काठमाडौं। इतिहासमा यस्ता धेरै सिरियल किलिङका र बलात्कारका घटनाहरू भएका छन्। जसबारे सुन्दा आज पनि मानिसहरू डरले काँप्छन्। त्यस्तै एक सिरियल किलर र बलात्कारी थियो ‘भारत कालीचरण उर्फ अक्कु यादव’ । जसले क्रूरताको सबै हद पार गर्यो ।
अक्कु भारतीय ग्याङस्टर, लुटेरा, घरेलु आक्रमणकारी, अपहरणकर्ता, सिरियल बलात्कारी,जबरजस्ती असुली गर्ने र सिरियल किलर थियो। अक्कु भारतको कस्तुरबा नगर झुग्गीमा हुर्किएका थिए, जुन भारतीय केन्द्रीय सहर नागपुर, महाराष्ट्र बाहिर पर्छ। अक्कु झुग्गीमा बस्थ्यो र त्यहाँ व्यापार गर्थ्यो। जहाँ धेरै अपराधीहरू र दुई प्रतिद्वन्द्वी गिरोहहरू पनि थिए।
‘अक्कु, एक अर्थमा, कस्तुरबा नगरको अर्को ‘सफलता’ थियो। अक्कु एक निन्दनीय व्यक्ति थियो। अक्कुले अपराधीहरूको एक गिरोह चलाउँथ्यो। जसले कस्तुरबा नगर झुग्गीलाई नियन्त्रणमा राख्थ्यो।
अक्कुका गुण्डाहरू मानिसहरू खुलेआम लुट्थे। यातना दिन्थे र हत्या गर्थे। अक्कुले धेरै वर्षसम्म अपराध गर्यो। किनकि उसले एउटा सानो आपराधिक साम्राज्य खडा गरेको थियो। ऊ र उसका गिरोहका सदस्यहरूले प्रायः पैसा असुल्न मानिसहरूलाई धम्क्याउने र आतंकित गर्ने गर्थे।
जबरजस्ती असुली उसको मुख्य आम्दानीको स्रोत थियो। मानिसहरूले उसलाई पैसा नदिए वा कुनै तरिकाले उसलाई रिस उठाए। भने उसले उनीहरूलाई मार्ने धम्की दिन्थ्यो ।
अक्कुले आफूविरुद्ध बोल्ने जोकोहीलाई बलात्कार गर्ने धम्की दिन्थ्यो। अक्कुका धेरैजसो बलात्कार पीडितहरू दलित थिए। जसले यौन हिंसाका मुद्दामा न्याय पाउन अत्यन्तै कठिनाइ भोग्नुपर्थ्यो।
स्थानियाका अनुसार उसले दुख दिएका पात्र मध्ये प्रतिभा उरकुडे र उनका पति दत्तु पनि एक हुन्। उनीहरु एउटा सानो किराना पसल चलाउँथे। अक्कुले उनीहरूलाई वर्षौंसम्म सतायो। ऊ पसलबाट सामान लिएर पैसा तिर्न अस्वीकार गर्थ्यो। अत्यन्त कम रकम मात्र तिर्थ्यो। कहिलेकाहीँ ऊ पैसा माग्थ्यो र नपाएमा हिंसात्मक बन्थ्यो।
भनिन्छ,अक्कु प्रायः डर र शंकामा बस्थ्यो। उसलाई लाग्थ्यो आफुविरुद्ध षड्यन्त्र भइरहेको छ। त्यसैले उसले मानिसहरूलाई भेला भएर कुरा गर्न दिँदैनथ्यो। ऊ केटाकेटीहरूलाई समेत सँगै खेल्न दिँदैनथ्यो।ऊ मानिसहरूले उसको बारेमा प्रश्न सोध्छन् भन्ने शंकामा पुलिसमा उजुरी गर्नेलाई धम्क्याउँथ्यो।
उसका अपराधका कारण लाशहरू भेटिन्थे। जसलाई रोक्नका लागि उसले प्रहरीलाई घुस समेत दिन्थ्यो।
तत्कालिन समाजमा बलात्कार अत्यन्त कलंकित हुने भएकाले पीडितहरू प्रायः चुप बस्न बाध्य हुन्थे। अक्कुले मानिसहरूलाई मार्नुको सट्टा चुप गराउनका लागि धेरै पटक बलात्कार गर्थ्यो। अक्कुको हत्या गर्ने महिलाहरूले दाबी गरेअनुसार ऊ एक दशकभन्दा बढी समयदेखि स्थानीय महिलाहरूसँग बलात्कार र दुर्व्यवहार गर्दै आएको थियो।
अक्कुको पहिलो अपराध १९९१ मा भएको सामूहिक बलात्कार थियो। उसका अन्य अपराधहरूमा बलात्कार, हत्या, डकैती, जबरजस्ती असुली, घरभित्र पसेर आक्रमण, कुटपिट र आपराधिक धम्की समावेश थिए। मृत्यु हुनुअघि अक्कुलाई करिब १४ पटक पक्राउ गरिएको थियो। १९९९ को अन्त्यतिर उनलाई महाराष्ट्र प्रिभेन्सन अफ डेन्जररस एक्टिभिटिज एक्ट अन्तर्गत एक वर्षका लागि हिरासतमा राखिएको थियो।
