर्थिक वर्ष २०८३/८४ का लागि सामाजिक सुरक्षा, स्वास्थ्य तथा खेलकुद क्षेत्रलाई प्राथमिकतामा राख्दै उल्लेखनीय बजेट विनियोजन गरेको छ।

प्रदेशका आर्थिक मामिला मन्त्री जितबहादुर शेरचनले प्रदेशसभा बैठकमा बजेट प्रस्तुत गर्दै सामाजिक विकास, युवा तथा खेलकुद मन्त्रालयका लागि २ अर्ब १६ करोड रुपैयाँ विनियोजन गरिएको जानकारी दिए।

त्यसैगरी स्वास्थ्य क्षेत्रको सेवा विस्तार, पूर्वाधार सुदृढीकरण तथा नागरिकको स्वास्थ्य सेवामा पहुँच अभिवृद्धि गर्ने उद्देश्यले ३ अर्ब ३१ करोड रुपैयाँ बजेट छुट्याइएको मन्त्री शेरचनले बताए।

प्रदेश सरकारले सामाजिक सुरक्षा, युवा सशक्तीकरण, खेलकुद विकास तथा स्वास्थ्य सेवाको गुणस्तर सुधारलाई आगामी आर्थिक वर्षको प्रमुख प्राथमिकतामध्ये एक बनाएको जनाएको छ।

राजेन्द्र राई सोध्छन्, ‘ बाँदर नियन्त्रणको लागि बजेट खोइ ?’

काठमाडौं । नेकपा एमालेका सांसद राजेन्द्र राईले आगामी आर्थिक वर्ष २०८३/८४ को बजेटमा बाँदर नियन्त्रणका लागि कुनै व्यवस्था नगरिएको भन्दै सरकारको ध्यानाकर्षण गराएका छन्।

सोमबार प्रतिनिधिसभामा मन्त्रालयगत बजेटमाथिको छलफलमा भाग लिँदै सांसद राईले कृषिमा ठूलो क्षति पुर्‍याइरहेको बाँदर समस्याको समाधानका लागि सरकारले ठोस कार्यक्रम र बजेट व्यवस्था गर्नुपर्ने बताए।

उनले बजेटमा पुराना राजनीतिक दलहरूले विगतकै शैलीलाई निरन्तरता दिएको टिप्पणी गर्दै आफूलाई नयाँ भन्ने राजनीतिक शक्तिहरूले भने बजेटमार्फत नयाँपन र परिवर्तनको अनुभूति गराउनुपर्ने धारणा राखे।

सांसद राईले विकास निर्माणतर्फ विनियोजित बजेट अपेक्षाभन्दा कम रहेको भन्दै असन्तुष्टि व्यक्त गरे। उनले जनताको प्रत्यक्ष सरोकारका क्षेत्रमा पर्याप्त लगानी आवश्यक रहेको उल्लेख गर्दै विकास बजेट बढाउन सरकारलाई आग्रह गरे।

बागमतीमा भौतिक पूर्वाधार विकासका लागि २५ अर्ब ६० करोड बजेट विनियोजन

हेटौँडा । बागमती प्रदेश सरकारले आगामी आर्थिक वर्ष २०८३/८४ मा भौतिक पूर्वाधार विकास मन्त्रालयका लागि २५ अर्ब ६० करोड रुपैयाँ बजेट विनियोजन गरेको छ।

सोमबार प्रदेशसभा बैठकमा बजेट प्रस्तुत गर्दै आर्थिक मामिला तथा योजना मन्त्री प्रभात तामाङले प्रादेशिक सडक गुरुयोजनाअन्तर्गत रहेका सडक परियोजनाका लागि मात्रै ७ अर्ब १० करोड रुपैयाँ छुट्याइएको जानकारी दिए।

उनले विगतदेखि सञ्चालनमा रहेका पूर्वाधार विकास आयोजनाहरूलाई सम्पन्न गर्न आवश्यक बजेटको व्यवस्था गरिएको तथा स्रोत सुनिश्चिततासमेत गरिएको बताए। प्रदेश सरकारले अधुरा तथा बहुवर्षीय आयोजनालाई निरन्तरता दिँदै विकास निर्माणका कामलाई प्रभावकारी बनाउने लक्ष्य लिएको छ।

मन्त्री तामाङका अनुसार काठमाडौं उपत्यकामा बढ्दो जनघनत्व र यातायात चाप व्यवस्थापनका लागि संघीय सरकारसँगको समन्वयमा मेट्रो रेल सञ्चालनको सम्भाव्यता अध्ययन गरिनेछ। साथै भीमफेदी–कुलेखानी सुरुङमार्ग निर्माणको सम्भाव्यता अध्ययनका लागि समेत बजेट विनियोजन गरिएको छ।

प्रदेश सरकारले सडक सञ्जाल विस्तार, यातायात पूर्वाधार सुधार तथा दीर्घकालीन रणनीतिक परियोजनालाई प्राथमिकतामा राखेर बजेट व्यवस्था गरेको जनाएको छ।

बागमतीको बजेट : ६६ अर्ब ९३ करोड ३३ लाख

हेटौंडा । बागमती प्रदेश सरकारले आगामी आर्थिक वर्ष २०८३/८४ का लागि ६६ अर्ब ९३ करोड ३३ लाख रुपैयाँको बजेट सार्वजनिक गरेको छ।

प्रदेशका आर्थिक मामिला तथा योजना मन्त्री प्रभात तामाङले सोमबार प्रदेशसभा बैठकमा बजेट प्रस्तुत गर्दै कुल बजेटमध्ये चालुतर्फ २२ अर्ब ९६ करोड १९ लाख रुपैयाँ अर्थात् ३४.३१ प्रतिशत र पुँजीगततर्फ ४३ अर्ब ९७ करोड १४ लाख रुपैयाँ अर्थात् ६५.६९ प्रतिशत विनियोजन गरिएको जानकारी दिए।

मन्त्री तामाङका अनुसार बजेट कार्यान्वयनका लागि आवश्यक स्रोत व्यवस्थापन राजस्व तथा राजस्व बाँडफाँटबाट प्राप्त हुने ३० अर्ब १५ करोड ६ लाख रुपैयाँ, अन्य आन्तरिक राजस्व स्रोतबाट प्राप्त हुने ७ अर्ब ७३ करोड रुपैयाँ तथा विभिन्न आय स्रोतबाट जुटाइने रकममार्फत गरिनेछ।

त्यसैगरी संघीय सरकारबाट अनुदानस्वरूप १५ अर्ब ३१ करोड ४८ लाख रुपैयाँ प्राप्त हुने अनुमान गरिएको छ। साथै सञ्चित कोष तथा विविध बचतबाट १२ अर्ब ७६ करोड ७९ लाख रुपैयाँ प्राप्त हुने अपेक्षा गरिएको छ।

बजेटको बाँकी अपुग स्रोत अन्य संस्थाबाट प्राप्त हुने रकम तथा ऋण लगानी फिर्तामार्फत करिब ९६ करोड रुपैयाँ व्यवस्थापन गरिने मन्त्री तामाङले बताए।

प्रदेश सरकारले आगामी आर्थिक वर्षको बजेटमा विकास निर्माण, पूर्वाधार विस्तार, सेवा प्रवाह सुधार तथा आर्थिक गतिविधि प्रवर्द्धनलाई विशेष प्राथमिकतामा राखेको जनाएको छ।

भागबण्डामा विवाद हुँदा सुदूरपश्चिमको बजेट भाषण अनिश्चित

धनगढी । सुदूरपश्चिम प्रदेशमा आगामी आर्थिक वर्ष २०८३/८४ को बजेट प्रस्तुत गर्ने तयारी अन्तिम चरणमा पुगेको बेला सत्तारुढ नेपाली कांग्रेस र नेकपा एमालेबीच बजेट बाँडफाँटलाई लिएर विवाद उत्पन्न भएको छ। यही कारण प्रदेशसभा बैठकको समयसमेत अनिश्चित बनेको छ।

प्रदेश सरकारले सोमबार साँझ ५ बजे प्रदेशसभा बैठकमार्फत बजेट सार्वजनिक गर्ने कार्यसूची तय गरेको थियो। तर सत्ता साझेदार दलबीच बजेटको भागबण्डा नमिल्दा बजेट निर्माण प्रक्रिया नै प्रभावित भएको स्रोतले जनाएको छ।

मुख्यमन्त्री कमलबहादुर शाह र मन्त्रीहरूबीच मन्त्रालयगत बजेट तथा योजनाको बाँडफाँटमा सहमति जुट्न नसकेपछि कर्मचारीहरू अझै बजेट लेखन कार्यमै व्यस्त छन्। नियमानुसार आइतबार मध्यरातसम्म सबै योजना वार्षिक कार्यक्रममा समावेश गरी बजेट प्रणाली बन्द गरिसक्नुपर्ने भए पनि सुदूरपश्चिममा भने प्रक्रिया अझै पूरा हुन सकेको छैन।

बजेटको अन्तिम मस्यौदा तयार नभएकै कारण मन्त्रिपरिषद् बैठकसमेत बस्न सकेको छैन। स्रोतका अनुसार मुख्यमन्त्री शाहले सहमतिको प्रयास जारी रहेकाले मन्त्रिपरिषद् बैठक आह्वान नगरेका हुन्।

विवादको मुख्य कारण भौतिक पूर्वाधार विकास मन्त्रालयलाई तोकिएको बजेट सिलिङ रहेको बताइएको छ। मन्त्रालयका जिम्मेवार मन्त्री सुरेन्द्रबहादुर पालले आफ्नो मन्त्रालयलाई सहमतिअनुसार बजेट विनियोजन नभएको भन्दै असन्तुष्टि जनाएका छन्। त्यसपछि बजेट र योजनामा पुनः समायोजन गर्ने काम भइरहेको स्रोतको दाबी छ।

एमालेका मन्त्रीहरू मात्र होइन, कांग्रेसका केही मन्त्रीहरूले समेत आफूहरूले सिफारिस गरेका योजनाहरू बजेटमा समावेश नभएको गुनासो गरेका छन्। सत्तारुढ दलकै सांसदहरूले दबाब बढाएपछि मुख्यमन्त्री शाह र आर्थिक मामिला मन्त्री विक्रमसिंह धामी असन्तुष्ट पक्षका माग सम्बोधन गर्ने प्रयासमा जुटेका छन्।

अन्य प्रदेशहरूले आगामी आर्थिक वर्षको बजेट प्रदेशसभामा प्रस्तुत गरिसकेको वा गर्ने क्रम जारी रहे पनि सुदूरपश्चिममा भने सत्ता गठबन्धनभित्रकै मतभेदका कारण बजेट प्रक्रिया प्रभावित भएको छ। प्रदेश सरकारले सबै पक्षलाई सहमतिमा ल्याएर राति अबेरसम्म भए पनि बजेट प्रदेशसभामा प्रस्तुत गर्ने तयारी गरिरहेको जनाइएको छ।

प्रदेश सरकारको कानुनी व्यवस्थाअनुसार आर्थिक मामिला मन्त्रालयले बजेट तयार गरेपछि मन्त्रिपरिषद्बाट स्वीकृत गराउनुपर्ने हुन्छ। त्यसपछि मात्र बजेट वक्तव्य प्रदेशसभामा पेश गर्न सकिने व्यवस्था रहेको छ।

३८ अर्ब हाराहारीको बजेट ल्याउने तयारीमा लुम्बीनी

बुटवल । लुम्बिनी प्रदेश सरकारले आगामी आर्थिक वर्ष २०८३/८४ का लागि तयार गरेको बजेट मन्त्रिपरिषद्बाट स्वीकृत गरेको छ। सोमबार बसेको मन्त्रिपरिषद् बैठकले बजेटसँगै विनियोजन विधेयक र आर्थिक विधेयक प्रदेशसभामा पेश गर्न अनुमति दिएको हो।

बजेट सार्वजनिक गर्न आज साँझ ५ बजे प्रदेशसभा बैठक आह्वान गरिएको छ। बैठकमा आर्थिक मामिला तथा योजना मन्त्री धनेन्द्र कार्कीले आगामी आर्थिक वर्षको बजेट प्रस्तुत गर्ने कार्यसूची रहेको छ।

प्रदेश सरकार स्रोतका अनुसार आगामी आवको बजेटको आकार करिब ३८ अर्ब रुपैयाँ रहने अनुमान गरिएको छ।

सरकारले प्रदेश गौरवका आयोजना, बहुवर्षीय तथा क्रमागत योजनाको निरन्तरता, कृषि उत्पादन वृद्धि, रोजगारी सिर्जना, शिक्षा, स्वास्थ्य, खानेपानी तथा सडक पूर्वाधार विकासलाई बजेटको मुख्य प्राथमिकतामा राखेको जनाएको छ। साथै सुशासन प्रवर्द्धन र सेवा प्रवाहलाई थप प्रभावकारी बनाउने कार्यक्रमसमेत बजेटमा समेटिएको बताइएको छ।

कोशीको बजेट : ४० अर्ब ४४ करोड

विराटनगर । कोशी प्रदेश सरकारले आगामी आर्थिक वर्ष २०८३/८४ का लागि ४० अर्ब ४४ करोड ९८ लाख रुपैयाँको बजेट सार्वजनिक गरेको छ। आर्थिक मामिला तथा योजना मन्त्री विदुर लिङ्थेपले सोमबार प्रदेशसभा बैठकमा बजेट प्रस्तुत गर्दै यो रकम गत आर्थिक वर्षको तुलनामा १२.७४ प्रतिशतले बढी रहेको जानकारी दिए।

प्रस्तावित बजेटमध्ये चालुतर्फ १३ अर्ब ९७ करोड ६३ लाख रुपैयाँ विनियोजन गरिएको छ भने पुँजीगततर्फ २० अर्ब ७५ करोड ९९ लाख रुपैयाँ छुट्याइएको छ। कुल बजेटमा पुँजीगत खर्चको हिस्सा ५१.३२ प्रतिशत तथा चालु खर्चको हिस्सा ३४.५५ प्रतिशत रहेको छ। यस्तै वित्तीय व्यवस्थापनतर्फ १५ करोड रुपैयाँ विनियोजन गरिएको मन्त्री लिङ्थेपले बताए।

बजेट कार्यान्वयनका लागि आवश्यक स्रोत व्यवस्थापनबारे जानकारी दिँदै उनले आन्तरिक राजस्वबाट ५ अर्ब ५० करोड रुपैयाँ संकलन गर्ने लक्ष्य राखिएको बताए। त्यसैगरी राजस्व बाँडफाँटमार्फत १२ अर्ब ८७ करोड रुपैयाँ प्राप्त हुने अनुमान गरिएको छ।

संघीय सरकारबाट प्राप्त हुने वित्तीय समानीकरण अनुदान ९ अर्ब १२ करोड रुपैयाँ, सशर्त अनुदान ५ अर्ब ९५ करोड रुपैयाँ, समपूरक अनुदान ६४ करोड रुपैयाँ तथा विशेष अनुदान ५५ करोड रुपैयाँ रहने अपेक्षा गरिएको छ। साथै रोयल्टी बाँडफाँटबाट ४१ करोड रुपैयाँ र सोझै भुक्तानीमार्फत २० करोड रुपैयाँ प्राप्त हुने अनुमान बजेटमा गरिएको छ।

बजेटको बाँकी अपुग रकम करिब ५ अर्ब रुपैयाँ नगद मौज्दातबाट व्यवस्थापन गरिने मन्त्री लिङ्थेपले जानकारी दिए।

गण्डकीको बजेट : ३२ अर्ब ९९ करोड ९९ लाख

पोखरा । गण्डकी प्रदेश सरकारले आगामी आर्थिक वर्ष २०८३/८४ का लागि ३२ अर्ब ९९ करोड ९९ लाख रुपैयाँको बजेट सार्वजनिक गरेको छ। प्रदेशका आर्थिक मामिला मन्त्री जितबहादुर शेरचनले सोमबार प्रदेशसभा बैठकमा उक्त बजेट प्रस्तुत गरेका हुन्।

