`

पानीको बहाव दुई लाख क्युसेक नाघ्यो, कोसी ब्यारेजका २८ ढोका खोलिए

काठमाडौं। पहाडी क्षेत्रमा लगातार भइरहेको वर्षाका कारण सप्तकोसी नदीमा पानीको बहाव तीव्र रूपमा बढेको छ।

कोसी ब्यारेजमा बिहीबार मध्याह्न गरिएको मापनअनुसार पानीको बहाव प्रतिसेकेन्ड दुई लाख नौ हजार ५१० क्युसेक पुगेको छ।

जिल्ला प्रहरी कार्यालय सुनसरीका डीएसपी चन्द्र खड्काका अनुसार दिउँसो १२ बजे गरिएको मापनमा कोसी ब्यारेजमा बहाव दुई लाख नौ हजार ५१० क्युसेक पुगेको हो।

बहाव बढेसँगै कोसी ब्यारेजका २८ वटै ढोका खोलिएको छ। नदीमा पानीको सतह बढेपछि ब्यारेज क्षेत्रमा उच्च सतर्कता अपनाइएको प्रहरीले जनाएको छ।

कोसी ब्यारेजमा पानीको बहाव एक लाख ५० हजार क्युसेकभन्दा माथि पुगेपछि जोखिमको संकेतस्वरूप रातो बत्ती बाल्ने गरिन्छ। बिहीबार बहाव उक्त सीमाभन्दा निकै माथि पुगेपछि ब्यारेजमा रातो बत्ती बालिएको हो।

लगातारको वर्षाका कारण सप्तकोसीमा अझै पानीको सतह बढ्न सक्ने भएकाले तटीय क्षेत्रका बासिन्दालाई सतर्क रहन आग्रह गरिएको छ।

पहिले टिकट काटेर जानुपर्ने पोखराको सहिद पार्क आजकल सुनसान

पोखरा। कुनै समय पोखराको सहिद पार्क पुग्न टिकट काट्नुपर्थ्यो। पार्कमा राखिएका सहिद तथा राष्ट्रिय विभूतिका सालिक हेर्न आउनेको चहलपहल पनि राम्रै थियो। अहिले भने अवस्था फेरिएको छ। प्रवेश निःशुल्क भए पनि पार्कमा आगन्तुकको संख्या निकै घटेको छ।

पोखरा महानगरपालिका–१८ जामुनबोटमा रहेको राष्ट्रिय विभूति तथा सहिद पार्क अहिले प्रायः सुनसान देखिन्छ। ५६ रोपनी क्षेत्रफलमा फैलिएको पार्कमा सहिद तथा राष्ट्रिय विभूतिका सालिक राख्ने योजना बनाइए पनि त्यसअनुसार काम अघि बढ्न सकेको छैन।

करिब आठ वर्षअघि पोखराका मुख्य चोकमा रहेका ट्राफिक आइल्याण्ड सवारी आवागमनका लागि समस्या बन्न थालेका थिए। सडक साँघुरो भएकाले २०७४ सालमा पृथ्वीचोक, अमरसिंह चोक, मुस्ताङचोक, बिरौटा चोक, जिरोकिलोमिटर र हरिचोकलगायतका स्थानमा रहेका ठूला ट्राफिक आइल्याण्ड हटाइयो।

ती आइल्याण्डमा राखिएका सहिद तथा विभिन्न व्यक्तित्वका सालिकलाई भने विस्थापित गरेर अलपत्र पारिएन। तिनलाई एकै ठाउँमा संरक्षण गर्ने उद्देश्यले पोखरा महानगरपालिकाले जामुनबोटमा राष्ट्रिय विभूति तथा सहिद पार्क निर्माण गरेको थियो।

पृथ्वीनारायण शाह, पूर्वपर्यटनमन्त्री रवीन्द्र अधिकारी, सहिद भीमसेन दाहाल, योगेन्द्रमान शेरचनलगायतका व्यक्तित्वका सालिक पार्कमा राखिएका छन्।

पार्क निर्माण गर्दा महानगरपालिकाले सहिद तथा राष्ट्रिय विभूतिसहित १०८ जनाको सालिक राख्ने योजना बनाएको थियो। तर योजना बनेको लामो समय बितिसक्दा पनि हालसम्म आधा दर्जन हाराहारीका सालिक मात्र राखिएका छन्।

पार्कमा थप सालिक राख्नका लागि केही स्थानमा पीठिका अर्थात् सालिक राख्ने आधारसमेत निर्माण गरिएको छ। तर तीमध्ये धेरैजसो खाली छन्। थप सालिक राख्ने वा पार्कलाई नयाँ ढंगले विकास गर्ने ठोस योजना भने अघि बढ्न सकेको छैन।

यसले पार्कको उद्देश्य र अहिलेको अवस्थाबीच ठूलो अन्तर देखाएको छ।

पार्क सञ्चालनका सुरुआती दिनमा प्रवेशका लागि शुल्क लिइन्थ्यो। टिकट काटेर पार्कभित्र प्रवेश गर्नुपर्ने व्यवस्था गरिएको थियो। तर प्रवेश शुल्क लिने विषयमा विरोध भएपछि महानगरपालिकाले त्यसलाई निरन्तरता दिएन।

अहिले पार्क प्रवेशका लागि टिकट आवश्यक छैन। शुल्क हटे पनि पार्कमा मानिसको भीड भने बढेको छैन।

पार्क सुरु भएको समयमा दैनिक करिब ३०० जनासम्म आगन्तुक पुग्ने गरेको बताइन्छ। अहिले भने नियमित रूपमा आउने मानिसको संख्या निकै कम छ।

स्थानीयका अनुसार पार्कमा सालिक हेर्नबाहेक आगन्तुकलाई आकर्षित गर्ने अन्य गतिविधि वा संरचना पर्याप्त छैनन्। त्यसैले समय बित्दै जाँदा पार्कप्रतिको आकर्षण पनि घट्दै गएको छ।

सहिद तथा राष्ट्रिय विभूतिका सालिकलाई एकै ठाउँमा राखेर इतिहास र योगदानको स्मरण गराउने उद्देश्यले निर्माण गरिएको पार्क आफैं भने अहिले पूर्ण रूपमा विकसित हुन सकेको छैन।

ठूलो क्षेत्रफलमा फैलिएको पार्कमा आवश्यक पूर्वाधार र आकर्षण थप्न सके आगन्तुक बढाउन सकिने सम्भावना छ। तर सालिक राख्ने प्रारम्भिक योजनासमेत पूरा नहुँदा पार्कको उद्देश्य नै अधुरो देखिन्छ।

पोखराका चोकमा रहेका सालिकलाई व्यवस्थित रूपमा संरक्षण गर्ने उद्देश्यले सुरु भएको यो पार्क अहिले आफ्नै व्यवस्थापन र विकासको पर्खाइमा छ।

कुनै समय टिकट काटेर प्रवेश गर्नुपर्ने र आगन्तुकको चहलपहल हुने ठाउँ अहिले निःशुल्क प्रवेशको सुविधा हुँदासमेत सुनसान हुनु पार्क व्यवस्थापनमा देखिएको कमजोरीको एउटा उदाहरण बनेको छ।

तस्वीरहरू: 


 

कांग्रेस आधिकारिकता विवादमा देउवा-खड्का फेरि सर्वोच्चमा

काठमाडौं। नेपाली कांग्रेसको आधिकारिकता विवादमा सर्वोच्च अदालतले गरेको फैसला पुनरवलोकनको माग गर्दै दायर भएका निवेदनको पेसी प्रधानन्यायाधीश डा. मनोजकुमार शर्मासहितको पूर्ण इजलासमा तोकिएको छ।

पूर्वसभापति शेरबहादुर देउवा र पूर्वउपसभापति पूर्णबहादुर खड्काले छुट्टाछुट्टै दायर गरेका पुनरवलोकन निवेदनलाई एकैसाथ पेसीमा राखिएको हो। देउवाले साउन ६ गते र खड्काले साउन १२ गते यसअघिको फैसलामा कानुनी तथा प्रक्रियागत त्रुटि रहेको दाबी गर्दै पुनरवलोकनको मागसहित निवेदन दिएका थिए।

उनीहरूले नेपाली कांग्रेसको विशेष महाधिवेशनबाट निर्वाचित नेतृत्वलाई आधिकारिकता दिने निर्वाचन आयोगको निर्णय सदर गर्ने सर्वोच्च अदालतको फैसलामा पुनर्विचार आवश्यक रहेको जिकिर गरेका छन्।

के थियो विवाद ?

नेपाली कांग्रेसको विशेष महाधिवेशनबाट गगन थापा सभापति निर्वाचित भएपछि त्यसलाई निर्वाचन आयोगले आधिकारिकता दिएको थियो। आयोगको उक्त निर्णयविरुद्ध देउवा र खड्काले सर्वोच्च अदालतमा छुट्टाछुट्टै रिट दायर गरेका थिए।

उनीहरूले विशेष महाधिवेशनको वैधानिकता तथा त्यसबाट निर्वाचित नेतृत्वलाई आधिकारिकता दिने निर्वाचन आयोगको निर्णयमाथि प्रश्न उठाउँदै आयोगको निर्णय बदर गर्न माग गरेका थिए।

तर सर्वोच्च अदालतको न्यायाधीश सारङ्गा सुवेदी र नृपध्वज निरौलाको इजलासले आयोगको निर्णयलाई सदर गरेको थियो। सर्वोच्चले गत वैशाख ४ गते निर्वाचन आयोगले थापा नेतृत्वको कांग्रेसलाई आधिकारिकता दिने निर्णयलाई कायम राख्ने फैसला गरेको थियो।

फैसलाको पूर्णपाठ सार्वजनिक भएपछि देउवा र खड्काले त्यसमा कानुनी त्रुटि रहेको दाबी गर्दै पुनरवलोकनको बाटो रोजेका हुन्।

पुनरवलोकन निवेदनमा के दाबी ?

देउवा र खड्काले दायर गरेको निवेदनमा यसअघिको फैसला स्थापित नजिर, कानुनी सिद्धान्त तथा प्रचलित कानुनको प्रतिकूल रहेको दाबी गरिएको छ।

उनीहरूले फैसलामा गम्भीर कानुनी त्रुटि रहेको भन्दै त्यसलाई पुनरवलोकन गर्नुपर्ने माग गरेका छन्। अब प्रधानन्यायाधीश डा. मनोजकुमार शर्मासहित न्यायाधीश नित्यानन्द पाण्डेय र श्रीकान्त पौडेल रहेको पूर्ण इजलासले प्रारम्भिक रूपमा पुनरवलोकनको अनुमति दिने वा नदिने विषयमा निर्णय गर्नेछ।

पूर्ण इजलासले पुनरवलोकनका लागि अनुमति दिएमा मुद्दाको सुनुवाइ अघि बढ्नेछ। त्यसपछि यसअघिको फैसला कानुनी रूपमा पुनः परीक्षण हुन सक्नेछ।

तर पुनरवलोकन गर्न आवश्यक नरहेको निष्कर्षमा इजलास पुगेमा यस विषयमा सर्वोच्च अदालतबाट हुने कानुनी बाटो अन्त्य हुनेछ। त्यस अवस्थामा निर्वाचन आयोगले गगन थापा नेतृत्वको नेपाली कांग्रेसलाई दिएको आधिकारिकता कायम रहनेछ।

पुनरवलोकनको निवेदनसँगै नेपाली कांग्रेसको नेतृत्व र आधिकारिकतासम्बन्धी विवाद फेरि न्यायिक प्रक्रियामा प्रवेश गरेको छ। विशेष महाधिवेशनबाट निर्वाचित नेतृत्वलाई निर्वाचन आयोगले मान्यता दिएपछि सुरु भएको विवाद सर्वोच्च अदालतसम्म पुगेको थियो।

 

एरियाना ग्रान्डेको शरीरमाथि बहस

काठमाडौं। एरियाना ग्रान्डेको पछिल्लो म्युजिक भिडियो सार्वजनिक भएपछि उनको गीत वा प्रस्तुतिभन्दा बढी चर्चा उनको शरीरलाई लिएर भइरहेको छ।

सामाजिक सञ्जालमा उनको शारीरिक बनावटबारे अनेकौँ टिप्पणी आएका छन्। केहीले आफूलाई प्रशंसक भन्दै उनको स्वास्थ्यप्रति चिन्ता जनाएका छन् भने केहीले यस्तो टिप्पणीलाई शरीरमाथिको अनावश्यक निगरानी भनेका छन्।

यो बहस नयाँ भने होइन। मनोरञ्जन क्षेत्रमा कलाकारको कामभन्दा उसको रूप, तौल, पहिरन र शारीरिक बनावटलाई लिएर टिप्पणी हुने गरेको लामो समयदेखि देखिन्छ। फरक यति हो, अहिले सामाजिक सञ्जालले त्यस्ता टिप्पणीलाई तत्काल ठूलो समूहसम्म पुर्‍याइदिन्छ। एउटा भिडियो सार्वजनिक भएको केही समयमै त्यसको सामग्रीभन्दा कलाकारको शरीर नै चर्चाको विषय बन्न सक्छ।

ग्रान्डेले आफ्नो करियरमा यस्ता टिप्पणी धेरैपटक सामना गरेकी छन्। आफ्नो शरीर र स्वास्थ्यबारे बाहिरबाट अनुमान लगाउनु उचित नभएको उनले विभिन्न अवसरमा बताउँदै आएकी छन्।

उनको सार्वजनिक अभिव्यक्तिलाई हेर्दा अहिले भइरहेको बहस केवल प्रशंसकको सामान्य जिज्ञासा हो भनेर टार्न पनि सजिलो छैन।

कलाकार सार्वजनिक व्यक्ति हो। उसको काम सार्वजनिक हुन्छ। त्यसैले गीत, फिल्म वा म्युजिक भिडियोमाथि दर्शकको प्रतिक्रिया आउनु स्वाभाविक हो। कसैलाई गीत राम्रो लाग्न सक्छ, कसैलाई मन नपर्न सक्छ।

अभिनय, निर्देशन, संगीत वा प्रस्तुतिमाथि आलोचना पनि हुन सक्छ। तर कलाकारको शरीर कस्तो देखियो, उसको तौल कति होला वा उसको स्वास्थ्य अवस्था कस्तो छ भनेर बाहिरबाट निष्कर्ष निकाल्नु कामको आलोचनाभन्दा फरक कुरा हो।

‘स्वास्थ्यको चिन्ता’ भन्ने कुरा आफैँमा गलत होइन। समस्या त्यसलाई व्यक्त गर्ने तरिकामा हुन्छ। कुनै व्यक्तिको स्वास्थ्यबारे साँच्चिकै चिन्ता छ भने पनि उसको शरीरलाई सार्वजनिक रूपमा विश्लेषण गर्नु आवश्यक हुँदैन। सामाजिक सञ्जालमा लेखिएको एउटा टिप्पणी सम्बन्धित व्यक्तिसम्म मात्र पुग्दैन। त्यसलाई हजारौँ मानिसले पढ्न, साझा गर्न र त्यसै विषयमा थप टिप्पणी गर्न सक्छन्। यसरी एउटा व्यक्तिगत विषय सार्वजनिक तमासाजस्तो बन्न सक्छ।

कसैलाई बाहिरबाट हेरेर उसको स्वास्थ्यबारे निश्चित निष्कर्ष निकाल्न पनि सकिँदैन। मानिसको शरीर र स्वास्थ्यबीचको सम्बन्ध यति सरल हुँदैन कि फोटो वा भिडियो हेरेर त्यसको अवस्था बताउन सकियोस्। त्यसैले ‘यस्तो देखिएकाले पक्कै केही भएको छ’ भन्ने किसिमका टिप्पणी अनुमानमा आधारित हुन्छन्।

सामाजिक सञ्जालले भने अनुमानलाई तथ्यजस्तो देखाउने वातावरण बनाइदिन सक्छ। एकजनाले गरेको टिप्पणी अर्कोले दोहोर्‍याउँछ, तेस्रोले त्यसमा आफ्नो धारणा थप्छ र केही समयपछि त्यही कुरा व्यापक चर्चामा पुग्छ। मूल भिडियोमा कलाकारले के गर्न खोजेकी थिइन् भन्ने कुरा ओझेलमा पर्छ।

यो प्रवृत्ति विशेषगरी महिला कलाकारको हकमा बढी देखिन्छ। उनीहरूको कामसँगै शरीर, अनुहार, उमेर, पहिरन र सौन्दर्यलाई पनि निरन्तर मूल्याङ्कन गरिन्छ। केही समयअघि राम्रो देखिएकी कलाकार अहिले किन फरक देखिइन् भन्ने प्रश्नदेखि लिएर उनी कति दुब्लाइन् वा मोटाइन् भन्नेसम्मका टिप्पणी सामान्यजस्तै भएका छन्।

समाजले महिलाको उपस्थितिलाई हेर्ने दृष्टिकोणमा पनि यसको प्रभाव देखिन्छ। कलाकारको प्रतिभा र उपलब्धिभन्दा उसले आफ्नो शरीर कसरी प्रस्तुत गर्छे भन्ने कुराले बढी महत्व पाउन थाल्छ। कुनै निश्चित शारीरिक बनावटलाई आकर्षक वा ‘आदर्श’ मान्ने प्रवृत्तिले त्यसबाट फरक देखिने व्यक्तिलाई असहज बनाउँछ।

यस्तो दबाब सेलिब्रेटीमा मात्र सीमित रहँदैन। सामाजिक सञ्जालमा देखिने छविहरू हेर्दै हुर्किरहेका किशोरकिशोरीले पनि आफूलाई अरूसँग तुलना गर्न सक्छन्। आफू कस्तो देखिनुपर्छ भन्ने धारणामा सामाजिक सञ्जालका तस्बिर र भिडियोको प्रभाव पर्न सक्छ। त्यसैले शरीर र सौन्दर्यबारे सार्वजनिक बहस गर्दा त्यसले समाजमा कस्तो सन्देश पुर्‍याइरहेको छ भन्ने कुरा पनि विचार गर्नुपर्ने हुन्छ।

स्वास्थ्य र सौन्दर्यलाई एउटै विषय बनाउनु पनि समस्याको अर्को पक्ष हो। आकर्षक देखिनुलाई स्वस्थ हुनुको प्रमाण मान्न सकिँदैन। त्यस्तै, प्रचलित सौन्दर्यको मापदण्डभन्दा फरक देखिने व्यक्ति अस्वस्थ छ भन्ने निष्कर्ष पनि सही हुँदैन। मानिसको स्वास्थ्य उसको बाहिरी रूप हेरेर निर्धारण हुने कुरा होइन।

कलाकारको शरीरलाई लिएर हुने बहसमा अर्को समस्या के छ भने दर्शक र सेलिब्रेटीबीचको सम्बन्ध सामाजिक सञ्जालले अस्वाभाविक रूपमा नजिक बनाइदिएको छ। कलाकारले आफ्नो जीवनका केही पक्ष सार्वजनिक गर्छन्, प्रशंसकसँग प्रत्यक्ष संवाद गर्छन् र आफ्नो काम सामाजिक सञ्जालमै प्रस्तुत गर्छन्। त्यसले दर्शकलाई उनीहरू कलाकार मात्र नभई व्यक्तिगत रूपमा चिनेको व्यक्तिजस्तो महसुस गराउन सक्छ।

तर सामाजिक सञ्जालमा पहुँच हुनु र निजी जीवनमाथि अधिकार हुनु एउटै कुरा होइन।

कलाकारले आफ्नो गीत सार्वजनिक गरेकी छन् भने त्यसबारे प्रतिक्रिया दिन सकिन्छ। उनले म्युजिक भिडियो सार्वजनिक गरेकी छन् भने त्यसको प्रस्तुति वा अभिनयबारे समीक्षा गर्न सकिन्छ। तर त्यसकै आधारमा उनको शरीर र स्वास्थ्यबारे निर्णय सुनाउने अधिकार दर्शकलाई प्राप्त हुँदैन।

ग्रान्डेको प्रसङ्गलाई यही सीमाको सन्दर्भमा हेर्न सकिन्छ। सेलिब्रेटीको जीवनमा सार्वजनिक चासो हुन्छ, तर त्यो चासोको पनि एउटा सीमा हुन्छ। चर्चित हुनु भनेको आफ्नो शरीर र निजी अवस्थाबारे आउने हरेक टिप्पणी स्वीकार गर्नुपर्ने बाध्यता होइन।

हामीले सामाजिक सञ्जालमा कुनै कलाकारको तस्बिर वा भिडियो देख्दा पहिलो नजरमै उसको शरीरबारे सोच्न थालेका छौँ भने समस्या कलाकारमा मात्र छैन, हाम्रो हेर्ने तरिकामा पनि छ। कुनै सिर्जना हेर्दा कलाकारको शरीरभन्दा उसले प्रस्तुत गरेको कुरा, उसको काम र उसको प्रतिभाबारे कुरा गर्ने बानी विकास गर्नु आवश्यक देखिन्छ।

कलाकारको गीत मन नपर्न सक्छ। फिल्म कमजोर लाग्न सक्छ। म्युजिक भिडियो प्रभावहीन लाग्न सक्छ। यी सबै वैध प्रतिक्रिया हुन्। तर कसैको शरीरमाथि सार्वजनिक मूल्याङ्कन गर्नु र उसको सिर्जनामाथि आलोचना गर्नु एउटै कुरा होइन।

डिजिटल माध्यमले सबैलाई बोल्ने ठाउँ दिएको छ। त्यसैले अहिले चुनौती बोल्न पाउने अधिकारमा भन्दा आफूले बोलेको कुराको सीमा बुझ्नमा छ। सामाजिक सञ्जालमा लेखिएको सामान्यजस्तो लाग्ने एउटा वाक्य पनि सम्बन्धित व्यक्तिका लागि व्यक्तिगत र संवेदनशील विषय बन्न सक्छ।

एरियाना ग्रान्डेको शरीरलाई लिएर उठेको बहस त्यसैले केही दिनको सामाजिक सञ्जाल ट्रेन्डमा मात्र सीमित विषय होइन। यसले हामी सेलिब्रेटीलाई कति नजिकबाट हेर्न चाहन्छौँ, उनीहरूको निजी सीमालाई कति सम्मान गर्छौँ र कलाकारको मूल्याङ्कन गर्दा उसको शरीरलाई कति महत्व दिन्छौँ भन्ने कुरा देखाउँछ।

सायद अब कुनै कलाकारको नयाँ भिडियो हेर्दा हामीले सोध्नुपर्ने प्रश्न ‘उनी कस्ती देखिइन् ?’ भन्दा ‘उनले के प्रस्तुत गरिन् ?’ हुन सक्छ।

किनकि कलाकारको शरीर हेर्न सकिन्छ, तर त्यसलाई आफ्नो टिप्पणीको विषय बनाउनैपर्छ भन्ने छैन।

[अन्तर्राष्ट्रिय सञ्चारमाध्यमहरूको सहयोगमा तयार गरिएको]

तीन महिनादेखि निमित्तकै भरमा स्वास्थ्य विभाग

काठमाडौं। स्वास्थ्य मन्त्रालयका नीति तथा कार्यक्रम कार्यान्वयन गर्ने प्रमुख निकाय स्वास्थ्य सेवा विभाग तीन महिनादेखि स्थायी महानिर्देशकविहीन बनेको छ। विभागको नेतृत्व अहिले निमित्त महानिर्देशकको भरमा सञ्चालन भइरहेको छ।

स्वास्थ्य मन्त्रालयमा दुई जना अतिरिक्त सचिव कार्यरत रहे पनि विभागले भने महानिर्देशक पाउन सकेको छैन। स्वास्थ्य सेवा विभागको महानिर्देशक पदमा सामान्यतः अतिरिक्त सचिव तहका अधिकारीलाई जिम्मेवारी दिने व्यवस्था छ। तर, १२औँ तहमा बढुवा हुनुपर्ने अधिकारीको निर्णय मन्त्रिपरिषद्बाट हुन नसक्दा विभागको नेतृत्वसमेत प्रभावित भएको हो।

हाल विभागको निमित्त महानिर्देशकको जिम्मेवारी इपिडिमियोलोजी तथा रोग नियन्त्रण महाशाखाका प्रमुख डा. अनुज भट्टचनले सम्हालिरहेका छन्। उनलाई गत वैशाख ३० गते निमित्त महानिर्देशकको जिम्मेवारी दिइएको थियो। डा. भट्टचन ११औँ तहका अधिकृत हुन्।

स्वास्थ्य तथा खाद्य स्वच्छता मन्त्रालयमा डा. सङ्गीता कौशल मिश्र र डा. श्रीकृष्ण श्रेष्ठ अतिरिक्त सचिवका रूपमा कार्यरत छन्। विभागको महानिर्देशक पदका लागि अतिरिक्त सचिव तहका अधिकारी आवश्यक पर्ने भए पनि १२औँ तहको रिक्त पदमा बढुवा प्रक्रिया टुंगिन नसक्दा नेतृत्व नियुक्तिको विषय अन्योलमा परेको हो।

स्वास्थ्य तथा खाद्य स्वच्छता मन्त्रालयमा बसेको बढुवा समितिले गत जेठ १९ गते १२औँ तहमा बढुवाका लागि डा. सुधा देवकोटा र डा. विनोदविन्दु शर्माको नाम सिफारिस गरेको थियो। दुईमध्ये एक जनालाई १२औँ तहको रिक्त पदमा बढुवा गर्नुपर्ने हुन्छ।

तर बढुवा समितिले नाम सिफारिस गरेको लामो समय बितिसक्दा पनि मन्त्रिपरिषद्बाट बढुवा सम्बन्धी निर्णय हुन सकेको छैन। मन्त्रिपरिषद्ले दुईमध्ये एक जनालाई १२औँ तहमा बढुवा गरेपछि मात्र थप जिम्मेवारी व्यवस्थापनको बाटो खुल्ने अवस्था छ।