अक्कुले कथित रूपमा यति धेरै बलात्कार गरेको थियो। कस्तुरबा नगरका बासिन्दाहरूका अनुसार लगभग प्रत्येक दोस्रो घरमा एक बलात्कार पीडित हुन्थ्यो। अक्कुले ४० भन्दा बढी महिलामाथि बलात्कार गरेको बताइन्छ।
उषा नारायण नामकी एक महिलाले अक्कु र उसको गिरोहको विरोध गरिन्। त्यसपछि भड्किएको भीडले अक्कुको घर जलाइदिए। क्रमशः अक्कुको विरोधमा आवाज उठ्न थाल्यो र अक्कु कमजोर हुन थाल्यो।
अक्कु सुरक्षाका निम्ति प्रहरीकहाँ जानुपर्ने स्थिति आयो ।
पक्राउ परेको अक्कुलाई २००४ अगस्ट १३ मा अक्कुलाई प्रहरीले अदालतमा पेश गर्न लागेको थियो।
सोही दिन करिब ठुलो संख्यामा महिलाहरूले अक्कुमाथि आक्रमण गरे। प्रहरी अक्कुलाई नागपुर जिल्ला सेसन कोर्टको रूम नम्बर ७ मा लिएर जान थियो। केही समयमै ठूलो भीडले अदालतको ढोका तोडेर कोठामा प्रवेश गर्यो। मिडिया रिपोर्टअनुसार उक्त भीडमा केही पुरुषसँगै करिब २०० महिलाहरू थिए।
बताइन्छ, जब प्रहरीले सिरियल किलर अक्कुलाई अदालतको कोठामा ल्याइरहेको थियो, उनले एक बलात्कार पीडित महिलालाई वेश्याको रूपमा अपमान गरेको थियो। त्यसपछि भीड आक्रोशित भयो र अक्कुलाई मार्न अदालतको ढोका नै तोड्यो। महिलाहरूले अक्कुको अनुहारमा रातो खुर्सानीको धुलो र ढुंगा पनि प्रहार गरे। भनिन्छ,एक महिलाले उसको गुप्ताङ्ग पनि काटिदिएकी थिइन्।
अक्कुको हत्यापछि महिलाहरू आफ्ना पति र बुबालाई आफुले हत्या गरेको सुनाउन आतुर भएका थिए। उनीहरू कस्तुरबा नगर फर्किए। झुग्गी बस्तीमा उत्सव मनाइयो। पिडित परिवारहरूले सडकमा नाचगान गरे।
त्यस्तै, सन् २०१२ मा अक्कु यादवका भतिजा अमन यादव पनि यस्तै परिस्थितिमा छुरा प्रहारबाट मारिएका थिए। हत्याको आरोपमा पाँच महिलालाई पक्राउ गरिएको थियो। तर शहरमा भएको प्रदर्शनपछि उनीहरूलाई रिहा गरियो।
उक्त क्षेत्रमा बस्ने लगभग सबै महिलाहरूले उक्त लिंचिङको जिम्मेवारी आफूहरूले लिएको बताए। अन्य महिलाहरू जस्तै उषा नारायणलाई पनि पक्राउ गरी उनीमाथि हत्या अभियोग लगाइएको थियो।
आरोपी महिलाहरूको समर्थनमा करिब ४०० महिला र १०० भन्दा बढी पुरुष तथा बालबालिकाको भीड अदालतमा भेला भयो। भीडले महिलाहरूलाई जमानत नदिइएसम्म हट्ने छैन भनेर अडान लियो। सन् २०१२ मा प्रमाणको कमीका कारण छ महिलासहित अन्य २१ जनालाई पनि पक्राउ पछि रिहा गरिएको थियो।
एक न्यायाधीशले अविश्वसनीय प्रहरी बयानहरू र विश्वसनीय साक्षीको अभावलाई उल्लेख गर्दै यादवको पोस्टमार्टम रिपोर्टमा उनको शरीरमा मदिरा फेला परेको कुरा पनि प्रमाणका रूपमा लिएको बताए।
अन्ततः अक्कु र उसको भतिजको मृत्युले कस्तुरबा नगरको लामो समयदेखि भय र त्रासमा बाँचेको समाज मुक्त भयो।
अक्कुको मृत्युपछि अक्कुको जीवनमा आधारित धेरै चलचित्र र वृत्तचित्र बने। सन् २०११ मै अक्कुबारे ‘क्यान्डल्स इन द विन्ड’ नामक वृत्तचित्र सार्वजनिक भएको थियो। सन् २०१५ मा यादवबाट प्रेरित ‘कीचक’ नामक फिल्म बन्यो । जुन विवादास्पद बनेको थियो।
सन् २०२१ मा ‘२०० हल्ला हो’ नामक क्राइम थ्रिलर फिल्म पनि रिलिज भयो। जुन अक्कु यादव घटनामा आधारित थियो।
यसरी बनेका फिल्म र वृत्तचित्रहरूले पनि अक्कुको जीवनलाई विभिन्न कोणबाट अझ रहस्यात्मक बनाएको छ।