प्रस्तुत बजेटमध्ये चालुतर्फ १२ अर्ब ७२ करोड ३७ लाख ७८ हजार रुपैयाँ अर्थात् ३८.५६ प्रतिशत विनियोजन गरिएको छ भने पुँजीगततर्फ २० अर्ब २ करोड ६१ लाख २२ हजार रुपैयाँ अर्थात् ६०.६८ प्रतिशत छुट्याइएको छ। वित्तीय व्यवस्थापनका लागि २५ करोड रुपैयाँ अर्थात् कुल बजेटको ०.७६ प्रतिशत विनियोजन गरिएको मन्त्री शेरचनले जानकारी दिए।

उनका अनुसार चालु खर्चको हिस्सा चालु आर्थिक वर्षको तुलनामा करिब एक प्रतिशतले घटाइएको छ। प्रदेश सरकारले आगामी वर्ष पनि विकास निर्माण तथा पूर्वाधार विस्तारलाई प्राथमिकतामा राख्दै पुँजीगत खर्चलाई उच्च हिस्सा दिएको छ।

बजेट कार्यान्वयनका लागि आवश्यक स्रोत व्यवस्थापनबारे जानकारी दिँदै मन्त्री शेरचनले संघीय सरकारबाट वित्तीय समानीकरण अनुदानस्वरूप ७ अर्ब ८४ करोड ८२ लाख रुपैयाँ, राजस्व बाँडफाँटबाट १० अर्ब १६ करोड ४७ लाख ४८ हजार रुपैयाँ तथा रोयल्टी बाँडफाँटबाट ५१ करोड ४८ लाख रुपैयाँ प्राप्त हुने अनुमान रहेको बताए।

त्यस्तै, सशर्त अनुदानमार्फत ३ अर्ब ९३ करोड ३ लाख रुपैयाँ, समपूरक अनुदानबाट ५५ करोड ४६ लाख रुपैयाँ तथा विशेष अनुदानबाट ३९ करोड ५४ लाख रुपैयाँ प्राप्त हुने अपेक्षा गरिएको छ।

प्रदेश सरकारले आन्तरिक राजस्व परिचालनमार्फत ५ अर्ब ८४ करोड १८ लाख ५२ हजार रुपैयाँ संकलन गर्ने लक्ष्य राखेको छ। साथै चालु आर्थिक वर्षको बजेट कार्यान्वयनपछि करिब २ अर्ब रुपैयाँ मौज्दात रहने अनुमान गरिएको छ।

मन्त्री शेरचनका अनुसार बजेट स्रोतमा देखिएको न्यूनता पूर्ति गर्न आगामी आर्थिक वर्षमा १ अर्ब ७५ करोड रुपैयाँ आन्तरिक ऋण उठाइनेछ।

मधेश प्रदेशले ल्यायो ४१ अर्ब १३ करोडभन्दा बढीको बजेट

जनकपुरधाम । मधेश प्रदेश सरकारले आगामी आर्थिक वर्ष २०८३/८४ का लागि ४१ अर्ब १३ करोड ८६ लाख रुपैयाँको बजेट सार्वजनिक गरेको छ।

सोमबार प्रदेश सरकारका अर्थमन्त्री युवराज भट्टराईले प्रदेशसभा बैठकमा बजेट प्रस्तुत गर्दै कृषि, शिक्षा, स्वास्थ्य, पूर्वाधार विकास तथा वन क्षेत्रलाई प्राथमिकतामा राखिएको जानकारी दिए।

प्रस्तावित बजेटमध्ये चालुतर्फ १४ अर्ब ६६ करोड ३२ लाख २९ हजार रुपैयाँ तथा पुँजीगततर्फ २६ अर्ब ४७ करोड ५३ लाख ७१ हजार रुपैयाँ विनियोजन गरिएको छ। कुल बजेटमा चालु खर्चको हिस्सा ३५.५४ प्रतिशत रहेको छ भने पुँजीगत खर्च ६४.३५ प्रतिशत रहेको छ।

बजेटको स्रोत व्यवस्थापनका लागि आन्तरिक स्रोत तथा राजस्वबाट ११ अर्ब २२ करोड ७५ लाख रुपैयाँ जुटाइने अनुमान गरिएको छ। त्यसैगरी संघीय सरकारबाट राजस्व बाँडफाँटमार्फत १२ अर्ब ८३ करोड रुपैयाँ प्राप्त हुने अपेक्षा गरिएको छ।

अर्थमन्त्री भट्टराईका अनुसार संघीय सरकारबाट प्राप्त हुने वित्तीय अनुदान ९ अर्ब ४९ करोड ५९ लाख रुपैयाँ रहनेछ भने चालु आर्थिक वर्षको बाँकी नगद मौज्दातबाट ६ अर्ब ८ करोड ५२ लाख रुपैयाँ व्यवस्थापन गरिनेछ। साथै, एक अर्ब ५० करोड रुपैयाँ आन्तरिक ऋणमार्फत जुटाउने लक्ष्य पनि बजेटमा समेटिएको छ।

बजेटमा संघीय सरकारबाट प्राप्त हुने विभिन्न अनुदानको विवरणसमेत उल्लेख गरिएको छ। जसअनुसार वित्तीय समानीकरण अनुदानतर्फ ७ अर्ब ८४ करोड ८५ लाख, सशर्त अनुदानतर्फ ८ अर्ब १० करोड २८ लाख, समपूरक अनुदानतर्फ ९४ करोड ७४ लाख तथा विशेष समपूरक अनुदानतर्फ ७० करोड रुपैयाँ प्राप्त हुने अनुमान गरिएको छ। यसरी संघीय सरकारबाट विभिन्न शीर्षकमा कुल १७ अर्ब ५९ करोड ८७ लाख रुपैयाँ प्राप्त हुने अपेक्षा गरिएको छ।

बागमती प्रदेशले ६६ अर्ब हाराहारीको बजेट ल्याउने तयारी

हेटौंडा । बागमती प्रदेश सरकारले आगामी आर्थिक वर्ष २०८३/८४ का लागि करिब ६६ अर्ब रुपैयाँ बराबरको बजेट ल्याउने तयारी गरेको छ।

आर्थिक मामिला तथा योजना मन्त्रालय स्रोतका अनुसार प्रदेश सरकारले आगामी आवका लागि ६६ अर्ब हाराहारीको बजेट प्रदेशसभामा प्रस्तुत गर्ने तयारी अन्तिम चरणमा पुर्‍याएको छ।

आज अपराह्न ४ बजे बसेको मन्त्रिपरिषद् बैठकले आर्थिक मामिला तथा योजना मन्त्रालयको सिफारिसमा आगामी आर्थिक वर्षको बजेट प्रदेशसभामा पेश गर्न स्वीकृति दिएको छ। स्रोतका अनुसार बजेटमा भौतिक पूर्वाधार विकासलाई मुख्य प्राथमिकतामा राखिएको छ।

मन्त्रिपरिषद्बाट स्वीकृति प्राप्त भएपछि प्रदेशसभा बैठकमार्फत बजेट सार्वजनिक गरिनेछ।

बागमती प्रदेश सरकारले चालु आर्थिक वर्ष २०८२/८३ का लागि ६७ अर्ब ४७ करोड रुपैयाँको बजेट ल्याएको थियो। यसपटकको बजेट अघिल्लो वर्षको तुलनामा केही घट्ने अनुमान गरिएको छ।

कर्णाली प्रदेशको आगामी आर्थिक वर्षको बजेट मन्त्रिपरिषद्बाट स्वीकृत

सुर्खेत । कर्णाली प्रदेश सरकारले आगामी आर्थिक वर्ष २०८३/८४ का लागि तयार गरेको बजेट प्रदेश मन्त्रिपरिषद्बाट स्वीकृत गरेको छ।

सोमबार अपराह्न बसेको मन्त्रिपरिषद् बैठकले बजेटसँग सम्बन्धित प्रस्तावहरू अनुमोदन गरेको सरकारका प्रवक्ता तथा आन्तरिक मामिला तथा कानुनमन्त्री विनोदकुमार शाहले जानकारी दिए।

उनका अनुसार बैठकले कर्णाली प्रदेश आर्थिक विधेयक, २०८३ र कर्णाली प्रदेश विनियोजन विधेयक, २०८३ प्रदेशसभामा पेश गर्न स्वीकृति प्रदान गरेको छ।

मन्त्रिपरिषद्बाट स्वीकृत बजेट अब प्रदेशसभा बैठकमा प्रस्तुत गरिनेछ। प्रदेश सरकारले आगामी आर्थिक वर्षका लागि विकास निर्माण, सेवा प्रवाह तथा प्रदेशको समग्र आर्थिक गतिविधिलाई केन्द्रमा राखेर बजेट तयार गरेको जनाएको छ।

मन्त्री उपस्थित नभएको भन्दै राजेन्द्र राईको विरोध, संसद् बैठक १५ मिनेटका लागि स्थगित

काठमाडौं । प्रतिनिधिसभा बैठकमा सम्बन्धित मन्त्री अनुपस्थित रहेको विषय उठाउँदै सांसद राजेन्द्र राईले रोष्ट्रममा अडान लिएपछि बैठक १५ मिनेटका लागि स्थगित गरिएको छ।

सोमबारको बैठकमा विनियोजन विधेयकमाथिको छलफल चलिरहेका बेला राईले मन्त्रालयसँग सम्बन्धित विषयमा छलफल हुँदा सम्बन्धित मन्त्री अनिवार्य रूपमा उपस्थित हुनुपर्ने माग गरे। उनले मन्त्री अनुपस्थित रहँदा सांसदहरूले उठाएका प्रश्न र जिज्ञासाको जवाफ कसले दिने भन्दै आपत्ति जनाए।

रोष्ट्रमबाट बोल्ने क्रममा राईले सम्बन्धित मन्त्री बैठक कक्षमा नआएसम्म आफू रोष्ट्रम नछाड्ने अडान लिए। उनको विरोधपछि केही समय संसद्मा अवरोध सिर्जना भएको थियो।

सभामुखले सांसद राईलाई आफ्नो धारणा राखेर स्थान ग्रहण गर्न आग्रह गरे पनि उनले मन्त्री उपस्थित नभएसम्म नबस्ने अडान दोहोर्‍याएका थिए। त्यसपछि संसद्मा देखिएको अवरोध हटाउन सभामुखले बैठक १५ मिनेटका लागि स्थगित गरेका हुन्।

संसद् सचिवालयका अनुसार स्थगित अवधि पछि बैठक पुनः सञ्चालन गर्ने तयारी गरिएको छ। विनियोजन विधेयक, २०८३ अन्तर्गत विभिन्न मन्त्रालयको बजेटमाथि प्रतिनिधिसभामा छलफल जारी रहेको छ।

बेलायतमा १६ वर्षमुनिका बालबालिकालाई सामाजिक सञ्जालमा रोक

बेलायतका प्रधानमन्त्री किर स्टार्मरले १६ वर्षमुनिका बालबालिकालाई सामाजिक सञ्जाल प्रयोग गर्न रोक लगाउने व्यापक नीति घोषणा गरेका छन्।

सरकारले यसलाई बालबालिकालाई अनलाइन जोखिमबाट जोगाउने ‘ऐतिहासिक’ कदम भएको बताएको छ। स्टार्मरले भिडियो सन्देशमार्फत सामाजिक सञ्जालले बालबालिकालाई मानसिक रूपमा असर पारिरहेको भन्दै अभिभावक र प्रधानमन्त्री दुवै भूमिकाबाट यस्तो निर्णय आवश्यक भएको बताए।

सरकारी विवरणअनुसार यो प्रतिबन्ध स्न्यापच्याट, टिकटक, युट्युब, इन्स्टाग्राम, फेसबुक र एक्सजस्ता प्रमुख प्लेटफर्ममा लागू हुनेछ। तर ह्वाट्सएप र सिग्नलजस्ता मेसेजिङ सेवाहरू भने यस प्रतिबन्धबाट बाहिर रहनेछन्।

सरकारले यो निर्णय विश्वव्यापी दबाब र अन्य देशको नीतिबाट प्रभावित भएको जनाएको छ। अस्ट्रेलियाले १६ वर्षमुनिका बालबालिकालाई सामाजिक सञ्जालमा रोक लगाउने कानुन लागू गरेपछि बेलायतले पनि समान कदम अघि बढाएको हो।

बेलायतमा गरिएको राष्ट्रिय परामर्श सर्वेक्षणमा १ लाख १६ हजारभन्दा बढी प्रतिक्रिया प्राप्त भएका थिए। त्यसमा ८३ प्रतिशत अभिभावकले सामाजिक सञ्जालको जोखिम फाइदाभन्दा बढी रहेको बताएका थिए भने ९० प्रतिशतले १६ वर्षभन्दा कम उमेरमा पहुँच रोक्नुपर्ने पक्षमा समर्थन जनाएका थिए।

सरकारले यो नीति लागू गर्न संसदमा विधेयक पेस गर्ने र आउँदो वसन्तदेखि कार्यान्वयन गर्ने तयारी गरेको छ। साथै, लाइभ स्ट्रिमिङ र अपरिचित व्यक्तिसँग सम्पर्क गर्ने सुविधामा पनि १६ वर्षमुनिका लागि प्रतिबन्ध लगाइनेछ।

उमेर प्रमाणीकरण प्रणालीलाई बालबालिकाले बाइपास गर्न सक्ने चुनौती रहेको भन्दै यसको कार्यान्वयन कठिन हुने अपेक्षा गरिएको छ।

यसैबीच सरकारले बालबालिकालाई डिजिटल स्क्रिनबाट टाढा राख्दै खेलकुद, कला र प्रकृतिसम्बन्धी गतिविधिमा सहभागी गराउने उद्देश्यले ‘एभरी चाइल्ड क्यान’ नामक १३ करोड २५ लाख पाउन्डको कार्यक्रम पनि घोषणा गरेको छ।

यसअघि एप्पल र गुगलजस्ता प्रविधि कम्पनीलाई बालबालिकाले अनलाइनमा अश्लील सामग्री हेर्न, पठाउन वा प्राप्त गर्न नपाउने सुरक्षा प्रणाली विकास गर्न निर्देशन दिइएको थियो। त्यसका लागि कम्पनीहरूलाई तीन महिनाको समय दिइएको छ।

फुटको मुखमा कांग्रेस

काठमाडौं। आजै फुट्ला भोली नै फुट्ला झैँ नेपाली कांग्रेसमा १५औँ महाधिवेशनको तयारीसँगै क्रियाशील सदस्यता अद्यावधिक अभियानलाई लिएर आन्तरिक विवाद झन् सतहमा आएको छ । पार्टी नेतृत्वले सदस्यता अद्यावधिकको कामलाई तीव्रता दिइरहेका बेला संस्थापनइतर समूहले देशभर समानान्तर राजनीतिक गतिविधि बढाएको हो।

विशेष महाधिवेशनमा सहभागी नभएका तथा नेतृत्वप्रति असन्तुष्ट पक्षले प्रदेशस्तरीय भेला आयोजना गर्दै आफ्ना धारणा सार्वजनिक गरिरहेको छ । मधेश प्रदेश र कोशी प्रदेशमा लगातार भेला सम्पन्न गरिसकेको उक्त समूह अब काठमाडौंमा राष्ट्रिय स्तरको भेला आयोजना गर्ने तयारीमा जुटेको छ ।

विराटनगरमा आयोजित भेलामा कांग्रेस नेता डा. शशांक कोइरालाले पार्टीभित्रको एकता कमजोर बनेको टिप्पणी गर्दै वर्तमान अवस्थाप्रति असन्तुष्टि व्यक्त गरे । उनले कांग्रेसभित्र विभाजनको मानसिकता बढेको दाबी गर्दै त्यसलाई अन्त्य गरी पुनः एकताबद्ध हुनुपर्ने आवश्यकता औँल्याए ।