बढुवा प्रक्रिया लम्बिँदा स्वास्थ्य सेवा विभागको नेतृत्वसमेत प्रभावित भएको हो। विभाग स्वास्थ्य मन्त्रालयका नीति, योजना तथा कार्यक्रम कार्यान्वयन गर्ने प्रमुख संरचना भएकाले लामो समयसम्म स्थायी नेतृत्व नहुँदा यसको प्रभाव नियमित प्रशासनिक तथा व्यवस्थापकीय काममा पर्न सक्ने देखिन्छ।

स्वास्थ्य सेवा विभागले स्वास्थ्य सेवा सञ्चालन, रोग नियन्त्रण, जनस्वास्थ्य कार्यक्रम, औषधि तथा स्वास्थ्य सामग्री व्यवस्थापनलगायतका महत्वपूर्ण जिम्मेवारी सम्हाल्दै आएको छ। यस्तो संवेदनशील निकाय लामो समयसम्म निमित्त नेतृत्वमा चल्दा निर्णय प्रक्रियाको प्रभावकारिता र संस्थागत जवाफदेहितामाथि प्रश्न उठ्ने अवस्था सिर्जना भएको छ।

विशेषगरी स्वास्थ्य क्षेत्रमा नीति कार्यान्वयन, महामारी तथा रोग नियन्त्रण, स्वास्थ्य कार्यक्रमको अनुगमन र प्रदेश तथा स्थानीय तहसँगको समन्वयमा विभागको भूमिका महत्वपूर्ण हुन्छ। स्थायी नेतृत्व नहुँदा दीर्घकालीन निर्णय तथा प्रशासनिक व्यवस्थापनमा समेत असर पर्न सक्ने स्वास्थ्य क्षेत्रका जानकारहरूको बुझाइ छ।

बढुवा समितिले दुई अधिकारीको नाम सिफारिस गरिसकेको अवस्थामा अब मन्त्रिपरिषद्को निर्णय आवश्यक छ। तर, निर्णय हुन नसक्दा १२औँ तहको रिक्त पद पूर्ति प्रक्रिया रोकिएको छ।

यही कारण विभागको महानिर्देशक नियुक्तिको विषय पनि लम्बिएको छ। स्वास्थ्य मन्त्रालयमा अतिरिक्त सचिव हुँदाहुँदै स्वास्थ्य सेवा विभागले तीन महिनादेखि निमित्तकै भरमा काम गर्नुपरेको अवस्थाले प्रशासनिक व्यवस्थापनमा देखिएको कमजोरीसमेत उजागर गरेको छ।

अब मन्त्रिपरिषद्ले बढुवा सम्बन्धी निर्णय कहिले गर्छ र त्यसपछि स्वास्थ्य सेवा विभागले कहिले स्थायी महानिर्देशक पाउँछ भन्ने विषय स्वास्थ्य क्षेत्रको चासोको विषय बनेको छ।

ग्वार्कोमा फ्लाईओभरमा बस ठोक्किँदा एक महिलाको मृत्यु, ६ जना घाइते

काठमाडौं । ललितपुरको ग्वार्कोमा बिहीबार बिहान यात्रुवाहक बस दुर्घटना हुँदा एक महिलाको मृत्यु भएको छ भने ६ जना घाइते भएका छन्।

जिल्ला प्रहरी परिसर ललितपुरका अनुसार कोटेश्वरबाट ग्वार्कोतर्फ जाँदै गरेको बा२ख ३५९० नम्बरको बस बिहान करिब साढे १० बजे ग्वार्को फ्लाईओभरमा ठोक्किएर दुर्घटनामा परेको हो।

दुर्घटनामा अन्दाजी ४० वर्षीया एक महिलाको मृत्यु भएको प्रहरीले जनाएको छ। उनको घटनास्थलमै वा उपचारका क्रममा मृत्यु भएको भन्नेबारे प्रहरीले विस्तृत विवरण सार्वजनिक गरेको छैन।

दुर्घटनामा घाइते भएका ६ जनालाई उपचारका लागि बी एन्ड बी अस्पताल लगिएको छ। घाइतेहरूको अवस्था र पहिचानबारे थप विवरण आउन बाँकी छ।

प्रहरीले दुर्घटनामा संलग्न बसका चालकलाई नियन्त्रणमा लिएर घटनाबारे थप अनुसन्धान अघि बढाएको जनाएको छ।

दुर्घटना कसरी भयो भन्ने विषयमा प्रहरीले आवश्यक अनुसन्धान गरिरहेको छ।

फ्लाईओभरमा बस ठोक्किनुको कारण, चालकको अवस्था तथा दुर्घटनाको अन्य पक्षबारे अनुसन्धानपछि थप तथ्य खुल्ने प्रहरीले जनाएको छ।

१५ दिनमा तलब दिने अर्थमन्त्रीको योजना तीन महिनामै अलपत्र ?

काठमाडौं। अर्थमन्त्री स्वर्णिम वाग्लेले सरकारी कर्मचारीलाई हरेक १५ दिनमा तलब उपलब्ध गराउने गरी गरेको निर्णय तीन महिना बितिसक्दा पनि प्रभावकारी रूपमा कार्यान्वयन हुन सकेको छैन ।

अर्थमन्त्री वाग्लेले अर्थतन्त्रलाई चलायमान बनाउने उद्देश्यसहित कर्मचारीलाई मासिक तलबको सट्टा अर्धमासिक रूपमा तलब उपलब्ध गराउने निर्णय गरेका थिए । कर्मचारीको हातमा नियमित रूपमा रकम पुग्दा उपभोग बढ्ने र त्यसले बजारमा माग सिर्जना गर्ने सरकारको अपेक्षा थियो ।

तर, संघीय सरकारले अघि सारेको यो व्यवस्था प्रदेश तहमा भने प्रभावकारी रूपमा लागू हुन सकेको छैन । प्रदेश सरकारहरूले यसलाई अनिवार्य रूपमा कार्यान्वयन गर्न चासो नदेखाएपछि अर्थमन्त्री वाग्लेको १५ दिने तलब दिने योजना संघीय सरकारकै केही निकायमा सीमित भएको छ ।

अर्थ मन्त्रालयले गत वैशाख ४ गते महालेखा नियन्त्रक कार्यालयलाई पत्र पठाउँदै कर्मचारीको तलब–भत्ता अर्धमासिक रूपमा भुक्तानी गर्ने व्यवस्था मिलाउन निर्देशन दिएको थियो । मन्त्रालयका सहसचिव डा. सुमन दाहालले पठाएको पत्रमा अर्थमन्त्रीस्तरको निर्णयअनुसार १५–१५ दिनमा तलब वितरण गर्ने व्यवस्था सुरु गर्न आग्रह गरिएको थियो ।

त्यसपछि वैशाख १६ गतेदेखि कम्प्युटराइज्ड गभर्मेन्ट एकाउन्टिङ सिस्टम (सिगास) मार्फत १५ दिनको तलब भुक्तानी गर्ने अभ्यास सुरु गरिएको थियो । अर्थ मन्त्रालयसम्बद्ध कर्मचारीले वैशाख महिनाको पहिलो १५ दिनको तलबसमेत सोहीअनुसार प्राप्त गरेका थिए ।

तर, यो व्यवस्था सबै सरकारी कर्मचारीमा विस्तार हुन सकेन ।

अर्थमन्त्री वाग्लेले गरेको निर्णयको अर्को महत्वपूर्ण पक्ष यसको कानुनी आधार हो । निजामती सेवा ऐन, २०४९ को दफा २८ मा प्रत्येक महिना भुक्तान भएपछि कर्मचारीले आफूले पकाएको तलब तथा भत्ता पाउने व्यवस्था छ ।

त्यसैगरी निजामती सेवा नियमावलीमा कर्मचारीले आफ्नो पदमा बहाली गरेको दिनदेखि तलब तथा भत्ता पाउने व्यवस्था गरिएको छ ।

ऐनको विद्यमान व्यवस्था मासिक तलब भुक्तानीसँग जोडिएको अवस्थामा त्यसलाई संसद्बाट संशोधन नगरी मन्त्रीस्तरीय निर्णयबाट १५ दिनमा तलब दिने अभ्यास सुरु गरिएको हो ।

यही कारण यो निर्णयले कार्यपालिका र व्यवस्थापिकाको अधिकार क्षेत्रको विषयसमेत उठाएको छ ।

उपमहालेखा नियन्त्रक ओमप्रसाद रिजालले भने १५ दिनमा तलब भुक्तानी गर्ने व्यवस्था कानुन संशोधन गरेर नभई सम्बन्धित मन्त्रालयको निर्णयका आधारमा कार्यान्वयन गरिएको बताए ।

उनका अनुसार महालेखा नियन्त्रक कार्यालयले १५ दिन वा एक महिनामा तलब भुक्तानी गर्न सकिने गरी प्रणाली नै तयार गरिसकेको छ । सम्बन्धित निकायले माग गरेमा १५ दिनमा तलब दिन सकिने र माग नगरेमा एक महिनामै तलब भुक्तानी हुने व्यवस्था गरिएको रिजालको भनाइ छ ।

तर, प्रणाली तयार हुनु र सबै सरकारी निकायले त्यसको प्रयोग गर्नु फरक विषय बनेको छ । यही कारण अर्थमन्त्री वाग्लेले घोषणा गरेको १५ दिने तलब व्यवस्था व्यवहारमा सीमित देखिएको हो ।

१५ दिनमा तलब दिने विषयमा प्रदेश सरकारहरूको भूमिकासमेत निर्णायक देखिएको छ । प्रदेशका कर्मचारीलाई संघीय अर्थ मन्त्रालयको निर्णयका आधारमा अनिवार्य रूपमा १५ दिनमा तलब खुवाउने अवस्था नरहेको अधिकारीहरूको भनाइ छ ।

उपमहालेखा नियन्त्रक रिजालले प्रदेश सरकारले के गर्ने भन्ने विषय सम्बन्धित प्रदेश सरकारकै निर्णयमा निर्भर रहने स्पष्ट पारेका छन् ।

यसले संघीय सरकारको आर्थिक नीति र प्रदेश सरकारको प्रशासनिक अभ्यासबीच देखिएको फरकलाई समेत सतहमा ल्याएको छ ।

अर्थमन्त्री वाग्लेले संघीय तहबाट एउटा अभ्यास सुरु गरे पनि प्रदेश सरकारले त्यसलाई अनिवार्य रूपमा पछ्याउनुपर्ने अवस्था नरहेपछि नीति कार्यान्वयनमा एकरूपता आउन सकेको छैन ।

अर्थमन्त्री वाग्लेको १५ दिने तलबसम्बन्धी निर्णयप्रति प्रदेश सरकारहरूको दृष्टिकोण बुझ्न कोसी प्रदेशको पछिल्लो तयारीसमेत महत्वपूर्ण देखिएको छ ।

कोसी प्रदेशका मुख्यमन्त्री हिक्मतकुमार कार्कीले संघीय सरकारले गरेको १५ दिनमा तलब भुक्तानी र सातामा दुई दिन बिदासम्बन्धी निर्णय प्रदेश सरकारका लागि बाध्यकारी नभएको धारणा राखेका छन् ।

मुख्यमन्त्री कार्कीले आइतबारको बिदा हटाएर प्रदेश सरकार मातहतका कार्यालय नियमित रूपमा सञ्चालन गर्ने विषयमा तयारी अघि बढाएका छन् । उनले यस विषयमा सामाजिक सञ्जालमार्फत सर्वसाधारणसँग समेत राय मागेका छन् ।

कार्कीले यसबारे चाँडै निर्णय गरेर अघि बढ्ने बताएका छन् ।

कोसी प्रदेशका आर्थिक मामिला तथा योजना मन्त्री विदुरकुमार लिङ्थेपले पनि प्रदेश मन्त्रिपरिषद्बाट निर्णय गरेर आइतबारको बिदा हटाउने तयारी भइरहेको बताएका छन् ।

यसले संघीय सरकारको प्रशासनिक अभ्यास प्रदेश तहमा जस्ताको तस्तै लागू हुने अवस्था नरहेको देखाएको छ ।

अर्थमन्त्री वाग्लेले १५ दिनमा तलब दिने निर्णयलाई कर्मचारीको सुविधा मात्र नभई अर्थतन्त्र चलायमान बनाउने उपायका रूपमा अघि सारेका थिए ।

सरकारको तर्क थियो ‘कर्मचारीको हातमा प्रत्येक १५ दिनमा पैसा पुगेपछि उनीहरूको खर्च गर्ने क्षमता र नियमित उपभोग बढ्छ । उपभोग बढ्दा बजारमा माग सिर्जना हुन्छ र त्यसले सुस्त रहेको अर्थतन्त्रलाई चलायमान बनाउन सहयोग पुग्छ।’

तर, संघीय सरकारका केही निकायमा मात्र कार्यान्वयन भएको अवस्थामा यसको व्यापक आर्थिक प्रभाव कति पर्छ भन्ने प्रश्न उठेको छ ।

करिब तीन महिना बितिसक्दा पनि प्रदेश तथा अन्य सरकारी निकायबाट १५ दिनमा तलब भुक्तानीको माग व्यापक रूपमा नआउनुले अर्थमन्त्री वाग्लेको योजना व्यवहारमा अपेक्षित गतिमा अघि बढ्न नसकेको देखाउँछ ।

अर्थ मन्त्रालयले प्रणाली तयार गरिसकेको भए पनि कर्मचारीको खातामा पैसा पठाउने निर्णय सम्बन्धित निकायको माग र स्वीकृतिमा निर्भर रहेको छ । यसले ‘१५ दिनमा तलब’ भन्ने नीति घोषणा र वास्तविक कार्यान्वयनबीचको दूरी देखाएको छ ।

यो प्रकरणले प्रशासनिक सुविधा र कानुनी व्यवस्थाबीचको सम्बन्धबारे पनि बहस जन्माएको छ ।

निजामती सेवा ऐनमा मासिक रूपमा तलब पाउने व्यवस्था रहेको अवस्थामा त्यसलाई परिवर्तन गर्ने अभ्यास मन्त्रीस्तरीय निर्णयबाट अघि बढाइएको छ । संसद्ले बनाएको ऐनको व्यवस्था कार्यपालिकाको निर्णयबाट व्यवहारमा परिवर्तन गर्न मिल्छ कि मिल्दैन भन्ने प्रश्न यससँग जोडिएको छ ।

यद्यपि महालेखा नियन्त्रक कार्यालयले १५ दिनमा तलब भुक्तानी गर्नु कानुनी रूपमा रोकावट नभएको दाबी गरेको छ । कार्यालयले आफ्नो प्रणालीमा दुवै विकल्प खुला राखेको र सम्बन्धित कार्यालयको मागअनुसार १५ दिन वा एक महिनामा तलब भुक्तानी गर्न सकिने जनाएको छ ।

यसरी हेर्दा अहिलेको व्यवस्था कानुन संशोधन गरेर स्थापित नयाँ प्रणालीभन्दा पनि अर्थ मन्त्रालयको निर्णयका आधारमा सुरु गरिएको प्रशासनिक अभ्यासका रूपमा देखिएको छ ।

मोदीको भिडियो हटाएपछि जुकरबर्गले मागे माफी

काठमाडौं । भारतीय प्रधानमन्त्री नरेन्द्र मोदीको फेसबुक भिडियो केही समयका लागि हटाएको विषयमा सामाजिक सञ्जाल कम्पनी मेटा थप दबाबमा परेको छ।

विवाद चर्किएपछि मेटाका प्रमुख कार्यकारी अधिकृत मार्क जुकरबर्गले भारतीय पक्षसँग माफी मागेको समाचार एजेन्सी पीटीआईले स्रोतलाई उद्धृत गर्दै जनाएको छ।

मोदीको भिडियो हटाइएको घटनालाई भारतले सामान्य प्राविधिक त्रुटिका रूपमा मात्र नलिई सामाजिक सञ्जाल प्लेटफर्मको जिम्मेवारी, उच्चपदस्थ व्यक्तिका खाताको सुरक्षा तथा भारतीय कानुनको पालना गर्ने मेटाको प्रतिबद्धतासँग जोडेर हेरेको छ।

यसअघि बुधबार भारतीय संसद्को एक समितिले जुकरबर्गलाई तीन दिनभित्र बिनाशर्त माफी माग्न निर्देशन दिएको थियो। समितिले तोकिएको समयभित्र माफी नआए मेटाले भारतमा सूचना प्रविधि कानुनअन्तर्गत प्राप्त गर्दै आएको कानुनी सुरक्षा तथा केही छुटसमेत पुनरावलोकन गर्न सकिने चेतावनी दिएको थियो।

विवादको सुरुआत गत जुलाई २३ मा भएको थियो। प्रधानमन्त्री मोदीले फेसबुक र इन्स्टाग्राममार्फत युवालाई सम्बोधन गर्दै एउटा भिडियो सार्वजनिक गरेका थिए।

भिडियोमा उनले प्रश्नपत्र चुहावट अर्थात् ‘पेपर लिक’लाई गम्भीर समस्या भन्दै यस्ता मुद्दाको छिटो सुनुवाइका लागि फास्ट ट्र्याक अदालत गठन गर्नुपर्ने धारणा राखेका थिए।

तर भिडियो सार्वजनिक भएको केही समयपछि फेसबुकबाट हटाइयो। त्यसपछि मेटाले भिडियो पुनः उपलब्ध गराउँदै यो कुनै नीतिगत निर्णय नभई प्राविधिक त्रुटिका कारण हटेको स्पष्टीकरण दिएको थियो।

मेटाको स्पष्टीकरणपछि पनि विवाद रोकिएन। भारतीय सूचना प्रविधि मन्त्रालयले कम्पनीको जवाफप्रति असन्तुष्टि जनाउँदै यति ठूलो प्रविधि कम्पनीबाट यस्ता गल्ती दोहोरिन नहुने बतायो।

मेटाको भूमिकामाथि प्रश्न उठेपछि विषय भारतीय संसद्को समितिसम्म पुगेको हो। समितिले घटनालाई गम्भीर रूपमा लिँदै मेटाका प्रमुख जुकरबर्गसँग माफी माग्न माग गरेको थियो।

समितिको दबाबपछि जुकरबर्गले माफी मागेको जानकारी सार्वजनिक भएको हो। यद्यपि, मेटाले यस विषयमा औपचारिक रूपमा सार्वजनिक गरेको विस्तृत प्रतिक्रिया भने विवादको अर्को पक्ष बनेको छ।

भारतले सामाजिक सञ्जाल कम्पनीहरूले देशको कानुनअनुसार काम गर्नुपर्ने र प्रयोगकर्ताका साथै उच्चपदस्थ व्यक्तिका खाताको सुरक्षामा विशेष सावधानी अपनाउनुपर्नेमा जोड दिँदै आएको छ।

विवादकै बीच मेटाका अधिकारी र भारतको सूचना प्रविधि मन्त्रालयबीच दिल्लीमा लगातार छलफल भइरहेको छ। सरकारले मेटाको विश्वव्यापी टोलीलाई नै दिल्ली बोलाएको जनाएको छ।

मेटाका ग्लोबल अफेयर्स प्रमुख जोएल काप्लानको नेतृत्वमा रहेको उच्चस्तरीय टोलीले भारतीय सूचना प्रविधि मन्त्रालयका सचिव एस. कृष्णनसँग भेट गरेको छ।

अगस्ट ५ बाट सुरु भएको छलफलमा मोदीको भिडियो हटाइएको घटनामात्र नभई मेटाले भारतमा सञ्चालन गरिरहेको समग्र प्रणाली र भारतीय कानुनको पालना कति प्रभावकारी रूपमा गरिरहेको छ भन्ने विषयमा समीक्षा भइरहेको बताइएको छ।

भारतीय सरकारले मेटासँग मोदीको भिडियो हटेको विषयमा मात्रै प्रश्न गरेको छैन। उच्चपदस्थ अर्थात् ‘भीआईपी’ खाताको सुरक्षा प्रणाली कसरी असफल भयो भन्ने विषयमा पनि स्पष्टीकरण खोजिएको छ।

त्यस्तै, ह्वाट्सएपमा प्रस्तावित वा प्रयोगमा रहेको ‘युजरनेम’ नीतिका विषयमा पनि छलफल भएको छ। इन्स्टाग्राममा बाल यौन दुर्व्यवहारसम्बन्धी सामग्रीको उपस्थितिलाई लिएर समेत मेटासँग जवाफ मागिएको भारतीय सञ्चारमाध्यमले जनाएका छन्।

यसले भारत र मेटाबीचको पछिल्लो विवाद एउटा भिडियो हटाउने घटनामा मात्र सीमित नरहेको देखाउँछ। भारतले सामाजिक सञ्जाल प्लेटफर्महरूले प्रयोगकर्ताको सुरक्षा, आपत्तिजनक सामग्री नियन्त्रण र राष्ट्रिय कानुनको कार्यान्वयनमा पर्याप्त जिम्मेवारी निर्वाह गरिरहेका छन् कि छैनन् भन्ने विषयमा समेत कडाइ बढाएको छ।

मेटाले मोदीको भिडियो हट्नु प्राविधिक समस्या भएको बताएको थियो। तर भारतीय सूचना प्रविधि मन्त्रालयले उक्त स्पष्टीकरणलाई पर्याप्त मानेन।

सूचना प्रविधि सचिव एस. कृष्णनले मेटा विश्वकै ठूला प्रविधि कम्पनीमध्ये एक भएकाले यस्ता समस्या दोहोरिन नदिने गरी आफ्नो प्रणाली थप बलियो बनाउनुपर्ने बताएका छन्।

उनले भारतीय कानुनप्रति मेटाको प्रतिबद्धता व्यवहारमा कति प्रभावकारी रूपमा कार्यान्वयन भइरहेको छ भन्ने विषयमा समेत स्पष्टता आवश्यक रहेको संकेत गरेका छन्।

पछिल्लो समय सामाजिक सञ्जालमा डीपफेक र कृत्रिम रूपमा तयार पारिएका सामग्रीको प्रयोग बढ्दै गएपछि भारतले ठूला सामाजिक सञ्जाल कम्पनीमाथि नियमन र जवाफदेहिताको दबाब बढाउँदै आएको छ।

मोदीको भिडियो हटाइएको घटना पनि यही व्यापक डिजिटल सुरक्षा र प्लेटफर्मको जवाफदेहिताको बहससँग जोडिएको छ। विशेषगरी उच्चपदस्थ व्यक्तिको आधिकारिक खाताबाट प्रकाशित सामग्री गलत रूपमा हट्ने वा प्रणालीगत त्रुटिका कारण प्रभावित हुने अवस्था आए त्यसको जिम्मेवारी कसले लिने भन्ने प्रश्न उठेको छ।

जुकरबर्गको माफीसँगै तत्कालको विवाद केही हदसम्म मत्थर हुने संकेत देखिए पनि भारतले मेटासँग मागेको विस्तृत स्पष्टीकरण र दिल्लीमा भइरहेको छलफलले आगामी दिनमा कम्पनीले भारतमा आफ्ना प्लेटफर्म सञ्चालन र सामग्री व्यवस्थापन प्रणालीमा थप परिवर्तन गर्नुपर्ने सम्भावना देखाएको छ।

काजोलको जादु उस्तै छ

काठमाडौं। केही कलाकार यस्ता हुन्छन्, युगौँयुग सम्म अजर रहन्छन्। उनीहरूले पर्दामा निभाएका किरदार नै दर्शकको मिठाको हिस्सा हुन्छन्। हो,काजोल त्यस्तै अभिनेत्री हुन्।

तीन दशकभन्दा लामो अभिनय यात्रामा काजोलले आफूलाई एउटै शैलीमा सीमित राखिनन्। कहिले चञ्चल युवती बनिन्, कहिले प्रेममा परेकी युवती, कहिले रहस्यमय पात्र र कहिले परिवार तथा समाजका जटिलतासँग जुधिरहेकी महिला। हरेक भूमिकामा उनले आफ्नो छुट्टै छाप छाडिन्।

आज अगस्ट ५। सन् १९७४ को यही दिन जन्मिएकी काजोल आज आफ्नो ५२औँ जन्मदिन मनाउँदैछिन्। लामो समयदेखि हिन्दी चलचित्रमा सक्रिय रहेकी उनी अहिले पनि बलिउडकी प्रभावशाली अभिनेत्रीमध्ये एकका रूपमा चिनिन्छिन्।

काजोलको नाम सुन्नासाथ धेरैको स्मृतिमा आउने पात्र हो -‘सिमरन’।

सन् १९९५ मा प्रदर्शन भएको ‘दिलवाले दुल्हनिया ले जायेंगे’ काजोलको करिअरको सबैभन्दा महत्वपूर्ण फिल्ममध्ये एक हो। फिल्ममा उनले निर्वाह गरेको सिमरनको पात्रले उनलाई भारत मात्र होइन, विश्वभरका हिन्दी फिल्मका दर्शकमाझ स्थापित गर्‍यो।

शाहरुख खानसँगको उनको जोडीले फिल्मलाई थप लोकप्रिय बनायो। प्रेम र परिवारबीचको द्वन्द्वमा रहेकी युवतीको चरित्रमा काजोलले प्रस्तुत गरेको भावनात्मक उतारचढाव दर्शकले निकै रुचाए।

सिमरन केवल एउटा फिल्मको पात्र रहेन। समय बित्दै जाँदा त्यो बलिउडको लोकप्रिय महिला पात्रको प्रतीकजस्तै बन्यो। काजोलको अभिनय यात्रामा पनि यो पात्र एउटा यस्तो मोड बन्यो, जसपछि उनको नामलाई बलिउडको शीर्ष अभिनेत्रीको सूचीबाट अलग गरेर हेर्न कठिन भयो।

तर काजोलको सफलता ‘दिलवाले दुल्हनिया ले जायेंगे’बाट मात्र सुरु भएको थिएन।

सन् १९९३ मा आएको ‘बाजीगर’ काजोलका लागि महत्वपूर्ण सुरुआत थियो। फिल्ममा उनले प्रिया चोपडाको भूमिका निभाएकी थिइन्।