अर्कातर्फ, नेता डा. शेखर कोइरालाले भने पार्टी कुनै पनि अवस्थामा विभाजन हुन नदिने अडान दोहोर्याए । उनले संगठनलाई बलियो बनाउन तल्लो तहदेखि नै सहमति, सहकार्य र एकताको वातावरण निर्माण गर्नुपर्नेमा जोड दिए ।

पार्टीभित्र देखिएको मतभेद समाधानका लागि संस्थापन र इतर पक्षबीच संवादको आवश्यकता रहेको चर्चा भइरहेका बेला कांग्रेस उपसभापति विश्वप्रकाश शर्माले अघि सारेको प्रस्ताव पनि विवादको विषय बनेको छ । उनले केही समयअघि इतर पक्षका नेताहरूलाई परिमार्जित प्रस्ताव पठाएको बताएका थिए । तर, इतर पक्षका अधिकांश नेताले उक्त प्रस्ताव औपचारिक रूपमा प्राप्त नभएको दाबी गरेका छन् ।

संस्थापनइतर पक्षका नेता डा. प्रकाशशरण महतले प्रस्ताव सार्वजनिक गर्नुभन्दा पनि दुवै पक्षबीच प्रत्यक्ष संवाद र साझा सहमतिको बिन्दु खोज्नु आवश्यक रहेको बताएका छन् । उनका अनुसार वार्ताबाटै समाधान खोज्नुपर्ने विषयलाई सार्वजनिक बहसको विषय बनाउँदा समस्या झन् जटिल बन्न सक्छ ।

इतर समूहले हालसम्म अधिकांश प्रदेशमा संगठनात्मक भेला सम्पन्न गरिसकेको छ । लुम्बिनी प्रदेशमा मात्र कार्यक्रम बाँकी रहेको नेताहरूले बताएका छन् ।

विवादको अर्को केन्द्रबिन्दु बनेको बिषय हो क्रियाशील सदस्यता अद्यावधिक अभियान । संस्थापन पक्षले यसलाई संगठन सुदृढीकरणको अभियानका रूपमा प्रस्तुत गरिरहेको छ भने इतर पक्षले पुराना कार्यकर्तालाई बेवास्ता गरेर नयाँ सदस्यलाई प्राथमिकता दिन खोजिएको आरोप लगाउँदै आएको छ ।

संस्थापन पक्षका अनुसार नयाँ सदस्यता वितरण र पुराना सदस्यको नवीकरण दुवै प्रक्रिया एकसाथ सञ्चालन भइरहेका छन् । तर इतर समूहको तर्क छ कि पहिले नै नवीकरण भइसकेका सदस्यहरूको तथ्यांक व्यवस्थापन गर्ने जिम्मेवारी नेतृत्वकै हो, त्यसका लागि सदस्यहरूलाई पुनः झन्झटमा पार्न नहुने हो ।

कांग्रेस महामन्त्री प्रदीप पौडेलले भने धेरै सदस्यहरूको सम्पर्क विवरण पार्टीको अभिलेखमा अद्यावधिक नभएकाले केही समस्या देखिएको बताएका छन् । उनका अनुसार अझै धेरै पुराना सदस्य तथा नेताहरूको विवरण प्रणालीमा पूर्ण रूपमा समावेश हुन सकेको छैन ।

महाधिवेशनको तयारीका लागि दुवै पक्षको संयुक्त संयन्त्र गठन गर्नुपर्ने इतर पक्षको मागलाई संस्थापनले अस्वीकार गरेको छ । नेतृत्व पक्षको भनाइमा पार्टी विधानले यस्तो संरचना निर्माण गर्ने स्पष्ट व्यवस्था नगरेकाले कानुनी तथा संगठनात्मक जटिलता उत्पन्न हुन सक्छ ।

तर इतर पक्ष भने आवश्यक राजनीतिक सहमतिका आधारमा विशेष व्यवस्था गर्न सकिने र आवश्यक परे महाधिवेशनमार्फत त्यसलाई वैधानिक रूप दिन सकिने मत राख्छ ।

यसबीच सदस्यता व्यवस्थापन प्रक्रियामा प्राविधिक समस्या पनि देखिएको छ । पार्टी नेतृत्वका अनुसार देशभरका धेरै स्थानमा सदस्यहरूको विवरण डिजिटल प्रणालीमा प्रविष्ट भए पनि वडा तहबाट अन्तिम अनुमोदन नहुँदा ठूलो संख्यामा सदस्यता फाराम रोकिएका छन् ।

पार्टीले वडा तहका सभापतिहरूलाई निश्चित समयसीमाभित्र अनुमोदन प्रक्रिया पूरा गर्न निर्देशन दिइसकेको छ । तोकिएको अवधिभित्र अनुमोदन नभए विधानअनुसार योग्य सदस्यहरूको विवरण केन्द्रबाटै स्वीकृत गर्ने विकल्पबारे पनि छलफल भइरहेको बताइएको छ ।

कांग्रेसभित्रको यो विवाद सदस्यता व्यवस्थापनमा सीमित नरही आगामी महाधिवेशनको शक्ति सन्तुलनसँग समेत जोडिएर हेरिएको छ ।

त्यसैले क्रियाशील सदस्यताको बहससँगै संस्थापन र इतर पक्षबीचको राजनीतिक दूरी आगामी दिनमा झन् बढ्ने कि संवादमार्फत सहमतिमा पुग्ने भन्ने चासो पार्टीभित्र व्यापक रूपमा बढेको छ ।

स्मार्ट ललितपुर : ‘ई-चलान’ सुरु, तत्कालै भुक्तानी गर्न मिल्ने

ललितपुर। ललितपुर महानगरपालिकाले विभिन्न नियम उल्लंघनबापत लाग्ने जरिवाना डिजिटल माध्यमबाट तत्कालै भुक्तानी गर्न सकिने गरी ‘ई–चलान’ प्रणाली सञ्चालनमा ल्याएको छ।

महानगरभित्र जथाभावी पार्किङ गर्ने, फोहरमैला फाल्ने, सार्वजनिक सम्पत्ति तथा बोटबिरुवामा क्षति पुर्‍याउनेलगायत कार्यमा कारबाही गरिएका व्यक्तिले अब क्युआर कोडमार्फत सजिलै जरिवाना तिर्न सक्नेछन्।

महानगर प्रमुख चिरीबाबु महर्जनका अनुसार महानगरले निषेध गरेका गतिविधिबापतको जरिवाना सहज र छिटो रूपमा संकलन गर्न क्युआर कोडसहितको ई–चलान प्रणाली लागू गरिएको हो।

उनले महानगरलाई प्रविधिमैत्री र सेवामुखी बनाउने उद्देश्यका साथ डिजिटल सेवाको विस्तार गर्दै ई–चलान प्रणाली सञ्चालनमा ल्याइएको बताए।

महर्जनका अनुसार नयाँ प्रणाली कार्यान्वयनमा आएपछि जरिवाना तिर्नका लागि महानगरपालिकाको कार्यालयसम्म पुग्नुपर्ने बाध्यता हटेको छ। यसबाट सेवाग्राहीको समय बचत हुनुका साथै राजस्व संकलन प्रक्रियासमेत थप व्यवस्थित र पारदर्शी हुने अपेक्षा गरिएको छ।

लागुऔषध दुर्व्यसन नियन्त्रणका लागि विद्यालयमा योग र ध्यान अभियान सञ्चालन गरिने

जनकपुरधाम। मधेस प्रदेश सरकारले बढ्दो लागुऔषध दुर्व्यसन तथा मानसिक स्वास्थ्यसम्बन्धी समस्यालाई न्यूनीकरण गर्न विद्यालय र सार्वजनिक स्थलहरूमा योग तथा ध्यान अभियान सञ्चालन गर्ने भएको छ।

सोमबार प्रदेशसभामा आर्थिक वर्षको बजेट प्रस्तुत गर्दै अर्थमन्त्री युवराज भट्टराईले युवापुस्तामा बढ्दो दुर्व्यसन र मानसिक स्वास्थ्य चुनौतीलाई ध्यानमा राख्दै योग तथा ध्यान कार्यक्रम सञ्चालन गरिने घोषणा गरेका हुन्।

बजेट वक्तव्यमा महेन्द्रनारायण निधि आवास कार्यक्रम र मदन भण्डारी आवास कार्यक्रमलाई एकीकृत गरी ‘मुख्यमन्त्री आवास कार्यक्रम’ सञ्चालनमा ल्याइने उल्लेख गरिएको छ।

प्रदेश सरकारले निर्माणाधीन योजनाहरूलाई प्राथमिकतामा राखेर बजेट विनियोजन गरेको जनाएको छ। कृषि क्षेत्रको उत्पादनलाई सहज रूपमा बजारसम्म पुर्‍याउन कृषि कोरिडोर निर्माण गरिने कार्यक्रमसमेत बजेटमा समावेश गरिएको छ।

यस्तै, यातायात पूर्वाधार विस्तारअन्तर्गत कमला नदीमा वैकल्पिक पुल निर्माण गरिने घोषणा पनि अर्थमन्त्री भट्टराईले गरेका छन्। सरकारले यी कार्यक्रममार्फत सामाजिक, आर्थिक तथा पूर्वाधार विकासलाई थप गति दिने अपेक्षा गरेको छ।

कीर्तिपुर होल्डिङ सेन्टरमा खाना ठप्प,सुकुम्बासीको रुवाबासी

काठमाडौं। सरकारले काठमाडौं उपत्यकाका विभिन ठाउँमा डोजर चलाएर विस्थापित पारेका कीर्तिपुरस्थित होल्डिङ सेन्टरमा राखिएका सुकुम्बासीको कारुणिक दृश्यहरू अहिले पर्दा अघि आउन थालेको छ।

केहि समय अघिसम्म प्रधानमन्त्री वालेन्द्र शाह(बालेन) नेतृत्वको सरकारले गर्न खोजेको ढाकछोपका अथक प्रयासका बाबजुत पनि होल्डिङ सेन्टरको यस्तो भयावह वास्तविकता बाहिर आएको हो।

सोमबारदेखि नदी किनारबाट विस्थापित सुकुम्बासी परिवारका लागि उपलब्ध गराइँदै आएको खाना सेवा बन्द भएको छ । खाना ठप्प भएपछी सेन्टरमा भोकमरी सुरु भएको हो।

आइतबारसम्म नियमित रूपमा खाना आपूर्ति गर्दै आएको क्याटरिङ कम्पनीले सोमबार बिहान आफ्नो सम्पूर्ण सामग्री फिर्ता लगेपछि होल्डिङ सेन्टरमा रहेका परिवारहरू खाद्यान्न संकटमा परेका छन् ।

खाना सेवा अचानक रोकिएपछि त्यहाँ बसिरहेका परिवारहरूले आफूहरू एक्कासि समस्यामा परेको बताएका छन् । सेवा बन्द हुँदा बालबालिका र वृद्धवृद्धाहरूको दैनिक जीवन प्रभावित भएको छ भने व्यवस्थापनमा समेत कठिनाइ देखिएको छ।

अभिभावकहरूका अनुसार खाना उपलब्ध नभएपछि बालबालिकाहरू विद्यालय जानसमेत सकेका छैनन् । आधारभूत व्यवस्थापन नै अवरुद्ध भएपछि होल्डिङ सेन्टरको अवस्था थप जटिल बनेको उनीहरूको भनाइ छ ।

यसअघि नियमित रूपमा सञ्चालन हुँदै आएको खाना आपूर्ति किन रोकियो भन्ने विषयमा सम्बन्धित निकायले औपचारिक रूपमा कुनै स्पष्ट जानकारी दिएको छैन । साथै आगामी व्यवस्थापन कसरी अघि बढाइने भन्नेबारे पनि अनिश्चितता देखिएको छ ।

आन्दोलित हुँदै सुकुम्बासीहरूले विस्थापित परिवारहरूको आधारभूत आवश्यकता नै प्रभावित भएपछि तत्काल समाधानको माग गरेका छन्।

सुकुम्बासीहरूले उचित व्यवस्थापनको निम्ति एक साताको अल्टिमेटम दिएका हुन्।

एक साताभित्र सम्मानजनक भूस्वामित्वसहित पुनर्वास र उचित क्षतिपूर्ति नदिए घरटहरा भत्काइएका पुरानै ठाउँमा फर्किने चेतावनी पनि उनीहरूले दिएका छन्।

कीर्तिपुर होल्डिङ सेन्टरमा आश्रित सुकुम्बासीहरूले प्रधानमन्त्री बालेन शाह, गृहमन्त्री सुधन गुरूङ लगायत होल्डिङ सेन्टर अनुगमनमा आएका सांसदहरूका नाममा सोमबार ज्ञापनपत्र जारी गर्दै यस्तो अल्टिमेटम दिएका हुन्।  

उनीहरूले  ज्ञापनपत्रमा  ‘न्याय, सम्मान र पाउने अधिकारको सुनिश्चितताका लागि हाम्रो यो अन्तिम अपिल हो,’ सुकुम्बासीहरूले भनेका छन्।

ज्ञापनपत्र यस्तो छ:

[पूर्ण पाठ]

माननीय प्रधानमन्त्रीज्यू, माननीय गृहमन्त्रीज्यू, माननीय भूमि व्यवस्था, सहकारी तथा गरिबी निवारण मन्त्रीज्यू, संघीय सरकार तथा काठमाडौं महानगरपालिकाद्वारा थापाथली, गैरीगाउँ, शान्तिनगर, जडिबुटी लगायत काठमाडौं उपत्यकाका विभिन्न स्थानमा गरिएको सुकुम्बासी बस्ती हटाउने कार्यबाट हजारौं भूमिहीन दलित, सुकुम्बासी तथा अव्यवस्थित बसोबासी परिवारहरू विस्थापित भएका छन्।

वैकल्पिक व्यवस्था, कानुनी प्रक्रिया र क्षतिपूर्तिबिना गरिएको उक्त कार्यले हाम्रो जीवन, जीविकोपार्जन तथा मानवअधिकारमा गम्भीर क्षति पुर्‍याएको छ।

भूमिसम्बन्धी आठौं संशोधन ऐन २०७६ को दफा ५२ ‘ग’ ले विगत १० वर्षदेखि आमोत कामोत गरिएको जग्गामा फिल्ड बुकमा वन जनिएको भए पनि आमोत कामोत गर्नेकै हकभोग कायम गर्ने व्यवस्था छ। तर हामी भूमिहीन दलित, भूमिहीन सुकुम्बासी, अव्यवस्थित बसोबासीलाई अन्यायपूर्ण वैकल्पिक व्यवस्थापनबिना बेघर बनाइएको अवस्था छ।

हामी स्पष्ट रूपमा भन्न चाहन्छौं, हामीलाई केवल ‘आवास’ होइन, कानुन बमोजिम भू-स्वामित्व सहितको अधिकार चाहिन्छ। हामीलाई अस्थायी आश्रय होइन, स्थायी भू-स्वामित्व चाहिन्छ। विस्थापन क्रममा हाम्रो घरटहरा मात्र नभई हाम्रो सम्पूर्ण जीवन, रोजगारी, पशुपालन, साना व्यवसाय तथा बालबालिकाको शिक्षा पनि खोसिएको छ।

यसरी राज्य संयन्त्रबाट गरिए‌को उठिबासले हामीलाई थप गरिबी, असुरक्षा र मानसिक पीडामा पुर्‍याएको छ।

माननीयज्यूहरू,

हामीलाई हाल होल्डिङ सेन्टरमा अत्यन्त असुरक्षित, असहज तथा अमानवीय अवस्थामा बस्न बाध्य पारिएको छ। सरकारले भत्काइदिएका घरहरूमा हामी तीन-चार पुस्तासम्म (हजुरबुबा, हजुरआमा, बुबाआमा, छोराछोरी, नातानातिना) बसोबास गर्दै आएका थियौं। तर आज हाम्रो परिवार तितरबितर भएको छ। हाम्रो माया र आत्मीयताको अंगालो फाटेको छ।

यहाँ सुरक्षित बासस्थान, पर्याप्त गोपनीयता (प्राइभेसी) तथा सम्मानजनक जीवनयापनको वातावरण छैन। यसले हामी दिनानुदिन मानसिक रोगले सताउँदै गएको अवस्थामा छौं।

हामीमध्ये धेरै जना सुगर, उच्च रक्तचाप, दम, मुटु तथा फोक्सोसम्बन्धी दीर्घरोगबाट पीडित छौं। तर आवश्यक स्वास्थ्य सेवा, औषधोपचार र पोषणयुक्त खानाको व्यवस्था छैन। बिहान-बेलुका दुई छाक खानाबाहेक खाजा तथा बिरामीका लागि आवश्यक आहारको समेत अभाव छ।

साथै, स्वच्छ शौचालय, पर्याप्त स्वास्थ्य सुविधा र सुरक्षित आवासीय वातावरण नहुँदा महिला, बालबालिका, ज्येष्ठ नागरिक तथा बिरामीहरू विशेष रूपमा प्रभावित भएका छन्।

हाम्रा छोराछोरी, भाइ-बहिनी, किशोर-किशोरी युवा अवस्थाका छन्। भोलिका कुन दिन कुनै समय बलात्कारका सिकार हुने प्रबल सम्भावना बढिरहेको अवस्था अवगत गराउँछौं।

यहाँ रहदा सुरूमा एक महिनासम्म राधा स्वामी सतसंगले बिहान चिया-बिस्कुट, खाना, दिउँसो चिया-खाजा र बेलुकी, साँझ खाना खुवाउने गरेका थिए। तर पछिल्लो समय काठमाडौं महानगरपालिकाले एक महिनादेखि खाना खुवाउन थालेपछि बिहान-बेलुकी दालभात मात्रै दिने गरेका छन् भने असार १ गतेबाट फेरि अर्को कुनै संस्थाबाट खाना खुवाउने भनेको सुनेका छौं।

हामी सम्बन्धित सबैलाई प्रश्न गर्न चाहन्छौं , के हामी पशु हौं? पशुलाई बेचेर पालो फेरेर घास दिएजस्तो व्यवहार किन हुँदै छ?

के हामी गरिब, दु:खी सुकुम्बासी, भूमिहीन तथा अव्यवस्थित बसोबासीहरूको मानवअधिकार छैन?

यदि हाम्रो मानवअधिकार छ भने हामीमाथि यति धेरै अमानवीय क्रूर व्यवहार राज्यले किन गरेको?

राष्ट्रिय स्वतन्त्र पार्टीका वरिष्ठ नेता वालेन्द्र शाह (बालेन) सरकारले १५ दिनभित्र व्यवस्थापन गर्ने भनेको थियो, तर दुई महिनासम्म हामीलाई अमानवीय रूपमा सुंगुरलाई खोरमा थुनेर राखेजस्तो व्यवहार राज्यले किन गरेको?

हाम्रो व्यवस्थापन गर्न नसक्ने भए हामी बसेको घरटहरा किन भत्काइदिएको?

रास्वपा नेतृत्व सरकारले यही २०८३ वैशाख १२ गते वैकल्पिक व्यवस्थापनबिना हाम्रो घरटहरा जबर्जस्ती भत्काउँदै गर्दा १५ दिनभित्र व्यवस्थापन हुनेछ भनियो। तर दुई महिनासम्म हाम्रो घर भत्काएर बिचल्ली अवस्थामा राखेर प्रधानमन्त्री वालेन्द्र शाह (बालेन) ज्यूले ‘३५ वर्षसम्म गर्न नसकेको व्यवस्थापन ३० मिनेटमा गर्न सकिन्न’ भन्ने कुरा सदनमा संसदहरूलाई दिएको जबाफले अब हाम्रो बाँच्न पाउने मानवअधिकारमाथि गम्भीर प्रश्न र शंका गरेका छौं।

यस कीर्तिपुर होल्डिङ सेन्टरमा शान्तिनगरबाट सरकारले जबर्जस्ती उठाई ल्याएर राखेका भेषराज दर्जी केही समयसम्म ह्विलचियरमा आनन्दसाथ हिँडडुल गर्ने, मज्जाले गफ गर्ने गर्थे।

मानवअधिकार सम्बन्धित काम गर्दै आउनुभएका चरण प्रसाईं, निराजन थपलिया, विकास बस्नेत, जगत देउजा, तनुजा बस्नेत, सरिता लामा, सुष्मा न्यौपाने, कृष्ण गौतम लगायतका टोलीसँग कुरा गर्दा भेषराज दर्जीले आफूलाई सरकारले होल्डिङ सेन्टरमा ल्याएपछि समयमा औषधि, खाना र आवश्यक बास नहुँदा आफ्नो ज्यान जोखिममा पर्दै गएको सुनाएका थिए। यो कुरा स्वयं चरण प्रसाईंज्यूको नेतृत्वले मानवअधिकार आयोगमा दिएको निवेदनमा उल्लेख गर्नुभएको छ।

वास्तवमा भेषराज दर्जीको अवस्था र रोदनलाई सरकारले बेवास्ता गरेर नसुनेकै कारण समयमा औषधि उपचार, स्वस्थ खाना र बस्न नपाउँदा उहाँले ज्यान गुमाउनुपरेको थियो।

अहिले पनि थापाथलीबाट सुकुम्बासीलाई हटाई यही होल्डिङ सेन्टरमा बस्दै आएका रविकिरण पासवानका ६ महिनाका छोरा सीमान्त पासवान कान्ति बाल अस्पतालको आइसियुमा उपचाररत छन्। अस्पतालबाट उपलब्ध गराउने नि:शुल्क औषधि दिएको भए पनि अस्पतालमा नभएको औषधि किन्न पैसा नहुँदा उपचारमा समस्या भएको छ।

यसैगरी विशेष राइगाइका २२ दिनकी छोरी प्रसूति गृहको आइसियुमा उपचाररत छन्। उनको पनि सोही पीडा छ।

यस परिस्थितिमा हुँदाहुँदै पचासौं वर्षदेखि बस्दै आएको हाम्रो घरटहरा भत्काई बेघर बनाउनेहरू र तिनका मतियारले हामीलाई बारम्बार ‘अतिक्रमणकारी’, सरकारी जग्गा हडपेको जस्ता अपमानजनक शब्द प्रयोग गरी सार्वजनिक रूपमा गरिएको व्यवहारले हाम्रो आत्मसम्मानमा गम्भीर चोट पुगेको छ।

हामी नेपाल सरकार र सम्बन्धित निकायलाई स्पष्ट रूपमा जोड दिन चाहन्छौं ,नेपालको संविधान, कानुन र अन्तर्राष्ट्रिय कानुनले हामी दुई दशकभन्दा अगाडिबाट बसोबास गर्दै चार-पाँच पुस्ता समेत बिताइसकेका सुकुम्बासी, भूमिहीन तथा अव्यवस्थित बसोबासीको मानवअधिकार सुनिश्चित गर्न जोडदार माग राख्दै आएका छौं र फेरि पनि यसै ज्ञापनपत्रमार्फत जोड दिन चाहान्छौं।

सुकुम्बासी, भूमिहीन तथा अव्यवस्थित बसोबासीको समस्या केवल हटाउने होइन, न्यायपूर्ण समाधान गर्ने विषय हो, जसमा भू-स्वामित्व सहितको अधिकार, पुनर्स्थापना तथा क्षतिपूर्ति अनिवार्य रूपमा सुनिश्चित हुनुपर्छ।

यस सन्दर्भमा हामी होल्डिङ सेन्टरमा रहेकाहरूबाट प्रतिनिधिमुलुक रूपमा अनुगमनमा आउनुभएका सबै सम्माननीयज्यूहरूलाई निम्न मागहरू प्रस्तुत गर्छौं —

मागहरू

१. भूमिहीन दलित, भूमिहीन सुकुम्बासी तथा अव्यवस्थित बसोबासीलाई कानुन बमोजिम भूस्वामित्व सहितको स्थायी अधिकार सुनिश्चित गर्न नेपाल सरकारलाई सिफारिस गरियोस्।

२. वैकल्पिक व्यवस्थाबिना गरिएको सबै उठिबासलाई गैरकानुनी मान्दै तत्काल त्यस्ता उठिबास कार्यक्रम रोक्न निर्देशन दिइयोस्।

३. वैकल्पिक व्यवस्थापनबिना गरिएको उठिबासबाट पीडित विस्थापित परिवारहरूको क्षति मूल्यांकन गरी उचित क्षतिपूर्ति प्रदान गर्न सरकारलाई निर्देशन दिइयोस्।

४. हामी काठमाडौं उपत्यकामा रहेका भूमिहीन दलित, भूमिहीन सुकुम्बासी, अव्यवस्थित बसोबासी र त्यस्तै देशका जति पनि स्थान‌हरूमा सरकारद्वारा जबर्जस्ती घरटहरा भत्काइएका परिवारहरूको दीगो पुनर्स्थापना र सुरक्षित भूस्वामित्व सहितको व्यवस्थापन तत्काल सुनिश्चित गरियोस्।

५. सरकारद्वारा होल्डिङ सेन्टरमा राखिएका हामी नागरिकहरूको खाना, स्वास्थ्य, सरसफाइ, शान्ति सुरक्षा र तत्काल बासस्थान सुधार गरियोस्।

६. महिला, बालबालिका, ज्येष्ठ नागरिक तथा बिरामीहरूको विशेष संरक्षण सुनिश्चित गरियोस्।

७. सरकारद्वारा हाम्रा घरटहरा भत्काइएका कारण विस्थापित भएका परिवारहरूको आवास, रोजगारी, शिक्षा, जीविकोपार्जन र मानवीय गरिमामा पुगेको अन्यायपूर्ण क्षतिको राज्यले जिम्मेवारी लिई तत्काल राहत, उचित क्षतिपूर्ति, सुरक्षित भूस्वामित्वको सुनिश्चितता तथा दीर्घकालीन पुनर्स्थापना कार्यक्रम लागू गरियोस्।

८. राज्यद्वारा प्रयोग हुने अपमानजनक अतिक्रमणकारी, माफिया जस्ता शब्द र रूखो व्यवहार तुरून्त रोक्न निर्देशन दिइयोस्।

९. संविधानले प्रत्याभूत गरेको समानता, आवास होइन तर भू-स्वामित्व सहितको अधिकार, सामाजिक न्याय र मानवअधिकारको पूर्ण रूपमा कार्यान्वयन सुनिश्चित गरियोस्।

१०. वैकल्पिक व्यवस्थापन बिना घरटहरा भत्काउने, नागरिकलाई महिनौंसम्म असुरक्षित र अमानवीय अवस्थामा राखे तथा संवैधानिक अधिकारको उल्लंघन गर्ने कार्यको स्वतन्त्र छानबिन गरी जिम्मेवार निकाय तथा पदाधिकारीहरूलाई कानुनी दायरामा ल्याइयोस्।

११. ज्ञापनपत्र प्राप्त २०८३ असार १ बुझाएको एक हप्ताभित्र हामी भूमिहीन दलित, भूमिहीन सुकुम्बासी तथा अव्यवस्थित बसोबासीहरूको भूस्वामित्व सहितको सम्मानजनक बसोबासको अधिकार, उचित क्षतिपूर्ति तथा जीवनयापनको सुनिश्चितताको कानुनी ग्यारेन्टीसहित ठोस निर्णय नगरिए हामी काठमाडौंको थापाथली लगायत ठाउँमा सरकारले घरटहरा भत्काएका क्षेत्रहरूमा पुनः फर्किन बाध्य हुनेछौं। त्यसबाट सिर्जना हुने सम्पूर्ण परिस्थितिको जिम्मेवारी नेपाल सरकारले नै वहन गर्नुपर्नेछ।

अन्तिममा, हामी यस कीर्तिपुरस्थित राधास्वामी सत्संग होल्डिङ सेन्टरमा आश्रित पीडित परिवारहरूले हाम्रो सुरक्षार्थ खटिएका नेपाल प्रहरी, नगर प्रहरी तथा यहाँ अनुगमनका लागि आउनुभएका विभिन्न निकायका प्रतिनिधिमार्फत सम्बन्धित निकायमा पटक पटक निवेदन, गुनासो तथा आग्रहहरू प्रस्तुत गर्दै आएका छौं। तर आजसम्म पनि हाम्रो पीडा र जायज मागप्रति राज्य गम्भीर नदेखिएकोमा हामी गम्भीर चिन्ता व्यक्त गर्दछौं।

तसर्थ, माननीय प्रधानमन्त्री, गृहमन्त्री, भूमिसुधार मन्त्री एवं बोधार्थमा सम्मानित सम्बन्धित निकायका माननीयज्यूहरू आज मिति २०८३ जेठ ३१ गते यस ज्ञापनपत्र मार्फत स्पष्ट जानकारी गराउन चाहन्छौं कि यो निवेदन प्राप्त भएको मितिले एक हप्ताभित्र सरकारले हाम्रो सम्मानजनक भूस्वामित्वसहित पुनर्वास, उचित क्षतिपूर्ति, बसोबासको अधिकार तथा जीवनयापनको सुनिश्चित व्यवस्थाबारे ठोस निर्णय गरी कार्यान्वयन प्रक्रिया अघि नबढाए हामी आफ्नो घरटहरा भत्काइएको काठमाडौंको थापाथली लगायतका जति पनि उपत्यका तथा उपत्यकामा भत्काइएका भूमिहीन दलित, भूमिहीन सुकुम्बासी, अव्यवस्थित बसोबासीहरू सरकारले जबर्जस्त हाम्रो घर भत्काइदिएका क्षेत्रहरूमा पुनः फर्किनेछौं।

हामी सरकारलाई स्मरण गराउन चाहन्छौं , हामी अपराधी होइनौं, यस देशका नागरिक हौं। राज्यले हाम्रो गाँस, बास, कपास, शिक्षा, स्वास्थ्य, रोजगारी तथा सम्मानपूर्वक बाँच्न पाउने संवैधानिक र मानवअधिकारको ग्यारेन्टी गर्नुपर्छ।

यदि राज्यले आफ्नो दायित्व पूरा गर्न असफल हुन्छ भने हामी आफ्नो ऐतिहासिक बसोबास क्षेत्रमा शान्तिपूर्ण रूपमा पुनः बसोबास गर्न बाध्य हुनेछौं।

यस अवधिमा वा त्यसपछि उत्पन्न हुन सक्ने कुनै पनि मानवीय, सामाजिक, स्वास्थ्य, सुरक्षा वा कानुनी जटिलताको सम्पूर्ण जिम्मेवारी नेपाल सरकार, काठमाडौं महानगरपालिका तथा सम्बन्धित निकायहरूले नै वहन गर्नुपर्नेछ भन्ने कुरा यसै ज्ञापनपत्रमार्फत स्पष्ट गर्दछौं।

न्याय, सम्मान र पाउने अधिकारको सुनिश्चितताका लागि हाम्रो यो अन्तिम अपिल हो।

बालेन सरकार अढाई महिनामै आलोचनाको घेरामा

काठमाडौं । सुशासन, पारदर्शिता, भ्रष्टाचार नियन्त्रण र पुरानो राजनीतिक संस्कृतिको अन्त्य गर्ने प्रतिबद्धतासहित सत्तामा पुगेको प्रधानमन्त्री वालेन्द्र शाह (बालेन) नेतृत्वको सरकार गठन भएको तीन महिना नपुग्दै विवादहरूको घेरामा परेको छ ।