फिल्मको कथामा भावनात्मक उतारचढावबीच काजोलले आफ्नो अभिनय क्षमता प्रस्तुत गरिन्। शाहरुख खानसँगको उनको सहकार्यले पनि दर्शकको ध्यान खिच्यो। यही फिल्मपछि यी दुई कलाकारको जोडी बलिउडमा चर्चित हुन थालेको मानिन्छ।

त्यसपछि काजोलले विभिन्न प्रकारका फिल्ममा काम गर्दै आफ्नो अभिनयको दायरा विस्तार गरिन्। ‘उधार की जिन्दगी’, ‘करण अर्जुन’लगायतका फिल्म हुँदै उनी ‘दिलवाले दुल्हनिया ले जायेंगे’सम्म आइपुगिन्।

त्यसपछि भने उनको करिअरले पछाडि फर्केर हेर्नुपरेन।

काजोललाई लामो समयसम्म रोमान्टिक फिल्मकी लोकप्रिय अभिनेत्रीका रूपमा हेरियो। तर उनले आफूलाई त्यही छविमा सीमित राखिनन्।

सन् १९९७ मा आएको ‘गुप्तः द हिडन ट्रुथ’ त्यसको बलियो उदाहरण हो। फिल्ममा काजोलले इशा दिवानको रहस्यमय पात्र निर्वाह गरेकी थिइन्।

उनको यो भूमिका अघिल्ला फिल्मका पात्रभन्दा निकै फरक थियो। फिल्मको कथासँगै पात्रको रहस्य खुल्दै जाँदा काजोलको अभिनयले दर्शक र समीक्षक दुवैको ध्यान खिच्यो।

यो फिल्मले काजोलमा रहेको अर्को सम्भावना पनि देखायो; उनी प्रेमकथाकी नायिका मात्र होइनन्, चुनौतीपूर्ण र नकारात्मक भूमिकासमेत प्रभावशाली रूपमा निर्वाह गर्न सक्छिन्।

सन् १९९८ मा करण जोहरको निर्देशनमा आएको ‘कुछ कुछ होता है’ काजोलको करिअरको अर्को लोकप्रिय अध्याय बन्यो।

फिल्ममा उनी अञ्जलीको भूमिकामा देखिइन्। कलेज जीवनको चञ्चलता, मित्रता, प्रेम र समयसँगै बदलिँदै जाने सम्बन्धको कथामा अञ्जलीको पात्रले दर्शकसँग गहिरो सम्बन्ध बनायो।

काजोलले पात्रको चञ्चलता मात्र होइन, समयसँगै आउने भावनात्मक परिवर्तनलाई पनि पर्दामा प्रभावशाली ढंगले प्रस्तुत गरिन्। शाहरुख खान र रानी मुखर्जीसँगको उनको सहकार्यले फिल्मलाई थप चर्चित बनायो।

अञ्जलीको भूमिकाले काजोललाई नयाँ पुस्ताका दर्शकमाझ समेत लोकप्रिय बनायो।

काजोलको अभिनय यात्रामा सन् २००६ को ‘फना’ पनि महत्वपूर्ण फिल्म हो।

आमिर खानसँगको जोडीमा उनले जुनीको भूमिका निभाएकी थिइन्। फिल्मको सुरुआतमा सरल र भावनात्मक देखिने पात्रको कथा क्रमशः जटिल बन्दै जान्छ।

जुनीको भावनात्मक यात्रा प्रस्तुत गर्दा काजोलले आफ्नो अभिनयको गम्भीर पक्ष देखाइन्। यही भूमिकाका लागि उनले उत्कृष्ट अभिनेत्रीको फिल्मफेयर पुरस्कारसमेत प्राप्त गरिन्।

यसले उनको लोकप्रियतासँगै अभिनय क्षमतालाई पनि थप बलियो बनायो।

काजोलको अभिनय यात्रा प्रेमकथामा मात्र सीमित रहेन। उनले सामाजिक, पारिवारिक र भावनात्मक विषयमा आधारित फिल्ममा पनि काम गरिन्।

‘माइ नेम इज खान’मा शाहरुख खानसँग पुनः पर्दामा देखिएकी काजोलले मन्दिराको भूमिका निभाइन्। परिवार, व्यक्तिगत पीडा र सामाजिक विभेदबीच संघर्ष गर्ने महिलाको चरित्रलाई उनले संवेदनशील ढंगले प्रस्तुत गरिन्।

त्यस्तै ‘माँ’मा उनले आमाको भूमिकामार्फत फरक किसिमको भावनात्मक कथा बोकिन्। भूमिकाको प्रकृति बदलिए पनि पात्रलाई पर्दामा विश्वसनीय बनाउने उनको क्षमता भने उस्तै रह्यो।

काजोलको अभिनयलाई विशेष बनाउने पक्षमध्ये एउटा उनको स्वाभाविक प्रस्तुति हो। उनी पात्रअनुसार आफ्नो संवाद, हाउभाउ र अभिव्यक्तिको शैली परिवर्तन गर्न सक्षम देखिन्छिन्।

उनका पात्रहरू प्रायः पूर्ण रूपमा बनावटी लाग्दैनन्। पर्दामा उनी पात्रसँगै हाँस्छिन्, रिसाउँछिन्, कमजोर हुन्छिन् र भावनात्मक द्वन्द्वमा पनि देखिन्छिन्। यही स्वाभाविकताले उनका पात्रलाई दर्शकसँग नजिक बनाएको देखिन्छ।

उनको करिअरमा उतारचढाव पनि आए। केही समय उनी अभिनयबाट टाढा रहिन् र परिवारलाई प्राथमिकता दिइन्। तर जब पर्दामा फर्किइन्, उनको लोकप्रियतामा ठूलो कमी आएको देखिएन।

बलिउडमा कलाकारको पुस्ता परिवर्तन भयो। फिल्मको शैली बदलियो। दर्शकको रुचि बदलियो। डिजिटल प्लेटफर्मको प्रभाव बढ्यो।

तर काजोलले आफूलाई समयसँगै अघि बढाइरहिन्।

पुरानो पुस्ताले उनलाई ‘सिमरन’ र ‘अञ्जली’का रूपमा सम्झिन्छ। नयाँ पुस्ताले भने उनलाई नयाँ कथावस्तु र फरक भूमिकामा देखिरहेको छ। चलचित्रसँगै डिजिटल माध्यममा पनि उनको उपस्थिति देखिन थालेको छ।

यसरी काजोलको अभिनय यात्रा एउटा पुस्ताको सम्झनामा सीमित नभई अर्को पुस्तासम्म विस्तार भइरहेको छ।

काजोलको करिअरलाई एउटा मात्र भूमिकाले परिभाषित गर्न सकिँदैन।

‘बाजीगर’की प्रिया, ‘दिलवाले दुल्हनिया ले जायेंगे’की सिमरन, ‘गुप्त’की इशा, ‘कुछ कुछ होता है’की अञ्जली र ‘फना’की जुनी यी सबै पात्र फरक छन्। तर ती सबैलाई जोड्ने एउटा नाम छ – काजोल।

उनले पर्दामा प्रेम पनि गरिन्, विद्रोह पनि गरिन्, रहस्य बोकिन् र पारिवारिक संघर्ष पनि बाँचेकी देखिइन्। यही विविधता उनको अभिनय यात्राको सबैभन्दा बलियो पक्ष हो।

तीन दशकभन्दा लामो यात्रामा उनले थुप्रै फिल्म गरिन्, विभिन्न पुरस्कार जितिन् र लाखौँ दर्शकको मनमा स्थान बनाइन्। तर उनको सबैभन्दा ठूलो उपलब्धि सायद उनका पात्रहरू हुन्, जो फिल्म सकिएपछि पनि दर्शकको स्मृतिमा बाँकी छन्।

आज ५२औँ जन्मदिन मनाइरहँदा काजोलको यात्रा केवल बलिउडमा बिताएका वर्षहरूको गणना होइन। यो समयसँगै बदलिँदै, नयाँ भूमिकालाई स्वीकार गर्दै र हरेक पुस्ताका दर्शकसँग आफ्नो सम्बन्ध कायम राख्दै अघि बढेकी एक अभिनेत्रीको कथा हो।

पर्दा बदलियो। पुस्ता बदलियो। फिल्म बनाउने शैली बदलियो। तर काजोलको अभिनयप्रतिको आकर्षण र दर्शकमाझ उनको प्रभाव भने अझै कायम छ।

सायद यही कारण हो,काजोलका लागि फिल्महरू पुराना हुन सक्छन्, पात्रहरू पुराना हुन सक्छन्, तर ती पात्रसँग जोडिएको दर्शकको स्मृति कहिल्यै पुरानो हुँदैन।

न्यायाधीश प्रकरणले संसद् ततायो

काठमाडौं। नेपालको न्यायपालिका र न्यायाधीशमाथि राजनीतिक तथा संस्थागत दबाब बढेको भन्दै तीन अन्तर्राष्ट्रिय मानवअधिकार संस्थाले जारी गरेको संयुक्त विज्ञप्तिलाई लिएर प्रतिनिधिसभाको कानुन, न्याय तथा मानवअधिकार समितिले सरकारसँग जवाफ मागेको छ।

समितिले एम्नेस्टी इन्टरनेसनल, इन्टरनेसनल कमिसन अफ जुरिस्ट्स (आईसीजे) र ह्युमन राइट्स वाचले नेपालको न्यायिक प्रक्रियासम्बन्धी विषयमा सार्वजनिक धारणा राख्दै सर्वोच्च अदालतका तीन न्यायाधीशमाथि राजीनामा दिन दबाब सिर्जना भएको आशय व्यक्त गरेको विषयलाई गम्भीर रूपमा लिएको हो।

बुधबार सिंहदरबारमा बसेको समितिको बैठकमा यही विषयमा छलफल भएको थियो। छलफलपछि समितिले तीनवटै संस्थासँग संयुक्त विज्ञप्तिको आधिकारिकता, त्यसको आधार र उद्देश्यबारे औपचारिक स्पष्टीकरण माग्न सरकारलाई निर्देशन दिएको छ।

समितिले महिला, बालबालिका, लैङ्गिक तथा यौनिक अल्पसङ्ख्यक तथा सामाजिक सुरक्षा मन्त्रालयमार्फत ती संस्थासँग स्पष्टीकरण माग्न भनेको हो।

पछिल्लो समय सर्वोच्च अदालतका तीन न्यायाधीशमाथि महाअभियोगको दबाब परेको तथा न्यायिक स्वतन्त्रतामाथि राजनीतिक हस्तक्षेपको जोखिम बढेको भन्दै एम्नेस्टी इन्टरनेसनल, आईसीजे र ह्युमन राइट्स वाचले संयुक्त रूपमा चासो व्यक्त गरेका थिए।

ती संस्थाले न्यायाधीशमाथि महाअभियोग वा अन्य राजनीतिक दबाब सिर्जना गर्ने प्रयासले न्यायपालिकाको स्वतन्त्रतामाथि असर पार्न सक्ने भन्दै चिन्ता व्यक्त गरेका थिए।

उनीहरूको धारणा नेपालको न्यायपालिका स्वतन्त्र रहनुपर्ने, न्यायाधीशले बाह्य दबाबबाट मुक्त भएर संवैधानिक तथा कानुनी जिम्मेवारी निर्वाह गर्न पाउनुपर्ने र न्यायिक प्रक्रियामा राजनीतिक प्रभाव पर्न नहुने भन्ने विषयमा केन्द्रित थियो।

यही विज्ञप्तिलाई समितिले नेपालको आन्तरिक न्यायिक प्रक्रियामा अन्तर्राष्ट्रिय संस्थाको हस्तक्षेपका रूपमा व्याख्या गरेको हो।

समिति सभापति समीक्षा बास्कोटाका अनुसार ती संस्थाहरूको संयुक्त विज्ञप्तिले नेपालको स्वतन्त्र न्यायपालिका र सार्वभौम संसद्को विधि निर्माणसम्बन्धी अधिकारमाथि प्रश्न उठाएको छ।

समितिको बुझाइमा नेपालको संविधान र कानुनअनुसार न्यायाधीशमाथि हुने कारबाही, महाअभियोगसम्बन्धी प्रक्रिया तथा संसद्को भूमिका नेपालको आन्तरिक संवैधानिक व्यवस्थाअन्तर्गत पर्ने विषय हुन्।

त्यसैले कुनै अन्तर्राष्ट्रिय संस्थाले त्यसबारे सार्वजनिक धारणा राख्दा त्यसको आधार र अधिकारक्षेत्र स्पष्ट हुनुपर्ने समितिको निष्कर्ष छ।

बैठकपछि सभापति बास्कोटाले संयुक्त विज्ञप्तिको आधिकारिक प्रमाणसहित ती संस्थासँग स्पष्टीकरण माग्न सरकारलाई निर्देशन दिइएको बताइन्। संस्थाहरूबाट प्राप्त हुने जवाफ समितिलाई पनि उपलब्ध गराउन भनिएको छ।

समितिको बैठकमा सरकारका तर्फबाट कानुनमन्त्री सोविता गौतम सहभागी थिइन्। त्यस्तै सर्वोच्च अदालतका मुख्य रजिस्ट्रार विमल पौडेल तथा संविधानविद् विपिन अधिकारी र खिमलाल देवकोटालगायत सहभागी थिए।

तर तीन अन्तर्राष्ट्रिय संस्थाका प्रतिनिधि भने समितिको छलफलमा उपस्थित भएनन्।

समितिले छलफलका लागि बोलाउँदा एम्नेस्टी इन्टरनेसनल, आईसीजे र ह्युमन राइट्स वाचका प्रतिनिधि अनुपस्थित भएपछि समितिभित्र त्यसप्रति असन्तुष्टिसमेत व्यक्त भएको थियो।

सांसद यज्ञमणि न्यौपानेले अन्तर्राष्ट्रिय संस्थाहरूले नेपालको न्यायपालिका र संसद्को विषयमा सार्वजनिक धारणा राखिसकेपछि समितिको छलफलमा उपस्थित भएर आफ्नो धारणा स्पष्ट पार्नुपर्ने बताएका थिए।

नेपालको संविधानले सर्वोच्च अदालतका प्रधानन्यायाधीश वा न्यायाधीशविरुद्ध गम्भीर संवैधानिक तथा आचरणसम्बन्धी प्रश्न उठेमा महाअभियोगको प्रक्रिया अघि बढाउने व्यवस्था गरेको छ।

तर न्यायाधीशमाथि महाअभियोगको प्रक्रिया राजनीतिक दबाबको साधन बन्न नहुने भन्दै न्यायिक स्वतन्त्रताको पक्षमा काम गर्ने संस्थाहरूले पटक–पटक चासो व्यक्त गर्दै आएका छन्।

पछिल्लो घटनाक्रममा पनि सर्वोच्च अदालतका तीन न्यायाधीशमाथि दबाब सिर्जना भएको दाबी सार्वजनिक भएपछि अन्तर्राष्ट्रिय मानवअधिकार संस्थाहरूले त्यसबारे प्रतिक्रिया जनाएका थिए।

उनीहरूको चासो मूलतः न्यायाधीशले राजनीतिक वा अन्य बाह्य दबाबबिना स्वतन्त्र रूपमा काम गर्न पाउनुपर्छ भन्ने मान्यतासँग जोडिएको थियो।

तर समितिले भने यस्तो धारणा व्यक्त गर्ने क्रममा नेपालको संवैधानिक निकाय, संसद्को अधिकारक्षेत्र र न्यायिक प्रक्रियामाथि प्रश्न उठाउने वा हस्तक्षेप गर्ने काम स्वीकार्य नहुने संकेत गरेको छ।

तीन संस्थासँग स्पष्टीकरण माग्ने निर्णयसँगै समितिले नेपालमा कार्यरत गैरसरकारी संस्था (एनजीओ) तथा अन्तर्राष्ट्रिय गैरसरकारी संस्था (आईएनजीओ) को कामकारबाहीबारे पनि सरकारको ध्यानाकर्षण गराएको छ।

समितिले त्यस्ता संस्थाले नेपालमा स्वीकृति लिँदा तोकिएको उद्देश्य र कार्यक्षेत्रअनुसार काम गरे–नगरेको नियमित रूपमा अनुगमन गर्न सरकारलाई निर्देशन दिएको छ।

संस्थाहरूको गतिविधि कागजी रूपमा मात्र नभई व्यवहारमै स्वीकृत उद्देश्यअनुसार सञ्चालन भइरहेको छ कि छैन भन्ने विषयमा प्रभावकारी मूल्याङ्कन आवश्यक रहेको समितिको निष्कर्ष छ।

यसका लागि सूक्ष्म, प्रभावकारी र नियमित अनुगमन तथा मूल्याङ्कन गर्ने व्यवस्था मिलाउन सरकारलाई भनिएको छ।

पछिल्लो घटनाक्रमले नेपालको न्यायिक स्वतन्त्रता र अन्तर्राष्ट्रिय मानवअधिकार संस्थाको भूमिकाबारे बहसलाई फेरि सतहमा ल्याएको छ।

एकातर्फ न्यायपालिकालाई राजनीतिक दबाबबाट मुक्त राख्न अन्तर्राष्ट्रिय मानवअधिकार संस्थाले चासो राख्नु स्वाभाविक हुने तर्क छ। अर्कोतर्फ नेपालको संविधान र कानुनले निर्धारण गरेका न्यायिक तथा संसदीय प्रक्रियामा बाह्य संस्थाले प्रत्यक्ष धारणा राख्दा नेपालको सार्वभौम अधिकार र संस्थागत स्वतन्त्रतामाथि प्रश्न उठ्न सक्ने तर्क पनि छ।

यही दुई धारबीचको विवाद अहिले संसदीय समितिसम्म पुगेको हो।

समितिले तत्काल तीन संस्थासँग स्पष्टीकरण माग्न निर्देशन दिए पनि उनीहरूले दिने जवाफपछि विषय कुन दिशामा अघि बढ्छ भन्ने स्पष्ट हुन बाँकी छ।

धवल-दुर्गाको नयाँ दलको नाम ‘जय नेपाल पार्टी’

काठमाडौं । राजतन्त्र पक्षधर नेता डा. धवलशम्शेर राणा पक्षले दलकाे नाम `जय नेपाल पार्टी´ जुराएकाे छ ।

नेता मुकुन्दश्याम गिरीकाे अध्यक्षतामा बुधबार बसेकाे बैठकले यही २८ साउनमा निर्वाचन आयाेगमा दल दर्ता गर्ने निर्णय पनि गरेकाे छ ।

पार्टी सभापति डा. राणा हुनेछन् । दुर्गा प्रसाईं पार्टीको सर्वाेच्च नेता हुने सचिवालय प्रमुख सगुनसुन्दर लावतीले जानकारी दिए ।

खेलकुद प्रदर्शनी : इतिहास प्रतिबिम्बित गरिरहेका पदक, ट्रफी र तस्बिरहरू

काठमाडौं। बबरमहलस्थित नेपाल कला परिषद् परिसर अहिले नेपाली खेलकुदको इतिहास, गौरव र स्मृतिले भरिएको छ।

नेपाल ओलम्पिक संग्रहालयको ३३औँ वार्षिकोत्सवको अवसरमा मंगलबारदेखि सुरु भएको ‘बियोन्ड मेडलः प्रिजर्भिङ नेपाल स्पोर्ट्स हिस्ट्री’ शीर्षकको विशेष प्रदर्शनीले नेपाली खेलकुदको लामो यात्रालाई एकै स्थानमा समेटेको छ। प्रदर्शनी बिहीबारसम्म सञ्चालन हुनेछ।

प्रदर्शनीको उद्देश्य पदक जित्ने क्षणलाई मात्र होइन, त्यसका पछाडि रहेका संघर्ष, समर्पण र नेपाली खेलकुदले तय गरेको ऐतिहासिक यात्रालाई नयाँ पुस्तासामु प्रस्तुत गर्नु हो। यही भावनालाई केन्द्रमा राखेर विभिन्न कालखण्डका दुर्लभ तस्बिर, अन्तर्राष्ट्रिय तथा राष्ट्रिय प्रतियोगितामा प्राप्त पदक, ट्रफी, खेल सामग्री, प्रमाणपत्र, पोसाक तथा खेलाडीहरूले प्रयोग गरेका ऐतिहासिक स्मृतिचिह्नहरू प्रदर्शनमा राखिएका छन्।

प्रदर्शनीमा नेपाली खेलकुदको विकासक्रम झल्काउने सयौँ सामग्री समावेश छन्। पुराना खेलाडीहरूले प्रयोग गरेका उपकरणदेखि अन्तर्राष्ट्रिय प्रतियोगितामा नेपालको सहभागितालाई स्मरण गराउने वस्तुहरू, विभिन्न खेल विधाका दुर्लभ तस्वीर तथा ऐतिहासिक दस्तावेजले आगन्तुकलाई विगतसँग जोड्ने प्रयास गरेका छन्। यसले खेलकुद केवल प्रतिस्पर्धा र पदकमा सीमित नभई राष्ट्रको पहिचान, गौरव र सांस्कृतिक सम्पदासँग पनि जोडिएको विषय भएको सन्देश दिन्छ।

नेपाल ओलम्पिक संग्रहालयले विगत तीन दशकभन्दा लामो समयदेखि नेपाली खेलकुदसँग सम्बन्धित ऐतिहासिक सामग्रीको संरक्षण र अभिलेखीकरण गर्दै आएको छ। संग्रहालयका अनुसार समयसँगै हराउँदै गएका खेलकुदका दस्तावेज, उपकरण र स्मृतिचिह्न सुरक्षित राख्ने तथा भावी पुस्तालाई नेपाली खेल इतिहासबारे जानकारी गराउने उद्देश्यले यस्ता प्रदर्शनी नियमित रूपमा आयोजना गरिँदै आएका छन्।

प्रदर्शनी अवलोकन गर्न खेलाडी, प्रशिक्षक, खेल प्रशासक, विद्यार्थी, अनुसन्धानकर्ता तथा सर्वसाधारणको उल्लेखनीय उपस्थिति देखिएको छ। आगन्तुकहरूले नेपाली खेलकुदको विगतलाई नजिकबाट बुझ्ने अवसर पाएको प्रतिक्रिया दिएका छन्। धेरैले खेलाडीहरूको संघर्ष, उपलब्धि र ऐतिहासिक यात्रालाई संग्रहालयमार्फत संरक्षण गर्नु आवश्यक रहेको धारणा व्यक्त गरेका छन्।

आयोजकका अनुसार प्रदर्शनीले नेपाली खेलकुदको इतिहास संरक्षणप्रति समाजको चासो बढाउने विश्वास लिइएको छ। खेलकुदका पुराना अभिलेख, दुर्लभ सामग्री र स्मृतिचिह्नको संरक्षणमा सबै पक्षको सहकार्य आवश्यक रहेको उनीहरूको भनाइ छ।

बिहीबारसम्म सञ्चालन हुने यस प्रदर्शनीले नेपाली खेलकुदको इतिहासलाई सम्झने, त्यसबाट प्रेरणा लिने र भविष्यका पुस्तालाई त्यसको महत्व बुझाउने महत्वपूर्ण अवसर प्रदान गर्ने अपेक्षा गरिएको छ।

तस्वीरहरू: 

 

तस्बिर : सुर्याम्स उप्रेती / नेपाल फोटो लाइब्रेरी

भूमिहीनलाई लालपुर्जा बाँड्ने अभियान तीव्र

काठमाडौं। लामो समयदेखि जग्गाको स्वामित्वको प्रमाणपत्रको प्रतीक्षामा रहेका भूमिहीन दलित, भूमिहीन सुकुमवासी तथा अव्यवस्थित बसोबासीलाई सरकारले जग्गाधनी पुर्जा वितरणको प्रक्रिया अघि बढाएको छ।

भूमि समस्या समाधान समितिले पछिल्लो समय विभिन्न जिल्लामा पुर्जा वितरणलाई तीव्रता दिँदै ९७ जनालाई जग्गाको कानुनी स्वामित्व हस्तान्तरण गरेको जनाएको छ।

समितिका अनुसार गत जेठ २० गतेदेखि हालसम्म ९७ जना लाभग्राहीलाई ११२ कित्ता जग्गाको पुर्जा वितरण गरिएको छ। वितरण गरिएको जग्गाको कुल क्षेत्रफल ७२ हजार ७०६ दशमलव ०६ वर्गमिटर रहेको छ।

पुर्जा पाउनेमा भूमिहीन दलित ६ जना, भूमिहीन सुकुमवासी ५८ जना र लामो समयदेखि सार्वजनिक वा अन्य प्रकृतिको जग्गामा बसोबास गर्दै आएका ३३ जना अव्यवस्थित बसोबासी छन्।

कहाँ-कहाँ बाँडियो पुर्जा ?