सरकारका निर्णय, मन्त्रीहरूको गतिविधि, राजनीतिक नियुक्ति, संसद्प्रतिको व्यवहार र गरिबमुखी नीतिको अभावजस्ता विषयले रास्वपा नेतृत्वको सरकारमाथि चौतर्फी प्रश्न उठ्न थालेका छन्।

गत वर्षकाे १३ चैतमा गठन भएको सरकारले देशमा नयाँ राजनीतिक संस्कृतिको सुरुवात गर्ने वाचा गरेको थियो ।

पुराना दलहरूले भ्रष्टाचार, भागबण्डा र सत्ता दुरुपयोगमार्फत देशलाई डुबाएकाे आरोप लगाउँदै आएको राष्ट्रिय स्वतन्त्र पार्टी (रास्वपा) सत्तामा पुगेपछि भने आफैं त्यही शैली दोहोर्‍याउन थालेको आरोप खेपिरहेको छ।

राजनीतिक विश्लेषक बुद्धछिरिङ माेक्तानका अनुसार बालेन सरकारको सुरुआती कार्यशैली उत्साहजनक देखिएको छैन।

उनले सरकार भ्रष्टाचार नियन्त्रणको मुद्दामा केही सक्रिय देखिए पनि जनताले प्रत्यक्ष राहत महसुस गर्न सक्ने काम हुन नसकेको बताए।

‘महँगी नियन्त्रण भएको छैन, जनताले राहत पाएका छैनन्, सरकारको कामकारबाही पनि पर्याप्त पारदर्शी देखिएको छैन,’ माेक्तानले भने, ‘लोकतन्त्रमा जनतासँग संवाद महत्वपूर्ण हुन्छ, तर सरकारको शैली त्यसअनुसार देखिँदैन।’

सरकारमाथि लागेको एउटा गम्भीर आरोप चन्दा सङ्‍कलनसम्बन्धी छ। रास्वपाले विगतमा पुराना दलहरूलाई चन्दा असुली र आर्थिक अपारदर्शिताको आरोप लगाउने गरेको थियो।

तर हालै कञ्चनपुरको एक स्थानीय पार्टी समितिले व्यवसायीसँग ३० हजार रुपैयाँ चन्दा मागेको विषय सार्वजनिक भएपछि सामाजिक सञ्जालदेखि राजनीतिक वृत्तसम्म आलोचना भएको छ।

निर्वाचनअघि राजनीतिक नियुक्तिमा भागबण्डा अन्त्य गर्ने प्रतिबद्धता जनाएको रास्वपा अहिले नियुक्ति प्रक्रियाकै कारण आलोचित छ।

हालै रास्वपा महामन्त्री कविन्द्र बुर्लाकोटीले विश्वविद्यालयका पदाधिकारी नियुक्तिमा पार्टीका लागि काम गरेका व्यक्तिलाई प्राथमिकता दिने आशयको अभिव्यक्ति दिएपछि शैक्षिक क्षेत्रबाट विरोध भएको थियो। त्रिभुवन विश्वविद्यालय स्वतन्त्र विद्यार्थी युनियनका सभापति दीपकराज जोशीले उक्त भनाइले विश्वविद्यालयमा राजनीतिक हस्तक्षेप बढ्ने आशंका जन्माएको बताएका छन्।

सरकारको पारदर्शितामाथि पनि प्रश्न उठेको छ। गृहमन्त्री सुधन गुरुङको लगानीसम्बन्धी विवादपछि सरकारले छानबिन समिति गठन गरेको थियो।

समितिले प्रतिवेदन बुझाए पनि त्यसलाई सार्वजनिक गरिएन। पछि गुरुङ पुनः गृहमन्त्रीमा फर्किए। प्रतिवेदन सार्वजनिक नगरी मन्त्रीलाई जिम्मेवारीमा फर्काइनुले सरकार आफ्नै पारदर्शिताको नाराविपरीत गएको आरोप लागेको छ।

कांग्रेस सांसद गंगालक्ष्मी अवालले प्रतिवेदन लुकाएर मन्त्रीलाई सफाइ दिनु लोकतान्त्रिक मूल्य र मान्यताविपरीत भएको बताएकी छन्।

उनका अनुसार पारदर्शिता लोकतन्त्रको आधारभूत तत्व हो र सरकारले त्यसलाई कमजोर बनाउने काम गरेको छ।

अर्थमन्त्री डा. स्वर्णिम वाग्ले पनि पछिल्लो समय विवादमा तानिएका छन्। बजेट सार्वजनिक भइसकेपछि करका केही दरहरू परिवर्तन गरिएको स्वीकारोक्ति स्वयं अर्थमन्त्रीले संसद्मा गरेपछि विपक्षी दलहरू आक्रामक बनेका छन्।

एमाले, कांग्रेस र राप्रपालगायत दलहरूले यस विषयमा संसदीय छानबिन समिति गठन गर्न माग गरेका छन्।

पूर्वअर्थमन्त्री वर्षमान पुनले यसलाई गम्भीर आर्थिक अनियमितताको विषय भन्दै अनुसन्धान हुनुपर्ने बताएका छन्। विपक्षी दलहरूले करसम्बन्धी सूचना चुहाएर निजी कम्पनीलाई लाभ पुर्‍याइएको आरोपसमेत लगाएका छन्। यद्यपि सरकारले ती आरोप अस्वीकार गर्दै आएको छ।

प्रधानमन्त्री बालेन शाहको अभिव्यक्ति पनि सरकारका लागि अर्को विवादको कारण बनेको छ। नेपालले भारतीय भूमि मिचेको भन्ने आशयको उनको भनाइ सार्वजनिक भएपछि राजनीतिक र कूटनीतिक वृत्तमा तीव्र प्रतिक्रिया आएको थियो।

नेपालले कालापानी, लिपुलेक र लिम्पियाधुरामाथि ऐतिहासिक आधारमा दाबी गर्दै आएको अवस्थामा प्रधानमन्त्रीको उक्त अभिव्यक्तिले नेपालको आधिकारिक अडान कमजोर बनाएको आलोचकहरूको भनाइ छ।

विपक्षी दलहरूले यस विषयमा संसद्मा जवाफ माग्दै पटकपटक अवरोध गरेका थिए। यद्यपि प्रधानमन्त्रीले स्पष्ट रूपमा माफी माग्नुपर्ने माग पूरा नभएको विपक्षीहरूको गुनासो छ।

संसद्प्रति सरकारको व्यवहार पनि आलोचनाको विषय बनेको छ। प्रधानमन्त्री संसद्मा नियमित उपस्थित नहुने, सार्वजनिक संवाद कम गर्ने र निर्णय प्रक्रियालाई सीमित घेराभित्र राख्ने प्रवृत्ति देखिएको भन्दै आलोचना भइरहेको छ।

प्रमुख विपक्षी नेता भीष्मराज आङ्देम्बेका अनुसार संसदीय लोकतन्त्रमा प्रधानमन्त्री संसद्प्रति उत्तरदायी हुनुपर्छ, तर पछिल्लो शैलीले त्यसको सम्मान गरेको देखिँदैन।

सरकार सर्वाधिक आलोचित बनेको विषय भने सुकुम्बासी तथा भूमिहीनहरूको व्यवस्थापन हो। विभिन्न स्थानबाट हटाइएका परिवारहरू अहिले अस्थायी आश्रयस्थलमा कठिन जीवन बिताइरहेका छन्।

पुनःस्थापनाको स्पष्ट योजना नआएको, मानसिक तनाव बढेको तथा केही व्यक्तिले आत्महत्यासम्म गरेको तथ्य सार्वजनिक भएपछि सरकारको आलोचना चर्किएको छ।

नेपाल राष्ट्र बैंकका पूर्वगभर्नर दीपेन्द्रबहादुर क्षेत्रीले सरकारको बजेट र नीति गरिबमुखी नभएको टिप्पणी गरेका छन्।

उनका अनुसार सरकारले मध्यम वर्गलाई केन्द्रमा राखेको छ तर श्रमजीवी, किसान, मजदुर र भूमिहीन समुदायका समस्यालाई पर्याप्त सम्बोधन गर्न सकेको छैन।

तर राजनीतिक विश्लेषकहरूका अनुसार परिवर्तनको आशामा जनताले दिएको मतका कारण रास्वपामाथि अपेक्षा पनि असाधारण रूपमा उच्च छ। त्यसैले साना विवाद र कमजोरीले समेत ठूलो राजनीतिक असर पारिरहेको छ। य

ही कारण अहिले रास्वपा र बालेन सरकारको मूल्याङ्कन पनि उनीहरूले विगतमा पुराना दलमाथि प्रयोग गरेका मापदण्डकै आधारमा हुन थालेको छ। सुशासन, पारदर्शिता र जवाफदेहिताको वाचा व्यवहारमा देखिन नसके आगामी दिनमा सरकारको राजनीतिक साख थप कमजोर बन्न सक्ने विश्लेषण भइरहेको छ।

यत्रतत्र लडेका जेनजी सहिदका शालिकहरू [फोटो-फिचर]

काठमाडौं। भाद्र २३ र २४ गते भएको जेनजी आन्दोलनका क्रममा ज्यान गुमाएका ४५ शहीदमध्ये ४२ जनाको शालिकसहित निर्माण गर्न लागिएको जेनजी शहीद स्मारकको काम अलपत्र परेको छ।

ललितपुरको सातदोबाटोस्थित अन्तर्राष्ट्रिय खेलकुद परिसरमा निर्माण सुरु गरिएको स्मारकको काम केही समयअघि अघि बढाइएको भए पनि हाल निर्माण प्रक्रिया ठप्प भएको बताइएको छ।

तत्कालीन युवा तथा खेलकुद मन्त्री बब्लु गुप्ताको अध्यक्षतामा बसेको राष्ट्रिय खेलकुद परिषद् (राखेप) को १२४औँ बोर्ड बैठकले स्मारक निर्माणका लागि आवश्यक जग्गा उपलब्ध गराउने निर्णय गरेपछि परियोजना कार्यान्वयनको चरणमा पुगेको थियो।

जेनजी आन्दोलनमा ज्यान गुमाएका शहीदहरूको सम्झनालाई दीर्घकालीन रूपमा संरक्षण गर्दै उनीहरूको योगदानलाई भावी पुस्तासम्म पुर्‍याउने उद्देश्यले स्मारक निर्माणको अवधारणा अघि सारिएको हो। स्मारकलाई नेपाली मौलिकता झल्किने ऐतिहासिक शैलीमा निर्माण गर्ने योजना रहेको जनाइएको छ।

परियोजनाअन्तर्गत आन्दोलनका क्रममा मृत्यु भएका ४२ शहीदका शालिक स्थापना गर्ने, स्मृति स्थल निर्माण गर्ने तथा शहीदहरूको योगदान प्रतिबिम्बित गर्ने विभिन्न संरचना निर्माण गर्ने योजना बनाइएको थियो।

तर हाल निर्माण कार्य रोकिएको अवस्थामा रहेकाले स्मारक कहिले सम्पन्न हुन्छ भन्ने विषय अन्योलमै रहेको देखिएको छ।

परियोजना रोकिएको कारण र आगामी कार्ययोजनाबारे सम्बन्धित निकायबाट स्पष्ट जानकारी सार्वजनिक भएको छैन।

तस्वीरहरू:

राजस्व संकलन सन्तोषजनक, तर विकास बजेट खर्चमा सरकार कमजोर

काठमाडौं । चालु आर्थिक वर्ष २०८२/८३ सकिन अब एक महिना मात्र बाँकी रहँदा सरकारको पुँजीगत खर्च निराशाजनक अवस्थामा देखिएको छ। राजस्व संकलन लक्ष्यअनुसार अघि बढिरहेको भए पनि विकास निर्माणसँग प्रत्यक्ष सम्बन्धित पुँजीगत बजेट खर्च भने अपेक्षाभन्दा निकै कम रहेको तथ्यांकले देखाएको छ।

महालेखा नियन्त्रक कार्यालयले सार्वजनिक गरेको जेठ मसान्तसम्मको आय–व्यय विवरणअनुसार सरकारले हालसम्म ११ खर्ब १० अर्ब ४९ करोड रुपैयाँ प्राप्ति गरेको छ, जुन वार्षिक लक्ष्यको ७२.४२ प्रतिशत हो। यस अवधिमा कुल राजस्व संकलन १० खर्ब ८१ अर्ब ३१ करोड रुपैयाँ पुगेको छ, जसले लक्ष्यको ७३.०६ प्रतिशत पूरा गरेको छ।

कर राजस्वतर्फ सरकारले ९ खर्ब ८१ अर्ब ३५ करोड रुपैयाँ संकलन गरेको छ। यो वार्षिक लक्ष्यको ७४.०३ प्रतिशत हो। तर गैरकर राजस्व भने अपेक्षाअनुसार बढ्न नसक्दा ९९ अर्ब रुपैयाँमा सीमित भएको छ, जुन लक्ष्यको ६४.७३ प्रतिशत मात्र हो। यस्तै, वैदेशिक अनुदान प्राप्ति पनि कमजोर देखिएको छ। सरकारले लक्ष्य राखेको अनुदानमध्ये जेठ मसान्तसम्म २२ अर्ब ८८ करोड रुपैयाँ मात्र प्राप्त गरेको छ, जुन ४२.८२ प्रतिशत हो।

खर्चतर्फ सरकारले हालसम्म १३ खर्ब ४६ अर्ब ६५ करोड रुपैयाँ खर्च गरिसकेको छ, जुन कुल विनियोजित बजेटको ६८.५६ प्रतिशत बराबर हो। चालु खर्च ९ खर्ब ८ अर्ब रुपैयाँ पुगेको छ भने वित्तीय व्यवस्थापनतर्फ ३ खर्ब ५ अर्ब रुपैयाँ खर्च भइसकेको छ।

तर विकास खर्चको अवस्था भने चिन्ताजनक छ। सरकारले चालु आर्थिक वर्षका लागि ४ खर्ब ७ अर्ब रुपैयाँ पुँजीगत बजेट विनियोजन गरे पनि जेठ मसान्तसम्म १ खर्ब ३२ अर्ब ६६ करोड रुपैयाँ मात्र खर्च गर्न सकेको छ। यो लक्ष्यको ३२.५३ प्रतिशत मात्र हो।

गत आर्थिक वर्षको सोही अवधिमा १ खर्ब ४३ अर्ब रुपैयाँ पुँजीगत खर्च भएको थियो। यस वर्ष बजेटको आकार बढे पनि खर्चको गति सुस्त देखिएको छ। विकास निर्माणलाई प्राथमिकतामा राखिएको सरकारी दाबी तथ्यांकले पुष्टि गर्न नसकेको टिप्पणी हुन थालेको छ।

आर्थिक वर्षको अन्तिम महिनामा प्रवेशसँगै पुँजीगत खर्च बढाउने दबाब सरकारमाथि बढेको छ। तर विगतमा जस्तै अन्तिम समयमा हतारमा खर्च गर्ने प्रवृत्तिले खर्चको गुणस्तरमा प्रश्न उठाउने भएकाले योजनाको प्रभावकारी कार्यान्वयन र गुणस्तरीय खर्च सुनिश्चित गर्नुपर्नेमा अर्थविद् तथा सरोकारवालाहरूले जोड दिएका छन्।

जेठ मसान्तसम्मको तथ्यांकले राजस्व संकलनमा सुधारको संकेत गरे पनि विकास बजेट खर्चको कमजोर अवस्थाले बजेट कार्यान्वयन क्षमता र विकास प्राथमिकतामाथि पुनः प्रश्न उठाएको छ। अब बाँकी एक महिनामा सरकारले पुँजीगत खर्चलाई कति गति दिन्छ भन्ने विषय अर्थतन्त्रका लागि महत्वपूर्ण परीक्षणका रूपमा हेरिएको छ।

जी-७ सम्मेलनविरुद्ध स्विट्जरल्यान्डमा प्रदर्शन उग्र बन्दा प्रहरीले अश्रुग्यास प्रहार

जेनेभा । फ्रान्समा आयोजना हुन लागेको जी-७ शिखर सम्मेलनको विरोधमा स्विट्जरल्यान्डको जेनेभामा भएको प्रदर्शन हिंसात्मक बनेपछि प्रहरीले प्रदर्शनकारीमाथि अश्रुग्यास प्रहार गरेको छ। प्रदर्शनका क्रममा टेस्ला गाडीमा आगजनी गर्नुका साथै संयुक्त राष्ट्रसंघसँग सम्बन्धित एक कार्यालयको झ्यालसमेत तोडफोड गरिएको बताइएको छ।

प्रारम्भमा शान्तिपूर्ण रूपमा सुरु भएको प्रदर्शनमा करिब २० हजार मानिस सहभागी भएका थिए। तर पछि केही प्रदर्शनकारीहरूले पुँजीवाद, आर्थिक असमानता र बहुपक्षीय संस्थाप्रतिको असन्तुष्टि व्यक्त गर्दै सार्वजनिक सम्पत्तिमाथि आक्रमण गरेका थिए।

प्रत्यक्षदर्शीहरूका अनुसार प्रदर्शनकारीहरूले सडकबाट इँटा उखेलेर प्रहरीमाथि प्रहार गरेका थिए। स्थिति नियन्त्रणबाहिर जान थालेपछि प्रहरीले अश्रुग्यास प्रयोग गरेको थियो। अश्रुग्यासका कारण प्रदर्शनस्थल वरपर अफरातफरीको अवस्था सिर्जना भएको र बालबालिकासमेत प्रभावित भएको बताइएको छ।

जी-७ सम्मेलनविरुद्ध हुने यस्ता प्रदर्शन नयाँ भने होइनन्। विगतका वर्षहरूमा पनि सम्मेलनलाई लक्षित गर्दै पुँजीवाद, भूमण्डलीकरण, जलवायु संकट तथा सामाजिक असमानताविरुद्ध विभिन्न समूहले विरोध प्रदर्शन गर्दै आएका छन्।

प्रदर्शनकारीहरूको भनाइमा जी-७ विश्वका शक्तिशाली राष्ट्रहरूको राजनीतिक तथा आर्थिक प्रभुत्वको प्रतीक बनेको छ। उनीहरूले सम्मेलनले विश्वव्यापी असमानता घटाउनभन्दा शक्तिशाली राष्ट्रहरूको हितलाई प्राथमिकता दिने आरोप लगाएका छन्।

एक प्रदर्शनकारी पिप्पा सौगीले जी-७ लाई ‘धनीहरू अझ धनी बन्ने संरचनाको प्रतिनिधि’ भएको टिप्पणी गरिन्। अर्की प्रदर्शनकारी क्लेलिया कोलिनले सम्मेलनले प्रतिनिधित्व गर्ने मूल्य र नीतिहरूले लैंगिक असमानतालाई थप बल पुर्‍याएको आरोप लगाइन्।

यसैबीच, जेनेभा तालको किनारस्थित एभियान-लेस-बेन्समा जुन १५ देखि १७ सम्म हुने जी-७ शिखर सम्मेलनमा फ्रान्स, बेलायत, क्यानडा, जर्मनी, इटाली, जापान र अमेरिकाका शीर्ष नेताहरू सहभागी हुँदैछन्। युरोपेली संघका प्रतिनिधिहरू पनि सम्मेलनमा उपस्थित रहनेछन्।

सम्मेलनमा पश्चिम एसिया र युक्रेनका युद्ध, अन्तर्राष्ट्रिय सुरक्षा, व्यापार तथा विश्व अर्थतन्त्रका विषय प्रमुख एजेन्डा रहने अपेक्षा गरिएको छ। सुरक्षा चुनौतीलाई ध्यानमा राख्दै सम्मेलनस्थल वरपर व्यापक सुरक्षा व्यवस्था मिलाइएको छ भने जेनेभाका विभिन्न क्षेत्रमा सयौं दंगा प्रहरी परिचालन गरिएको छ।

रोल न. ‘१’ को कमाई कति ?

काठमाडौं । चलचित्र विकास बोर्डले सोमबार सार्वजनिक गरेको बक्स अफिस विवरणअनुसार चलचित्र ‘रोल न.१’ ले प्रदर्शनको दुई सातामा उत्साहजनक व्यापार गरेको छ।

एकैसाथ प्रदर्शनमा आएका चलचित्र ‘रोल न.१’ र ‘कुम्भ’ मध्ये ‘रोल न.१’ ले दुई साताको अवधिमा एक करोड ३५ लाख १५ हजार रुपैयाँ ग्रस कलेक्सन गरेको बोर्डको तथ्यांकमा उल्लेख छ। चलचित्रलाई हालसम्म ४७ हजार १ सय ५१ दर्शकले हेरिसकेका छन्।

निर्देशक जोन योञ्जनको निर्देशनमा बनेको ‘रोल न.१’ देशभरका सिनेमा घरमा प्रदर्शन भइरहेको छ। चलचित्रले नेपालको वर्तमान शिक्षा प्रणाली, विद्यार्थीमाथि पर्ने शैक्षिक दबाब तथा प्रतिस्पर्धात्मक वातावरणका कारण बालबालिकाले भोग्नुपर्ने मानसिक अवस्थालाई मुख्य विषयवस्तु बनाएको छ।

फिल्ममा ग्रामीण परिवेशमा हुर्किएको एक बालकको संघर्ष, सपना र शैक्षिक यात्रालाई केन्द्रमा राखेर कथा प्रस्तुत गरिएको छ। सामाजिक सन्देश बोकेको विषयवस्तु र बाल मनोविज्ञानको चित्रणका कारण चलचित्रले दर्शकबाट सकारात्मक प्रतिक्रिया पाएको बताइएको छ।

दुई साताको व्यापारिक सफलतासँगै ‘रोल न.१’ ले नेपाली बक्स अफिसमा आफ्नो उपस्थिति बलियो बनाएको देखिएको छ।

 

ठेकेदारको ‘खुट्टा भाँच्ने’ पूर्वाधार मन्त्री लम्सालको धम्की

काठमाडौं । पूर्वाधार विकास मन्त्री सुनिल लम्सालले नौबिसे-मलेखु सडकखण्डमा बिजुलीका पोल स्थानान्तरणको काममा ढिलाइ भएको विषयमा ठेकेदारप्रति दिएको अभिव्यक्ति विवादमा परेको छ। आइतबार सडकखण्डको स्थलगत अनुगमनका क्रममा उनले ठेकेदारको ‘खुट्टा भाँचिदिने’ सम्मको अभिव्यक्ति दिएका हुन्।

नागढुंगा-मुग्लिन सडक विस्तार आयोजनाको प्रगति मूल्याङ्कन गर्न धादिङ पुगेका मन्त्री लम्सालले पूर्वी खण्डअन्तर्गत घाटबेसी क्षेत्रमा अनुगमन गर्ने क्रममा उक्त प्रतिक्रिया दिएका थिए। सो क्रममा सडक निर्माणमा भइरहेको ढिलाइबारे जानकारी लिँदा बिजुलीका पोल सार्ने कार्य समयमै सम्पन्न नभएको विषय उठाइएको थियो।

अनुगमनका क्रममा मन्त्री लम्सालले पोल सार्ने जिम्मा लिएको ठेकेदारलाई खोजेर ल्याउन निर्देशन दिँदै काममा पुनः ढिलाइ भए कडा कारबाही गर्ने चेतावनी दिएका थिए। उनले प्रयोग गरेको भाषा भने यतिबेला सामाजिक सञ्जालमा व्यापक चर्चाको विषय बनेको छ।

घटनाको भिडियो सार्वजनिक भएपछि मन्त्रीको अभिव्यक्तिको पक्ष र विपक्षमा बहस सुरु भएको छ। केहीले निर्माण कार्यमा भइरहेको ढिलाइप्रति मन्त्रीको असन्तुष्टि स्वाभाविक भएको बताएका छन् भने कतिपयले सार्वजनिक पदमा रहेका व्यक्तिले संयमित भाषा प्रयोग गर्नुपर्ने टिप्पणी गरेका छन्।

सडक निर्माणको जिम्मा पाएका ठेकेदार कम्पनीका प्रतिनिधि तथा आयोजनाका अधिकारीहरूले भने नेपाल विद्युत् प्राधिकरणअन्तर्गतको ठेकेदार कम्पनीले बिजुलीका पोल समयमै स्थानान्तरण नगर्दा निर्माण कार्य प्रभावित भएको जानकारी मन्त्रीलाई गराएका थिए।

नागढुंगा-मुग्लिन सडकखण्ड देशकै व्यस्त राजमार्गमध्ये एक भएकाले यसको विस्तार कार्यमा भइरहेको ढिलाइप्रति सर्वसाधारण र सरोकारवालाको चासो बढ्दै गएको छ।

रास्वपा कर्णाली प्रदेशको सभापतिको लागि तीन जनाको उम्मेदवारी

वीरेन्द्रनगर। राष्ट्रिय स्वतन्त्र पार्टी (रास्वपा) को कर्णाली प्रदेश सभापति पदका लागि तीन जनाले उम्मेदवारी दिएका छन्। सुर्खेतको वीरेन्द्रनगरमा जारी प्रदेश अधिवेशनअन्तर्गत वर्तमान सभापति मदन खड्का, नेता नन्दकिशोर बस्नेत (एनके) र कोषाध्यक्ष स्नेहा उपाध्याय सभापतिको दौडमा रहेका छन्।

खड्का र उपाध्याय सुर्खेतका हुन् भने बस्नेत दैलेखका हुन्। प्रदेश नेतृत्व चयनका लागि भएको निर्वाचनमा तीनै जनाबीच कडा प्रतिस्पर्धा हुने अनुमान गरिएको छ।

अधिवेशन आइतबारदेखि सुरु भए पनि प्रतिनिधि छनोटसम्बन्धी विवादका कारण मतदान प्रक्रिया प्रभावित भएको थियो। प्रतिनिधिको वैधानिकताबारे उठेको विवाद समाधान नभएपछि आइतबार मतदान हुन सकेको थिएन। यद्यपि विवाद यथावत् रहेकै अवस्थामा सोमबारदेखि मतदान प्रक्रिया अगाडि बढाइएको प्रदेश तहका एक नेताले जानकारी दिए।

उनका अनुसार पार्टी समायोजनको प्रक्रियामा रहेकाले विभिन्न समूह र तहका कार्यकर्तालाई समेट्ने उद्देश्यले प्रतिनिधि चयन गरिएको हो। अधिवेशनमा करिब ५३० प्रतिनिधि सहभागी रहेकामा झन्डै ३०० प्रतिनिधिको विषयमा विवाद रहेको बताइएको छ।

रास्वपाको विधानअनुसार कर्णाली प्रदेश समिति ४१ सदस्यीय हुनेछ। पहिलो चरणमा सभापति र सदस्यहरूको निर्वाचन हुनेछ भने दोस्रो चरणमा उपसभापति, महामन्त्री, सचिव, कोषाध्यक्षलगायत अन्य पदाधिकारीको चयन गरिने व्यवस्था रहेको छ।

प्रतिनिधि विवादका बाबजुद नेतृत्व चयन प्रक्रिया अघि बढाइएकाले अधिवेशनको परिणामलाई चासोका साथ हेरिएको छ। 

संसद् भवन निर्माणमा ढिलाइप्रति सभामुखको असन्तुष्टि [तस्विरहरु]

काठमाडौं । संघीय संसद्को नयाँ बैठक हल निर्माण कार्य निर्धारित समयमै सम्पन्न हुन नसकेपछि सभामुख डीपी अर्यालले गम्भीर असन्तुष्टि व्यक्त गरेका छन्। जेठ १५ गतेभित्र निर्माण सम्पन्न हुने लक्ष्य राखिएको संसद् भवन अझै सञ्चालनका लागि तयार नभएपछि सभामुखले निर्माण कम्पनीलाई कडा चेतावनी दिएका हुन्।

निर्माण प्रगतिको अनुगमनका क्रममा सभामुख अर्यालले पटक–पटक समय थप्दा पनि काम सम्पन्न नभएको भन्दै सम्बन्धित निकाय र निर्माण कम्पनीप्रति असन्तोष जनाए। उनले संसद्को कामकारबाही प्रभावित हुने गरी ढिलासुस्ती हुनु स्वीकार्य नहुने स्पष्ट पारे।

सभामुखले सम्झौताअनुसार काम सम्पन्न नगरे निर्माण कम्पनीमाथि दैनिक एक करोड रुपैयाँसम्म जरिवाना लगाउने चेतावनी दिएका छन्। उनले तोकिएको समयसीमा र गुणस्तर दुवैमा कुनै सम्झौता नहुने भन्दै निर्माण कार्यलाई तीव्रता दिन निर्देशनसमेत दिए।

नयाँ संसद् भवनलाई आधुनिक प्रविधियुक्त र सुविधासम्पन्न बनाउने लक्ष्य राखिएको छ। तर निर्माण कार्यमा भइरहेको ढिलाइका कारण संसद्का गतिविधि नयाँ भवनमा सार्ने योजना प्रभावित भएको छ।

संसद् सचिवालयका अधिकारीहरूले पनि निर्माण कम्पनीसँग नियमित समन्वय भइरहेको जनाउँदै बाँकी काम शीघ्र सम्पन्न गर्न दबाब दिइएको बताएका छन्। यद्यपि भवन पूर्ण रूपमा सञ्चालनमा आउने मिति भने अझै स्पष्ट हुन सकेको छैन।

संसद् भवन निर्माणमा भएको ढिलाइप्रति सांसदहरूबाट समेत प्रश्न उठिरहेका बेला सभामुखको कडा चेतावनीलाई निर्माण कार्यलाई गति दिने प्रयासका रूपमा हेरिएको छ।

 

विनियोजन विधेयक, २०८३ माथि प्रतिनिधिसभामा छलफल सुरु

काठमाडौं । प्रतिनिधिसभामा विनियोजन विधेयक, २०८३ माथिको समूहीकृत छलफल प्रारम्भ भएको छ । सोमबार बसेको बैठकमा विभिन्न ११ मन्त्रालयका विनियोजन शीर्षकमाथि छलफल सुरु गरिएको हो ।

बैठकमा युवा, श्रम तथा रोजगार, उद्योग, वाणिज्य तथा आपूर्ति, कृषि तथा पशुपन्छी विकास, वन तथा वातावरण, सूचना तथा सञ्चार, संस्कृति, पर्यटन तथा नागरिक उड्डयन, शिक्षा तथा खेलकुद, स्वास्थ्य तथा जनसंख्या, भूमि व्यवस्था, सहकारी तथा गरिबी निवारण, संघीय मामिला तथा सामान्य प्रशासन तथा महिला, बालबालिका, ज्येष्ठ नागरिक तथा सामाजिक सुरक्षा मन्त्रालयका विनियोजन शीर्षकमाथि छलफल हुने कार्यसूची छ ।

सभामुख डोलप्रसाद अर्यालले आजको बैठकमा शून्य र विशेष समय नराखिएको जानकारी दिँदै खर्च कटौतीको प्रस्ताव राख्ने सांसदहरूलाई सम्बन्धित विनियोजन शीर्षकमाथिको छलफलमै भाग लिन समय उपलब्ध गराइएको बताए ।

बैठकमा हालसम्म सांसद कृपाराम राना र पार्वती विकले आ–आफ्ना धारणा राखिसकेका छन् । त्यसपछि जोगकुमार बरबरिया, सन्तोष सुब्बा, नीता घतानी, परशुराम तामाङ, अर्जुनकुमार कार्की, नरेन्द्रकुमार केरुङ, रमेशकुमार मल्ल, साजिदा खातुन सिद्धिकी, युवराज दुलाल र एशुदाकुमारी बराललगायत सांसदहरूले विभिन्न मन्त्रालयका शीर्षकमाथि खर्च कटौतीको प्रस्ताव राख्दै बहस गर्ने कार्यसूची रहेको छ ।

सरकारले आगामी आर्थिक वर्ष २०८३/८४ का लागि बजेट जेठ १५ गते संघीय संसद्को संयुक्त बैठकमा प्रस्तुत गरेको थियो । बजेटमाथि सामान्य छलफल र अर्थमन्त्रीको जवाफ प्रक्रिया यसअघि नै सम्पन्न भइसकेको छ ।

यसअघि बैठकमा सभामुख अर्यालले प्रतिनिधिसभाअन्तर्गतका विभिन्न विषयगत समितिमा सदस्य हेरफेरसम्बन्धी प्रस्ताव प्रस्तुत गरेका थिए, जसलाई सभाले सर्वसम्मत रूपमा स्वीकृत गरेको हो ।

सरकार के राष्ट्रवादको ‘ब्यागेज’ दिल्लीमा बुझाइयो?