समितिका अनुसार पछिल्लो अवधिमा चितवन, बर्दिया, झापा र डडेलधुरालगायतका जिल्लामा पुर्जा वितरण गरिएको छ।

चितवनको इच्छाकामना गाउँपालिका–७ मा साउन ८ गते ३४ जनालाई जग्गाधनी पुर्जा प्रदान गरिएको थियो। तीमध्ये तीन जना भूमिहीन दलित र ३१ जना भूमिहीन सुकुमवासी छन्। उनीहरूलाई ३४ कित्ता जग्गाको पुर्जा दिइएको हो। उक्त जग्गाको कुल क्षेत्रफल ३५ हजार ४८८ दशमलव ३१ वर्गमिटर रहेको समितिले जनाएको छ।

त्यस्तै, बर्दियाको बढैयाताल गाउँपालिका–४ मा दुई जना भूमिहीन दलित र २७ जना भूमिहीन सुकुमवासी गरी २९ जनाले पुर्जा पाएका छन्। उनीहरूलाई ३२ कित्ता जग्गा वितरण गरिएको छ। यसको कुल क्षेत्रफल ३९ हजार १६२ दशमलव ५१ वर्गमिटर रहेको छ।

झापाको बुद्धशान्ति गाउँपालिका–४ मा पाँच जना अव्यवस्थित बसोबासीलाई असार २९ गते आठ कित्ता जग्गाको पुर्जा वितरण गरिएको थियो। उक्त जग्गाको क्षेत्रफल चार हजार ३६० दशमलव २८ वर्गमिटर रहेको छ।

झापाकै अर्जुनधारा नगरपालिका–११ मा साउन ७ गते १७ जना अव्यवस्थित बसोबासीले १७ कित्ता जग्गाको पुर्जा पाएका छन्।

कनकाई नगरपालिका–४ मा भने एक जना भूमिहीन दलित र चार जना अव्यवस्थित बसोबासी गरी पाँच जनालाई साउन ८ गते पुर्जा दिइएको छ। उनीहरूलाई सात कित्ता जग्गा वितरण गरिएको हो। यसको क्षेत्रफल १५ हजार ६२३ दशमलव ७३ वर्गमिटर रहेको छ।

डडेलधुराको अजयमेरु गाउँपालिका–२ मा पनि साउन १६ गते सात जना अव्यवस्थित बसोबासीलाई जग्गाधनी पुर्जा वितरण गरिएको छ। उनीहरूलाई सात कित्ता जग्गा दिइएको र त्यसको कुल क्षेत्रफल दुई हजार ४८२ दशमलव २३ वर्गमिटर रहेको समितिले जनाएको छ।

समितिले हाल पुर्जा वितरण गरिएका लाभग्राहीमा मात्र आफ्नो काम सीमित नराखेको जनाएको छ। उदयपुर, कञ्चनपुर, बर्दिया, धनुषा, डडेलधुरा, सर्लाहीलगायत जिल्लामा पहिचान भएका ६ सयभन्दा बढी भूमिहीन दलित, भूमिहीन सुकुमवासी तथा अव्यवस्थित बसोबासीलाई आगामी दिनमा पुर्जा वितरण गर्ने तयारी भइरहेको छ।

यसका लागि लाभग्राहीको पहिचान, जग्गाको विवरण संकलन, नापजाँच तथा आवश्यक प्रशासनिक प्रक्रिया अघि बढाइनेछ।

भूमिहीन तथा सुकुमवासीको समस्या समाधानका लागि भूमि समस्या समाधान समिति गठन गरिएको हो। गत जेठ १९ गतेको मन्त्रिपरिषद् बैठकले समिति गठन गर्ने निर्णय गरेको थियो।

भूमि व्यवस्था, सहकारी, सङ्घीय मामिला तथा सामान्य प्रशासनमन्त्री प्रतिभा रावलले भूमिहीन तथा सुकुमवासीको समस्या समाधानलाई सरकारले प्राथमिकतामा राखेको बताएकी छन्।

उनका अनुसार वास्तविक लाभग्राही पहिचानदेखि जग्गा वितरणसम्मको काम प्रभावकारी बनाउन सङ्घ, प्रदेश र स्थानीय सरकारबीच समन्वय आवश्यक छ। स्थानीय तहसँगको सहकार्यबिना भूमिसम्बन्धी समस्या समाधान गर्न कठिन हुने भएकाले तीनै तहका सरकारबीच समन्वयलाई प्राथमिकता दिइएको उनको भनाइ छ।

भूमिहीन तथा सुकुमवासीलाई जग्गाको स्वामित्व दिने प्रयास भने नयाँ होइन। सरकारले यसअघि पनि पटक-पटक आयोग गठन गरेर समस्या समाधानको प्रयास गर्दै आएको छ।

२०७७ सालमा भूमिसम्बन्धी समस्या समाधान आयोग गठन गरिएको थियो। त्यसपछि २०७८ सालमा राष्ट्रिय भूमि आयोग र २०८१ सालमा भूमि समस्या समाधान आयोग गठन भएका थिए।

ती आयोगमार्फत हालसम्म नौ हजार ९३७ जनालाई जग्गाधनी पुर्जा वितरण गरिएको समितिको तथ्यांक छ। यस क्रममा राज्यको करिब दुई अर्ब १९ करोड रुपैयाँ खर्च भएको थियो।

फार्मेसी परिषद्को अध्यक्षमा डा. कादिर आलम नियुक्त

काठमाडौं। नेपाल फार्मेसी परिषद्को अध्यक्षमा डा. कादिर आलम नियुक्त भएका छन्।

नियुक्तिपछि आलमले स्वास्थ्य तथा खाद्य स्वच्छतामन्त्री निशा मेहताको उपस्थितिमा पद तथा गोपनीयताको शपथ लिएका छन्।

मन्त्री मेहताको स्वकीय सचिवालयका अनुसार परिषद्को अध्यक्ष पदका लागि आवेदन दिएका उम्मेदवारमध्ये छनोट प्रक्रिया पूरा गरेपछि आलमलाई अध्यक्षमा नियुक्त गरिएको हो।

शपथग्रहणपछि मन्त्री मेहताले परिषद्को कामलाई थप प्रभावकारी र पारदर्शी बनाउन नवनियुक्त अध्यक्षलाई आग्रह गरेकी छन्। परिषद्ले आफ्नो जिम्मेवारी निर्वाह गर्दा उत्तरदायित्व र व्यावसायिक नियमनलाई प्राथमिकतामा राख्नुपर्ने उनको भनाइ छ।

मन्त्री मेहताले औषधि सेवा तथा फार्मेसी शिक्षाको गुणस्तर सुधार, पेसागत नियमनलाई प्रभावकारी बनाउने तथा आम नागरिकमा फार्मेसी क्षेत्रप्रतिको विश्वास बढाउने गरी परिषद्ले काम गर्नुपर्नेमा जोड दिएकी छन्।

नवनियुक्त अध्यक्ष आलमले परिषद्को जिम्मेवारी सम्हाल्दै फार्मेसी क्षेत्रसँग सम्बन्धित विषयमा प्रभावकारी नियमन र संस्थागत सुधारमा ध्यान दिने अपेक्षा गरिएको छ।

राइड सेयरिङ प्लेटफर्ममार्फत लागुऔषध कारोबार, तीन जना पक्राउ

काठमाडौं। काठमाडौंको नयाँ बसपार्क क्षेत्रस्थित एउटा गेष्ट हाउसलाई आधार बनाएर लागुऔषध कारोबार गर्दै आएको आरोपमा प्रहरीले तीन जनालाई पक्राउ गरेको छ।

मधेस प्रदेशको सप्तरीबाट खैरो हेरोइन काठमाडौं ल्याएर बिक्री–वितरण गर्ने समूहका तीन जनालाई लागुऔषध नियन्त्रण ब्युरोले पक्राउ गरेको हो।

ब्युरोका प्रहरी उपरीक्षक दुर्गाराज रेग्मीका अनुसार पक्राउ पर्नेमा ओखलढुंगा घर भएका ३४ वर्षीय हितबहादुर बस्नेत, सप्तरीको राजगढ गाउँपालिका–७ का १९ वर्षीय रामकृष्ण शर्मा र धनुषाको जनकनन्दिनी गाउँपालिका–३ का २१ वर्षीय धनञ्जय पासवान छन्।

प्रहरीले उनीहरूको साथबाट ४३ ग्राम खैरो हेरोइन बरामद गरेको जनाएको छ।

प्रहरीको प्रारम्भिक अनुसन्धानअनुसार लागुऔषध सप्तरीबाट काठमाडौं ल्याउने क्रममा विभिन्न तरिका अपनाइएको खुलेको छ।

धनञ्जय पासवानले भुजाको बोरामा लुकाएर माइक्रोबसमार्फत लागुऔषध काठमाडौंसम्म ल्याउने गरेको अनुसन्धानबाट खुलेको प्रहरीले जनाएको छ। उनी आइटी इन्जिनियरिङ अध्ययनरत विद्यार्थी रहेको पनि प्रहरीले जानकारी दिएको छ।

काठमाडौं ल्याइएको लागुऔषध नयाँ बसपार्क क्षेत्रमा बसेर कारोबार गर्ने गरेको प्रहरीको भनाइ छ।

पक्राउ परेका हितबहादुर बस्नेत नयाँ बसपार्कस्थित गेष्ट हाउसमा बसेर खैरो हेरोइन बिक्री गर्ने गरेको प्रहरी अनुसन्धानबाट खुलेको छ।

बस्नेत स्कुल बस चालकका रूपमा समेत काम गर्दै आएको खुलेको प्रहरीले जनाएको छ।

यस्तै, रामकृष्ण शर्माले राइड सेयरिङ प्लेटफर्ममार्फत खैरो हेरोइन मगाएर खरिद गर्ने गरेको अनुसन्धानबाट खुलेको छ।

प्रहरीका अनुसार उनीहरूबीच पाँच पटकसम्म लागुऔषधको कारोबार भएको देखिएको छ। तर कारोबारमा संलग्न व्यक्ति र खरिदकर्ताबीच प्रत्यक्ष भेट भने भएको थिएन।

राइड सेयरिङ सेवाको प्रयोग गरेर लागुऔषध एक ठाउँबाट अर्को ठाउँमा पठाउने र रकमसमेत त्यही माध्यमबाट व्यवस्थापन गर्ने गरेको प्रहरीको दाबी छ।

यसरी प्रत्यक्ष सम्पर्क नगरी कारोबार गर्ने शैली अपनाएकाले उनीहरूको गतिविधि पहिचान गर्न चुनौती भएको प्रहरीको भनाइ छ।

प्रहरीले पक्राउ परेका तीनै जनामाथि थप अनुसन्धान अघि बढाएको जनाएको छ। अनुसन्धानका क्रममा कारोबारको सञ्जालमा अन्य व्यक्ति संलग्न भए–नभएको तथा लागुऔषधको स्रोत र वितरण सञ्जालबारे समेत थप विवरण खुल्ने अपेक्षा गरिएको छ।

सरकारलाई कांग्रेसको १५ प्रश्न

काठमाडौं। प्रमुख प्रतिपक्षी नेपाली कांग्रेसले प्रधानमन्त्री वालेन्द्र शाह नेतृत्वको सरकारमाथि सुशासन, पारदर्शिता, लोकतान्त्रिक आचरण र जनउत्तरदायित्वका विषयमा गम्भीर प्रश्न उठाएको छ।

सरकार आफ्नो प्राथमिकताअनुसार काम गर्न असफल हुँदै गएको र विभिन्न विवादमा मुछिँदै जनविश्वास गुमाउने अवस्थामा पुगेको कांग्रेसको निष्कर्ष छ।

बुधबार पार्टी केन्द्रीय कार्यालय सानेपामा आयोजित पत्रकार सम्मेलनमार्फत कांग्रेस प्रवक्ता देवराज चालिसेले सरकारका पछिल्ला गतिविधिबारे पार्टीको धारणा सार्वजनिक गरेका हुन्। उनका अनुसार सरकार समस्याको समाधानतर्फ केन्द्रित हुनुभन्दा आलोचना र असन्तुष्टिबाट बच्न जनताको ध्यान अन्यत्र मोड्ने प्रयासमा लागेको देखिन्छ।

कांग्रेसले सरकार अस्थिर होस् भन्ने आफ्नो चाहना नरहेको स्पष्ट गर्दै संविधान, लोकतान्त्रिक मूल्य, कानुनी शासन र सुशासनको सीमाभित्र रहेर सरकार चल्नुपर्नेमा जोड दिएको छ। तर सरकारका निर्णय, नियुक्ति र गतिविधिमा प्रश्न उठ्न थालेको भन्दै पार्टीले सरकारलाई जवाफदेही बन्न दबाब दिएको हो।

कांग्रेसले उठाएका प्रमुख विषय यस्ता छन् :

१. सुशासन र पारदर्शितामाथि प्रश्न

कांग्रेसले वर्तमान सरकार सुशासन, पारदर्शिता र जवाफदेहिताको आधारभूत मापदण्डमा कमजोर देखिएको आरोप लगाएको छ।

प्रवक्ता चालिसेका अनुसार सरकार राजनीतिक तथा नैतिक संकटतर्फ धकेलिँदै गएको छ। जनताले राजनीतिक नारा वा आश्वासनभन्दा प्रत्यक्ष परिणाम खोजिरहेको भन्दै उनले सरकारलाई निर्णय प्रक्रियामा पारदर्शिता कायम गर्न आग्रह गरे।

राहदानी खरिददेखि सुकुम्बासी समस्या, गृहमन्त्रीसँग जोडिएका विवाद र संसद्का नियमावलीसम्मका विषयमा सरकारले स्पष्ट जवाफ दिनुपर्ने कांग्रेसको भनाइ छ।

२. देवानगञ्ज–कप्तानगञ्ज घटनामा न्यायिक छानबिन

सुनसरीको देवानगञ्ज–कप्तानगञ्ज क्षेत्रमा भएको घटनाको निष्पक्ष छानबिनका लागि कांग्रेसले उच्चस्तरीय न्यायिक आयोग गठन गर्न माग गरेको छ।

सरकारले गठन गरेका छानबिन संयन्त्रबाट मात्रै घटनाको वास्तविकता बाहिर आउन नसक्ने आशंका व्यक्त गर्दै कांग्रेसले स्वतन्त्र र विश्वसनीय संरचनाबाट अनुसन्धान हुनुपर्ने बताएको छ।

घटनामा मृत्यु भएकाका परिवारलाई आवश्यक संरक्षण, घाइतेको उपचार तथा पीडितलाई उचित क्षतिपूर्ति उपलब्ध गराउन पनि सरकारसँग माग गरिएको छ।

३. भदौ २३/२४ को घटनामा सर्वस्वीकार्य आयोग

कांग्रेसले २०८२ भदौ २३ र २४ गते भएका घटनाको छानबिनका लागि सबै पक्षले स्वीकार गर्न सक्ने स्वतन्त्र आयोग गठन गर्नुपर्ने माग दोहोर्‍याएको छ।

पार्टीले यसअघि तयार पारिएको गौरीबहादुर आयोगको प्रतिवेदन अपूर्ण रहेको र राष्ट्रिय मानव अधिकार आयोगले गरेका सिफारिससमेत प्रभावकारी रूपमा कार्यान्वयन नभएको दाबी गरेको छ।

पीडितलाई न्याय र दोषीमाथि कानुनी कारबाही सुनिश्चित गर्न सरकार गम्भीर हुनुपर्ने कांग्रेसको भनाइ छ।

४. अभिव्यक्ति र प्रेस स्वतन्त्रताको प्रश्न

कांग्रेसले सरकारमाथि प्रेस तथा अभिव्यक्ति स्वतन्त्रतामा हस्तक्षेप गरेको आरोपसमेत लगाएको छ।

सरकारी निकायको प्रयोग गरेर विपक्षी दलका नेता तथा सञ्चार क्षेत्रसँग सम्बन्धित व्यक्तिमाथि दबाब, निगरानी वा त्रास सिर्जना गर्ने काम भइरहेको दाबी गर्दै कांग्रेसले यस्तो प्रवृत्ति रोक्न माग गरेको छ।

प्रश्न उठाउने वा सरकारको आलोचना गर्ने व्यक्तिलाई कारबाहीको दायरामा ल्याउने प्रयास लोकतान्त्रिक व्यवस्थाका लागि उचित नहुने पार्टीको भनाइ छ।

५. राहदानी खरिद प्रकरणमा स्पष्टीकरण माग

राहदानी खरिद प्रक्रियालाई लिएर कांग्रेसले सरकारसँग विस्तृत जवाफ मागेको छ।

कम मूल्यको प्रस्ताव हुँदाहुँदै खरिद प्रक्रिया विवादित बनेको र प्रधानमन्त्रीको सचिवालय, राजनीतिक सल्लाहकार तथा सम्बन्धित कम्पनीबीचको सम्बन्धबारे प्रश्न उठेको कांग्रेसले जनाएको छ।

खरिद प्रक्रियामा कुनै अनियमितता नभएको भए सरकारले त्यससम्बन्धी तथ्य सार्वजनिक गर्नुपर्ने र शंका उत्पन्न भएको भए स्वतन्त्र छानबिन हुनुपर्ने पार्टीको माग छ।

६. प्रतिनिधिसभा नियमावलीप्रति आपत्ति

कांग्रेसले हालै पारित प्रतिनिधिसभा नियमावली २०८३ का केही प्रावधान संविधानको मर्मसँग मेल नखाने दाबी गरेको छ।

पार्टीका अनुसार संसद् पनि संविधान र प्रचलित कानुनको सीमाभित्र रहनुपर्ने भएकाले सांसदका लागि छुट्टै कानुनी हैसियत सिर्जना गर्ने खालका व्यवस्था स्वीकार्य हुन सक्दैनन्।

अदालतमा विचाराधीन विषयमा समेत संवैधानिक सीमा र कानुनी प्रक्रियाको सम्मान गर्नुपर्ने कांग्रेसको भनाइ छ।

७. भ्रष्टाचार नियन्त्रणमा दोहोरो मापदण्डको आरोप

कांग्रेसले सरकार भ्रष्टाचार नियन्त्रणमा समान मापदण्ड अपनाउन असफल भएको आरोप लगाएको छ।

सार्वजनिक पदमा रहेका सबै व्यक्तिको सम्पत्ति र निर्णय प्रक्रियामाथि समान रूपमा छानबिन हुनुपर्नेमा विपक्षी वा फरक राजनीतिक धारमा रहेका व्यक्तिमाथि मात्र अनुसन्धान केन्द्रित गरिएको कांग्रेसको दाबी छ।

कानुन सबैका लागि समान रूपमा लागू हुनुपर्ने र राजनीतिक पूर्वाग्रहका आधारमा अनुसन्धान हुन नहुने पार्टीको भनाइ छ।

८. सरकारी नियुक्तिमा राजनीतिक प्रभाव

सरकारी निकायमा हुने नियुक्तिमा योग्यता र क्षमताभन्दा राजनीतिक निकटतालाई प्राथमिकता दिइएको कांग्रेसले आरोप लगाएको छ।

यस्तो प्रवृत्तिले प्रशासनिक निष्पक्षता कमजोर बनाउने र राज्यका संस्थाको विश्वसनीयतामाथि असर पार्ने भन्दै पार्टीले नियुक्ति प्रक्रियालाई खुला, पारदर्शी र योग्यता आधारित बनाउन माग गरेको छ।

९. विदेश नीतिमा सरकार अपरिपक्व भएको आरोप

कांग्रेसले सरकारको विदेश नीति सञ्चालनमा समेत प्रश्न उठाएको छ।

दूतावाससँग सम्बन्धित निर्णय, लामो समयसम्म राजदूत पद रिक्त राख्ने अवस्था तथा छिमेकी मुलुकसँग सम्बन्धित संवेदनशील विषयमा सार्वजनिक अभिव्यक्तिले नेपालको कूटनीतिक विश्वसनीयतामा असर पार्न सक्ने कांग्रेसको भनाइ छ।

राष्ट्रिय हितलाई केन्द्रमा राख्दै संस्थागत प्रक्रिया र कूटनीतिक मर्यादाअनुसार विदेश नीति सञ्चालन गर्न सरकारलाई पार्टीले आग्रह गरेको छ।

१०. गृहमन्त्रीसँग जोडिएको विवादमा अनुसन्धान

गृहमन्त्रीसँग सम्बन्धित विवादबारे पनि कांग्रेसले स्वतन्त्र छानबिनको माग गरेको छ।

गम्भीर प्रश्न उठेका व्यक्तिलाई पर्याप्त अनुसन्धानबिनै पुनः जिम्मेवारी दिँदा सरकारको नियतमाथि शंका उत्पन्न हुने कांग्रेसको तर्क छ।

मानव अधिकारका विषयमा उठेका प्रश्नलाई समेत गम्भीरतापूर्वक लिएर निष्पक्ष अनुसन्धानमार्फत वास्तविकता सार्वजनिक गर्नुपर्ने पार्टीको भनाइ छ।

११. सुकुम्बासी समस्या समाधानमा आश्वासन मात्रै

कांग्रेसले भूमिहीन तथा सुकुम्बासी समस्या समाधानमा सरकारको कार्यशैलीप्रति पनि असन्तुष्टि जनाएको छ।

निर्वाचनका बेला स्थायी समाधानको आश्वासन दिने तर सरकारमा पुगेपछि आयोग गठन र प्रक्रिया दोहोर्‍याउने प्रवृत्तिले वास्तविक समस्या समाधान हुन नसकेको कांग्रेसको आरोप छ।

वास्तविक भूमिहीन तथा सुकुम्बासी पहिचान गरी उनीहरूको समस्या दीर्घकालीन रूपमा समाधान गर्न स्पष्ट नीति आवश्यक रहेको पार्टीले जनाएको छ।

१२. निजी क्षेत्रमाथि अनावश्यक दबाब

निजी क्षेत्रलाई अनुसन्धानका नाममा अनावश्यक दबाब र धरपकड गरिएको आरोप पनि कांग्रेसले लगाएको छ।

प्रमाण र कानुनी प्रक्रियाबिना व्यवसायी तथा निजी क्षेत्रका व्यक्तिमाथि कारबाही हुँदा लगानीको वातावरण प्रभावित हुने कांग्रेसको भनाइ छ।

सरकारले निजी क्षेत्रलाई विश्वासमा लिएर आर्थिक गतिविधि विस्तार गर्ने वातावरण बनाउनुपर्ने पार्टीले जनाएको छ।

१३. मल अभावमा किसान समस्यामा

कांग्रेसले कृषि क्षेत्रमा देखिएको मल अभावलाई पनि सरकारको कमजोरीका रूपमा प्रस्तुत गरेको छ।

खेतीको महत्वपूर्ण समयमा किसानले पर्याप्त मल नपाएको, कतिपय ठाउँमा कालोबजारीको समस्या देखिएको र वितरण प्रणाली प्रभावकारी हुन नसकेको पार्टीको आरोप छ।

मलको आपूर्ति र वितरण प्रणालीलाई व्यवस्थित गर्दै किसानले समयमै आवश्यक सामग्री पाउने व्यवस्था गर्न कांग्रेसले माग गरेको छ।

१४. एलपी ग्यासको अभाव र मूल्यवृद्धि

एलपी ग्यासको आपूर्ति र बजारमा देखिएको अभावप्रति पनि कांग्रेसले सरकारको ध्यानाकर्षण गराएको छ।

आपूर्ति व्यवस्थापनमा समयमै पूर्वतयारी नहुँदा उपभोक्ताले समस्या भोग्नुपरेको भन्दै पार्टीले बजारमा ग्यासको सहज उपलब्धता सुनिश्चित गर्न माग गरेको छ।

अत्यावश्यक वस्तुको मूल्य नियन्त्रण तथा आपूर्ति व्यवस्थापनका लागि सरकारले स्पष्ट कार्ययोजना ल्याउनुपर्ने कांग्रेसको भनाइ छ।

१५. शिक्षा क्षेत्रमा विद्यार्थी र शिक्षक दुवै प्रभावित

शिक्षा क्षेत्रमा सरकारले गरेका निर्णयप्रति पनि कांग्रेसले असन्तुष्टि जनाएको छ।

परीक्षाको नतिजा सार्वजनिक गर्ने प्रक्रियादेखि विश्वविद्यालयको प्रशासनिक काम र शिक्षकका मागसम्मका विषयमा सरकार संवेदनशील नदेखिएको पार्टीको आरोप छ।

शिक्षा क्षेत्रसँग सम्बन्धित निर्णय हतारमा नभई सरोकारवालासँग छलफल गरेर गर्नुपर्ने कांग्रेसले जनाएको छ।

कांग्रेसले सरकारलाई अस्थिर बनाउने आफ्नो उद्देश्य नरहेको स्पष्ट गर्दै सरकार संविधान र लोकतान्त्रिक मूल्यअनुसार सफल होस् भन्ने आफ्नो चाहना रहेको जनाएको छ। तर सरकारको कामकारबाहीप्रति प्रश्न उठ्दा प्रमुख प्रतिपक्षका रूपमा आफूले जवाफ माग्नु स्वाभाविक भएको पार्टीको भनाइ छ।

प्रवक्ता चालिसेले सरकारलाई आफ्ना निर्णय र गतिविधिमा पारदर्शिता अपनाउन, नागरिकको अभिव्यक्ति स्वतन्त्रताको सम्मान गर्न तथा विपक्षी दललाई राजनीतिक प्रतिस्पर्धाको स्वाभाविक पक्षका रूपमा व्यवहार गर्न आग्रह गरेका छन्।

कांग्रेसले उठाएका यी प्रश्नको जवाफ सरकारले तथ्य र प्रमाणसहित दिनुपर्ने तथा विवादित विषयमा आवश्यक छानबिन अघि बढाउनुपर्नेमा जोड दिएको छ।

‘बालेन सरकारको ‘काउन्टडाउन’ सुरु’

काठमाडौं। नेकपा माओवादीका महासचिव नेत्रविक्रम चन्द ‘विप्लव’ले नेपालको कम्युनिस्ट आन्दोलन पुरानो ढाँचाबाट अघि बढ्न नसक्ने अवस्थामा पुगेको टिप्पणी गर्दै नयाँ राजनीतिक पुनर्गठनको प्रस्ताव अघि सारेका छन्।

काठमाडौंमा आयोजित पत्रकार सम्मेलनमा उनले कम्युनिस्ट आन्दोलनको एउटा चरण पूरा भइसकेको भन्दै अब नयाँ दृष्टिकोण, नयाँ घोषणापत्र र नयाँ राजनीतिक संरचनासहित अघि बढ्नुपर्ने धारणा राखे।

विप्लवका अनुसार पछिल्लो समय सबैजसो कम्युनिस्ट पार्टीभित्र आन्दोलनको भविष्य र दिशाबारे बहस भइरहेको छ। कुनै एक दल वा नेताको नेतृत्वबाट मात्रै नेपालको कम्युनिस्ट आन्दोलनलाई नयाँ उचाइमा पुर्‍याउन कठिन हुने उनको निष्कर्ष छ।

उनले विभिन्न कम्युनिस्ट शक्तिलाई समेट्ने गरी ‘नयाँ कम्युनिस्ट केन्द्र नेपाल’ निर्माण गर्नुपर्ने प्रस्ताव अघि सारे।

‘नयाँ दृष्टिकोणसहित कम्युनिस्टलाई पुनर्गठन गर्नुपर्छ। नयाँ घोषणापत्र र नयाँ राजनीतिक दृष्टिकोणसहित अघि बढेपछि मात्रै कम्युनिस्ट आन्दोलन युवाहरूबीचबाट पुनः उठ्न सक्छ।’

विप्लवले पछिल्लो दुई दशकमा कम्युनिस्ट नेता र पार्टीहरूले गरेका राजनीतिक तथा संगठनात्मक गल्तीका कारण कम्युनिस्ट शक्तिप्रतिको जनसमर्थन कमजोर बनेको दाबी गरे।

उनका अनुसार कुनै समय करिब ७० प्रतिशतसम्म रहेको कम्युनिस्ट जनमत अहिले २२ देखि २५ प्रतिशतको हाराहारीमा खुम्चिएको छ।

यो अवस्थालाई सुधार्न पुरानै शैली र संरचनाबाट सम्भव नहुने उनको भनाइ छ। कम्युनिस्ट आन्दोलनलाई नयाँ अवधारणा र राजनीतिक दृष्टिकोणसहित रूपान्तरण तथा पुनर्गठन गर्नुपर्ने उनले बताए।

विप्लवले युवालाई केन्द्रमा राखेर नयाँ राजनीतिक बहस अघि बढाउनुपर्नेमा जोड दिए। उनका अनुसार नयाँ पुस्तालाई आकर्षित गर्न नसके कम्युनिस्ट आन्दोलनको प्रभाव थप कमजोर हुँदै जानेछ।

यसैबीच विप्लवले प्रधानमन्त्री वालेन्द्र शाह(बालेन) नेतृत्वको वर्तमान सरकारको भविष्यबारे पनि टिप्पणी गरेका छन्।

उनले सरकारको ‘दिनगन्ती’ सुरु भएको जस्तो देखिएको दाबी गर्दै विभिन्न बौद्धिक, विज्ञ, राजनीतिज्ञ तथा कूटनीतिज्ञबीच सरकार लामो समय टिक्न नसक्ने चर्चा चलिरहेको बताए।

यद्यपि यस्तो चर्चा कति यथार्थ र कति अनुमानमा आधारित छ भन्ने विषयमा भने थप मूल्यांकन आवश्यक रहेको उनको भनाइ थियो।

उनले भने,  ‘कति यथार्थ हो, कति काल्पनिक हो, हेर्नुपर्छ। तर विभिन्न बौद्धिक, विज्ञ, बुद्धिजीवी, राजनीतिज्ञ र कूटनीतिज्ञबीच यो सरकारको दिनगन्ती सुरु भइसकेको जस्तो देखिन्छ।’

विप्लवले दसैं–तिहारअघि वा त्यसपछि सरकार परिवर्तन हुन सक्ने किसिमका चर्चा सार्वजनिक रूपमा सुनिन थालेको बताए।

विप्लवले वर्तमान सरकारले जनताको अपेक्षाअनुसार काम गर्न नसकेको पनि टिप्पणी गरे।

सरकारबाट नागरिकले अपेक्षा गरेको परिणाम नआएको र राजनीतिक रूपमा समेत असन्तुष्टि बढ्दै गएको उनको संकेत थियो।

उनका अनुसार सरकारको कार्यक्षमता र जनविश्वासको अवस्था आगामी दिनमा अझ स्पष्ट हुँदै जानेछ।

विप्लवले कम्युनिस्ट आन्दोलनको पुनर्गठनसँगै मुलुकको समग्र राजनीतिक दिशामाथि समेत नयाँ बहस आवश्यक रहेको बताए।

उनका अनुसार पुराना राजनीतिक संरचना र अभ्यासको पुनरावलोकन गर्दै नयाँ पुस्तालाई केन्द्रमा राखेर कम्युनिस्ट आन्दोलनलाई अघि बढाउनुपर्ने समय आएको छ।

तस्वीरहरू:

 

बाघ बढेसँगै बढ्यो वासस्थान र सहअस्तित्वको चुनौती

काठमाडौं। नेपालमा बाघको सङ्ख्या बढ्दै जाँदा यसको वासस्थान र आवागमनसँग सम्बन्धित नयाँ तथ्यहरू पनि सार्वजनिक भएका छन्।

पछिल्लो राष्ट्रिय बाघ सर्वेक्षणले नेपालका नदी तटीय क्षेत्र बाघका लागि महत्वपूर्ण वासस्थानका रूपमा देखाएको छ। विशेषगरी चितवनको राप्ती र बर्दियाको कर्णाली नदी आसपास बाघको उपस्थिति तुलनात्मक रूपमा बढी पाइएको छ।

‘राष्ट्रिय बाघ सर्वेक्षण, २०८२’ अनुसार नदी किनारका क्षेत्रमा बाघको सङ्ख्या बढी देखिएको छ भने मानव गतिविधि बढी हुने वन क्षेत्रमा बाघको उपस्थिति तुलनात्मक रूपमा कम पाइएको छ।

राष्ट्रिय निकुञ्ज तथा वन्यजन्तु संरक्षण विभागका वरिष्ठ इकोलोजिस्ट हरिभद्र आचार्यका अनुसार चितवनको राप्ती नदी आसपास बाघको उपस्थिति उल्लेख्य देखिएको छ। तर, कञ्चनपुरको लालझाडी क्षेत्रमा वन अतिक्रमण, मानिसको आवतजावतलगायत कारणले बाघको उपस्थिति निकै कम देखिएको उनले बताए।

पछिल्लो सर्वेक्षणले नेपालमा बाघको सङ्ख्या उल्लेख्य रूपमा बढेको देखाएको छ। सन् २०२२ को गणनामा ३५५ वटा बाघ रहेकोमा अहिले यो सङ्ख्या बढेर ४२९ पुगेको छ।

देशका प्रमुख पाँच बाघ पाइने संरक्षित क्षेत्रमा गरिएको गणनाअनुसार चितवन राष्ट्रिय निकुञ्जमा सबैभन्दा बढी १४५ वटा बाघ भेटिएका छन्। त्यसपछि बर्दिया राष्ट्रिय निकुञ्जमा ११२, पर्सा राष्ट्रिय निकुञ्जमा ७१, बाँके राष्ट्रिय निकुञ्जमा ५१ र शुक्लाफाँटा राष्ट्रिय निकुञ्जमा ५० वटा बाघ गणना गरिएको छ।

यसअघि सन् २०२२ मा चितवनमा १२८, बर्दियामा १२५, पर्सामा ४१, शुक्लाफाँटामा ३६ र बाँकेमा २५ वटा बाघ रहेको तथ्याङ्क थियो।

नेपालमा बाघको सङ्ख्या क्रमशः बढ्दै गएको तथ्याङ्कले देखाउँछ। सन् २०१० मा १२१ रहेको बाघको सङ्ख्या सन् २०१४ मा १९८ र सन् २०१८ मा २३५ पुगेको थियो। त्यसपछि सन् २०२२ मा ३५५ हुँदै पछिल्लो गणनामा ४२९ पुगेको हो।

नेपालले सन् २००९ देखि हरेक चार वर्षमा राष्ट्रियस्तरमा बाघ गणना गर्दै आएको छ।

नदी तथा खोला आसपासका क्षेत्र बाघका लागि पानीको स्रोतसँगै आहारा र आवरणका हिसाबले पनि महत्वपूर्ण मानिन्छन्। यस्ता क्षेत्रमा चित्तल, जरायो, बँदेल, बाह्रसिङ्गेलगायत बाघका आहारा प्रजातिको उपलब्धता हुने भएकाले बाघको आवागमन बढी हुने गरेको संरक्षणकर्मीहरूको भनाइ छ।

पछिल्लो सर्वेक्षणमा बाघका आहारा प्रजातिको अवस्थासमेत अध्ययन गरिएको थियो। त्यस क्रममा सबैभन्दा बढी चित्तल भेटिएको छ। त्यसपछि जरायो, बाह्रसिङ्गे, बँदेल, लगुना र रतुवा मृगलगायत प्रजाति बाघका प्रमुख आहाराका रूपमा देखिएका छन्।

तर, बाघका लागि पर्याप्त आहारा हुँदाहुँदै पनि उनीहरू लामो दूरीसम्म आवतजावत गर्ने गरेको नयाँ तथ्य सर्वेक्षणले देखाएको छ।

वरिष्ठ इकोलोजिस्ट आचार्यका अनुसार चितवनको कसरादेखि पर्साको अमलेखगञ्जसम्म एउटा बाघको करिब एक महिनासम्मको लामो दूरीको आवागमन देखिएको छ। यस्तो आवागमन भाले बाघबीच क्षेत्र कायम गर्ने प्रतिस्पर्धा वा पोथीको खोजीसँग सम्बन्धित हुन सक्ने उनको अनुमान छ।

यसले बाघको वासस्थान संरक्षित क्षेत्रको सीमाभित्र मात्र सीमित नभई वन तथा जैविक मार्ग हुँदै लामो दूरीसम्म फैलिएको देखाउँछ।

पछिल्लो सर्वेक्षणमा बाघको लैङ्गिक संरचनासम्बन्धी तथ्य पनि सार्वजनिक भएको छ। गणना गरिएका बाघमध्ये करिब ३४ प्रतिशत भाले र ५३ प्रतिशत पोथी रहेको पाइएको छ। केही तस्बिरबाट भने बाघको लिङ्ग पहिचान गर्न नसकिएको विभागले जनाएको छ।

बाघको प्रजनन र जनसङ्ख्या वृद्धिका दृष्टिले यो तथ्य महत्वपूर्ण मानिएको छ। पर्याप्त आहारा, सुरक्षित वासस्थान र जैविक मार्गको संरक्षणले बाघको सङ्ख्या वृद्धिमा सकारात्मक प्रभाव पारेको संरक्षणकर्मीहरूको बुझाइ छ।

जेडएसएल नेपालका राष्ट्रिय प्रतिनिधि डा. भगवानराज दाहालले पछिल्लो सर्वेक्षणको नतिजाले बाघको वासस्थान संरक्षण तथा व्यवस्थापन, चोरी–सिकार नियन्त्रण, आहारा प्रजातिको संरक्षण र जैविक मार्ग संरक्षणमा भएका प्रयासको सकारात्मक परिणाम देखाएको बताए।

उनका अनुसार सर्वेक्षणबाट प्राप्त तथ्याङ्क आगामी दिनमा बाघ र यसको वासस्थान संरक्षणसम्बन्धी नीति, योजना तथा कार्यक्रम बनाउन वैज्ञानिक आधार बन्न सक्छ।

तर बाघको सङ्ख्या बढ्नु मात्र संरक्षणको सफलता नभई मानिस र बाघबीचको सम्बन्धलाई सुरक्षित र सन्तुलित बनाउनु अर्को ठूलो चुनौती रहेको संरक्षणकर्मीहरूको भनाइ छ।

नेपालमा बाघको सङ्ख्या बढ्दै जाँदा मानव–बाघ द्वन्द्व पनि संरक्षणको महत्वपूर्ण विषय बनेको छ। वन क्षेत्र विस्तार, जैविक मार्गमा मानवीय गतिविधि तथा बाघको प्राकृतिक वासस्थान आसपास बढ्दो बस्तीका कारण मानिस र बाघको जम्काभेट हुने सम्भावना बढ्दै गएको छ।

डा. दाहालले मानव–बाघ द्वन्द्व न्यूनीकरणका लागि स्थानीय समुदायको आयआर्जनका वैकल्पिक उपाय विकास गर्नुपर्ने र बाघप्रतिको मानिसको व्यवहारमा पनि परिवर्तन ल्याउनुपर्ने बताए।

बाघले प्राकृतिक रूपमा धान्न सक्ने जनसङ्ख्या र वासस्थानको क्षमताबारे थप अध्ययन आवश्यक रहेको उनको भनाइ छ।

संरक्षणको नाममा स्थानीय समुदायको जीवन र सुरक्षालाई बेवास्ता गर्न नहुने भन्दै संरक्षणबाट समुदायले प्रत्यक्ष लाभ पाउने वातावरण निर्माण गर्नुपर्नेमा संरक्षणकर्मीहरूले जोड दिएका छन्।

सरकारले बाघ संरक्षणलाई पर्यापर्यटनसँग जोडेर स्थानीय समुदायको आयआर्जन बढाउने रणनीति अघि सारेको छ।

वनमन्त्री गीता चौधरीले बाघको दिगो संरक्षणका लागि सङ्घ, प्रदेश, स्थानीय तह, समुदाय र संरक्षण साझेदार संस्थाबीच सहकार्य आवश्यक रहेको बताएकी छन्।

उनका अनुसार स्थानीय समुदायको सहभागिता र स्वामित्व संरक्षणको आधार हो। बाघ संरक्षणसँगै त्यसबाट प्राप्त हुने आर्थिक तथा सामाजिक लाभ स्थानीय समुदायसम्म पुर्‍याउनुपर्ने सरकारको नीति छ।

बाघमा आधारित पर्यटनमार्फत रोजगारी सिर्जना, स्थानीय आयआर्जन वृद्धि र समुदायमा संरक्षणप्रतिको अपनत्व बढाउन सकिने सरकारको विश्वास छ।

निकुञ्ज तथा वन्यजन्तु संरक्षण विभागले आगामी दिनमा मानव–बाघ सहअस्तित्व, बाघको आनीबानीसम्बन्धी सचेतना, समस्याग्रस्त बाघको समयमै पहिचान तथा व्यवस्थापन र बाघमा आधारित पर्यापर्यटनलाई प्राथमिकतामा राख्ने जनाएको छ।

बाघ नेपालसहित एसियाका सीमित देशमा मात्र पाइन्छ। नेपालबाहेक भारत, चीन, बङ्गलादेश, भुटान, कम्बोडिया, लाओस, इन्डोनेसिया, मलेसिया, म्यान्मार, रुस, थाइल्यान्ड र भियतनाममा बाघको प्राकृतिक वासस्थान रहेको छ।

विश्वमा पनि पछिल्ला वर्षमा बाघको सङ्ख्या बढेको तथ्याङ्क छ। सन् २०१० मा विश्वभर करिब ३ हजार २०० बाघ रहेकोमा सन् २०२५ सम्म आइपुग्दा यो सङ्ख्या ५ हजार ३५७ पुगेको जनाइएको छ।

‘सरकारी छानबिनले न्याय हुँदैन’

काठमाडौं। नेपाली कांग्रेसले सुनसरीसहित मधेसका विभिन्न जिल्लामा भएका पछिल्ला घटनाको निष्पक्ष छानबिनका लागि उच्चस्तरीय न्यायिक आयोग गठन गर्न माग गरेको छ।

साथै, सरकारले प्रेस स्वतन्त्रता र लोकतान्त्रिक अभ्यासमाथि हस्तक्षेप बढाएको आरोप लगाउँदै सरकारको कार्यशैलीप्रति आपत्ति जनाएको छ।

बुधबार पार्टी केन्द्रीय कार्यालय सानेपामा आयोजित पत्रकार सम्मेलनमा कांग्रेस प्रवक्ता देवराज चालिसेले सुनसरी र मधेसका विभिन्न स्थानमा भएका सामाजिक तथा साम्प्रदायिक तनावका घटनालाई सामान्य रूपमा लिन नहुने बताए।

उनले घटनाको वास्तविक कारण, त्यसबाट भएको क्षति र दोषीको पहिचानका लागि स्वतन्त्र तथा विश्वसनीय अनुसन्धान आवश्यक रहेको बताए। सरकारले गठन गरेका वर्तमान छानबिन समितिमाथि प्रश्न उठाउँदै कांग्रेसले जनताले विश्वास गर्न सक्ने न्यायिक आयोग गठन गर्नुपर्ने धारणा अघि सारेको हो।

कांग्रेसले घटनाको छानबिनमा सरकारी संयन्त्र मात्र सक्रिय हुँदा निष्पक्षतामाथि प्रश्न उठ्न सक्ने भन्दै न्यायिक नेतृत्वमा उच्चस्तरीय आयोग बनाउन माग गरेको छ। साथै, दोषीलाई कानुनी दायरामा ल्याउन र पीडितलाई न्याय तथा आवश्यक राहत उपलब्ध गराउन सरकारले ढिलाइ गर्न नहुने जनाएको छ।

पछिल्ला घटनाका कारण सामाजिक तथा धार्मिक सद्भावमा असर पर्न सक्ने भन्दै कांग्रेसले आफ्नो संगठनात्मक संयन्त्रलाई सक्रिय बनाएको जनाएको छ।

प्रवक्ता चालिसेले शान्ति, सामाजिक एकता र सद्भाव कायम राख्नु पार्टीको प्राथमिकता रहेको बताए। त्यसका लागि कांग्रेसका नेता तथा कार्यकर्तालाई आवश्यक भूमिका निर्वाह गर्न परिचालन गरिएको उनले जानकारी दिए।

उनले सरकारलाई घटनालाई हल्का रूपमा नलिन र त्यसको वास्तविकता बाहिर ल्याउन तत्काल कदम चाल्न आग्रह गरे।

यसैबीच कांग्रेसले सरकार प्रेस स्वतन्त्रता र लोकतान्त्रिक आचरणविपरीत अघि बढिरहेको आरोप पनि लगाएको छ।

चालिसेले राज्यशक्तिको प्रयोग गरेर सञ्चारमाध्यम र विपक्षी दलको आवाज कमजोर पार्ने प्रयास भइरहेको दाबी गरे। प्रश्न गर्ने नागरिक, सञ्चारमाध्यम तथा विपक्षी दलमाथि दबाब सिर्जना गर्ने गतिविधि लोकतान्त्रिक व्यवस्थाका लागि चिन्ताजनक भएको उनको भनाइ छ।

विपक्षी दलका सभापतिको निवास आसपास राज्य तथा गृह मन्त्रालयको सहयोगमा अवरोध सिर्जना गरिएको प्रसंग उल्लेख गर्दै उनले सरकारको कार्यशैलीप्रति आपत्ति जनाए। संविधान र कानुनको शासन सरकारमा रहने र बाहिर रहने सबैका लागि समान हुनुपर्ने कांग्रेसको धारणा छ।

कांग्रेसले सरकारको सुशासनसम्बन्धी दाबीमाथि समेत प्रश्न उठाएको छ। विशेषगरी राहदानी खरिद प्रक्रियामा पारदर्शिताको अभाव देखिएको भन्दै पार्टीले उक्त विषयमा तथ्यपरक छानबिन हुनुपर्ने माग गरेको छ।

सरकारले सुशासनलाई आफ्नो प्रमुख आधारका रूपमा प्रस्तुत गरे पनि निर्णय तथा खरिद प्रक्रियामा विवाद उत्पन्न हुनु गम्भीर विषय भएको कांग्रेसको भनाइ छ।

कांग्रेसले सरकारलाई संविधान र कानुनको सीमाभित्र रहेर काम गर्न, नागरिकको अभिव्यक्ति तथा प्रेस स्वतन्त्रताको सम्मान गर्न र विपक्षी दलप्रति लोकतान्त्रिक व्यवहार गर्न आग्रह गरेको छ।

साथै, आफ्ना कमजोरी सुधार्दै सुनसरी–मधेसका घटनाको निष्पक्ष छानबिन, दोषीमाथि कारबाही र पीडितलाई न्याय दिलाउने प्रक्रिया तत्काल अघि बढाउन सरकारको ध्यानाकर्षण गराएको छ।

तस्वीरहरू:

 

विश्वविद्यालय अनुदान आयोगको अध्यक्षमा केसी, सचिवमा श्रेष्ठ नियुक्त

काठमाडौं । सरकारले विश्वविद्यालय अनुदान आयोगको रिक्त अध्यक्ष र सचिव पदमा नियुक्ति गरेको छ ।

मन्त्रिपरिषद्को बैठकले आयोगको अध्यक्षमा प्राध्यापक डा. खड्गबहादुर केसी र सचिवमा प्राध्यापक डा. रोजी श्रेष्ठलाई नियुक्त गर्ने निर्णय गरेको हो ।

सरकारका प्रवक्ता तथा शिक्षा तथा खेलकुदमन्त्री सस्मित पोखरेलले आयोगमा रिक्त रहेका दुवै पदमा नियुक्ति गरिएको जानकारी दिए ।

विश्वविद्यालय तथा उच्च शिक्षासम्बन्धी नीति, अनुदान वितरण र शैक्षिक संस्थाको विकासमा विश्वविद्यालय अनुदान आयोगको महत्वपूर्ण भूमिका रहँदै आएको छ ।

नयाँ नेतृत्वसँगै आयोगका नियमित काम तथा उच्च शिक्षा क्षेत्रसँग सम्बन्धित कार्यक्रमलाई थप प्रभावकारी बनाउने अपेक्षा गरिएको छ ।

सुनसरी र सिराहाका प्रदर्शनका मृतक र घाइतेलाई क्षतिपूर्ति तथा उपचार दिने सरकारको निर्णय

काठमाडौं । सरकारले सुनसरी र सिराहा जिल्लामा भएका प्रदर्शनका क्रममा मृत्यु भएका तथा घाइते भएकाहरूलाई राहत, क्षतिपूर्ति र उपचारको व्यवस्था गर्ने निर्णय गरेको छ ।

मन्त्रिपरिषद्को बैठकले प्रदर्शनका क्रममा ज्यान गुमाएका व्यक्तिका परिवारलाई क्षतिपूर्ति उपलब्ध गराउने तथा घाइतेहरूको उपचारको व्यवस्था गर्ने निर्णय गरेको सरकारका प्रवक्ता तथा शिक्षा तथा खेलकुदमन्त्री सस्मित पोखरेलले जानकारी दिए ।

पछिल्लो समय सुनसरी र सिराहामा भएका प्रदर्शन तथा त्यसक्रममा भएको झडपपछि मानवीय क्षति भएको थियो । घटनापछि पीडित परिवारले राहत, क्षतिपूर्ति तथा उपचारको माग गर्दै आएका थिए ।

सरकारको पछिल्लो निर्णयले घटनामा मृत्यु भएका परिवार तथा घाइतेलाई राज्यको तर्फबाट राहत तथा उपचार उपलब्ध गराउने प्रक्रिया अघि बढ्ने भएको छ ।

क्षतिपूर्ति तथा उपचारको विस्तृत कार्यविधि सम्बन्धित निकायमार्फत कार्यान्वयन गरिनेछ ।

इन्टरमोडल यातायात विकास समिति खारेज

काठमाडौं। सरकारले नेपाल इन्टरमोडल यातायात विकास समिति खारेज गरी त्यसलाई नेपाल पारवहन तथा गोदाम व्यवस्था कम्पनी लिमिटेडसँग गाभ्ने निर्णय गरेको छ ।

मन्त्रिपरिषद्को बैठकले नेपाल इन्टरमोडल यातायात विकास समिति गठन आदेश, २०५४ खारेज गर्ने र समितिलाई नेपाल पारवहन तथा गोदाम व्यवस्था कम्पनी लिमिटेडमा गाभ्न स्वीकृति दिने निर्णय गरेको हो ।

सरकारले यातायात, पारवहन तथा गोदाम व्यवस्थापनसम्बन्धी संरचनालाई एकीकृत र प्रभावकारी बनाउने उद्देश्यले यस्तो निर्णय गरेको जनाएको छ ।

यससँगै इन्टरमोडल यातायात विकास समितिअन्तर्गत रहेका काम तथा जिम्मेवारीलाई कम्पनी संरचनामार्फत अघि बढाउने बाटो खुलेको छ ।

लगानी बोर्डको सीईओमा याङ्की उक्याब नियुक्त

काठमाडौं । सरकारले लगानी बोर्डको प्रमुख कार्यकारी अधिकृत (सीईओ) पदमा याङ्की उक्याबलाई नियुक्त गरेको छ ।

मन्त्रिपरिषद्को बैठकले उक्याबलाई लगानी बोर्डको प्रमुख कार्यकारी अधिकृतमा नियुक्त गर्ने निर्णय गरेको सरकारका प्रवक्ता तथा शिक्षा तथा खेलकुदमन्त्री सस्मित पोखरेलले जानकारी दिए ।

लगानी बोर्डले ठूला पूर्वाधार तथा लगानीसम्बन्धी परियोजनामा सहजीकरण गर्दै आएको छ । बोर्डको नेतृत्वमा नयाँ नियुक्तिसँगै लगानी प्रवर्द्धन, ठूला परियोजनाको कार्यान्वयन र विदेशी लगानी आकर्षित गर्ने कामलाई थप गति दिने सरकारको अपेक्षा छ ।

मन्त्रिपरिषद्ले गरेको निर्णय सार्वजनिक गर्दै मन्त्री पोखरेलले उक्याबको नियुक्तिबारे जानकारी दिएका हुन् ।

तथ्याङ्कसम्बन्धी नियमावली संशोधन, मन्त्रिपरिषदबाट स्वीकृत

काठमाडौं। सरकारले तथ्याङ्कसम्बन्धी कानुनी व्यवस्थालाई परिमार्जन गर्दै ‘तथ्याङ्क पहिलो संशोधन नियमावली, २०८३’ स्वीकृत गरेको छ ।

मन्त्रिपरिषद्को बैठकले उक्त संशोधन नियमावली स्वीकृत गर्ने निर्णय गरेको सरकारका प्रवक्ता तथा शिक्षा तथा खेलकुदमन्त्री सस्मित पोखरेलले जानकारी दिए ।

सरकारले तथ्याङ्क संकलन, व्यवस्थापन तथा प्रयोगलाई थप व्यवस्थित बनाउन विद्यमान कानुनी व्यवस्थामा संशोधन गरेको हो । संशोधित नियमावली कार्यान्वयनमा आएसँगै सरकारी तथ्याङ्क प्रणालीलाई थप व्यवस्थित र प्रभावकारी बनाउने अपेक्षा गरिएको छ ।

मन्त्रिपरिषद्को निर्णय सार्वजनिक गर्दै मन्त्री पोखरेलले नियमावली स्वीकृत भएको जानकारी दिएका हुन् ।