काठमाडौं । प्रतिनिधिसभाको सोमबारको बैठकमा नेपाल-भारत सीमा, सुस्ता क्षेत्रमा भारतीय सीमा सुरक्षा बल (एसएसबी) को गतिविधि, दार्चुलाको आकाशमा भारतीय हेलिकप्टरको उडान तथा प्रधानमन्त्री बालेन्द्र शाह ‘बालेन’ को विवादित अभिव्यक्तिलाई लिएर विपक्षी दलहरूले सरकारलाई घेराबन्दी गरेका छन्।

बजेटमाथिको छलफलका लागि बोलाइएको बैठकको सुरुमै विपक्षी सांसदहरूले राष्ट्रिय स्वाधीनता र सीमा सुरक्षासँग जोडिएका विषयमा सरकारको धारणा माग गर्दै विरोध जनाए। ‘प्रधानमन्त्रीको राष्ट्रघाती अभिव्यक्तिका विरुद्द हाम्रो विरोध कायमै छ,’ प्रतिनिधिसभामा विपक्षी दलहरु एकमत छन्। 

गत जेठ १७ गते प्रतिनिधिसभामा सम्बोधन गर्ने क्रममा प्रधानमन्त्री बालेन्द्र शाहले ‘नेपालले पनि भारतको धेरै ठाउँमा जग्गा मिचेको रहेछ’ भन्ने अभिव्यक्ति दिएका थिए। प्रधानमन्त्रीको उक्त भनाइ सार्वजनिक भएलगत्तै राजनीतिक वृत्तमा तीव्र प्रतिक्रिया देखिएको थियो। विपक्षी दलहरूले यसलाई नेपालको परराष्ट्र नीति र ऐतिहासिक तथ्य, प्रमाण र दस्तावेजहरुसँग बाझिने अभिव्यक्ति भन्दै आलोचना गरेका छन्। 

यही बीचमा राष्ट्रिय स्वतन्त्र पार्टीका सभापति रवि लामिछाने, परराष्ट्र मन्त्री शिशिर खनाल भारत भ्रमणमा गए। बालेन्द्रले नेपालले पनि भारतको धेरै ठाउँमा जग्गा मिचेको रहेछ भनेको भोलिपल्ट।  

भारतमा सभापति लामिछानेले प्रधानमन्त्री नरेन्द्र मोदी, गृहमन्त्री अमित शाह, विदेशमन्त्री एश. जयशंकर, भारतीय जनता पार्टीका अध्यक्ष नितीन नवीन लगायतका उच्चपदस्थ व्यक्तिहरुसँग भेटवार्ता गरे। भारतले नै पुष्पवृष्टिसहित स्वागत गरेपछि सबैलाई लाग्ने नै भयो, ‘यो पटक केही विशेष हुनेवाला छ।’ त्यो विशेष सीमा विवादका विषयमा हुनसक्थ्यो, विकास निर्माणका परियोजनामा हुनसक्थ्यो, या हुनसक्थ्यो- अन्य विभिन्न किसिमका अन्य कार्यक्रममा क्षेत्रीय सहकार्य। तर, उनले भारत भ्रमणमा के गरे कसैलाई केही थाहा छैन। भ्रमण गरेर आएपछि न संसदमा सम्बोधन गरेका छन्। बरु भ्रमणका क्रममा उनले एउटा गम्भीर प्रश्न भने छोडेर आए, ‘हामी विगतका बोझ बोक्न चाहदैनौँ।’ त्यो भनेको केहो कुन्नी ?

लामिछाने फर्केकै दिन परराष्ट्र मन्त्री खनाल भारत पुगे। तर, भारत पुगेर उनले पनि के गरे उनैलाई थाहा होस्। संसद सम्बोधनमा भारत भ्रमणका यस्तो यस्तो भयो भनेर उनको सम्बोधनमा केही देखिएन। अनि प्रश्न उठ्छ, ‘प्रधानमन्त्रीको संसद सम्बोधन नियोजित हो?’   

विपक्षी दलहरु मात्रै हैनन्, प्रधानमन्त्रीको उक्त अभिव्यक्तिको विरुद्दमा पुरै देश उभिएको छ। देशको प्राज्ञिक र बौद्विक वृत, प्रबुद्द समुह, नागरिक समाज र अन्य विभिन्न सरोकारवाला निकाय र व्यक्तिहरुबाट प्रधानमन्त्रीको त्यो अभिव्यक्ति गलत भएको आशयका धारणा सार्वजनिक भइरहेका छन्। यही विषयमा सदन एक हप्ता अवरुद्द भयो। रास्वपाभित्रै पनि यो विषयले निकै उकुसमुकुस देख्न सकिन्छ। 

तर बालेन्द्रलाई मैले गलत गरेजस्तो लाग्दैन। किनकी उनका अनुसार उनी यो संसार कै एकमात्रै सर्वज्ञानी मान्छे हुन्। उनलाई लाग्छ- उनले गर्ने हरेक कुराहरु ठिक हुन्छन्। एक पटक विश्वविख्यात लेखक फ्रेडरिक नित्सेले लेखेका थिए, ‘सबैभन्दा खतरनाक अन्धोपना आफ्नो दृष्टिकोणलाई मात्र एक मात्र वास्तविकता ठान्नु हो।’ सायद बालेन त्यही भ्रममा बाँचीरहेका छन्।  तर उनी सच्चिउन्। 

सोमबारको बैठकमा नेकपा एमाले संसदीय दलकी उपनेता पद्मा अर्यालले प्रधानमन्त्री र परराष्ट्रमन्त्री दुवैको अभिव्यक्तिप्रति प्रश्न उठाइन्। उनले भारत भ्रमणका क्रममा परराष्ट्रमन्त्रीले ‘विगतका बोझ बोक्न सक्दैनौं’ भनेको विषयलाई पनि जोड्दै त्यसको अर्थ नेपालले कालापानी, लिपुलेक र लिम्पियाधुरामाथिको आफ्नो दाबी छोड्न खोजेको हो कि भन्ने प्रश्न गरिन्।

उनले राष्ट्रहितका विषयमा सरकारको स्पष्ट धारणा आउनुपर्ने बताउँदै सीमा विवादका मुद्दामा सरकारले पर्याप्त संवेदनशीलता नदेखाएको आरोप लगाइन्।

उनले भनिन्, ‘हामीले सुन्यौँ हामीले अतीतको बोझलाई बोक्न सक्दैनौँ भनेर रातो कार्पेटभित्र छोपिएको राष्ट्रघाती अभिव्यक्ति माननीय हाम्रो परराष्ट्र मन्त्रीले दिनुभयो। उहाँले समकक्षसँग बस्दै इतिहासको बोझ बोक्न नसक्ने कुरा गर्नुभयो । अतीतको बोझ हामी बोक्न सक्दैनौँ भनेर के चिजलाई भन्न खोज्नुभएको हो? उहाँले हाम्रो कालापानी, लिपुलेक र लिम्पियाधुरा लगायतका अतिक्रमित जमिनहरूको नेपालको दाबीलाई हामीले बोक्न सक्दैनौँ भनेर भन्नुभएको हो ?’ 

प्रतिनिधिसभामा नेपाली कांग्रेसकी सांसद रेनुका काउचाले नवलपरासीको सुस्ता क्षेत्रमा भारतीय सीमा सुरक्षा बल (एसएसबी) का जवानहरू बारम्बार प्रवेश गरेको विषय उठाइन्। उनले प्रधानमन्त्रीको अभिव्यक्तिपछि सीमाक्षेत्रमा भारतीय गतिविधि बढेको दाबी गर्दै सरकारसँग जवाफ मागिन्।

‘हामीले पनि भारतीय सीमा मिचेका छौँ भन्ने अभिव्यक्ति दिएपछि घरी–घरी भारतीय एसएसबी सुस्तामा आएका छन् । सायद प्रधानमन्त्रीज्यूले मिचेको सीमाना खोज्न आएका होलान्,’ उनले भनिन्, ‘जेठ १७ पछि २९ गते पनि आए सुस्ताबासीले धपाए । फेरि आउन नदिन सरकारले के गर्दै छ संदर्लाइ जवाफ दिए राम्रो हुन्थ्यो ।’ 

उनका अनुसार जेठ २९ गते पनि एसएसबीको टोली सुस्ता क्षेत्रमा पुगेको थियो र स्थानीय बासिन्दाले विरोध गरेपछि फर्किएको थियो। सीमाक्षेत्रमा यस्ता गतिविधि दोहोरिन नदिन सरकारले के कदम चालिरहेको छ भन्ने विषयमा संसद्लाई जानकारी गराउन उनले माग गरिन्।

सुस्ता नेपाल-भारतबीच लामो समयदेखि विवादित क्षेत्रका रूपमा परिचित छ। नारायणी नदीको धार परिवर्तनसँगै सीमांकनको विषय जटिल बन्दै गएको छ र दुवै देशबीच समय-समयमा यस विषयमा विवाद हुने गरेको छ।

दार्चुलाको आकाशमा भारतीय हेलिकप्टर उडेको घटनाका सन्दर्भमा समेत संसद्मा अर्को प्रश्न उठेको छ । नेपाली कम्युनिष्ट पार्टीका प्रमुख सचेतक युवराज दुलालले भारतीय सुरक्षाकर्मी सवार हेलिकप्टर नेपाली आकाशमा प्रवेश गरेको विषयमा सरकारसँग स्पष्टिकरण माग गरे।

स्थानीय प्रशासनका अनुसार भारतको इन्डो-टिबेटन बोर्डर पुलिस (आईटीबीपी) का महानिर्देशक शत्रूजित सिंह कपुर सवार हेलिकप्टरले दार्चुला क्षेत्रको आकाशमा उडान भरेपछि कालापानी नजिकको गुञ्जीतर्फ प्रस्थान गरेको थियो। विपक्षी दलहरूले यस्तो उडानका लागि नेपाल सरकारको अनुमति थियो वा थिएन भन्ने विषयमा स्पष्ट जानकारी दिन माग गरेका छन्।

यस घटनाले नेपालको सीमा सुरक्षा र हवाई क्षेत्रको निगरानीबारे पनि प्रश्न उठाएको छ। संसद्मा बोल्ने सांसदहरूले यस्ता संवेदनशील घटनाबारे सरकारले तत्काल जानकारी दिनुपर्ने धारणा राखेका छन्।

सीमा विवादसँगै विपक्षी दलहरूले अर्थमन्त्री स्वर्णिम वाग्लेको कार्यशैलीमाथि पनि प्रश्न उठाएका छन्। बजेटमाथिको छलफलमा उठेका प्रश्नहरूको जवाफ दिने क्रममा अर्थमन्त्रीले विपक्षी दललाई लक्षित गर्दै ‘हामीलाई तपाईंहरूका काण्ड थाहा नभएको हो र?’ भन्ने अभिव्यक्ति दिएको भन्दै एमालेले आपत्ति जनाएको छ।

पद्मा अर्यालले सरकारले चाहे गिरीबन्धु टी-स्टेट, ओम्नी, वाइडबडी लगायतका सबै विवादित फाइलहरू खोल्न सक्ने भन्दै राजनीतिक प्रतिशोधको भाषा प्रयोग गर्नु उचित नहुने बताइन्। ‘गिरीबन्धु टि-स्टेटको फाइल एक नम्बरमा खोलियोस्, त्यसपछि विपक्षीसँग जोडिएका ओम्नी हुन् कि वाइडबडी हुन् की केके हुन्। तपाइहरुको हातमा छ। सरकारले ती फाइल खुलोस्,’ त्यसक्रममा उनले भनिन्। 

नेपाल र भारतबीच कालापानी, लिपुलेक, लिम्पियाधुरा र सुस्ता मात्र होइन, विभिन्न अध्ययनअनुसार अन्य दर्जनौं स्थानमा पनि सीमासम्बन्धी विवाद रहेको बताइन्छ। विपक्षी दलहरूको भनाइमा सरकारले ती विषय समाधानतर्फ पहल गर्नुको सट्टा नयाँ विवाद सिर्जना गर्ने खालका अभिव्यक्ति दिएको छ।

राप्रपाका सांसद भारत गिरीले सीमाको रक्षा गर्ने स्थानीय नागरिक र किसानहरूको योगदान स्मरण गर्दै चर्चामा नआएका सीमावर्ती क्षेत्रहरूको समस्या समाधान गर्न सरकारलाई आग्रह गरे।

प्रधानमन्त्री बालेन्द्र शाहको अभिव्यक्ति, सुस्तामा एसएसबीको गतिविधि र दार्चुलामा भारतीय हेलिकप्टर उडेको घटनाले संसद्मा राष्ट्रियता र सीमा सुरक्षाको बहस नयाँ शिरामा प्रवेश गरेको छ । 

यता सरकार भने लाटोकोसेरो जस्तै चुपचाप छ।  सीमाजस्तो संवेदनशील विषयमा प्रश्न उठ्दा पनि आफ्नै गल्तीमा ढाकछोप गर्नु सरकारको लाचारीपन बाहेक अर्को केही पनि हुन सक्दैन।  विपक्षी दलहरूले यी विषयमा सरकारको औपचारिक धारणा माग गरेका छन् भने प्रधानमन्त्री तथा सम्बन्धित मन्त्रीहरूले अहिलेसम्म विस्तृत जवाफ दिएका छैनन्। 

हामी भन्छौँ, ‘सार्वभौमिकता, स्वाधिनता र राष्ट्रियता जस्ता विषयमा सरकारले खेलाँची नगरोस्। आफ्ना गल्तीहरु सच्याओस्। संसदमा प्रधानमन्त्री बोलेको गैरजिम्मेवार र अल्लारे अभिव्यक्तिमा बालेनले माफी मागुन्।’

धवलशम्सेर र दुर्गाको नयाँ दल : खाका तयार गर्ने जिम्मेवारी क-कसले पाए ?