महाअभियोगबारे बोल्ने अन्तर्राष्ट्रिय संस्था छलफलमा आएनन्, सांसद झोक्किए

काठमाडौं। सर्वोच्च अदालतका तीन न्यायाधीशमाथि महाअभियोगको दबाब आएको भन्दै आपत्ति जनाएका तीन अन्तर्राष्ट्रिय मानवअधिकारवादी संस्था प्रतिनिधिसभाको कानुन, न्याय तथा मानव अधिकार समितिले बोलाएको छलफलमा अनुपस्थित भएका छन्।

महाअभियोगको दबाबबारे यसअघि विज्ञप्ति जारी गर्ने एमनेस्टी इन्टरनेसनल, ह्युमन राइट्स वाच र इन्टरनेसनल कमिसन अफ जुरिस्टका प्रतिनिधिलाई समितिले छलफलका लागि बोलाएको थियो। तर, निर्धारित छलफलमा तीनवटै संस्थाका प्रतिनिधि सहभागी भएनन्।

सर्वोच्च अदालतका वरिष्ठ न्यायाधीशमाथि महाअभियोगको दबाब आएको भन्दै यी संस्थाहरूले न्यायपालिकाको स्वतन्त्रता र न्यायाधीशको सुरक्षासम्बन्धी विषयमा चासो व्यक्त गर्दै विज्ञप्ति जारी गरेका थिए।

समितिले भने उनीहरूले उठाएको विषयमा छलफल गर्न र आफ्नो धारणा प्रत्यक्ष रूपमा बुझ्न प्रतिनिधिहरूलाई आमन्त्रण गरेको थियो। तर, उनीहरू उपस्थित नभएपछि छलफलमा सहभागी सांसदहरूले असन्तुष्टि जनाएका छन्।

बैठकमा कानुनमन्त्री सोविता गौतम, सर्वोच्च अदालतका मुख्य रजिस्ट्रार विमल पौडेल, संविधानविद् विपिन अधिकारी तथा खिमलाल देवकोटालगायत सहभागी थिए।

तीन अन्तर्राष्ट्रिय संस्थाका प्रतिनिधि अनुपस्थित भएपछि सांसद यज्ञमणि न्यौपानेले असन्तुष्टि व्यक्त गरे। संसदीय समितिले औपचारिक रूपमा बोलाएको छलफलमा सम्बन्धित संस्थाका प्रतिनिधि उपस्थित भएर आफ्नो धारणा राख्नुपर्ने उनको भनाइ थियो।

न्यायाधीशमाथि महाअभियोगको विषयले न्यायपालिकाको स्वतन्त्रता, संवैधानिक प्रक्रिया र राज्यका निकायबीचको सम्बन्धबारे बहस सिर्जना गरिरहेका बेला समितिले यस विषयमा विभिन्न पक्षसँग छलफल अघि बढाएको हो।

बैंकिङ प्रणालीबाट ८५ अर्ब उठाउँदै राष्ट्र बैंक

काठमाडौं। नेपाल राष्ट्र बैंकले बैंकिङ प्रणालीमा रहेको अतिरिक्त तरलता व्यवस्थापन गर्न ८५ अर्ब रुपैयाँ बराबरको तीनमहिने निक्षेप सङ्कलन गर्ने भएको छ।

केन्द्रीय बैंकको मौद्रिक व्यवस्थापन विभागका अनुसार निक्षेप सङ्कलनका लागि आज दिउँसो ३ बजेसम्म अनलाइन ‘बिडिङ सिस्टम सफ्टवेयर’मार्फत बैंक तथा वित्तीय संस्थाबाट बोलकबोल आह्वान गरिएको छ। बोलकबोलबाटै निक्षेपको ब्याजदर निर्धारण हुनेछ।

राष्ट्र बैंकले सङ्कलन गर्ने रकमको साँवा र ब्याज आगामी कात्तिक १७ गते भुक्तानी गर्ने जनाएको छ। यस उपकरणमार्फत बैंकिङ प्रणालीमा तत्काल उपलब्ध रहेको अतिरिक्त रकम केही समयका लागि राष्ट्र बैंकमा तानिनेछ।

निक्षेप सङ्कलनमा राष्ट्र बैंकबाट इजाजतपत्र प्राप्त ‘क’, ‘ख’ र ‘ग’ वर्गका बैंक तथा वित्तीय संस्थाले मात्र सहभागी हुन पाउनेछन्। एउटै संस्थाले फरक–फरक ब्याजदर प्रस्ताव गर्दै एकभन्दा बढी आवेदन दिन सक्ने व्यवस्था गरिएको छ।

बोलकबोलका लागि न्यूनतम १० करोड रुपैयाँदेखि अधिकतम पाँच करोड रुपैयाँको गुणाङ्कमा कुल आह्वान गरिएको रकमसम्म आवेदन दिन सकिने राष्ट्र बैंकले जनाएको छ।

बैंकिङ प्रणालीमा कर्जाको मागभन्दा निक्षेप तथा लगानीयोग्य रकम बढी हुँदा बजारमा अतिरिक्त तरलता बढ्न सक्छ। यस्तो अवस्थामा केन्द्रीय बैंकले निक्षेप सङ्कलनलगायत मौद्रिक उपकरण प्रयोग गरेर बजारमा रहेको अतिरिक्त रकम व्यवस्थापन गर्दै आएको छ।

यसपटक ८५ अर्ब रुपैयाँ प्रणालीबाट तान्ने निर्णयले बैंकिङ प्रणालीमा उपलब्ध तरलताको मात्रा घटाउने र मौद्रिक व्यवस्थापनलाई थप सन्तुलित बनाउने उद्देश्य राखेको देखिन्छ।

बैंक तथा वित्तीय संस्थाले भने राष्ट्र बैंकले तोकेको प्रक्रियामार्फत प्रतिस्पर्धात्मक ब्याजदरमा रकम राख्न सक्नेछन्।

प्रधानमन्त्रीको अध्यक्षतामा मन्त्रिपरिषद बैठक सुरु

काठमाडौं। प्रधानमन्त्री वालेन्द्र शाहको अध्यक्षतामा मन्त्रिपरिषद्को बैठक सुरु भएको छ।

सिंहदरबारस्थित प्रधानमन्त्री तथा मन्त्रिपरिषद्को कार्यालयमा जारी बैठकमा सरकारका नियमित कामकारबाहीसँगै पछिल्लो राजनीतिक तथा प्रशासनिक अवस्थाबारे छलफल हुने जनाइएको छ।

बैठकमा विकास निर्माणका कामको प्रगति, विभिन्न मन्त्रालयबाट आएका प्रस्ताव तथा तत्काल निर्णय गर्नुपर्ने विषयहरूमा समेत छलफल हुने बताइएको छ।

मन्त्रिपरिषद् बैठकबाट भएका निर्णयहरू सार्वजनिक भएपछि त्यसअनुसार थप विवरण बाहिर आउनेछ।

पर्दामा खलनायक, पर्दा पछाडिका हिरो : रहेनन् प्रदीप रावत

काठमाडौं। बलिउडका वरिष्ठ अभिनेता प्रदीप रावतको निधन भएको छ। आमिर खान अभिनित चर्चित फिल्म ‘गजनी’मा खलनायक ‘गजनी धर्मात्मा’को भूमिकाबाट विशेष चर्चामा आएका रावतको मंगलबार साँझ ७४ वर्षको उमेरमा निधन भएको हो।

भारतीय सञ्चारमाध्यमका अनुसार लामो समयदेखि क्यान्सरसँग संघर्ष गरिरहेका रावतको मुम्बईस्थित अस्पतालमा उपचारका क्रममा निधन भएको हो। उनका प्रबन्धक सिद्धार्थ आर तिवारीका अनुसार रावत पछिल्लो एक महिनादेखि मुम्बईस्थित कोकिलावेन धिरुभाई अम्बानी अस्पतालमा उपचाररत थिए। केही समयअघि उनलाई भिवण्डीस्थित क्यान्सर अस्पतालमा सारिएको थियो।

रावतको निधनको खबर सार्वजनिक भएसँगै भारतीय फिल्म उद्योगमा शोक छाएको छ। कलाकार तथा उनका प्रशंसकहरूले सामाजिक सञ्जालमार्फत श्रद्धाञ्जली व्यक्त गरिरहेका छन्।

‘लगान’मा रावतसँग सहकार्य गरेका अभिनेता यशपाल शर्माले उनलाई ‘गजनी देवा’ भन्दै श्रद्धाञ्जली दिएका छन्। त्यस्तै, अभिनेता गजेन्द्र चौहानले ‘महाभारत’मा रावतले निर्वाह गरेको अश्वत्थामाको भूमिकालाई स्मरण गर्दै दुःख व्यक्त गरेका छन्।

प्रदीप रावत हिन्दी, तेलुगु र तमिल भाषाका चलचित्रमा सक्रिय थिए। विशेषगरी खलनायक तथा नकारात्मक पात्रलाई प्रभावशाली ढंगले प्रस्तुत गर्ने कलाकारका रूपमा उनले छुट्टै पहिचान बनाएका थिए।

उनले ‘सरफरोश’, ‘लगान’, ‘नायक’ र ‘गजनी’ लगायतका चर्चित चलचित्रमा स्मरणीय भूमिका निर्वाह गरेका छन्। आमिर खान अभिनित ‘गजनी’मा उनले निर्वाह गरेको ‘गजनी धर्मात्मा’को भूमिका उनको करिअरकै चर्चित भूमिकामध्ये एक बनेको थियो।

चलचित्रसँगै टेलिभिजनमा पनि उनको बलियो उपस्थिति थियो। बीआर चोपडाको चर्चित ‘महाभारत’ धारावाहिकमा अश्वत्थामाको भूमिका निर्वाह गरेर उनले दर्शकमाझ छुट्टै पहिचान बनाएका थिए।

उनको पछिल्लो चलचित्र ‘चाभा’ रहेको जनाइएको छ। उक्त चलचित्रमा उनले यसाजी कांकको भूमिका निर्वाह गरेका थिए।

प्रदीप रावतले नेपाली चलचित्रमा समेत अभिनय गरेका थिए। पल शाह र विपना थापा अभिनित नेपाली चलचित्रमा उनको सहभागिता रहेको थियो।

लामो समय भारतीय चलचित्र उद्योगमा सक्रिय रहेका रावतले हिन्दी, तेलुगु र तमिलसहित विभिन्न भाषाका चलचित्रमा अभिनय गरेका थिए। विशेषगरी नकारात्मक पात्रलाई प्रभावशाली ढंगले प्रस्तुत गर्ने उनको अभिनय शैली दर्शकमाझ लोकप्रिय थियो।

रावतको निधनसँगै भारतीय चलचित्र उद्योगले अनुभवी कलाकार गुमाएको छ। उनका परिवारमा पत्नी कल्याणी रावत र छोरा विक्रमादित्य रावत रहेका छन्।

सिरहामा पनि ग्यास अभाव, खाली सिलिन्डर बोकेर घण्टौँ लाइनमा उपभोक्ता

सिरहा । सिरहाको गोलबजार, लहानलगायत विभिन्न क्षेत्रमा पछिल्ला केही दिनयता एलपी ग्यासको चरम अभाव देखिएको छ । 

ग्यास सहज रूपमा उपलब्ध नहुँदा उपभोक्ता बिहानैदेखि खाली सिलिन्डर बोकेर ग्यास डिलरकहाँ घण्टौँ लाइनमा बस्न बाध्य भएका छन् ।

गोलबजार नगरपालिका–४, लहान नगरपालिका–३ रघुनाथपुर चोक, सडक डिभिजन कार्यालय अगाडिका ग्यास डिलरलगायत स्थानमा बिहानदेखि नै उपभोक्ताको भीड देखिन्छ ।

काठमाडौंका सडकमा असरल्ल तार

काठमाडौं । काठमाडौँका बजार क्षेत्र टेलिफोन, इन्टरनेट र बिजुलीका अव्यवस्थित तारले कुरुप बनेका छन् । 

योजनाविहीन पूर्वाधार विस्तार, सेवा प्रदायकबीच समन्वयको अभाव, पुराना तथा प्रयोगविहीन तार समयमै नहटाइनु, पोलको सीमित क्षमता र भूमिगत पूर्वाधारको कमीले सहरभित्र अव्यवस्थित तारको समस्या बढेको छ । 

नेपाल दूरसञ्चार प्राधिकरणले गत जेठ अन्तिममा काठमाडौँका विभिन्न ६ वटा मुख्य रुटमा टेलिफोन तथा इन्टरनेटका तार १५ दिनभित्र व्यवस्थापन गर्ने योजना अघि बढाएको थियो । गत असार अन्तिममा सूचना तथा सञ्चारमन्त्री डा. विक्रम तिमिल्सिना र ऊर्जा, जलस्रोत तथा सिँचाइमन्त्री विराजभक्त श्रेष्ठले संयुक्त बैठकमा साउन १५ भित्र सबै तार व्यवस्थापन गर्ने गरी काम गर्न प्राधिकरणलाई निर्देशन दिएका थिए ।

प्राधिकरणले त्रिपुरेश्वर–कालिमाटी–कलंकी, जडीबुटी–पेप्सीकोला, त्रिपुरेश्वर–लाजिम्पाट, सामाखुशी टाउन प्लानिङ (गोंगबु), कीर्तिपुर क्षेत्र र पुरानो बानेश्वर–गौशाला–चाबहिल क्षेत्रका तार व्यवस्थित गर्ने योजना बनाएको थियो । 

तर, त्यसमा सोचअनुसार प्रगति हुन सकेन । यो काम सक्न अझै थप १५ दिन लाग्ने र साउन मसान्तभित्र सक्ने प्राधिकरणको भनाइ छ ।

जथाभावी झुन्डिएका र फैलिएका तारका कारण करेन्ट लाग्ने, आगलागी हुने तथा तार चुँडिएर दुर्घटना हुने जोखिम बढी हुन्छ । साथै, मर्मत–सम्भारका क्रममा कुन सेवा प्रदायकको तार हो भन्ने छुट्याउन कठिन हुने भएकाले सेवा अवरुद्ध हुने, समय र लागत बढ्ने तथा एउटा तार मर्मत गर्दा अर्को सेवा प्रभावित हुने समस्या देखिन्छ । 

फिफामा इन्फान्टिनोको कुर्सी धरापमा, उत्तराधिकारीको खोजी तीव्र

काठमाडौं । विश्वकपको रोमाञ्चक समापनसँगै विश्व फुटबल केही समय उत्सवमा रमाउने अपेक्षा गरिएको थियो। तर मैदानको प्रतिस्पर्धा समाप्त हुन नपाउँदै अन्तर्राष्ट्रिय फुटबल महासंघ (फिफा) भित्र सुरु भएको नयाँ शक्ति संघर्षले विश्व फुटबलको राजनीति नै तरंगित बनाइदिएको छ। फिफाका अध्यक्ष जियानी इन्फान्टिनोले अघि सारेको एउटा गोप्य व्यावसायिक योजनाले अहिले उनको नेतृत्वमाथि नै प्रश्न उठाएको छ।

विश्व फुटबलको सबैभन्दा प्रतिष्ठित प्रतियोगिता विश्वकपको व्यावसायिक हिस्सामध्ये २० प्रतिशत निजी लगानीकर्तालाई बिक्री गर्ने अवधारणा सार्वजनिक भएपछि फिफाभित्र अभूतपूर्व विरोध सुरु भएको हो। यो योजनाले केवल आर्थिक बहस मात्र जन्माएको छैन, फिफाको स्वतन्त्रता, पारदर्शिता र सुशासनमाथि समेत गम्भीर प्रश्न खडा गरेको छ।

गोप्य योजनाले मच्चायो हलचल

रिपोर्टहरूका अनुसार इन्फान्टिनोले ‘फिफा फर्वार्ड इन्टरप्राइज’ नामक नयाँ व्यावसायिक संरचना स्थापना गरी विश्वकपबाट प्राप्त हुने आम्दानीको एक हिस्सा निजी लगानीकर्तालाई हस्तान्तरण गर्ने योजना अघि सारेका थिए। यो योजना अन्तर्गत अमेरिकी लगानी कम्पनी थ्राइभ क्यापिटलसँग सहकार्यको तयारी गरिएको बताइएको छ।

विवाद झन् चर्कियो, जब उक्त कम्पनीका सह–संस्थापक जोशुआ कुस्नर अमेरिकी राष्ट्रपति डोनाल्ड ट्रम्पका ज्वाइँ जारेड कुस्नरका भाइ रहेको खुलासा भयो। त्यसपछि फिफाको व्यावसायिक निर्णयमा राजनीतिक प्रभाव परेको आशंका विश्वभर फैलियो।

युरोप र एसियाको खुला विद्रोह

योजना सार्वजनिक हुनासाथ युरोपेली फुटबल महासंघ (यूईएफए) र एसियाली फुटबल महासंघ (एएफसी) ले तीव्र असन्तुष्टि जनाए। उनीहरूको तर्क थियो– विश्वकप कुनै निजी कम्पनीको सम्पत्ति होइन, यो सम्पूर्ण सदस्य राष्ट्रहरूको साझा सम्पत्ति हो।

फिफाका करिब १४३ सदस्य राष्ट्र यो योजनाको विपक्षमा उभिएपछि इन्फान्टिनो अन्ततः पछि हट्न बाध्य भए। तर निर्णय फिर्ता लिनुले उनको संकट समाप्त भएन। बरु, नेतृत्वमाथिको विश्वास थप कमजोर भएको विश्लेषण हुन थालेको छ।

आफ्नै टिमभित्रबाट चुनौती

इन्फान्टिनोमाथि दबाब बाहिरबाट मात्र आएको छैन। फिफाका केही कर्मचारीहरूले नै निर्णय प्रक्रिया पारदर्शी नभएको आरोप लगाएका छन्। त्यसमाथि उनका वरिष्ठ सल्लाहकार कार्लोस कोर्डेइरोको राजीनामाले संगठनभित्रको असन्तुष्टि सार्वजनिक भएको छ।

सन् २०१६ देखि फिफाको नेतृत्व सम्हाल्दै आएका इन्फान्टिनो अहिले आफ्नो करियरकै सबैभन्दा कठिन राजनीतिक मोडमा पुगेका छन्।

यूईएफएले गुमायो विश्वास

इन्फान्टिनोका लागि सबैभन्दा ठूलो झट्का यूईएफाबाट आएको छ। युरोपेली फुटबल महासंघका उच्च अधिकारीहरूले उनको नेतृत्वप्रति विश्वास समाप्त भएको संकेत दिइसकेका छन्।

स्रोतहरूका अनुसार यदि इन्फान्टिनोले स्वेच्छाले पद नछोडे, यूईएफाले फिफाका कार्यक्रम बहिष्कार गर्ने, बैठकमा सहभागी नहुने तथा कानुनी बाटोसमेत अपनाउने तयारी गरिरहेको छ।

एक वरिष्ठ अधिकारीले भनेका छन्, ‘हामी कमजोर सुशासन स्वीकार गर्न सक्दैनौं। विश्वकप कुनै निजी व्यापारिक वस्तु होइन।’

यूईएफाले यस प्रकरणसँग सम्बन्धित सम्पूर्ण इमेल, कागजात तथा आन्तरिक सन्देश सुरक्षित राख्न फिफालाई औपचारिक आग्रहसमेत गरेको छ।

ट्रम्पसँगको सम्बन्धले बढायो विवाद

इन्फान्टिनोको संकट केवल विश्वकप बिक्रीको योजनामा सीमित छैन।

विश्वकप चलिरहेका बेला अमेरिकी राष्ट्रिय टोलीका खेलाडी फोलारिन बालोगनमाथि लागेको निलम्बन हटाउने निर्णयले पनि फिफा विवादमा तानियो।

अन्तर्राष्ट्रिय सञ्चारमाध्यमका अनुसार अमेरिकी राष्ट्रपति डोनाल्ड ट्रम्पले यस विषयमा इन्फान्टिनोलाई पटक-पटक फोन गरेका थिए। त्यसपछि फिफाले निलम्बन फुकुवा गरेको आरोप लाग्यो।

यस घटनापछि फिफाले आफ्नो राजनीतिक तटस्थताको सिद्धान्त उल्लंघन गरेको भन्दै नर्वेको फुटबल संघले औपचारिक उजुरीसमेत दिएको छ।

यद्यपि फिफाले निर्णय स्वतन्त्र रूपमा गरिएको दाबी गरे पनि त्यसको लिखित प्रतिवेदन सार्वजनिक गर्न सकेको छैन।

अविश्वास प्रस्तावको तयारी

फिफा काउन्सिलभित्र असन्तुष्ट सदस्यहरूको संख्या लगातार बढिरहेको छ।

३७ सदस्यीय काउन्सिलमध्ये १९ सदस्य तयार भए विशेष साधारणसभा बोलाएर अध्यक्षविरुद्ध अविश्वास प्रस्ताव ल्याउन सकिने व्यवस्था फिफाको विधानमा छ।

स्रोतहरूका अनुसार अहिले असन्तुष्ट सदस्यहरूको संख्या दोहोरो अंकमा पुगिसकेको छ।

यदि इन्फान्टिनोले बालोगन प्रकरणमा स्वतन्त्र छानबिन गर्न अस्वीकार गरे, उनीविरुद्धको अभियान अझ सशक्त बन्ने विश्लेषण गरिएको छ।

अझै बाँकी छ बलियो समर्थन

यद्यपि इन्फान्टिनो पूर्ण रूपमा एक्लिएका भने छैनन्।

कतार फुटबल संघ, अफ्रिकी फुटबल महासंघ (सीएएफ), दक्षिण अमेरिकी फुटबल महासंघ (कोनमेबोल) लगायतका संस्थाहरूले अझै उनको पक्षमा उभिएको देखिन्छ।

मोरक्को, कतार, लेबनान, कुवेत, श्रीलंकालगायत केही सदस्य राष्ट्रहरूले पनि इन्फान्टिनोलाई निरन्तर समर्थन गरिरहेका छन्।

तर युरोप र उत्तर अमेरिकाका १४ सदस्य राष्ट्र खुला रूपमा विपक्षमा उभिइसकेका छन्।

यदि एसियाली फुटबल महासंघको समर्थनसमेत कमजोर भयो भने इन्फान्टिनोका लागि आगामी निर्वाचन निकै कठिन बन्न सक्छ।

उत्तराधिकारीको खोजी सुरु

इन्फान्टिनोमाथि संकट गहिरिँदै जाँदा नयाँ नेतृत्वको खोजी पनि सुरु भइसकेको छ।

सबैभन्दा चर्चामा आएको नाम हो- नासिर अल-खेलाइफी।

कतारी व्यवसायी, पेरिस सेन्ट-जर्मेन (पीएसजी)का अध्यक्ष तथा यूईएफएको कार्यकारी समितिका सदस्य रहेका उनी विश्व फुटबलका प्रभावशाली व्यक्तित्वमध्ये एक हुन्।

पीएसजीलाई लगातार युरोपेली सफलतासम्म पुर्‍याएको श्रेय उनलाई दिइन्छ। तर कतारको इन्फान्टिनोप्रतिको समर्थनका कारण उनको सम्भावना तत्काल कमजोर देखिएको छ।

अन्य बलिया दाबेदार

फिफाका उपाध्यक्ष भिक्टर मोन्टाग्लियानी पनि अध्यक्ष पदका बलिया प्रतिस्पर्धी मानिएका छन्।

उत्तर तथा मध्य अमेरिका र क्यारिबियन फुटबल महासंघ (कन्काकाफ)का अध्यक्ष रहेका उनले सन् २०२६ को विश्वकप आयोजनामा महत्वपूर्ण भूमिका खेलेका थिए।

यस्तै एएफसी अध्यक्ष शेख सलमान बिन इब्राहिम अल–खलिफा पनि सम्भावित उम्मेदवारको सूचीमा छन्। उनले इन्फान्टिनोको निजी लगानी योजना सार्वजनिक रूपमा ‘पूर्णतः अस्वीकार्य’ भन्दै आलोचना गरिसकेका छन्।

यूईएफएका अध्यक्ष अलेक्जेन्डर सेफेरिनलाई पनि निकै बलियो विकल्पका रूपमा हेरिएको छ। ‘विश्वकप बिक्रीका लागि होइन’ भन्ने उनको अभिव्यक्तिले उनी अहिले इन्फान्टिनोविरोधी अभियानको केन्द्रमा पुगेका छन्।

यसैगरी अफ्रिकी फुटबल महासंघका अध्यक्ष प्याट्रिस मोटसेप र फिफाका महासचिव मटियास ग्राफस्ट्रोमको नाम पनि सम्भावित उम्मेदवारका रूपमा चर्चामा छ।

चुनावी गणित

फिफामा कुल २११ सदस्य राष्ट्र छन्।

अध्यक्षमा निर्वाचित हुन कम्तीमा १०६ मत आवश्यक पर्छ।

यही कारण इन्फान्टिनोका लागि आगामी निर्वाचन सहज देखिएको छैन। अहिले उनको पक्षमा बलियो समर्थन भए पनि विपक्षी गठबन्धन विस्तार भइरहेकाले चुनावी समीकरण तीव्र रूपमा बदलिन सक्छ।

इन्फान्टिनोको प्रतिरक्षा

बढ्दो आलोचनाबीच इन्फान्टिनो भने रक्षात्मक बनेका छन्।

सामाजिक सञ्जालमार्फत उनले आलोचकहरूलाई लक्षित गर्दै आफूहरूले विश्वकै उत्कृष्ट प्रतियोगिता आयोजना गरेको र केही समूहले केवल अफवाह फैलाएर फिफाको छवि बिगार्ने प्रयास गरिरहेको बताएका छन्।

तर उनको यो स्पष्टीकरणले आलोचकहरूलाई सन्तुष्ट बनाउन सकेको देखिँदैन।

अब के हुन्छ ?

आगामी नोभेम्बर १८ सम्म नयाँ उम्मेदवारहरूले अध्यक्ष पदका लागि मनोनयन दर्ता गर्न सक्ने सम्भावना छ।

त्यसअघि फिफा काउन्सिलको आपत्कालीन बैठक बोलाउने प्रयास, सम्भावित अविश्वास प्रस्ताव, सदस्य राष्ट्रहरूको ध्रुवीकरण र नयाँ नेतृत्वको खोजीले विश्व फुटबलको राजनीतिलाई अझ रोचक बनाउने निश्चित देखिएको छ।

विश्वकपको सफल आयोजनापछि सुरु भएको यो विवाद अब सामान्य प्रशासनिक असहमति मात्र रहेन। यो फिफाको भविष्य, विश्व फुटबलको सुशासन र अन्तर्राष्ट्रिय खेलकुद राजनीतिको दिशासँग जोडिएको गम्भीर शक्ति संघर्षमा रूपान्तरण भइसकेको छ।

अब सबैको नजर एउटै प्रश्नमा केन्द्रित छ-के जियानी इन्फान्टिनो आफ्नो नेतृत्व जोगाउन सफल हुनेछन्, वा विश्व फुटबलले निकट भविष्यमा नयाँ अध्यक्ष पाउनेछ ?

 

चन्द्रमामा ठोक्किने भनेको स्पेस-एक्सको रकेटले पृथ्वीमा कस्तो असर पार्ला?

 काठमाडौं । गत वर्षदेखि अन्तरिक्षमा अनियन्त्रित रूपमा पृथ्वी र चन्द्रमाको गुरुत्वाकर्षणबीच घुमिरहेको स्पेसएक्सको फाल्कन-९ रकेटको दोस्रो चरण आज चन्द्रमाको सतहमा ठोक्किने भएको छ। वैज्ञानिकहरूका अनुसार यो घटना अन्तरिक्ष अनुसन्धानका दृष्टिले निकै चासोको विषय बनेको छ भने यसले अन्तरिक्ष फोहोर (स्पेस डेब्रिस) व्यवस्थापनबारे फेरि एकपटक विश्वव्यापी बहस सुरु गराएको छ।

यो रकेटको दोस्रो चरण सन् २०२५ मा अमेरिकी निजी अन्तरिक्ष कम्पनी फायरफ्लाइ एयरोस्पेसको चन्द्र अभियान प्रक्षेपणका क्रममा प्रयोग गरिएको थियो। आफ्नो मुख्य काम पूरा गरेपछि करिब ४ हजार किलोग्राम तौल भएको यो भाग पृथ्वीमा फर्काउन वा नियन्त्रित रूपमा नष्ट गर्न नसकिएकाले अन्तरिक्षमै अनियन्त्रित रूपमा घुमिरहेको थियो। लामो समयसम्म यसको कक्षा परिवर्तन हुँदै गएपछि अन्ततः यो चन्द्रमाको गुरुत्वाकर्षणमा तानिएर सतहमा ठोक्किन लागेको हो।

खगोलविद्हरूका अनुसार रकेटको यो भाग करिब ८ हजार ६९० किलोमिटर प्रतिघण्टाको तीव्र गतिमा चन्द्रमाको सतहमा ठोक्किनेछ। ठोक्किने क्षणमा ठूलो परिमाणमा धुलो र चट्टानी कणहरू माथि उछिट्टिने अनुमान गरिएको छ। यसबाट चन्द्रमामा नयाँ खाडल (क्रेटर) समेत बन्न सक्ने वैज्ञानिकहरूको अपेक्षा छ।

यद्यपि यो घटना पृथ्वीबाट सामान्य आँखाले प्रत्यक्ष देख्न सम्भव नहुने बताइएको छ। चन्द्रमाको अर्को भागमा वा प्रत्यक्ष अवलोकन गर्न कठिन स्थानमा ठोक्किने सम्भावना रहेकाले यसको प्रभाव केवल कक्षामा रहेका वैज्ञानिक उपकरण वा अन्तरिक्ष यानमार्फत मात्र अध्ययन गर्न सकिनेछ।

वैज्ञानिकहरूले यस घटनालाई चन्द्रमाको सतहको बनावट, धुलोको फैलावट तथा उच्च गतिमा हुने ठक्करको प्रभाव अध्ययन गर्ने अवसरका रूपमा लिएका छन्। यसबाट प्राप्त हुने तथ्यांकले भविष्यका चन्द्र अभियान, अवतरण प्रविधि तथा ग्रह-उपग्रहको सतहसम्बन्धी अनुसन्धानमा उपयोगी जानकारी दिन सक्ने विश्वास गरिएको छ।

यद्यपि अनुसन्धानका दृष्टिले यो घटना महत्वपूर्ण भए पनि मानिस, पृथ्वी वा हाल सञ्चालनमा रहेका अन्तरिक्ष यात्रामा यसबाट कुनै तत्काल जोखिम नरहेको वैज्ञानिकहरूले स्पष्ट पारेका छन्। रकेटको भाग चन्द्रमामा खस्ने भएकाले पृथ्वीको वातावरण वा मानव बस्तीमा कुनै असर नपर्ने उनीहरूको भनाइ छ।

तर यस घटनाले अन्तरिक्षमा बढ्दो फोहोरको समस्या फेरि एकपटक चर्चामा ल्याएको छ। पछिल्ला वर्षहरूमा सरकारी तथा निजी कम्पनीहरूले ठूलो संख्यामा रकेट र उपग्रह प्रक्षेपण गर्न थालेपछि पृथ्वीको कक्षामा निष्क्रिय उपकरण, रकेटका टुक्रा तथा अन्य अवशेषको संख्या तीव्र रूपमा बढ्दै गएको छ। वैज्ञानिकहरूले भविष्यमा यस्ता वस्तुको व्यवस्थापनका लागि अन्तर्राष्ट्रिय स्तरमै स्पष्ट नीति, प्रविधि र समन्वय आवश्यक रहेको बताएका छन्।

यसअघि पनि यस्तै घटना भएका छन्। सन् २०२२ मा एक चिनियाँ रकेटको अवशेष चन्द्रमामा ठोक्किएको थियो, जसले नयाँ खाडल सिर्जना गरेको थियो। त्यस्तै सन् २००९ मा अमेरिकी अन्तरिक्ष संस्था नासाले चन्द्रमाको ध्रुवीय क्षेत्रमा पानीको सम्भावित अस्तित्व अध्ययन गर्न अनुसन्धानकै उद्देश्यले जानाजानी रकेटको एक भाग चन्द्रमामा ठोक्काएको थियो। त्यसबाट प्राप्त तथ्यांकले चन्द्रमामा बरफको स्वरूपमा पानी रहेको प्रमाण फेला पार्न महत्वपूर्ण योगदान दिएको थियो।

आज हुने स्पेसएक्सको रकेटको यो ठक्करले पनि वैज्ञानिक समुदायलाई नयाँ अध्ययन सामग्री उपलब्ध गराउने अपेक्षा गरिएको छ। साथै, अन्तरिक्ष अन्वेषणको विस्तारसँगै अन्तरिक्ष फोहोरको सुरक्षित व्यवस्थापन अब विश्व समुदायका लागि अझ महत्वपूर्ण चुनौती बन्दै गएको सन्देश पनि यस घटनाले दिएको छ।

 

मन्त्रिपरिषद् बैठक बस्दै

काठमाडौं। प्रधानमन्त्रीको अध्यक्षतामा आज मन्त्रिपरिषद्को नियमित बैठक बस्न लागेको छ। बैठक बिहान ११ः३० बजे सिंहदरबारस्थित प्रधानमन्त्री तथा मन्त्रिपरिषद्को कार्यालयमा आयोजना हुने प्रधानमन्त्रीको सचिवालयले जनाएको छ।

बैठकमा समसामयिक राजनीतिक, प्रशासनिक तथा विकास निर्माणसँग सम्बन्धित विभिन्न विषयमा छलफल हुने अपेक्षा गरिएको छ। विभिन्न मन्त्रालयबाट प्राप्त भएका प्रस्तावहरू, नीति–निर्णय, प्रशासनिक नियुक्ति, कर्मचारी सरुवा, कानुन तथा कार्यविधिसम्बन्धी विषयहरू पनि बैठकको कार्यसूचीमा समावेश हुन सक्ने जनाइएको छ।

यसका साथै सरकारले अघि बढाइरहेका विकास आयोजना, सेवा प्रवाहलाई प्रभावकारी बनाउने उपाय, आर्थिक तथा सामाजिक क्षेत्रसँग सम्बन्धित विषय, विभिन्न मन्त्रालयका प्रगतिका विवरण तथा आवश्यक निर्णयबारे पनि मन्त्रिपरिषद्ले समीक्षा गर्ने सम्भावना रहेको छ।

गुन्डुमा कार्कीको अडान, ‘राजीनामा दिन्‍न’

काठमाडौं । नेकपा एमालेभित्र कोशी प्रदेश सरकारको नेतृत्व परिवर्तनलाई लिएर विवाद चर्किँदै गएको छ। पार्टी अध्यक्ष केपी शर्मा ओलीले मुख्यमन्त्री हिक्मतकुमार कार्कीलाई पदबाट राजीनामा दिएर नयाँ नेतृत्वका लागि बाटो खुला गर्न आग्रह गरे पनि कार्की आफ्नो अडानबाट पछि हटेका छैनन्।

मंगलबार साँझ भक्तपुरको गुण्डुमा ओली र कार्कीबीच करिब एक घण्टा छलफल भएको थियो। भेटमा ओलीले नयाँ राजनीतिक समीकरणअनुसार नेतृत्व परिवर्तन आवश्यक रहेको भन्दै राजीनामा दिन आग्रह गरेका थिए। तर मुख्यमन्त्री कार्कीले आफूले राजीनामा दिए संवैधानिक जटिलता उत्पन्न हुने र त्यसले गलत राजनीतिक सन्देश जाने तर्क गर्दै पद नछोड्ने स्पष्ट बताएका थिए।

स्रोतका अनुसार छलफल निष्कर्षमा पुग्न सकेन। दुवै नेताले आफ्ना-आफ्ना धारणा दोहोर्याएपछि फेरि अर्को चरणको वार्ता गर्ने सहमति बनेको छ। यद्यपि त्यसको समय भने तय भइसकेको छैन।

यसअघि पनि अध्यक्ष ओलीले कार्कीलाई गुण्डु बोलाएर नेतृत्व हस्तान्तरण गर्न निर्देशन दिएका थिए। तर त्यसबेला पनि कार्की आफ्नो निर्णयमा अडिग रहे। त्यसपछि पूर्वमुख्यमन्त्री शेरधन राईलाई विराटनगर पठाएर सहमतिमा ल्याउने प्रयास गरिएको थियो। राईको पहल पनि सफल हुन नसकेपछि अब प्रदेश सांसदहरूको हस्ताक्षर संकलन अभियान अघि बढाइएको बताइएको छ।

स्रोतका अनुसार आन्तरिक मामिला तथा कानुन मन्त्री इन्द्रमणि पराजुलीले आफ्नै निवासमा प्रदेश सांसदहरूलाई बोलाएर पार्टीको निर्णय कार्यान्वयनका पक्षमा हस्ताक्षर गराइरहेका छन्। हस्ताक्षर अभियानमार्फत नेतृत्व परिवर्तनका लागि आवश्यक समर्थन जुटाउने प्रयास भइरहेको बुझिएको छ।

मुख्यमन्त्री परिवर्तनको अभियानमा पूर्वमुख्यमन्त्री राईलाई पराजुलीले सक्रिय साथ दिइरहेका छन्। यता कार्की भने आफू नेपालको संविधानको धारा १६८(५) अन्तर्गत मुख्यमन्त्री नियुक्त भएकाले आफ्नो राजीनामाले संवैधानिक अन्योल सिर्जना गर्न सक्ने र त्यसको राजनीतिक प्रभाव समेत सकारात्मक नहुने अडानमा कायम छन्। अहिले एमालेभित्रको यो विवादले कोशी प्रदेशको राजनीतिक समीकरण थप पेचिलो बन्दै गएको छ।

एआईमा चीनको छलाङ

काठमाडौं । कृत्रिम बुद्धिमत्ता (एआई) प्रविधिको विश्वव्यापी प्रतिस्पर्धामा चीनले अमेरिकासँगको दूरी तीव्र रूपमा घटाउँदै गएको दाबी गरिएको छ।

विशेषगरी खुला–वेट (ओपन–वेट) एआई मोडलको विकास र प्रयोगमा चीनले उल्लेख्य प्रगति गरिरहेको हगिङ फेसका प्रमुख कार्यकारी अधिकृत (सीईओ) क्लेमेन्ट डिलांगेले बताएका छन्।

डिलांगेका अनुसार पछिल्लो समय चिनियाँ एआई विकासकर्ताहरू खुला मोडलको क्षेत्रमा स्पष्ट रूपमा अगाडि देखिन थालेका छन्। यही गतिमा विकास अघि बढिरहे चीनले यसै वर्षको अन्त्यसम्म वा आगामी वर्षसम्म अमेरिकी कम्पनीहरूले विकास गरेका अग्रणी एआई मोडलको क्षमतासँग बराबरी गर्न सक्ने उनको अनुमान छ।

उनले सोमबार सीएनबीसीको ‘स्क्वाक अन द स्ट्रिट’ कार्यक्रममा बोल्दै चीनको एआई विकासमा देखिएको तीव्रतालाई त्यहाँको खुला सहकार्य र ज्ञान आदानप्रदानको वातावरणसँग जोडेका छन्।

डिलांगेका अनुसार चीनमा एआई अनुसन्धानकर्ता, इन्जिनियर र विकासकर्ताबीच प्रविधि तथा मोडलसम्बन्धी ज्ञान आदानप्रदान गर्ने वातावरण बलियो छ।

एउटा कम्पनी वा अनुसन्धान समूहले विकास गरेको प्रविधिलाई अर्को समूहले अध्ययन, सुधार र पुनः प्रयोग गर्न सक्ने भएकाले नयाँ मोडल विकासको गति बढेको उनको तर्क छ।

उनले अमेरिकी एआई कम्पनीहरूको कार्यशैली भने यसभन्दा फरक रहेको बताए। अमेरिकाका प्रमुख मोडल निर्माताहरू आफ्ना प्रविधि र मोडललाई धेरै हदसम्म गोप्य राखेर छुट्टाछुट्टै विकास गरिरहेका छन्।

यसरी सीमित समूहभित्र प्रविधि विकास गर्ने अभ्यासले कम्पनीलाई व्यावसायिक फाइदा दिन सक्ने भए पनि समग्र एआई इकोसिस्टमको विकासको गतिमा भने असर पर्न सक्ने डिलांगेको धारणा छ।

उनका अनुसार चीनमा खुला सहकार्यले सिर्जना गरेको वातावरणले नयाँ प्रविधिको प्रयोग, परीक्षण र सुधारलाई तीव्र बनाएको छ।

चिनियाँ ओपन–वेट मोडलको क्षमता पछिल्ला महिनामा तीव्र रूपमा बढिरहेको डिलांगेले बताएका छन्।

यसअघि एआईको अत्याधुनिक क्षेत्रमा अमेरिकी कम्पनीहरूको स्पष्ट अग्रता रहेको मानिन्थ्यो। ओपनएआई, गुगल, एन्थ्रोपिकलगायत कम्पनीले विकास गरेका अत्याधुनिक मोडलले विश्वव्यापी एआई प्रतिस्पर्धामा नेतृत्व गर्दै आएका छन्।

तर पछिल्लो समय चिनियाँ विकासकर्ताले तयार गरेका ओपन मोडलहरू क्षमता, लागत र पहुँचका हिसाबले अमेरिकी मोडलसँग प्रतिस्पर्धा गर्न थालेका छन्।

डिलांगेले यही प्रवृत्ति कायम रहे अमेरिकी अग्रणी मोडल निर्मातालाई समेत चीनले चाँडै चुनौती दिन सक्ने बताएका छन्।

उनको अनुमान केवल खुला मोडलमा चीनको प्रभाव बढ्नेमा सीमित छैन। विकासको गति यथावत् रहे चीनले आगामी समयमै अत्याधुनिक अर्थात् अग्रणी मोडलको क्षेत्रमा समेत अमेरिकी कम्पनीसँग बराबरी गर्न सक्ने उनको संकेत छ।

चिनियाँ एआई मोडलको बढ्दो क्षमता र विश्वव्यापी पहुँचसँगै अमेरिकामा यस्ता प्रविधिलाई प्रतिबन्ध लगाउने कि प्रतिस्पर्धाका लागि खुला राख्ने भन्ने बहससमेत तीव्र भएको छ।

चिनियाँ कम्पनीले विकास गरेका खुला मोडल विश्वभरका विकासकर्ताले प्रयोग र परिमार्जन गर्न सक्ने भएकाले त्यसको प्रभाव अमेरिकी प्रविधि उद्योगभन्दा बाहिरसम्म पुग्न सक्छ।

तर केही क्षेत्रमा खुला मोडलको सुरक्षा, दुरुपयोग तथा राष्ट्रिय सुरक्षासँग सम्बन्धित जोखिमबारे प्रश्न उठिरहेका छन्।

यसैबीच माइक्रोसफ्ट, पालान्टियर र एनभिडियालगायत ठूला प्रविधि कम्पनीले नीति निर्मातालाई ओपन–वेट मोडलमाथि प्रतिबन्ध नलगाउन आग्रह गरेका छन्।

उनीहरूको तर्कमा खुला मोडलमाथि कडा प्रतिबन्ध लगाउँदा एआई क्षेत्रमा अनुसन्धान, नवप्रवर्तन र प्रतिस्पर्धा कमजोर हुन सक्छ।

एआईको विकाससँगै यसको सुरक्षा पक्ष पनि उत्तिकै महत्वपूर्ण बन्दै गएको छ। हालै हगिङ फेसको प्रणालीमा भएको साइबर सुरक्षा घटनाले यस विषयलाई थप चर्चामा ल्याएको छ।

गत महिना ओपनएआईका एआई एजेन्टहरू प्रशिक्षण वातावरणको सीमाबाट बाहिर निस्केर खुला स्रोत सफ्टवेयर विकासकर्ता प्लेटफर्म हगिङ फेसमा अनधिकृत रूपमा प्रवेश गरेको घटनाले एआई एजेन्टको सुरक्षा र नियन्त्रणमाथि प्रश्न उठाएको थियो।

एआई एजेन्टलाई निश्चित काम गर्न अधिकार दिइएपछि उसले प्रशिक्षण वातावरणबाहिर समेत गतिविधि गर्न सक्ने सम्भावनाले सुरक्षा विशेषज्ञहरूमा चिन्ता बढाएको हो।

यस घटनाले शक्तिशाली एआई प्रणाली र साइबर सुरक्षा पूर्वाधारबीचको सम्बन्धलाई नयाँ ढंगले बहसमा ल्याएको छ।

विशेषगरी एआई एजेन्टलाई स्वचालित रूपमा कोड लेख्ने, प्रणालीमा पहुँच राख्ने वा सफ्टवेयर विकासमा प्रयोग गर्ने क्रम बढ्दै जाँदा सुरक्षा संयन्त्र कमजोर भए त्यसको प्रभाव ठूलो हुन सक्ने चिन्ता व्यक्त गरिएको छ।

हगिङ फेसका सीईओ डिलांगेले उक्त घटनाका लागि एआईको क्षमताभन्दा पनि इन्जिनियरिङ तथा सुरक्षा व्यवस्थापनमा देखिएको कमजोरीलाई मुख्य कारण मानेका छन्।

उनका अनुसार कम्पनीले घटनापछि समस्या समाधान गर्ने क्रममा चिनियाँ ओपन मोडलको एनभिडिया संस्करण प्रयोग गरेको थियो।

यसले एउटा महत्वपूर्ण पक्षलाई पनि उजागर गरेको उनको धारणा छ—विश्वस्तरीय एआई प्रणालीको विकास र सुरक्षा चुनौती समाधान गर्न एउटै देश वा कम्पनीमा मात्र निर्भर रहनुभन्दा खुला मोडलको प्रयोग र सहकार्य उपयोगी हुन सक्छ।

डिलांगेले भविष्यमा एआईमा आधारित साइबर सुरक्षा ठूलो विश्वव्यापी बजार बन्ने बताएका छन्।

एआई प्रणालीको प्रयोग बढ्दै जाँदा त्यसलाई सुरक्षित राख्ने, साइबर आक्रमण पहिचान गर्ने, जोखिम अनुमान गर्ने र प्रणालीमा भएका कमजोरी तत्काल पत्ता लगाउने प्रविधिको माग पनि बढ्नेछ।

यही क्षेत्रमा ओपन मोडलको भूमिका महत्वपूर्ण हुन सक्ने उनको अनुमान छ।

उनका अनुसार एआई साइबर सुरक्षाको बजार अमेरिका मात्र नभई विश्वव्यापी रूपमा ठूलो बन्नेछ र त्यस क्षेत्रमा खुला मोडलहरू प्रमुख प्रविधिका रूपमा स्थापित हुन सक्छन्।

चीनको ओपन–वेट मोडलमा भइरहेको प्रगतिले अमेरिकाको एआई नेतृत्वमाथि नयाँ प्रश्न उठाएको छ।

अमेरिकी कम्पनीहरूले एआई विकासमा ठूलो लगानी, अत्याधुनिक चिप र विशाल डेटा पूर्वाधार प्रयोग गरिरहेका छन्। तर चीनले तुलनात्मक रूपमा खुला अनुसन्धान र मोडल साझेदारीलाई प्राथमिकता दिएर विकासको गति बढाइरहेको डिलांगेको भनाइ छ।

यदि चिनियाँ मोडलहरूले क्षमतामा अमेरिकी अग्रणी मोडलसँग बराबरी गर्न थाले भने एआईको विश्वव्यापी शक्ति सन्तुलनमा परिवर्तन आउन सक्छ।

यसले एआईलाई केवल प्रविधिको प्रतिस्पर्धा नभई आर्थिक, औद्योगिक, साइबर सुरक्षा र रणनीतिक प्रभावको प्रतिस्पर्धाका रूपमा समेत स्थापित गर्नेछ।

हगिङ फेसमा भएको घटनापछि पनि ओपनएआईसँग आफ्नो कम्पनीको सम्बन्ध बिग्रिएको डिलांगेले बताएका छैनन्।

उनले ओपनएआईलाई घटनाअघि र घटनापछि पनि राम्रो साझेदारका रूपमा वर्णन गरेका छन्।

यसले एआई उद्योगमा प्रतिस्पर्धासँगै सहकार्यको आवश्यकता पनि उत्तिकै रहेको देखाउँछ। एउटै क्षेत्रमा प्रतिस्पर्धा गरिरहेका कम्पनीहरूले सुरक्षा, अनुसन्धान र प्रविधि विकासका केही पक्षमा सहकार्य गर्नुपर्ने अवस्था सिर्जना भइरहेको छ।

भारत-चीनले सुरु गरे सुटुक्क लिपुलेकबाट व्यापार

काठमाडौं। नेपालले आफ्नो भूभाग दाबी गर्दै आएको लिपुलेकलाई लिएर भारत र चीनबीच लामो समयदेखि विवाद रहँदै आए पनि दुवै देशले सोही मार्गबाट व्यापार अघि बढाएका छन्।

पहिलो चरणमा १६ जना व्यापारी र चार जना सहयोगीसहित २० जना भारतीय लिपुलेक हुँदै तिब्बतको तकलाकोट पुगेका छन्।

दार्चुलाका प्रमुख जिल्ला अधिकारी वर्तराज पौडेलका अनुसार भारतीय व्यापारी लिपुलेक हुँदै तिब्बत गएको जानकारी प्राप्त भएपछि त्यसबारे गृह मन्त्रालयलाई जानकारी गराइएको छ।

गृह मन्त्रालयका प्रवक्ता आनन्द काफ्लेले जिल्लाबाट प्राप्त विवरण र सञ्चारमाध्यममा आएका समाचारबारे परराष्ट्र मन्त्रालयलाई जानकारी गराइएको बताए। परराष्ट्र मन्त्रालयले पनि घटनाक्रमबारे अध्ययन भइरहेको जनाएको छ।

भारतीय सञ्चारमाध्यमका अनुसार चीनले पहिलो चरणमा २० जना भारतीय व्यापारीलाई तिब्बत प्रवेशको अनुमति दिएको हो। भारतले लिपुलेकमार्फत १५५ प्रकारका वस्तुको कारोबार गर्ने तयारी गरेको छ। त्यसका लागि ६२ जना व्यापारी र ९३ जना सहयोगी गरी १५५ जनालाई तिब्बत पठाउने योजना बनाइएको बताइएको छ।

भारतीय सीमा व्यापार संगठनका अध्यक्ष जीवन सिंह रोन्कालीका अनुसार सन् २०१९ देखि तकलाकोटमा रोकिएका सामान ल्याउन व्यापारिक मार्ग पुनः सञ्चालन भएपछि सहज हुनेछ।

उनका अनुसार सात वर्षपछि यो मार्गबाट व्यापार सुरु हुन लागेकाले सीमावर्ती व्यापारी र स्थानीय उत्साहित छन्।

सन् २०१९ को तथ्यांकअनुसार उक्त मार्गबाट करिब १ करोड ९० लाख भारु बराबरको आयात र १ करोड ३० लाख भारु बराबरको निर्यात भएको थियो। यसपटक व्यापारको मात्रा अझ बढ्ने भारतीय व्यापारीहरूको अपेक्षा छ। चाडपर्वलाई लक्षित गरेर समेत सामान ल्याउने तयारी भइरहेको बताइएको छ।

लिपुलेकबाट व्यापार सञ्चालन गर्ने विषय नयाँ भने होइन। भारत र चीनबीच भएको सहमतिअनुसार लिपुलेकसहित सिप्की ला र नाथु ला नाकाबाट सीमा व्यापार पुनः सञ्चालन गर्ने निर्णय भएको थियो।

भारतका विदेशमन्त्री एस जयशंकर र चीनका विदेशमन्त्री वाङ यीबीच भएको छलफलपछि सीमा व्यापार तथा कैलाश मानसरोवर यात्रालाई पुनः सञ्चालन गर्ने विषयमा सहमति भएको थियो।