काठमाडौं। बृहत्त राष्ट्रवादी एकता कायम गरी नयाँ राजनीतिक दल निर्माण गर्ने उद्देश्यका साथ डा. धवलशम्सेर राणा र दुर्गा प्रसाईंका समूहबीच सहमति भएको छ । यसै सहमति कार्यान्वयन गर्दै सबल राष्ट्रवादी पार्टी निर्माण गर्ने उद्देश्यसाथ चौबीस समितिहरु गठन गरिएको छ ।

नयाँ बन्ने दलको घोषणा शिघ्र हुने र यसका नाम लगायत व्यवस्थाहरु तयार गर्न आइतबार निम्न जिम्मेवारी बाँडफाट गरिएको हो ।

१. कार्यदल समिति
संयोजक – मुकुन्द श्याम गिरी

२. वार्ता समिति
संयोजक – राजु आचार्य

३. सचिवालय समिति
संयोजक – सगुन सुन्दर लावती

४. विधान मस्यौदा समिति
संयोजक – माधव कल्पित

५. आर्थिक समिति
संयोजक – दिलविकास भण्डारी

६. जेनजी संयोजन समिति
संयोजक – दिपिका भट्ट

७. संचार समिति
संयोजक – क्षितिज सापकोटा

८. कानुनी परामर्श समिति
संयोजक – डा. महेन्द्रजंग शाही

९. प्रशिक्षण विभाग
संयोजक – प्रा. डा. पुष्प अधिकारी

१०. झण्डा, नाम तथा चुनाव चिन्ह समिति
संयोजक – मुकुन्द श्याम गिरी

११. महिला संयोजन समिति
संयोजक – अञ्जना शाह रावल

१२. युवा विभाग
संयोजक – फणीराज लोहनी

१३. भूपू सैनिक समिति
संयोजक – प्रकाश जंग कार्की

१४. अन्तर्राष्ट्रिय सम्पर्क समिति
संयोजक – डा. निराजन प्रसाईं

१५. नागरिक सुरक्षा समायोजन समिति
संयोजक – दुरेन राई

१६. साँस्कृतिक बिभाग
संयोजक – दिनेश पाख्रिन

१७. युवा संगठन
संयोजक – निराजन बम

१८. प्रवास विभाग
संयोजक – शशी सिलवाल

१९. मजदुर संगठन समिति (ट्रेड युनियन)
संयोजक – चिरागमान सिंह कुँवर

२०. खेलकुद समायोजन समिति
संयोजक – दमन बस्नेत

२१. सुकुम्बासी समायोजन समिति
संयोजक – नरेन्द्र लामा

२२. सुझाव संकलन समिति
संयोजक – कर्ण बहादुर शाही

२३. वित्तीय समस्या समाधान समिति (लघुवित्त, मिटरब्याज, बैक सहकारी)
संयोजक – देबी संग्रौला

२४. वातावरण समिति
संयोजक – पवित्रा सुब्बा श्रेष्ठ

भारतले चिया निर्यातमा रोक लगाउँदा नेपालका ८३ उद्योग बन्द

काठमाडौं। भारतले चिया निर्यातमा रोक लगाउँदा नेपालका ८३ चिया उद्योग बन्द भएको विषय प्रतिनिधिसभामा उठेको छ ।

नेपाली कांग्रेसका सांसद नरेन्द्रकुमार केरुङले सोमबार संसद्को आकस्मिक समयमा बोल्दै चिया उद्योग ठप्प हुँदा हजारौँ श्रमिकको रोजगारी संकटमा परेको विषय उठाएका हुन् ।

उनका अनुसार नेपालमा उत्पादन भएको करिब ३ लाख किलो चिया भारततर्फ निर्यात हुन नसकेर रोकिएको छ भने थप ७ लाख किलो चिया उद्योगका गोदाममै थन्किएको अवस्था छ ।

निर्यात अवरोधका कारण चिया फ्याक्ट्रीमा कार्यरत मजदुरसँगै चिया टिप्ने श्रमिकहरूको समेत रोजगारी गुमेको सांसद केरुङले बताए । उनले तत्काल समस्या समाधान नगरे उद्योग क्षेत्र थप संकटमा पर्ने चेतावनी दिए ।

सांसद केरुङले समस्या समाधानका लागि सरकारलाई भारतसँग सरकारी–स्तरीय (जिटुजी) सम्झौता गरी निर्यात सहज बनाउन आग्रह गरे ।

चिया नेपालको प्रमुख नगदेबालीमध्ये एक हो । पछिल्ला वर्षहरूमा निर्यात बजारमा देखिएको अस्थिरताले उद्योगी तथा श्रमिक दुवै प्रभावित हुँदै आएको भन्दै संसद्मा बारम्बार यस्ता विषय उठ्ने गरेका छन् ।

यार्सागुम्बा उत्पादन गम्भीर संकटमा परेको भन्दै सरकारको ध्यानाकर्षण

काठमाडौं । नेकपाका सांसद धनबहादुर बुढाले कर्णाली क्षेत्रको प्रमुख आर्थिक आधार मानिने यार्सागुम्बा उत्पादन गम्भीर संकटमा परेको भन्दै सरकारको ध्यानाकर्षण गराएका छन् ।

सोमबार प्रतिनिधिसभाको आकस्मिक समयमा बोल्दै उनले यार्सागुम्बा उत्पादन घट्दै जाँदा डोल्पासहित १२ वटा हिमाली जिल्लाका हजारौँ परिवारको वार्षिक आम्दानी प्रभावित भएको बताए ।

उनका अनुसार जलवायु परिवर्तन, अव्यवस्थित सङ्कलनलगायत कारणले यस वर्ष यार्सागुम्बा उत्पादन करिब ६० प्रतिशतले घटेको अनुमान गरिएको छ । उत्पादनमा आएको गिरावटले जडीबुटी क्षेत्र मात्र नभई समग्र हिमाली अर्थतन्त्र नै संकटमा पारेको उनले उल्लेख गरे ।

सांसद बुढाले यार्सागुम्बा उत्पादन घट्नुले हिमाली क्षेत्रमा भोकमरीको जोखिम समेत बढाउँदै लगेको चेतावनी दिए ।

उनले सरकारसँग यार्सा सङ्कलकहरूको सुरक्षा सुनिश्चित गर्न, दिगो बजार व्यवस्थापन गर्न र प्रभावित परिवारलाई राहत उपलब्ध गराउन माग गरे । साथै, स्थानीय स्तरमै प्रशोधन केन्द्र स्थापना गर्नुपर्ने आवश्यकता पनि औँल्याए ।

यार्सागुम्बा कर्णाली र सुदूरपश्चिमका हिमाली जिल्लाहरूको महत्वपूर्ण आम्दानी स्रोत मानिन्छ ।

उत्पादनमा आएको गिरावटले स्थानीय अर्थतन्त्र र जीविकोपार्जनमा प्रत्यक्ष असर पार्ने भन्दै सरोकारवालाहरूले पनि दीर्घकालीन संरक्षण रणनीति आवश्यक रहेको बताउँदै आएका छन् ।

दीपक भट्ट र सुलभ अग्रवालको मुद्दामा बयान जारी

काठमाडौं। सम्पत्ति शुद्धीकरण कसुरमा २६ अर्ब ६३ करोड रुपैयाँभन्दा बढी बिगो दाबी गरिएको मुद्दामा व्यवसायी दीपक भट्ट र सुलभ अग्रवालसहित प्रतिवादीहरूको बयान प्रक्रिया विशेष अदालतमा सुरु भएको छ ।

विशेष अदालतका अध्यक्ष सुदर्शनदेव भट्ट तथा सदस्य न्यायाधीशहरू उमेश कोइराला र विदुर कोइरालाको इजलासमा सोमबारदेखि बयान लिइएको हो ।

शुक्रबार प्रारम्भ भएको बयान पूरा नभएपछि आज पुनः सुनुवाइ अघि बढाइएको अदालत स्रोतले जनाएको छ । बयान सम्पन्न भए आजै थुनछेक बहससमेत हुने सम्भावना रहेको छ ।

सीआईबीको अनुसन्धान प्रतिवेदनका आधारमा विशेष सरकारी वकिल कार्यालयले दीपक भट्ट, शंकर समूहका सञ्चालक सुलभ अग्रवाल, शंकरलाल अग्रवाल, सन्दीप चाचन अग्रवाल र अमित मोरसहितलाई प्रतिवादी बनाएको छ ।

उनीहरूमाथि हिमालयन रि-इन्स्योरेन्स लगायतका कम्पनीहरूको रकम दुरुपयोग गरी सम्पत्ति शुद्धीकरण गरेको आरोप लगाइएको छ ।

अनुसन्धानका क्रममा दीपक भट्टलाई चैत १९ गते पक्राउ गरिएको थियो भने सुलभ अग्रवाल चैत २२ गते नियन्त्रणमा लिइएको थियो । त्यसपछि उनीहरूमाथि विस्तृत अनुसन्धान अघि बढाइएको हो ।

अभियोगपत्रअनुसार दीपक भट्टमाथि मात्र २६ अर्ब ६३ करोड २७ लाख ७१ हजार ५९ रुपैयाँ ६८ पैसा बराबरको बिगो दाबी गरिएको छ । अनुसन्धानमा आर्थिक वर्ष २०७४/७५ मा घर तथा जग्गाको पुनर्मूल्यांकनमार्फत ३५ करोडभन्दा बढी सम्पत्ति वृद्धि देखाइएको उल्लेख छ ।

त्यसैगरी इन्फिनिटी होल्डिङ्स प्रालिमा २०७७/७८ मा ४५ करोड रुपैयाँ र २०७९/८० मा थप ९ करोड ५० लाख रुपैयाँ पूँजी थप गरिएको विवरणसमेत अभियोगमा समेटिएको छ ।

ती रकम बैंकिङ कसुरमार्फत अपचलन गरिएको स्रोतबाट आएको दाबी अभियोजन पक्षको छ ।

मुद्दाको सुनुवाइसँगै विशेष अदालतमा उच्च चासोका साथ बहस अघि बढिरहेको छ । अनुसन्धान र अभियोजन दुवै पक्षका दाबीका आधारमा अदालतले थुनछेक सम्बन्धी निर्णय गर्नेछ ।

मेचीनगरमा हात्ती आतंकले जनजीवन प्रभावित, दीर्घकालीन समाधानको माग

काठमाडौं । राष्ट्रिय स्वतन्त्र पार्टी (रास्वपा) की सांसद निशा डाँगीले झापाको मेचीनगर–बाहुनडाँगी क्षेत्रमा देखिएको हात्तीको आतंकले स्थानीयको दैनिकी अत्यन्तै प्रभावित भएको भन्दै सरकारको ध्यानाकर्षण गराएकी छन् ।

सोमबार प्रतिनिधिसभाको आकस्मिक समयमा बोल्दै सांसद डाँगीले हात्तीको आक्रमणका कारण सर्वसाधारणको जीवन जोखिममा परेको बताइन् । उनले आइतबार मात्र ६२ वर्षीया पद्मा पौडेलको आफ्नै घरको आँगनमा फूल टिप्ने क्रममा हात्तीको आक्रमणबाट ज्यान गएको घटना उल्लेख गरिन् ।

त्यसैगरी उनले मेचीनगर क्षेत्रमा करिब ३ बिगाहा क्षेत्रफलमा लगाइएको मकै बाली हात्तीले नष्ट गरेको जानकारी दिइन् । वर्षौँदेखि समस्या दोहोरिँदै आएको भए पनि प्रभावकारी समाधान नभएको उनको गुनासो थियो ।

उनका अनुसार बाहुनडाँगी क्षेत्रमा विगत ३५ देखि ४० वर्षदेखि हात्तीको समस्या निरन्तर रहँदै आएको छ । रातिको समयमा दर्जनौँ हात्ती बस्तीमा प्रवेश गर्ने, धान, मकै, सुपारीजस्ता बाली नष्ट गर्ने र घरगोठमा समेत क्षति पुर्‍याउने गरेको उनले बताइन् ।

सांसद डाँगीले बस्तीमै हात्ती प्रवेश गर्दा स्थानीयले आफूहरू राज्यको उपस्थिति नै नभएको जस्तो महसुस गरिरहेको टिप्पणी गरिन् । उनले समस्या समाधानका नाममा तत्कालीन र प्रभावकारी कदम नचालिए जनजीवन अझै जोखिममा पर्ने चेतावनी दिइन् ।

उनले बाहुनडाँगीलाई ‘हात्ती चरन क्षेत्र’ जस्तै बनाउने प्रवृत्तिमाथि समेत प्रश्न उठाउँदै त्यसमा संलग्न हुनेहरूमाथि कारबाहीको माग गरिन् ।

यसअघि पनि संसद्मा वन्यजन्तु र मानवबीचको द्वन्द्वका विषय उठ्दै आएका छन् । विशेषगरी बाँदर आतंक, जंगली जनावरको आक्रमण र क्षतिपूर्ति व्यवस्थापनबारे सांसदहरूले निरन्तर सरकारको ध्यानाकर्षण गराउँदै आएका छन् ।

‘गंगा रानी’मा वर्षाको जोडी ‘रोशन केसी’

काठमाडौं । अभिनेत्री वर्षा सिवाकोटी मुख्य भूमिकामा रहने फिल्म ‘गंगा रानी’ मा उनको जोडीका रूपमा नव कलाकार रोशन केसी अनुबन्धित भएका छन् । निर्माण पक्षले ५०० भन्दा बढी आवेदकमध्ये केसीलाई चयन गरिएको जनाएको छ ।

राजबहादुर सानेको निर्देशनमा बन्न लागेको फिल्मका लागि यसअघि वर्षा सिवाकोटीलाई मुख्य अभिनेत्रीका रूपमा अनुबन्ध गरिसकिएको थियो । त्यसपछि ४ अभिनेता र ४ अभिनेत्रीका लागि खुला गरिएको अडिसनमार्फत कलाकार छनोट प्रक्रिया अघि बढाइएको थियो ।

निर्देशक सानेका अनुसार अडिसनबाट प्राप्त फोटो र भिडियोका आधारमा कलाकार छनोट भइरहेको छ । हाल थप ३ अभिनेता र ३ अभिनेत्री छनोट गर्ने काम अन्तिम चरणमा पुगेको उनले बताएका छन् । पात्रअनुसार उपयुक्त देखिने कलाकारलाई प्राथमिकता दिइएको उनको भनाइ छ ।

आहा फिल्म्सको प्रस्तुतिमा निर्माण हुने ‘गंगा रानी’ का निर्माता कमलप्रसाद शर्मा हुन् । निर्देशक सानेकै लेखन रहने फिल्म आगामी भदौको दोस्रो साताबाट छायांकनमा जाने तयारीमा छ ।

यसैबीच, निर्देशक सानेकै अघिल्लो फिल्म ‘लज्जावती’ आगामी साउन २९ गतेदेखि प्रदर्शनमा आउने तयारीमा रहेको छ ।

प्रधानमन्त्री बालेनको अभिव्यक्ति हटाउन हर्कको माग

काठमाडौं। श्रम संस्कृति पार्टीले सीमा विवादसम्बन्धी प्रधानमन्त्री बालेन्द्र शाह (बालेन) को अभिव्यक्ति संसद्को रेकर्डबाट हटाउनुपर्ने माग पुनः दोहोर्‍याएको छ ।

सोमबार प्रतिनिधिसभाको आकस्मिक समयमा बोल्दै पार्टी अध्यक्ष हर्क साम्पाङले उक्त विषयलाई औपचारिक रूपमा संसद्को अभिलेखबाट हटाउने प्रक्रिया किन अघि नबढाइएको भन्दै सभामुखसँग प्रश्न गरे ।

उनले भने, ‘प्रधानमन्त्रीज्यूले दिनुभएको अभिव्यक्तिलाई संसद्को रेकर्डबाट हटाइयोस् भन्ने हाम्रो माग थियो । सभामुखज्यूले त्यो कहिले हटाउने आदेश दिनुहुन्छ होला भनेर हामी व्यग्र पर्खिरहेका छौँ ।’

यसअघि जेठ १७ गते प्रतिनिधिसभामा प्रधानमन्त्री बालेनले सांसदहरूले उठाएका प्रश्नको जवाफ दिने क्रममा नेपालले पनि भारतको भूमि अतिक्रमण गरेको भन्ने आशयको अभिव्यक्ति दिएका थिए । उक्त अभिव्यक्तिलाई लिएर राजनीतिक वृत्तमा व्यापक बहस र विरोध हुँदै आएको छ ।

विपक्षी दलहरूले प्रधानमन्त्रीको उक्त भनाइ अस्वीकृत गर्दै आपत्ति जनाएका छन् । सीमा जस्तो संवेदनशील विषयमा प्रधानमन्त्रीको अभिव्यक्ति गैरजिम्मेवार भएको  उनीहरुको दाबी छ।