यसअघि सन् २०१५ मा भारतीय प्रधानमन्त्री नरेन्द्र मोदीको चीन भ्रमणका क्रममा पनि लिपुलेकलाई व्यापारिक तथा तीर्थयात्री आवागमनको मार्गका रूपमा विकास गर्ने विषयमा दुई देशबीच सहमति भएको थियो।

भारत र चीनबीच लिपुलेकलाई व्यापारिक मार्गका रूपमा प्रयोग गर्ने सहमति सार्वजनिक भएपछि नेपालले तत्कालै आपत्ति जनाएको थियो।

तत्कालीन प्रधानमन्त्री सुशील कोइरालाको निर्देशनमा नेपालले भारत र चीनका नेपालस्थित राजदूतलाई कूटनीतिक नोट पठाउँदै सहमतिप्रति असहमति जनाएको थियो। त्यसपछि लिपुलेकको विषयलाई लिएर नेपाल–भारत सम्बन्धमा समेत असहजता उत्पन्न भएको थियो।

नेपालको असहमतिकै बीच भारतले सन् २०१९ मा जारी गरेको नयाँ नक्सामा लिपुलेक र कालापानीलाई आफ्नो भूभागका रूपमा समेट्यो। त्यसको नेपालले विरोध गर्‍यो।

त्यसपछि भारतले दार्चुलाको व्यास गाउँपालिका–१ को गुन्जीदेखि लिपुलेकसम्म सडक निर्माण गरी उद्घाटन गरेपछि विवाद थप चर्कियो।

नेपालले पनि आफ्नो राजनीतिक नक्सा संशोधन गर्दै लिपुलेक, कालापानी र लिम्पियाधुरालाई समेट्यो। संसदबाट अनुमोदन भएपछि २०७७ जेठमा नयाँ नक्सा सार्वजनिक गरिएको थियो।

लिपुलेकको विषय नेपालले चीनसँग पनि पटक–पटक उठाउँदै आएको छ।

तत्कालीन प्रधानमन्त्री केपी शर्मा ओलीले चीन भ्रमणका क्रममा चिनियाँ राष्ट्रपति सी जिनपिङसँग भारत–चीनबीच लिपुलेकलाई लिएर भएको सहमतिबारे नेपालको धारणा राखेका थिए।

त्यसक्रममा चीनले लिपुलेकको विवाद नेपाल र भारतबीचको विषय भएको भन्दै दुई देशले आपसी संवादमार्फत समाधान गर्नुपर्ने धारणा राखेको थियो।

पछिल्लो समय पनि नेपाली पक्षले चिनियाँ विदेशमन्त्री वाङ यीसँग लिपुलेकको विषय उठाएको थियो। चिनियाँ पक्षबाट नेपाल र भारतबीच छलफल गरेर विवाद समाधान गर्न सुझाव दिइएको नेपाली पक्षको भनाइ छ।

लिपुलेकलाई लिएर नेपालले भारत र चीन दुवैसँग असहमति जनाउँदै आएको भए पनि दुवै देशले आफ्नो सहमतिअनुसार व्यापार अघि बढाएका छन्।

नेपालले यसअघि भारत र चीन दुवैलाई कूटनीतिक माध्यमबाट आफ्नो आपत्ति जनाइसकेको छ। भारतले भने लिपुलेक, कालापानी र लिम्पियाधुरा आफूले लामो समयदेखि प्रयोग गर्दै आएको भूभाग भएको दाबी गर्दै आएको छ।

चीनले भने यो विषय नेपाल र भारतबीचको विवाद भएको बताउँदै आएको छ।

तर अहिले अवस्थामा नेपाल र भारतबीच लिपुलेकबारे ठोस वार्ता नभएकै अवस्थामा भारत र चीनले विवादित मार्गबाट व्यापार सुरु गरेका हुन्।

सुकुम्बासी समस्या रास्वपाको मात्रै एजेन्डा होइन : रास्वपा सांसद कुँवर

काठमाडौं। राष्ट्रिय स्वतन्त्र पार्टी (रास्वपा)की सांसद श्रद्धा कुँवर क्षेत्रीले सुकुम्बासी समस्या कुनै एक दलको मात्रै एजेन्डा नभएको भन्दै सबै राजनीतिक दलको सहकार्य र सहमतिबाट यसको दीर्घकालीन समाधान सम्भव हुने बताएकी छन्।

प्रतिनिधिसभामा सुकुम्बासी तथा अव्यवस्थित बसोबासी सम्बन्धी जरुरी सार्वजनिक महत्त्वको प्रस्तावमाथिको छलफलमा बोल्दै सांसद क्षेत्रीले सुकुम्बासी समस्यालाई चुनावी नारामा मात्रै सीमित गर्न नहुने धारणा राखिन्।

‘के सुकुम्बासी समस्या रास्वपाको मात्रै एजेन्डा हो? के सुकुम्बासी समस्यालाई चुनावी नारा मात्रै बनाउने हो?’ उनले प्रश्न उठाइन्। 

उनले भूमि व्यवस्था, सहकारी तथा गरिबी निवारणमन्त्री प्रतिभा रावलले समस्या समाधानका लागि काम गरिरहेको उल्लेख गर्दै स्थानीय तहबाट अपेक्षित सहयोग नपाएको गुनासो गरिन्।

सांसद क्षेत्रीले विपक्षी दलहरूले संसदमा सहयोग गर्ने प्रतिबद्धता जनाए पनि उनीहरूकै नेतृत्वमा रहेका स्थानीय र प्रदेश सरकारबाट पर्याप्त सहयोग नभएको टिप्पणी गरिन्।

‘विपक्षीहरूले यहाँ सहयोग गर्छौं भन्नुहुन्छ, तर स्थानीय र प्रदेशमा उहाँहरूकै सरकार छ। त्यहाँबाट सहयोग नभएको जस्तो देखिन्छ’ उनले भनिन्।

सुकुम्बासी समस्या समाधानका लागि संघ, प्रदेश र स्थानीय तहबीच प्रभावकारी समन्वय आवश्यक रहेको उल्लेख गर्दै उनले राजनीतिक आरोप-प्रत्यारोपभन्दा साझा सहमति र सहकार्यमा जोड दिइन्।

डोजरले घर मात्र होइन, बालबालिकाको शिक्षा पनि भत्कायो : कांग्रेस सांसद काउचा

काठमाडौं। नेपाली कांग्रेसकी सांसद रेनुका काउचाले सुकुम्बासी बस्ती हटाउने क्रममा सरकारले बालबालिकाको शिक्षा र भविष्यलाई गम्भीर संकटमा पारेको आरोप लगाएकी छन्।

प्रतिनिधिसभामा नेपाली कांग्रेस संसदीय दलका नेता भिष्मराज आङ्देम्बेले प्रस्तुत गरेको जरुरी सार्वजनिक महत्त्वको प्रस्तावको समर्थन गर्दै सांसद काउचाले विगतका सरकारले पनि सुकुम्बासी व्यवस्थापनका लागि काम गरेको भए पनि वर्तमान सरकारले जस्तो उचित व्यवस्थापनबिना डोजर चलाएर नागरिकलाई विस्थापित गर्ने र आत्महत्यासम्म गर्न बाध्य हुने अवस्था सिर्जना नगरेको बताइन्।

उनले बस्तीमा डोजर चलाउँदा बालबालिकाले घर मात्र नभई पुस्तक, कापी, विद्यालय पोशाक, प्रमाणपत्र, गृहकार्य तथा अध्ययन सामग्रीसमेत गुमाएको उल्लेख गरिन्। बाढीको जोखिमबाट जोगाउन भन्दै कीर्तिपुरस्थित होल्डिङ सेन्टरमा राखिएका परिवार पुनः बाढीमा परेपछि बालबालिकाले जोगाएर ल्याएका बाँकी शैक्षिक सामग्रीसमेत नष्ट भएको उनको भनाइ थियो।

सांसद काउचाले नेपालको संविधानको धारा ३१ ले शिक्षाको हक र धारा ३९ ले बालबालिकाको शिक्षा, स्वास्थ्य, पालनपोषण तथा सर्वाङ्गीण विकासको अधिकार सुनिश्चित गरेको स्मरण गराउँदै राज्यकै निर्णयका कारण बालबालिका नियमित विद्यालय जान नसक्ने अवस्थामा पुगेको बताइन्।

उनका अनुसार खरिपाटी र बोडेमा सारिएका परिवारका धेरै बालबालिका थापाथली, शान्तिनगरलगायतका विद्यालयमा अध्ययनरत छन्। नयाँ बसोबासस्थलबाट विद्यालय टाढा भएकाले नियमित यातायातको अभावमा उनीहरूको पढाइ, परीक्षा र उपस्थितिमा असर परेको छ। केही अभिभावक आफ्ना छोराछोरीको शिक्षा जोगाउन पुनः असुरक्षित तथा क्षतिग्रस्त क्षेत्रमा फर्केर कोठा खोज्न बाध्य भएको उनले बताइन्।

‘एउटा बच्चाले किन राज्यको अव्यवस्थाको मूल्य आफ्नो भविष्यबाट तिर्ने?’ भन्दै उनले बस्ती भत्काउने निर्णय अभिभावक वा बालबालिकाले नगरेकाले त्यसको परिणामस्वरूप उनीहरूको शिक्षा अवरुद्ध हुन नदिन सरकार जिम्मेवार बन्नुपर्ने धारणा राखिन्।

काउचाले प्रभावित बालबालिकाको विद्यालयसहितको नामावली तत्काल तयार गर्न, उनीहरूलाई साविककै विद्यालयमा अध्ययनका लागि निःशुल्क यातायातको व्यवस्था गर्न, नष्ट भएका पुस्तक, कापी, पोशाक, प्रमाणपत्र तथा अन्य शैक्षिक सामग्री निःशुल्क उपलब्ध गराउन र अभिभावकको सहमतिबिना विद्यालय परिवर्तन गर्न बाध्य नपार्न सरकारसँग माग गरिन्।

‘घर भत्किएको छ, तर बालबालिकाको भविष्य भत्किन दिनु हुँदैन,’ भन्दै उनले उक्त जरुरी सार्वजनिक महत्त्वको प्रस्तावको समर्थन गरेकी थिइन्।

९ मुख्यमन्त्री, ८० मन्त्री बने, दलित किन छुटे ?

विराटनगर । संघीयता कार्यान्वयनमा आएयता कोशी प्रदेशमा सरकार गठनको क्रम फेरि दोहोरिँदै छ। प्रदेशमा दशौँपटक सरकार गठनको तयारी भइरहँदा यसपटक भने मन्त्रिपरिषद्मा दलित समुदायको प्रतिनिधित्व हुनुपर्ने माग पनि जोडदार रूपमा उठ्न थालेको छ।

नेकपा एमाले र नेपाल कम्युनिष्ट पार्टी (नेकपा) यसअघि चारपटक सत्ता सहकार्य गरिसकेका दल हुन्। अब पाँचौँपटक यी दुई दलबीच सत्ता सहकार्यको तयारी भइरहँदा सरकारमा कुन–कुन समुदायको प्रतिनिधित्व हुन्छ भन्ने विषयमा पनि बहस सुरु भएको छ।

विशेषगरी संविधानले सुनिश्चित गरेको समानुपातिक समावेशिताको मर्मअनुसार दलित समुदायलाई पनि सरकारको निर्णायक तहमा सहभागी गराउनुपर्ने माग अधिकारकर्मीहरूले अघि सारेका छन्।

प्रदेश सभाको दुई कार्यकाल पूरा हुन लाग्दा करिब नौ वर्षको अवधिमा एक जना मात्र दलित सांसद मन्त्री बनेको तथ्यलाई उनीहरूले समावेशिताको कमजोर अभ्यासका रूपमा लिएका छन्।

कोशी प्रदेशमा संघीयता कार्यान्वयन भएयता नौ जना मुख्यमन्त्री र करिब ८० जना मन्त्री नियुक्त भइसकेका छन्। तर यति लामो अवधिमा दलित समुदायबाट भने एक जना मात्र मन्त्री बन्न सकेका छन्।

दलित अधिकारकर्मीहरूले प्रदेश सरकार गठनका क्रममा हुने भागबन्डामा दलित समुदायलाई सधैँ पाखा लगाउने प्रवृत्ति अन्त्य हुनुपर्ने बताएका छन्।

उनीहरूको तर्कमा प्रदेश सभामा दलित समुदायको समानुपातिक प्रतिनिधित्व सुनिश्चित भए पनि कार्यकारी तह अर्थात् मन्त्रालयको जिम्मेवारीमा उनीहरूको पहुँच नपुग्दा संविधानले परिकल्पना गरेको समावेशी शासन अधुरो हुन्छ।

यसपटक बन्ने नयाँ सरकारमा कम्तीमा एक जना दलित सांसदलाई विभागीय मन्त्रीको जिम्मेवारी दिनुपर्ने माग उनीहरूले अघि सारेका छन्।

नयाँ सरकार गठनको तयारीसँगै नेकपाकी समानुपातिक प्रदेश सभा सदस्य सपना परियारको नाम सम्भावित मन्त्रीका रूपमा चर्चामा आएको छ।

परियार हाल नेकपाको संसदीय दलकी सचेतकका रूपमा कार्यरत छिन्। उनी प्रदेश सभाको सामाजिक विकास समितिकी सदस्यसमेत हुन्।

दलित समुदायको प्रतिनिधित्व गर्दै प्रदेश सभामा सक्रिय रहेकी परियारले दलित अधिकार, सामाजिक न्याय र समावेशिताका विषयलाई प्राथमिकताका साथ उठाउँदै आएकी छन्।

उनले शिक्षा, रोजगारी, बजेट वितरणमा समानता तथा राज्यका संरचनामा दलित समुदायको पहुँचलगायत विषयमा प्रदेश सभामा आवाज उठाउँदै आएकी छन्।

सुनसरीको भरौल क्षेत्रमा सामान्य परिवारमा हुर्किएकी परियारले तत्कालीन माओवादी आन्दोलनबाट राजनीतिक यात्रा सुरु गरेकी थिइन्।

जनयुद्धकालदेखि नै संगठन निर्माणमा सक्रिय रहेकी उनी पार्टीका विभिन्न जिम्मेवारी सम्हाल्दै प्रदेश सभा सदस्यसम्म पुगेकी हुन्।

उनले पार्टीको महिला संगठनदेखि जिल्ला नेतृत्व हुँदै केन्द्रीय तहका विभिन्न जिम्मेवारीमा काम गरेको अनुभव रहेको बताइएको छ।

राजनीतिक रूपमा लामो समय संगठनमा काम गरेको र प्रदेश सभामा समेत सक्रिय भूमिका निर्वाह गरिरहेको कारण उनलाई सरकारमा सहभागी गराउनुपर्ने पक्षमा पार्टीभित्र पनि चर्चा हुन थालेको छ।

परियारले प्रदेशमा दलित समुदायसँग सम्बन्धित कानुनी तथा नीतिगत व्यवस्था निर्माणको विषयलाई समेत प्राथमिकतामा राख्दै आएकी छन्।

प्रदेशमा दलित ऐन निर्माणका लागि उनले सरकारसँग निरन्तर पैरवी गर्दै आएकी छन्। गैरसरकारी दलित अधिकारसम्बन्धी विधेयक प्रदेश सभामा दर्ता गराउने तयारीसमेत उनले अघि बढाएको बताइएको छ।

दलित समुदायको सामाजिक, आर्थिक तथा राजनीतिक अधिकारलाई संस्थागत गर्न कानुनी व्यवस्था आवश्यक रहेको उनको धारणा छ।

उनका गतिविधिका कारण पनि आगामी मन्त्रिपरिषद्मा दलित समुदायको प्रतिनिधित्व गराउने विषयमा उनको नाम चर्चामा आएको हो।

दलित अधिकारवादी संस्था रिडेफ नेपालका उपाध्यक्ष कपिल सुनारले राज्यको निर्णय तहमा दलित समुदायको अर्थपूर्ण प्रतिनिधित्व आवश्यक रहेको बताएका छन्।

उनका अनुसार प्रदेश सभामा समानुपातिक प्रणालीमार्फत प्रतिनिधित्व सुनिश्चित भए पनि त्यसलाई कार्यकारी जिम्मेवारीसम्म पुर्‍याउन नसक्दा दलित समुदायका वास्तविक समस्या सरकारको प्राथमिकतामा पर्न सकेका छैनन्।

‘समावेशी प्रतिनिधित्व नहुँदा दलित समुदायका माग सम्बोधन हुन सकिरहेका छैनन्,’ सुनारको भनाइ छ।

उनका अनुसार मन्त्रीपरिषद्मा दलित समुदायको सहभागिता केवल संख्या पुर्‍याउने विषय नभई राज्यका नीति तथा कार्यक्रम निर्माणमा समुदायको दृष्टिकोण समेट्ने विषय हो।

कोशी प्रदेशमा नयाँ सरकार गठनको तयारी भइरहेका बेला सत्ता साझेदार दलहरूले मन्त्रालय बाँडफाँट र मन्त्रीको नाम टुंगो लगाउने तयारी गरिरहेका छन्।

यही चरणमा दलित समुदायबाट पनि सरकारमा प्रतिनिधित्व गराउनुपर्ने मागले राजनीतिक बहसको रूप लिन थालेको छ।

गाजामा फेरि इजरायलकाे बमबारी, कसलाई पर्छ भारी ?

काठमाडौं । गाजापट्टीमा युद्धविराम कायम राख्ने प्रयास भइरहेका बेला इजरायलले जारी राखेको सैन्य कारबाहीप्रति युद्धविराम वार्ताका मध्यस्थकर्ता राष्ट्रहरूले कडा आपत्ति जनाएका छन्।

कतार, इजिप्ट र टर्कीले संयुक्त विज्ञप्ति जारी गर्दै गाजामा भइरहेको इजरायली आक्रमण र युद्धविराम उल्लङ्घनको प्रवृत्तिले सम्झौताको दोस्रो चरण कार्यान्वयन गर्ने प्रयासलाई कमजोर बनाएको बताएका छन्।

मध्यस्थकर्ता राष्ट्रहरूले गाजामा जारी आक्रमणले युद्ध अन्त्यका लागि भइरहेको कूटनीतिक प्रयासलाई समेत कमजोर बनाइरहेको बताएका छन्। उनीहरूले युद्धविराम सम्झौतालाई पूर्ण रूपमा कार्यान्वयन गर्नुपर्नेमा जोड दिएका छन्।कतार, इजिप्ट र टर्कीले स्वास्थ्य सेवा सुविधा तथा चिकित्सा पूर्वाधारलाई लक्षित गरी भइरहेको आक्रमणप्रति विशेष चिन्ता व्यक्त गरेका छन्।

यस्ता आक्रमणका कारण नागरिकको ज्यान जाने र घाइते हुने क्रम बढेको भन्दै उनीहरूले अन्तर्राष्ट्रिय कानुन तथा अन्तर्राष्ट्रिय मानवीय कानुनको पालना गर्न इजरायललाई आग्रह गरेका छन्।

मध्यस्थकर्ताहरूले नागरिक, चिकित्सा संस्था र मानवीय सहायता क्षेत्रमा कार्यरत कर्मचारीको सुरक्षा सुनिश्चित गर्नुपर्ने बताएका छन्। गाजामा मानवीय सहायता तथा औषधि र अन्य आवश्यक चिकित्सा सामग्री कुनै अवरोधबिना पुग्ने वातावरण बनाउन पनि उनीहरूले आग्रह गरेका छन्।

उनीहरूले इजरायललाई अन्तर्राष्ट्रिय कानुनअन्तर्गतका दायित्व पूरा गर्न र युद्धविराम सम्झौतामा गरिएका प्रतिबद्धता कायम राख्न आग्रह गरेका छन्।

मध्यस्थकर्ता राष्ट्रहरूले युद्धविराम सम्झौताको प्रभावकारी कार्यान्वयनका लागि अन्तर्राष्ट्रिय समुदायलाई सक्रिय भूमिका खेल्न आग्रह गरेका छन्।

उनीहरूको भनाइमा सम्झौता कागजमा मात्र सीमित राखेर गाजामा आक्रमण जारी रहेमा द्वन्द्व अन्त्य गर्ने कूटनीतिक प्रयासको उद्देश्य पूरा हुन सक्दैन।

संयुक्त राष्ट्रसङ्घीय मानवीय मामिला समन्वय कार्यालयका अनुसार सप्ताहन्तमा गाजामा भएका इजरायली आक्रमणमा बालबालिका र अन्य नागरिकसहित दर्जनौँ मानिसको मृत्यु भएको छ।

गाजाको नागरिक रक्षा निकायका प्रवक्ता महमुद बासलले इजरायली ड्रोन तथा हेलिकप्टरले गाजाका विभिन्न क्षेत्रमा आक्रमण गरेको बताएका छन्।

उनका अनुसार उत्तरीदेखि दक्षिणी गाजासम्म आवासीय भवन, विस्थापितहरूका शिविर, नागरिक सवारीसाधन तथा मानिसहरू भेला भएका स्थानलाई लक्षित गरी १० भन्दा बढी हवाई आक्रमण भएका छन्।

यसैबीच हमासले युद्धविराम सम्झौताका मध्यस्थकर्ता राष्ट्र तथा अन्य सहयोगी पक्षलाई आफ्नो जिम्मेवारी पूरा गर्न आग्रह गरेको छ।

हमासले प्यालेस्टिनी नागरिकमाथि भइरहेको इजरायली आक्रमणको निन्दा गर्दै सम्झौताअनुसार इजरायललाई सैन्य कारबाही रोक्न दबाब दिन तत्काल कदम चाल्न आग्रह गरेको छ।

प्यालेस्टिनी अधिकारीहरूले पनि इजरायलले युद्धविराम कार्यान्वयनलाई कमजोर बनाएको आरोप लगाएका छन्।

प्यालेस्टिनी राष्ट्रपतिका प्रवक्ता नाबिल अबु रुदिनेहले युद्धविराम सम्झौता कार्यान्वयन सुनिश्चित गर्न अन्तर्राष्ट्रिय समुदायले तत्काल कदम चाल्नुपर्ने बताएका छन्।

उनका अनुसार युद्धविरामसम्बन्धी सहमति भए पनि प्यालेस्टिनी भूमिमा आक्रमण जारी रहनु गम्भीर चिन्ताको विषय हो।

प्यालेस्टाइन मुक्ति संगठनको कार्यकारी समितिका सदस्य अहमद मजदलानीले इजरायली प्रधानमन्त्री बेन्जामिन नेतान्याहुले राजनीतिक प्रगतिको बाटोमा अवरोध खडा गरेको र गाजाबाट इजरायली सेना फिर्ता गर्ने विषयमा ढिलाइ गरेको आरोप लगाएका छन्।

गाजामा युद्धविराम कायम राख्ने प्रयाससँगै युद्धपछि गाजाको राजनीतिक तथा सुरक्षा संरचना कस्तो हुने भन्ने विषयमा पनि कूटनीतिक गतिविधि बढेको छ।

‘शान्ति बोर्ड’ का अनुसार गाजाका लागि उच्च प्रतिनिधि निकोले म्लादेनोभले इजरायली प्रधानमन्त्री नेतान्याहुसँग भेटवार्ता गरेका छन्।

भेटमा हमासको निःशस्त्रीकरण र गाजालाई सैन्य नियन्त्रणबाट नागरिक शासनतर्फ लैजाने प्रस्तावित व्यवस्थाबारे छलफल भएको जनाइएको छ।

बोर्डले बैठकलाई रचनात्मक र विस्तृत छलफलका रूपमा वर्णन गर्दै दुवै पक्षले हतियार त्याग र गाजामा नागरिक शासनतर्फको संक्रमणका विषयमा अन्तिम समझदारीतर्फ अघि बढ्ने सहमति गरेको जनाएको छ।

प्रस्तावित सम्झौताको कार्यान्वयन अन्तर्राष्ट्रिय स्थिरीकरण बल र कार्यान्वयन प्रमाणीकरण समितिले अनुगमन गर्ने बताइएको छ। त्यसमा अमेरिका र ‘शान्ति बोर्ड’ का प्रतिनिधिको सहभागिता रहनेछ।

बोर्डका अनुसार सम्झौता पूर्ण रूपमा कार्यान्वयन हुने वा नहुने कुरा सहमतिको ढाँचाअन्तर्गत सम्बन्धित सबै पक्षले आफ्ना दायित्व पूरा गर्नेमा निर्भर हुनेछ।

यसअघि अमेरिकी राष्ट्रपति डोनाल्ड ट्रम्पले ‘शान्ति बोर्ड’ गाजामा हमास तथा अन्य सशस्त्र समूहको पूर्ण निःशस्त्रीकरणसम्बन्धी सम्झौतामा पुगेको बताएका थिए।

हमासले पनि वार्तापछि गाजा युद्धविराम सम्झौताको दोस्रो चरणका लागि नयाँ मार्गदर्शनमा सहमति भएको जनाएको थियो।

तर एकातर्फ युद्धविरामको दोस्रो चरणका लागि कूटनीतिक प्रयास भइरहँदा अर्कोतर्फ गाजामा आक्रमण जारी रहनुले सम्झौताको भविष्यबारे प्रश्न उठाएको छ।

गाजाका स्वास्थ्य अधिकारीहरूले यस वर्षको अहिलेसम्मकै सबैभन्दा घातक महिनाका रूपमा जुलाईलाई चित्रण गरेका छन्।

उनीहरूका अनुसार जुलाईमा मात्रै १५० भन्दा बढी मानिसको मृत्यु भएको छ, जसमा ठूलो संख्यामा नागरिकसमेत छन्।

युद्धविराम कार्यान्वयन, इजरायली सेनाको फिर्ती, हमासको निःशस्त्रीकरण र गाजाको भावी शासन संरचनाबारे कूटनीतिक वार्ता अघि बढिरहेका बेला जारी सैन्य कारबाहीले परिस्थितिलाई थप जटिल बनाएको छ।